Gecenin bir yarısı evime girmeye çalışan adamı balkondan içeri aldıç en fazla ne olabilirdi ki... Çalıştığım otelde karşılaştığım kişiyle hayatım tümüyle değişebiliridi tabi ki herşey o kadar hızlı gelişti ki kendimi bir anda kaçmak istediğim o dünyanın içinde buldum. Bir tarafta tarif edilemeyecek bir zenginlik bir tarafta ise korkularım.

Hayatında değişen birçok şeye rağmen hayatına devam eden tanemi bekleyen zorluklar tane HCGmi bu sefer yıkıcakmı yoksa dahada güçlü romantik gerilim olup bunlarla başami çıkacak ve gerçek aşkını bulacakmı?

5 yaşlarında yetimhaneye verilen Zeynep ve Gökalp yıllarca şiddet ve tecavüz görmüşlerdir. Ve aslında gerçek ailesinin şiddet gördükleri aile olmadığı çıkar. Sizce Zeynep ve Gökalp yeni ve gerçek ailesine anlaşabilecek mi?

Ben gece ismi gibi hayatıda karanlık olan gece.

Günlük bir hikaye...

Küçük mina heyecanlı heyecanlı alpe mektup yazıyordu (işte her şey öyle başldı)

Bu kitap bir sınıf kurgusudur.Tamamen can sıkıntısından yazılmıştır.Beklentinizi yüksek tutmayın

Yaşamak isteyen

Ölüm çiçeği, karanlığın içinde açan sessiz bir vedadır. Bazı hikayeler sessizce başlar. Anlamazsınız ne olup bittiğini. Sessizce başlar ve bir nehrin sakinliğinde sonsuzluğuna uzanarak devam eder. Benim hikayem, nehir dinginliğinde değil hırçın okyanusun tam kalbinde yankılanan sırlarla başlıyor.

ne oldugunu bende bilmiyorum deneme amaçlı

Belki sonum olurdu ela gözleri belkide başlangıcım. Ayça aile baskısı ile mücadele ederken kulaklığının bir adama bağlanıp öğrenmemesi gereken bir sır ile karşı karşıya kalır Ayça`nın bu zorlu yolculuğunda ona eşlik edecek misiniz?

Yeni yazarım destekk🫶🏻

Bir amaç doğrultusunda dünyaya gelen ve ruhu morgda olan bir kadının bedenine ruhu giren kız ve bu kadının mafya olan kocası

O, bir cana umut olmaya ant içmişti. Beyaz önlüğünün ardında, yorgun ama vazgeçmeyen bir kalp vardı. Hastalarına şifa, ailesine sığınak, sevdiklerine omuz olan bir kadın: Dr. Umay Ömür Dağlı. O, gözünü kırpmadan ölüme yürümeye yemin etmişti. Savaşın gölgesinde, karanlığın ortasında bile dik durmayı bilen bir askerdi. Vatanına kalkan, düşmana korku, sevdiklerine huzur olmuş bir adam: Barlas Tuna Denizhan. Biri yaşatmak için savaştı, diğeri yaşanacak bir dünya kurmak için. Biri ölümün sınırında görev yaptı, diğeri yaşamın kıyısında umut verdi. Biri keskin bir kılıç, diğeri merhem gibi bir dokunuştu. Farklı yollarda yürüdüler... Zaman, onları ayırdı. Ama kader, yıllar sonra aynı noktada yeniden buluşturdu. Peki bu defa birbirlerinin yarım kalan hikâyesini tamamlayabilecekler mi? Haydi, birlikte keşfedelim... ••• ♡ ALINTI ♡ "Yıllar geçti... `Ne kadar uzun yaşamışsın` dediler. Ama kimse anlamadı... Ben sadece seni bekleyerek yaşadım." Bu sözlerimle gözleri gözlerime kenetlendi. Ne geçmiş kaldı aramızda, ne kırgınlık. Sadece o anın sessizliği ve gözlerindeki derinlik... Usulca, neredeyse bir fısıltıyla sordu: "Gerçekten... o kadar uzun mu bekledin beni?" Gülümsedim. Başımı hafifçe eğdim. Ve yanıtım, yüreğimden olduğu gibi çıktı: "Zamanı bile unuttum beklerken." Birden yanaklarına ince bir kızarıklık yayıldı. Saklayamadığı mahcubiyetini, bakışlarının içine gizledi. O an anladım... Beklemek zordu, ama ona kavuşmak her şeye değmişti. TÜM HAKLARI BANA AİTTİR. KEYİFLİ OKUMALAR DİLERİMM 🖤

.. Yapım aşaması

Kasabanın sokaklarında yıllardır devam eden dostluklar, nişanlarla, mektuplarla, kavgalarla iç içe ilerlemektedir. Sevda, çocukluk hayalini süsleyen büyük aşkı ararken, ailesinin kararıyla Yağız`la nişanlanmak zorunda kalır. Aşkı ararken, hayatın ona farklı yollar sunduğunu öğrenir. Asiye, avukat olma hayaliyle kasabanın dar kalıplarını aşmak isterken, en büyük çatışmasını kasabanın yeni doktoru Yavuz`la yaşar. Onun mesafeli tavırları Asiye`yi sinirlendirirken, farkında olmadan kalbinde bir değişim yaratır. Gülperi ve Yiğit, kasabanın en masum aşk hikâyesini mektuplara dökerken, zaman onların yollarını nasıl birleştirecektir? Kemal, kasabanın herkesin hayatına dokunan sessiz kahramanıdır. Ancak zamanla, onun da kendi hikâyesini yazma vakti gelir. Çünkü Güvercintepe Kasabası`nda hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmaz, hiçbir kalp sonsuza kadar yalnız kalmaz. Kasaba, bir yandan geleneklerle örülmüş bir geçmişi barındırırken, diğer yandan bu yedi gencin hikâyesiyle değişmeye başlar. Aşk, dostluk, hayaller ve hayal kırıklıkları... Kasaba Günlükleri, küçük bir yerin içinde büyük hikâyelerin nasıl saklı olduğunu anlatan bir roman. ••••••• Bu hikâyede kimileri kaderlerine razı gelirken, kimileri ona meydan okuyacaktır. Peki ya aşk? Gerçekten insanın seçimi midir, yoksa sadece kaderin bir oyunu mu?

Vâye: Nasip, kısmet. ••••• Ben Defne. 25 yaşında bir Psikoloji mezunuyum. Liseden sonra 1 sene üniversiteye hazırlandığım ve üniversitede de 1 sene alttan derslerimi veremediğim için bu yaşımda KPSS`ye hazırlanıyordum. Babam Ankaralı olduğu için ve babamın işlerinden dolayı Ankara`da oturuyorduk ama ben hem sınava daha iyi hazırlanacağımı düşündüğümden hem de biraz dinlenmek istediğimden dolayı anneannemin yanına Ordu`ya, küçük köyümüze gelmiştim. Dedem vefat ettiğinden beri kuzenim Ayça anneannemle birlikte burada yaşıyordu. Ayça liseden sonra üniversiteye gitmemişti ve evde nakış yapıp internet üzerinden satıyordu, oldukça tanınıyordu. Köyümüzde uzun süredir tek yaşayan yaşlı bir teyze vardı. Emine Teyze çocuklarından hiç hayır görememişti ve öldükten sonra evinin askeriyeye bağışlanması için bir vasiyet bırakmıştı. Emine Teyze birkaç ay önce vefat etmişti ve ev de askeriyeye bağışlanmıştı. Emine Teyze`nin vefatından bir süre sonra o eski ev restore edilmişti. Bugün de askeri bir manga köye, eğitime geliyordu. Muhtarın söylediğine göre bu manga teğmenlerden ve onları eğitecek bir üsteğmenden oluşuyordu. ••••• Final: 27.10.2020 🌸

Yıldız…Güçlü,Parlak,gizemli ve geçmişinden kaçmaya çalışan bir kadın. Rüzgar…Sessizliğin içinde ki fırtına. İstanbul’un karanlık sokaklarında aşk ile tehlikeli arasında ki çizgi giderek siliniyor.Yıldız’ın hayatına yön veren notlar,gölgelerden gelen bakışlar,her adımda yaklaşan geçmişin ayak sesleri… Ve yıldız.Ya kalbine ihanet edecek ya da gölgelerin içinde ki ışığı bulacak.

Açıklama yok soryyy

Onlarca insanın bulunduğu. Kimisinin kavga sesleri, kimisinin konuşma sesleri, kimisinin yüzüne rahatsız edici ışığın yansıdığı telefon mesajlaşma sesleri, kimisinin itiş kakış seslerinin bir arada bulunduğu bir ortam düşünün. Biliyorum çoğu kişi buna aşikar. Oldum olası böyle yerlerden nefret ediyorum demeyeceğim çünkü böyle ortamlarda kimse beni fark etmiyor. Ve bu benim işime geliyor. Görünmez biri olmayı seviyorum. En azından benimle uğraşan kimse olmuyor öyle değil mi? Sessiz sakin kişileri insanlar umursamaz. Sınıfta söylenen şu sessiz kişiler varya. He işte ben onlardan biriyim. Arkadaşları olmayan sürekli yalnız takılan kızlar. Kısman her sınıfta bulunan kişilerdir bunlar. İtiraf edin onları hep merak ettiniz öyle değil mi? Merak etmeyin sizi uzun bir yolculuk bekliyor. Hayatıma hoş geldiniz...

Süprizlerle dolu bir hayat . Zorla evlenmek üzere olduğu adamla kendi isteğiyle evleneceğini düşünmemişti . Kendini yalnız hisseden ama o yalnızlığın içinde de çok güçlü odan bir kadın . Her şeyini sevdiği kadına harcayabilecek bir adam . Herkezin korkulu rüyası bir çift .

Gece bilinmeyen bir numara ile konuştuktan sonra markete gittim en fazla ne olabilir ki

O da benim gibi bir çıkmazın içindeydi. Gözlerinde ki öfke tüm dünyayı yakacak büyüklükteydi. Üzerime doğru adımladı. Korkudan geri geri giderken sırtım duvara yaslandı. Durmadı, aramızda bir adım mesefa kalana kadar yaklaştı. "Söylesene bana Helin, bedenindeki ruh kime ait?" Sustum. Sustum çünkü ona verecek cevaba kendim bile hazır değildim. Aramızdaki bir adımlık mesafeyide kapattı. Göğüsüm göğsüne çarparken ellerini iki yana açıp duvara yasladı. "söyle" dedi, fısıltı gibi çıkan sesiyle "bu gözlerindeki bakış kime ait" Bu hikaye Evin`in hikayesi.

Bir yangın 100`lerce kişinin hayatına mâl olabilir mi? Önlemsizlikten mi? Kasıtlı olarak mı?

Geçmişinden darbe alan, çocuk yaşında olgunlaşmış bir kadın ilk defa bir adama karşı güven duygusunu hissetmeye başlıyor. en fazla ne olabilir ki? "Sana güveniyorum." "Güvenme, bana güvenme." "Sana güveniyorum. Yalnızca sana."