Bazı insanlar hayatına bir kez girer, ama izleri ömür boyu kalır. Azra, sıradan bir lise hayatı yaşarken dostluğu, ilk aşkı, hayal kırıklıklarını ve affetmenin ne kadar zor olduğunu öğrenir. Bir yanda kalbini yeniden güldüren Aras, diğer yanda geçmişin yarım kalan hikâyesi Kaan… Tam her şey yoluna girmiş gibi görünürken yaşanan beklenmedik bir trafik kazası, Azra’nın hayatını tamamen değiştirir. Uyandığında herkesi unutmuştur… Bir kişi hariç. Geçmiş, bugün ve geleceğin iç içe geçtiği bu hikâyede; dostluklar sınanacak, kalpler kırılacak, yeni başlangıçlar yapılacak ve bazı aşklar yıllar geçse bile yolunu yeniden bulacaktır. Çünkü bazı hikâyeler gerçekten sonunda biz diye biter.

Kardeşini okutmak için liseye giden dilsiz bir adam orda işe bulur ama okulda seri katil olduğunu bilmez, katili bulmak için polis ile iş birliği yapar ve başına her türlü olay gelir.

Çocukluk düşmanları polis Alaz ve öğretmen Umay.... Alaz yıllar sonra Umay`ın üst komşusu olur yıllar önceki gibi didişecek mi yoksa aralarında başka şeyler mi olacak....?

​"Bazı bağlar vardır; koparmaya çalıştıkça bileklerini keser. Bizimki de öyleydi. Bir zamanlar birbirimizin gökyüzüyken, şimdi birbirimizin cehennemi olmuştuk." ​On yedi yaşındaydık. Küçük parmaklarımızı birbirine dolamış, rüzgara çocukça bir söz üflemiştik: "Eğer bir gün birbirimizi unutursak, rüzgar bizim yerimize hatırlasın." ​Rüzgar o yemini sakladı. Ama günü geldiğinde, hayatımızı küle çeviren kanlı bir fırtına olarak yüzümüze çarpacağını hiçbirimiz tahmin edemedik. ​Efsun Gece Sancaktar, tek bir gecede hem babasını parmaklıklar ardına uğurlamış hem de çocukluk aşkının ihanetiyle bir cellat sehpasına terk edilmişti. Yıllar sonra karşı karşıya geldiklerinde, o artık boyun eğmeyecek kadar gururlu bir kurban, Ateş Kandemir ise geçmişin intikamıyla beslenen 1.99`luk acımasız bir mafya lideriydi. ​Şirket koridorlarında holding hisseleriyle başlayan bu savaş, geçmişin kanlı belgeleri ve siber tuzaklarla kirli bir oyuna dönüşürken tek bir gerçek vardı: Aramızdaki çizgide artık aşk değil, nefret yazıyordu. ​Ve bu yangından geriye sadece tek bir kişi sağ çıkacaktı. ​"Hazır ol küçük düşmanım... Yangın kaldığı yerden devam ediyor."

"Hiçbir şey bulamamak çok büyük ama en can alıcı işarettir baba." Rengin, henüz 17 yaşındayken hayatının gerçekleriyle tanışırken, bununla birlikte gelecek hiçbir şeyin farkında değildi. Rengin… Henüz hiçbir şeyin farkında olmayan genç bir kız. Bir asker ve bir öğretmenin kızı… Evlat sahibi olma ihtimali olmayan bir çiftin dayanağı, tutunabildikleri tek dal. Hayatını farkında olmadan sürdürürken, bir anda gerçekler çarpıyor yüzüne. Henüz 17`sinde. Aile bildiği insanların aslında gerçek ailesi olmadığını öğreniyor. Gerçeğin peşine düştüğünde ise hiçbir şey sandığı kadar kolay olmuyor.

“Yanımda bir adam vardı. Adı Kaya Barlas’tı. Ne değişikti ikinci ismi. Ama hoşumu gitmişti. Dilimin sürtmeyeceğini bilsem hep bu isimler ona seslenirdim sanırım. Yanımdaki genç adama daha dikkatli inceledim. Yemyeşil gözleri vardı. Güneşte parlıyorlar ve benimkilerin varlığını adeta unutturuyorlardı. Saçları kumrala yakındı. Ama tam kumralda değildi. Bu adam neden bana yardım ediyordu? Onunla dertleri neydi? Bu bir düğümdü.” Geçmişin karmaşasından bir haber olan Umay Aksel hukuk fakültesi okuyan ve hayatında hiç bir karanlığa yer olmayan bir genç kızdır. Ama hayatının dönüm noktası ile kendini geçmişin karmaşık gerçeklerinin içinde bulur kime güveneceğini şaşıran Umay olaylara anlam vermekte zorlanmaktadır. Bir sabah tanımadığı genç bir adamın yanında uyanmasıyla işler daha da zorlaşır. Bu macerada kime güveneceğini ve kimle ilerleyeceğine karar vermek zorunda kalır.

annesi tarafından sürekli artık evlenmelisin diye baskilanan Ayla en son kendi evine taşındıktan çok az bir süre sonra annesinin araması ile artık bir damat adayı bulması gerektiğini eger bulamazsa görücü usulü evlenecegini öğrenen Ayla hem üst komsusu olan hem de tasindigindan beride atismalar yaşayan Karen`den bir yardımda bulunmasını ister..

Gökçe Derin Aksan, üniversitede Edebiyat Bölümü okuyan ve bir gün kendi kitabını yazmayı hayal eden sıradan bir genç kızdı. Futbolla hiçbir zaman ilgilenmemişti. Babasının Galatasaray Takımı`nda antrenör olmasına rağmen maç izlemek yerine bir kafede oturup saatlerce yazı yazmayı tercih ederdi. Onun dünyası kitaplardan, kahveden ve kurduğu hayallerden ibaretti. Karel Çağın Demir ise tam tersiydi. Galatasaray`ın herkesin tanıdığı yıldız futbolcusuydu. Attığı goller, kazandığı kupalar ve soğuk tavırlarıyla sürekli gündemdeydi. İnsanlar onu kibirli sanıyordu ama kimse o sessizliğin altında yıllardır sakladığı duyguları bilmiyordu. Karel, on üç yaşındayken Galatasaray U15 altyapısına katıldı. O günden beri hayatı Galatasaray Tesisleri`nde geçti. Tesislerin koridorlarında, antrenman sahalarının kenarında ya da babasını beklerken elinde kitapla oturan küçük bir kızı yıllarca uzaktan izledi. O küçük kız, yardımcı antrenör Mete Aksan`ın kızı Gökçe`ydi. Gökçe için Karel, babasının çalıştırdığı yüzlerce futbolcudan sadece biriydi. Ama Karel için Gökçe hiçbir zaman "sadece biri" olmadı. Yıllar geçti. Karel çocuklukta başlayan hislerini kimseye söylemedi. Gökçe büyüdü, üniversiteye başladı ve hayatına devam etti. Aynı yerde olmalarına rağmen hiçbir zaman birbirlerini gerçekten tanıyamadılar. Ta ki dört ay öncesine kadar Babasını almak için yine tesislere gelen Gökçe, bu kez Karel`le konuşmaya başladı. Önce kısa sohbetler, sonra tesadüf gibi görünen karşılaşmalar derken Gökçe, herkesin soğuk ve ulaşılmaz sandığı adamın aslında bambaşka biri olduğunu fark etti. Ve hiç beklemediği bir anda ona âşık oldu. Ama Gökçe`nin bilmediği tek bir gerçek vardı. Karel`in sevgisi dört aylık değildi. O tam on iki yıldır aynı kalbin içinde sessizce büyüyordu. Şimdi ise ikisinin önünde geçmeleri gereken tek bir çizgi vardı. O çizgi, sadece futbol sahasında değildi. Aileler, kariyer, medya ve yıllardır söylenemeyen duygular bazen en zor şey bir gol atmak değil, kalbinin sesini söyleyebilmekti.

"Videoda,"dedi kısık sesi ile.Elaları yüzümün her zerresin de gezindi.Bunu farkettiğimde kaşlarım çatıldı.O da bunu farkettiğimi farkettiğin de gözlerini kaçırdı.Beyaz tenli olduğu için yanaklarının kızardığını gördüm.Gülümsememek için yanaklarımın içini ısırdım.Sözünün devamını getirmeye başladı. "Şarkı söylerken en çok dikkatimi çeken özgüvenindi.Çekinmeden,utanmadan ve özgürce bağırıp söyledin o şarkıyı.Herkes sesinin iğrençliğinden bahsederken ben,"dedi ve durdu.Yutkundu ve gülümsedi.Kaşlarım çatıldı. "Sen ne?"dedim tek kaşımı kaldırırken.Elaları,o gün şarkı söyleyen dudaklarıma kaydı.Daha demin göz kaçıran, yanakları kızaran adam gitmiş,yerine dudaklarıma bakmaya bile hakkı olduğunu düşünen bir adam gelmişti. "Ben senin güzelliğinden bahsettim." Kaşlarım gevşedi.İçimde sıcak bir alev göğüs kafesinden karnına doğru yol aldı.Nefesimi kendimden habersiz tuttum. "B-benim güzelliğim?"diyerek işaret parmağımla kendimi gösterdim.Kaşları havalandı ve kıkırdadı.Başını sallarken beni taklit etti. "S-senin güzelliğinden.Onlar gibi herkese söylemedim ama.Senin güzelliğini hep kendime anlattım." Kaşlarım iyice havalandı.Rüzgar yüzüme vurmaya başladığında derin bir nefes çektim.Amacım rüzgarın serinliğini içime alıp ateşi söndürmekti.Ama ateş daha da közlendi. "Sus be adam.Bir sus ya."dedim kendi kendime.Gözleri gözlerimden bir saniye bile ayrılmadı.Güldü ve rüzgardan önüme gelen saçları kulağımın arkasına sıkıştırmak için elini kaldırdı fakat ben geriye çekildim.Gözlerim zaten kocamandı ve şaşkınlıktan daha da kocaman olmuşlardı.Yani sanırım. Gözlerime bakarken gülümsemesi daha da büyüdü.Elalarında kendi yansımamı görecek kadar parladı gözleri.Bu saçma bakışma iyice canını sıkarken hızla arkamı döndüm. Arkamdan minik bir kahkaha sesi geldi. Arkamdan geldiğini asla uzaklaşmayan sesinden anladım. "Sustum be kadın.Bir sustum ya..."

"O, abimin en yakın arkadaşıydı. Evimize giren, masamıza oturan, abimin gözü kapalı canını emanet ettiği adam... Şimdi ise gözleri benim üzerimdeydi. Yasaktı, tehlikeliydi ve her bakışında aramıza çekilen o kalın çizgiyi paramparça ediyordu. Abimin sadakati ile benim kalbim arasında sıkışıp kaldığında, ikimizden biri bu sınırın altında ezilecekti. Ve ben, o sınırın çoktan ihlal edildiğini biliyordum."

Bir düğünde başlayan nefret. Projede devam eden savaş... Ve plan dışı bir aşk.

Hastanede karıştırıldığını öğrenen vera, kendisini biyolojik ailesindeki dini çatışmanın içinde bulur. 🌸🌸

" aptal ! " dedim omzuna vurup " aptalsın aptalın tekisin ! " diyip ayağa kalktım . Oda kalkıp " ayra yapma yüzünü bana dönme ne olursun yapma aşkını içinde yaşa de senelerdir yaptığım şeyi devam ettiririm ama arkanı dönme bana abinin arkadaşıyım abin olarak görüyor olabilirsin beni " dedi dönüp ona tokat attım . " aptalsın devran korkmaz korkağın tekisin ben burda senin için kahrolurken beni sevmiyor diye istemiyor diye gecelerce ağlarken aptalca bi nedenden başkasına aşıksın diye ağlarken telefonunu açmıyorum bana ihtiyacın varken deli gibi ağlıyorum bana başkasını sevdiğini söyleyeceksin diye aşkından kahroluyorum " diye bağırırken göğsüne vurup onu itekliyordum birden beni tutup dudaklarıma yapıştı .

Kötü kader bir Gerçek ailem (erkek) kurgusudur . Ne öyle çok eğlenceli nede öyle acı verici bir kitap . Ama tabiii orası size kalmış . Sonuçta önceden yazdığım kitaplardan malum . Bu arada diğer kitaplarımıda en kısa sürede geri yükleceğim . Sadece kitaplar düzeltim aşamasında...

Genç korkusuz bir avukat yıllardır platonik aşık Olduğu çocuğu kurtarmaya çabalarken başına neler gelebilir ? Yer altının karanlık yüzü ATEŞ YAKAR " senden nefret ediyorum seni ben bitiricem ATEŞ YAKAR" " hislerimiz karşılıklı SUDE DEMİR ama beni kimse bitiremez " Sude sevdiği çocuğu kurtarabilecek mi ? Urazdan başkasını sevmeyen sude başkasını kalbine alabilecek mi ?

Alara Işıl Karan ve Evren Bıçak Ateşer ailelerinin intikamını birbirinden almaya çalışırken yasak bir aşka düşer. Bu aşk başlar ve başladığı gibi biter

"9. sınıfa yeni başlayan Doğa` nın yeni okuluna alışmaya çalışırken Doruk ile tanışır. Başlarda sadece arkadaş gibi görünseler de zamanla aralarında farklı duygular oluşmaya başlar. Yeni dostluklar, kıskançlıklar,zorbalamalar, ve lise hayatının karmaşası içinde Doğa ve Doruk, kalplerinin sesini dinleyip dinlememek arasında kalır."

Fırtınaya Yakalanmak, kendi içinde susmayı öğrenmiş bir kızın, kaçmak istediği hayatın tam ortasında sıkışmasını anlatır. İzel, sevgisizliğin içinde büyümüş, ayakta kalmayı alışkanlığa çevirmiştir. Ama bazı insanlar vardır uzak durman gerekirken en yakında bulduğun. Abisinin çevresinden gelen bir yabancı, onun kurduğu tüm mesafeleri fark etmeden aşmaya başlar. Ve İzel anlar ki bazen en büyük fırtına, dışarıda kopan değil… kalbine yaklaşandır.😇

"Bazı vedalar, yarınlara bırakılan en ağır hatıralardır."

Yıllar önce bir yangında birbirinden kopan bir aile hikayesi.

aşk ve genç kurgu

Her aşk nefretle doğar derlerdi inanmazdım.Ben Aden Kuşku, babamın vefatından sonra geldiğim Karakaya okulunda yaşadığım nefretle aşkı sizlere armağan ediyorum.

Tetikleyici unsurlar, ölüm, cinayet, tehdit, darp vb. bulunmaktadır. Bir ölüm, iki aile ve daha doğmadan başlayan tanışmışlık hissi...

Herşey o an başlamıştı…Ben Mina Henüz 16 yaşındayım ama hayatımda hiç beklemediğim,hiç umudum yokken karşıma çıkan bir ışık parçasına tutunağımı asla düşünmezdim. Soru açık ve netti : Buna karşı durabilecek miydik ? Yoksa , Dayanmayı bile başaramayacak mıydık ?

Lisede okuyan dört kişinin yolu kesişir ve ozlenecek anılar oluşur (Arkadaşlık kurgusudur)