Köklerin sessiz çığlığı ile bugünün huzurlu gerçekliği arasındaki o keskin çatışma... Elif`in .... geçmişin kırık parçalarını birleştirmeye çalışan birinin hikayesi Not: Bu kitabını kurgusu tarafıma aittir ancak kitabın diyalog ve ayrıntıları yapay zeka ile oluşturulmuştur.

Kitabın ismi fazla klişe kaldı çünkü isim bulamadım ve ancak bu kadar yaratıcı olabildim. Kitapta sadece Doğukan Yılmaz bir çoğumuzun deyişiyle Adal var. Y/N yok çünkü öyle. (Ama belki arkadaşı Poyraz Kaptanı koyabilirim ve de diğer mc arkadaşlarını ekleyebilirim Yusufte Vales Peach gibi) Her neyse iyi okumalarrr bysss

Bir kadın… Sevmeden evlendirildi. Bir adam… İyi görünmeyi bildi, iyi kalmayı değil. Bir çocuk… İki hayatın arasında büyüdü. “Yarım Çiçek”, suskunlukla başlayan bir evliliğin, sabırla sürdürülen bir anneliğin ve geç kalınmış bir yüzleşmenin hikayesi. Gonca değildi adı. Ama bir gonca gibi açamadan kaldı. Uzaktan sevdiği adamı geride bırakıp “uygun” bir hayata itilen bir kadın… Kumarın, alkolün ve görünmeyen şiddetin içinde çocuğuna tutunan bir anne… Boşandıktan sonra ayakta kalmaya çalışan bir kadın… Ve sonunda, annesini hayattayken kaybeden bir çocuk. Bazı kazalar bir saniyede olur. Bazı ölümler yıllarca sürer. Bu hikaye, bir annenin yokluğunda büyüyen bir vicdanın hikâyesidir. Ve şunu fısıldar: Bazı çiçekler hiç açmaz. Ama kokusu, insanın ömrü boyunca kalır.

Pusula nedir? Üzerinde kuzey güney doğrultusunu gösteren bir mıknatıs iğnesi bulunan ve yön tespit etmek için kullanılan kadranlı araç; yön belirteci. Ama bu pusula sizin sadece yönleri bulmanızı sağlar. Peki ya hayatta yönleri bulmamızı sağlayan şey nedir? Aile. Sadece dört harf ama sizin yolunuzu bulmanızı sağlar. Bu bulduğunuz yollar sizin geleceğinizi oluşturur ve hayatınızı şekillendirir. Peki ya pusulanız varsa ama kırıksa? Size yol gösteresek, sizi şekillendirecek bir pusulanız yoksa savrulursunuz. Belki başkalarından hayatı öğrenirsiniz ama yolunuzu bulamazsınız.

Çentik, yanlış bir aşkta ısrar etmenin insanda bıraktığı sessiz izleri anlatır. Tutku, alışkanlık ve bağımlılık arasındaki çizgide ilerleyen bu kısa hikayede; bir adamın sevildiğini sanarken yavaş yavaş eksilmesini konu alır. Bu hikaye, büyük dramatik anlardan çok, küçük kabullerin ve suskunlukların nasıl birikerek geri dönüşü olmayan bir noktaya vardığını gösterir. Aşkın değil, aşk sanılan şeyin...

Prestijli bir keman virtüözü Adrian, yapay zekâya yenildiğinde hem sesini hem de kimliğini kaybeder ve aşağı mahallelere inmek zorunda kalır. Kusursuzluğun yüceltildiği bir dünyada, insan sesinin gerçekten nerede durduğu hakkında bir hikâye.

Bir genç kızın hayatını altüst edecek gerçekleri öğrenmek için tanımadığı bir adamla iş birliğine girer.Hayatında tek bir gerçek olmadığını o an anlar.Bu zor anlarda yanında olan tek bir kişi vardır.Ve bu yolda canından çok sevdiği bazı insanları kaybedecek ama yanındaki adam onun pes etmesine izin vermeyip intikamlarını alacak.

Bir gün konuşmadı. Çünkü bazı günler, konuşmak fazladır. Bu hikaye bir adamın sessizliğini anlatıyor. Dışarıdan bakıldığında sıradan bir gün: ev, sokak, iş, insanlar. Ama konuşmayınca, her şey biraz daha fazla duyuluyor. Söylenmemiş cümleler, ertelenmiş vedalar, zamanında tutulmamış sözler sessizlikte kendine yer buluyor. Bir Gün Konuşmadım, büyük olayların değil, küçük anların kitabı. Çünkü bazen bir insanın hayatında en çok şey, hiçbir şey söylemediği gün olur.

"Bak oraya! Gördüğün ne?" "Bir gidiş, bir veda." "Hayır, bir başlangıç." 𖤓 1950`li yıllarda, küçük kasabasından üniversiteye giden bir kadın ve onu uğurlamak için yanında duran ailesinin, otogarda vedalaşırken yaşadığı içsel çatışmalar, kabullenişler ve reddedişler konu alınmış ve aynı zamanda toplumsal baskılar, aile içi fikir çatışmaları ve dönemin zorlukları bu üç bölümlük kısa kurguda işlenmiştir. #Dram #Aile #Toplumsaleleştiri #Kısaöykü #Tamamlandı

Stella Verse’in kapıları aralanıyor… Bu eşsiz dünyanın derinliklerine adım attığınız anda, birbirinden çok farklı hayatların kesiştiği, umutların, kayıpların ve küçük mucizelerin iç içe geçtiği bir evrene davetlisiniz. Her biri bağımsız ama aynı evrenin dokusuna dokunan kısa hikayelerde; sıradan insanların büyük hayallerini, kırılgan yaşamlarını, derin trajedilerini ve bazen de beklenmedik küçük maceralarını keşfedeceksiniz. Stella Verse, yalnızca bir mekan değil; duyguların, gizemlerin ve insan ruhunun sonsuz yansımalarının yaşadığı, büyülü bir evren. Bazen hüzünlü, bazen umut dolu, kimi zaman da tuhaf bir şekilde büyüleyici bu öyküler, sizi alışılmışın ötesine taşıyacak. Stella Verse’in kapıları herkese açık. Hazır mısınız? (Kısa öykü koleksiyonu / Antoloji)

İHYÂ (resetlenmiş hayat) Kayıp bir geçmiş berdelle sıkışmış bir hayat

Bu kitap; yalanların ayırdığı iki kalbin, dans edemese bile ritmini kaybetmeyen iki ruhun, ve mucizelere inanmayan bir kadının yeniden umut etmeyi öğrenişinin hikâyesi. Bazen mucize yürümek değildir. Bazen mucize, vazgeçmemektir.

O garip çocukla tanışıp dudakları iki yana usulca kıvrılsa bile ölüm için güzel bir gün arayacak :çünkü boş gözler daima ölümü izler.

Benim duygusal günlüğüme karanlığımın aydın kısmında gezmeye ne dersiniz?? Her sessizlik bir sır saklar, benim ufak sırlarımın çığlıkları var. Susmam, kafamın hiç susmamasından. Ne kadar ecı çekersen o kadar hayattan solarsın.

Dokunulamayan hislerin, kalemin nefesi oluşu.

Sıfır Noktası, farklı konu ve türlerde yazılmış kısa öykülerden oluşuyor; ancak merkezinde çoğunlukla bilimkurgu var. Sıfır Noktası, her şeyin başladığı ya da bittiği an değil, yeniden tanımlandığı yer.

Bu kitap, yolda bulduğum bir günlüğü okumaya karar verdiğim andan itibaren başladı. Bazı satırlar sizi keskin bir aynaya bakar gibi rahatsız edecek, bazı satırlar nefesinizi kesecek. Kimseye gösterilmemesi gereken bir iç döküş, ama artık durduramıyorum: Kendisinden nefret ettiği anlar, boğulmuş hisler, "yetersizim" diye tekrarlanan kelimeler... Bunu okurken bazen kendinizi sorgulayacak, bazen bir parçanızı bulacaksınız. Okumaya cesaret ederseniz, yalnız olmadığınızı fark edeceksiniz. Ama uyarıyorum: Bu kitap, rahatlatmaz. Sadece gerçeği gösterir. Ve evet, yazım hataları var. Kasıtlı. Parantez kapatmayı unuttuğum satırlar bile. Çünkü bu, her şeyi mükemmel yapamayacağımız gerçeğinin bir yansıması.

Sulanmayan Çiçek, çocuklara küçük sorumlulukların büyük anlamlar taşıdığını, hata yapmanın öğrenmenin bir parçası olduğunu sıcacık bir hikâyeyle anlatıyor. 🌱 Sorumluluk, farkındalık ve sevgi üzerine yumuşak bir çocuk hikâyesi.

Herkes bazen kendini başkalarıyla karşılaştırır. Minik Pıtır da öyle… Dikenlerini sevmez, başkaları gibi olmak ister. Ama ormanda yaşanan küçük bir olay, Pıtır’ın kendine bakışını değiştirir. Bu sevimli hikâye, çocuklara kendilerini sevmeyi, cesur olmayı ve farklı olmanın ne kadar özel olduğunu anlatıyor.

Öyle bir yalan söyledim ki, aileme ve akrabalarıma bu yalan ya kimse anlamadan çözülecek ya da herkes anlayacak. Yalan ne mi? Anlatayım… 5 Ocak’ta yazılı ehliyet sınavına girdim. Sınav için gerçekten çok çalıştım ama 56 puan aldım. Bunu ilk olarak can dostum halama söyledim. O da bana, “Herkese geçtiğini söyle” dedi. Ben de öyle yaptım. Çarşamba günü tekrar sınav var. Eğer geçersem ne mutlu bana ama geçemezsem aileme ve akrabalarıma ne diyeceğimi bilmiyorum. İlk defa sonu belli olmayan bir yalan söyledim ve bunu kimseye anlatamıyorum. Ailem benim geçtiğimi başkalarına övgüyle anlattığında kendimi çok suçlu hissediyorum. Çünkü o övgüleri hak etmiyorum; hak edecek bir şey yapmadım. Bir de kurs ücreti meselesi var. Kurs ücretini babam ödüyor. Şimdi “baba parası yiyorsun” diye düşünenler olabilir ama öyle değil. Babamın yanında çalışıyorum. Bana aylık 20–30 bin ya da haftalık 6–7 bin lira vermiyor. Haftalık 2 bin veriyor, bazen daha da az. Yani bir nevi kendi param oluyor. Kurs, “Bakiyenizi kapatırsanız sınav giriş belgesini alabilirsiniz” dedi ama babam genelde 2–3 gün içinde ödeme yapmaz. Sadece benim kurs paramı değil, aynı şekilde abimin kurs parasını da geç ödüyor. Neyse, bugünlük bu kadar. Herkese iyi akşamlar. Arkadaşlar takiplerinizi beklerim, bu benim hikâyem gerçek yani 2 3 bölümlük de olabilir 5 6 bölümlük de olabilir 2 3 gün içinde devamı gelir belki de yarın takipte kalınn

Sıradan kısa bir hikaye...

Mehmet Akif Ersoy`un istiklal marşı hikayesi

Küçük bir macera

Bu topraklarda kadın olmak, daha doğarken susmayı öğrenmekti. Sevda bir ihtimal değil, bir suçtu. Ve töre; kalpleri değil, hayatları mühürlerdi. Elfida, sevdiği adam ile kendisi için çizilen yazgı arasında sıkışıp kalan bir genç kadındı. Bir baba, kızını “korumak” adına susturmayı görev bildi. Bir aşiret, geçmişin kanını geleceğe miras bıraktı. Bu roman; zorla evlendirilenlerin, sessizce öldürülen umutların, “yaşamak” ile “boyun eğmek” arasında bırakılan kadınların hikâyesidir. Bazı yazgılar seçilmez. Ama bedeli her zaman kalple ödenir.

Kısa bazı hikayeler