Bir yalanın kaç rengi olur? Beyaz bazen masumiyetimi gizlediğim temizlik. Siyah ruhumdan sızan hazzın kokusu. Kırmızı en sevdiğim renk. Mavi bazı hayalleri oraya asıp sallandırdığım gökyüzümdü. Sarı kaçtığım gölgelerin içinde sığındığım tek aydınlık nokta. Yeşil onlara görmek istediklerini yansıttığım yansımam. Pembe dudaklarımdaki gülümsememin tonu. Kahverengi ise saçlarıma verdiğim isim fakat göremedikleri tarafımdı. Hangi rengim eksik? Bütün boyalarımı kullanırken dikkat et sende boyanma.

Farkında mısınız sayfalarda her zaman geçen kelime "ummak" çünkü benim hayatım ummaktan ibaretti

Hiç kimseye kendinizden çok güvenmeyin. Gün gelir herkes sizi sevdiğine satar. Bir kac kişi hariç. O insanlar hayatınızda sectiginiz en iyi insanlar olabilirler. Dikkat onların güvenini siz yitirmeyin. Siz onları satmayın. Unutmayın zaman herkesi değiştirir. Sizde dahil olmak üzere...

Gece 03.17`de gelen bir aramayla uyandım. Geri yatmak üzereyken beni şok eden bir detay beni ürküttü; Arayan kişi bendim.

Sadece dışına bakmamalı içini görmelisin. Gördüğünde ise bedelini ödemelisin, kopardığı kıyametin. Her an yakalayabilir sizi şeytan görünümlü bir fani, Faniler yapacağı hareketi iki kez düşünmeli. Bilmelisiniz ki derinleşmek üzere bu kuyu. Kuyu`nun sahibi şeytanın kuyruğu.

Geçmişin izlerini silmeye çalışan bir ruhun, geleceği inşa ederken ödemek zorunda kaldığı ağır bedellerin hikayesidir. 17 yıl... Yabancıların İçinde geçen tam 17 yıl. Sıradanlıktan uzak bir gerçek ailem kurgusu

Neden annemin eşyaları burada?

"Bir kalp, kırık ve ışığı arasında sıkışıp kaldı… Her çatlağından bir umut sızıyor her karanlık köşesi bir sır saklıyor. Kırık Kalbin Işığı, kaybolanları, yeniden bulunmayı ve kalbin en karanlık anlarda bile parlayabileceğini anlatan bir yolculuk. Hazır mısın, kırık kalbin ışığını bulmaya?"

Graymoor kasabası, yıllardır sislerle örtülü, unutulmuş bir yer. Aysu Karahiras, geçmişinden kaçmak için İngiltere’ye geldiğinde kendini bu kasabanın gizemli sokaklarında bulur. Her adımda, görünmez bir gölge onu izliyordur. Kaybolan insanlar, eski sırlar ve kasabanın derinliklerinde saklı gerçekler… Aysu, kendini bir sır perdesinin içinde bulur ve fark eder ki, bu sır sadece kasabanın değil, kendi hayatının da kaderini değiştirecektir. Sislerin ardında neyin gizlendiğini çözebilecek mi, yoksa sır onu da içine mi çekecek?

Saat kulesindeki gizemli bir ışığın peşinden giden Defne, kendini 1923 yılında işlenmiş esrarengiz bir cinayetin ortasında bulur. Geçmişe ait sırlar, kaybolan bir zaman mekanizması ve peşlerindeki polislerle mücadele ederken Kerem’le aralarında güçlü bir bağ oluşur. Aşk, ihanet ve zamanın karanlık sırrı iç içe geçerken Defne hem gerçeği hem de kalbini kurtarmak zorundadır.

"İçmeyecek misin?" dedim ağlayan buğulu sesimle. Sesim ağlıyordu benim yerime. Eliyle kavradığı saçlarımı yüzüne götürdüğünde burnuna yaslayarak içine çekti kokusunu. İki yana salladı gayriihtiyari bir yavaşlıkla kafasını. "İçmeyeceğim." dudaklarından çıkan kelamlar saçlarımın arasında kaybolduğunda elinde kırılacak bir eşya gibi tuttuğu saçıma kondurduğu öpücüğü içimi titretti. Titretmedi, salladı. Yıkılan binaların altında ise kalbim ve ben kaldık. Birde kalbimin canı pahasına koruduğu o. "Çünkü içersem, kokusu parmaklarıma siner. O zaman sevemem saçlarını. Benim gibi bir adamın kokusu yeterince tenine sinmişken bırak saçların sen gibi koksun." Yutkundum. Belki de yutkunamadım. Her bir hecesini kafama kazıdığım cümleleri aciz ruhumda bahar havası estirdiğinde merdivende yaşadığım anlar silindi birden bire zihnimden. "Zafir." dedim acı çektiğimi belli etmek için boğazımdan gelen boğuk bir yakarışla. "Söyle." kalın ve davudi sesi içime yenisini çektiğim sigara dumanıyla kulaklarımdan içeri sızdı. "Hiç." dedim usulca doğrulurken. "Adını söylemek hoşuma gidiyor." *** Kırmızı oda. Oda dolusu saat. Saat iki. Günlerden birisi. Kadın ağlarken adamın gülümsemesi.

Olduğu yerde kaldı; bir iki dakika boyunca karşısında yükselen koca yapıya baktı. Ev… Hayır, ev değil. Konak demek lazımdı. Ev dediğin sıcak olurdu, samimi olurdu. İçinde aile olurdu. Kürşat için burası iki buçuk sene önce evdi. Şimdi ise taş duvarları olan, soğuk, sessiz bir konaktı.

Vaktiyle herşey gün yüzüne çıkar ve hayat dengen alt üst olurken Hazelin aklında ki tek şey " Bu zamana kadar nasıl belli etmedin bana "

"Kaçtığın kişi, aslında olman gereken kişiyse?" Herkesin bir maskesi vardır; dünyaya gösterdiği, gülümseyen, uyumlu ve güvenli... Ama ya o maskenin arkasında, karanlıkta bıraktığımız, sesini kıstığımız asıl benliğimiz bizi bekliyorsa? Bu hikaye, adı olmayan birinin değil; aslında senin hikayen. Modern dünyanın gürültüsünde kendi sesini kaybeden, aynadaki aksine yabancılaşan bir ruhun, saklanan o "gerçek" benliği bulmak için çıktığı puslu yolculuğa davetlisin. Bu kitapta ana karakterin bir ismi yok. Çünkü o boşluğa kendi ismini fısıldadığında, yolculuk tam anlamıyla başlayacak. • Kendinden ne kadar uzağa kaçabilirsin? • Yüzündeki maskeler düştüğünde, altında kalan yabancıyla tanışmaya hazır mısın? • İçindeki gerçeği bulmak mı daha zordur, yoksa onunla yaşamayı öğrenmek mi? "İçimizdeki Gerçek", sadece bir kurgu değil; ruhunun derinliklerine tutulan bir ayna. Maskelerini dışarıda bırak ve kendi benliğine giden o ince çizgide yürümeye başla. Çünkü bu yolculuğun sonunda karşılaşacağın kişi, her zaman sendin.

Bazıları doğarken ölür, bazıları ise doğduğu gün öldürür." Ben o karanlık odada, sadece yumruklarımın sesini dinleyerek büyüdüm. Kim olduğumu unuttum, ismimi nefretle takas ettim. Herkesin korktuğu o kelime, benim tek gerçeğim oldu: Uğursuz. Şimdi kapılar açıldı ve gölgeler harekete geçti. Kimse beni beklemiyordu, kimse bu kadar öfkeli olduğumu bilmiyordu. Sessizlik bitti.Sessizliğim sizi aldatmasın; fırtına koptuğunda, önce beni görmezden gelenler yıkılacak." Yazdığım kişi kızdır bilginizee

Kanla Yazılan Kader Bazı hayatlar seçimlerle yazılır… bazıları ise kanla. Aslı Karaaslan, yeraltı dünyasında gücü ve korkuyu temsil eden bir ailenin kızıdır. Küçük yaşta yaşadığı gizemli bir kayboluş, iki büyük ailenin arasındaki bağı parçalar ve dostluk yerini derin bir düşmanlığa bırakır. O günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Yıllar geçer. Aslı artık 22 yaşında, Amerika’da yaşayan güçlü ama içinde fırtınalar saklayan genç bir kadındır. Babasının kurduğu sert kurallar ve bitmeyen baskı, onun hayatını çoktan belirlemiştir. Oysa Aslı’nın kalbinin derininde kimsenin bilmediği başka bir dünya vardır: renkler, resimler ve özgürlük. Fakat geçmiş kolay kolay susmaz. Çocukluğunda başlayan o karanlık olayın izleri yeniden ortaya çıkmaya başladığında Aslı kendini tekrar o tehlikeli dünyanın içinde bulur. Ve kader, yıllar önce kopan bağları yeniden karşı karşıya getirir. Çünkü bazı kaderler… silinemez. Onlar kanla yazılır.

Gerçek her zaman göründüğü gibimidir? Bazı hikayelerde biri ölür. Peki bu hikayede ölen kimdi. Hangisi gerçek.

Bir Kalender dervişinin, fantasik dünyadaki gerçeği arayış maceralarını dile getiren alegorik bir roman...

Mercan, hayatın en acımasız oyunlarından biriyle karşı karşıyadır: Anlaşmalı bir evlilik, sırlarla dolu bir ev ve onu hayatta tutan tek bağ, oğlu Yiğit. Tükenmiş, kırılmış ve yalnız, Mercan için hayat susuz bir toprak gibidir; ama Ali Hamza, sessiz bir ışık gibi bu kurak dünyaya sızar. Geçmişin yaraları, saklanan sırlar ve kırık hayaller arasında Mercan, hem kendisi hem de Yiğit için savaşmak zorundadır. Peki, Mercan susuz toprağı kendi iç bahçesine dönüştürebilecek mi, yoksa hayatın acı gerçekleri onu ve Yiğit’i yutacak mı? Anlaşmalı evliliğin soğuk kurallarıyla, bir annenin yüreğinin sıcaklığı çatışıyor; Mercan’ın hikâyesinde, tek umut ışığı en kurak toprakları bile gül açtırabilir.

“Oradan uzaklaşırken fark ettiğim tek şey tüm yabancı ifadelerin arasına sinmiş bir çift kahverengi gözdü. Ama o gözler unutulmuş bağları simgeliyordu sanki. Belkide kaybedilmiş bağları..."

İnsan duygularıyla hatırlanır, duygularıyla kırılır ve yine onlarla var olur. Fakat bir gün, hissetmenin kendisi araştırma konusu hâline gelirse, insan hâlâ özgür sayılır mı? İzole bir adada uyanan bir grup genç, görünmeyen bir düzenin içinde yavaş yavaş kendi iç seslerini duymaya başlar. Renkler değişir, zaman ilerler ve sessizlik derinleşir. Çünkü burada asıl incelenen yer, dış dünya değil, insanın içidir... -science fiction and romance story-

Bu hikâye, kaybettikçe içi boşalan bir adamın hikâyesi.

Severek yapmadığı hosteslik mesleği ile Hazan Özkılıç, artık hayattan gerçekten keyif almıyordur. Uçuşları ve özel hayatı tam bir monotondur. Kendine yeni hobiler edinme ve hayatına heyecan katma çabası her seferinde başarısız olur. Hazan ebeveynlerinden görmediği sevgisizlik, annesinin ölümü ve çocuk yaşta gördüğü akran zorbalıkları ile erken olgunlaşarak kendine duvarlar örer. Mesleğinin ilk kuralını benimser "Yaşanan her şeye rağmen gülümse." Dertlerini gülümseyişinin ardında saklar. Çevresine yeni insanlar alma taraftarı değildir. Her insanın aynı olacağını düşünür. İyi tarafından bakarsak bu ona sırtını yaslamış sayılı arkadaşlarına olan bağlılığını güçlendirerek insanlara sınırlarını öğretmiştir "Ben sadece hayatıma dahil ettiklerimi umursarım." O tek tabanca yaşamaya alışkındı. Fakat monoton yaşamından sıkılarak kendisiyle çelişiyordu. Hazan bu içsel yolculukla kendini her gün biraz daha uçurumda hisseder. Ancak uçurumunda yeşeren çiçek onun hem kıyameti hemde istediği aksiyonlu hayatın başlangıcı olacaktır. Peki Hazan ne yapmalıdır? Bilerek kor ateşe mi yürümeli, yoksa bu koca yangını ardında bırakıp var gücüyle kaçmalı mıdır? "Senin aşılmaz duvarlarını kor ateşle eriteceğim Hazan, sonra o duvarları örenleri bu ateşle yakacağım. Yarattığım kıyamet sadece senin uğruna..."

Selamm lise hayatı Bekleyin Elera geliyor.!

Kimi sokaklar vardır, haritalarda görünmez; yalnızca kalpte iz bırakır. Sıfırıncı Sokak da işte böyle bir yer… Çocukluklarını bir yetimhanenin soğuk duvarları arasında, eksik kalan sevgiler ve ağır sınavlarla büyüten Ekin ile Kaya, yıllar sonra aynı sırla yeniden karşı karşıya gelir. Geçmişin karanlığını aydınlatmanın tek yolu ise kaderle yapılmış bir anlaşmadır: adı evlilik olan, kalbi hesaplaşma dolu bir bağ. Sahte bir yüzüğün gölgesinde adım adım çözülen sırlar, iki yaralı ruhu hem gerçeğe hem de hiç ummadıkları bir yakınlığa sürükler. Çünkü bazı sokaklar unutulmaz… ve bazı sırlar, ancak birlikte cesaret edildiğinde açığa çıkar.