Karanlıktan Aydınlığa Rüzgar, uzun boyuyla kalabalık içinde hep dikkat çekerdi ama geçmişindeki acılar onu görünmez kılacak kadar derindi. İngiltere’de doğmuş, orada büyümüştü. Ancak bir trafik kazası hayatını kökünden değiştirmişti. Sağ bacağının bir kısmını kaybetmiş, sadece fiziksel değil ruhsal olarak da büyük yaralar almıştı. Geceleri hâlâ o anı hatırlıyor, siren sesleri kulaklarında çınlıyordu. Sıla ise bambaşka bir hikâyeye sahipti. Hayat boyu kırılganlıklarla, aile sorunlarıyla ve yalnızlıkla mücadele etmişti. 1.64 boyuyla narin görünüyordu ama iç dünyasında büyük fırtınalar kopuyordu. Bir gün Instagram’da Rüzgar’la yolları kesişti. İlk mesajlar küçük, sıradan sohbetlerdi. Ama zamanla ikisi de birbirinin yaralarını görebilmeye başladı. Bir akşam Rüzgar ona şöyle yazdı: — “Herkes bacağıma bakıyor ama kimse içimdeki kırıklığı görmüyor.” Sıla duraksadı, sonra kalbinin derininden gelen cümleyi gönderdi: — “Ben görüyorum. Çünkü benim de içimde görünmeyen yaralar var.” O an, aralarındaki bağ büyümeye başladı. Günlerce, haftalarca yazıştılar, birbirlerine destek oldular. Rüzgar, Sıla’ya umut vermeyi öğrendi. Sıla ise Rüzgar’a yeniden yaşamaya değer bir hayat olduğunu hatırlattı. İlk kez buluştuklarında, aralarındaki farklar değil benzerlikler öne çıktı. Rüzgar’ın 1.90 boyuna rağmen kırılgan bakışları vardı; Sıla’nın 1.64’lük boyunun ardında ise güçlü bir kalp gizleniyordu. Parkta oturduklarında, gökyüzüne bakarken Sıla fısıldadı: — “Belki de biz, yaralı iki parçayız. Ama bir araya geldiğimizde tamam oluyoruz.” Rüzgar gözlerini ona çevirdi. Yüzünde yıllardır görülmemiş bir gülümseme belirdi. — “Sen benim en büyük tesadüfümsün.” dedi. O günden sonra artık sadece iki arkadaş değil, birbirine yaslanan iki kalp oldular. Acılarını paylaşarak hafiflettiler, mutluluklarını büyüttüler. Birlikte yürüdüklerinde, Rüzgar’ın eksik adımlarını Sıla’nın sabırlı adımları tamamladı. Birbirlerinin yükünü taşıdıkça, her şey daha kolay hale geldi. Ve sonunda ikisi de anladı: Aşk, sadece güzel anlarda değil, karanlık zamanlarda da birbirinin yanında durabilmekti.

Bir hayat bu kadarmı acımasız gecer

Benim onu son görüşümdü.Boğazımda kimsenin anlayamayacağı bir düğüm oluştu.Klasik bir laf: Bana yara olan adam başkasına yar oluyordu.Uzun uzun bir daha asla öyle bakamayacak şekilde kimsenin beni göremediği yerde ona baktım.Yani bugünden sonra herkes kendi hayatına bakacaktı,buna hayat denirse tabi benim için.

Bir kız düşünün. Ruhunu kaybetmiş, yaşamak için hiçbir gayesi olmayan, sadece öleceği günü bekleyen bir kız... İşte o kız benim ve bu da benim hayatım.

Biz Doğmadan önce yazılmıştır.KADERİMİZ.

Bir anda içimden gelen bir istekle yazmaya başladığım bir kitap kurgu değildir . Bir şans vermenizi rica ediyorum :)

Defne… Hayata karşı sivri dilli, neşesiyle olduğu kadar sakarlıklarıyla da meşhur bir kız. Ömer… Yakışıklılığıyla dikkat çeken, ama aynı zamanda komik ve esprili tavırlarıyla herkesi güldüren bir adam. Peki, bu iki zıt kutup Karadeniz’in yeşil tepeleri, hırçın dalgaları ve yağmur kokulu sokakları arasında istemeden bir araya gelirse ne olur? Kavga mı? Bolca. Komik yanlış anlamalar mı? Kesinlikle. Ve… farkında olmadan kalplerini birbirine kaptırmaları mı? Onun garantisini veriyoruz Zaten Aşkın, kahkahanın ve Karadeniz’in eşsiz atmosferinin bir araya geldiği, okurken hem gülüp hem de “Acaba ben olsam ne yapardım?” diye düşüneceğiniz sıcacık bir hikâye. Defne ve Ömer’in bu tatlı telaşına siz de katılın

Anne olmak ve anne olmak çok farklı. Bazı anneler çocuklarının sesini duyar. Bazı anneler ise sadece kendi ve milletin seslerini. Bu kitap, "annelik" kelimesinin sıcaklığını hiç yaşamamış bir çocuğun, büyüdüğünde kelimenin ağırlığıyla hesaplaşmasının hikâyesi. Dışarıdan bakıldığında "mutlu" görünen bir evin, kapıları kapandığında içindeki fırtınalara tanıklık edeceksiniz. Susturulan cümleler, duyulmayan haykırışlar, camı kırık fotoğraflar... Ve bir çocuğun, hayatta kalmak için kendi sessizliğini yaratmak zorunda kalışı. Bu, yalnızca bir kız çocuğunun hikâyesi değil; Duyulmayan tüm çocukların hikayesi olsun.

Bazen kendimizi herkesten geri, herkesten eksik hissederiz. Sanki herkes yolunu bulmuş da bir tek biz kaybolmuşuz gibi… “Kendini Bulma Rehberi” bu duyguları yaşayan herkes için yazıldı. Ben normal miyim?” “Herkes mutlu, bir ben mi böyleyim?” “Yeterli değilim galiba…” Eğer bu sorular sana da tanıdık geliyorsa, doğru yerdesin. “Kendini Bulma Rehberi”, kafası karışık, kalbi dolu ama sesi kısık olan herkes için yazıldı. Bu kitapta yetersizlik hissinden kıyaslanmaya, yalnızlıktan aile baskısına kadar gençliğin içinden geçen birçok duyguyla yüzleşecek, ama yalnız olmadığını hissedeceksin. Burası mükemmel olman gereken bir yer değil. Sadece gerçek olman yeter. Burada mükemmellik yok. Yaralar var. Gerçeklik var. İçtenlik var. Belki de ihtiyacın olan tek şey, biri sana “Yalnız değilsin” desin. Al bu kitap senin olsun. İçini açınca kendini de açmaya başlarsın belki…

Kalbin ortasında biriken gizli günahlar.

Hello, bu kitap baskıcı aileye rağmen ayakta durup her boku yiyenlere yazılmıştır. Günümüzde de çoğu kişinin ailesi ya baskıcı ya "muhafazakar aile" adı altında çocukları fazla sınırlayıp hayatlarını kontrol altında tutma içgüdüsüyle hareket ediyor. Bu kitap beni anlattığı gibi sizi de anlatıyor olabilir...

Trabzon`da tanıştığın adamla kim bilir neler yaşıcaksın

Bir mesajla başladı, gizli bir sırla, Hayırlı Cumartesiler, kalpte bir kıpır, Uzak mesafeler, yakın hislerle dolu, Aşkın tatlı hali, adım adım solu. Tereddütler, soğuk cevaplar, Ama kalpte hep sıcak duygular, Okuyunca bulacaksın burada, Gerçek bir sevdanın tatlı tadında

Her saniye başka sen

"Evet, Çağrı abi" Dedim. "Bana abi deme, benim bacım değilsin." Dedi kızarak. "Ama sen benim abimsin." Dedim. "Değilim, sadece senden yaşça büyüğüm." Dedi. "7 yaş?" Dedim şaşkınca "Çok mu?" Dedi. "Az mı?" Dedim. . . . Polis ve avukat kurgusudur, çocukluk aşkı diyebiliriz.

Genç kızın annesinin eski yakın arkadaşı ile babasının ilişkisi kızı nasıl etkileyecek

Ah, şu ilk aşklar unutması zor, hatırlaması zor olan ilk aşklar...

Lyon`un gri sabahlarında başlayan bir sessizlik... Sena, kimliğini gizlerken içinde fırtınalar kopuyor. Mutluluk bile bazen korkuya dönüşür mü? Bu, kaybolan kimlikleri bulma, direnme ve gerçek bir yüzleşme hikayesi.

Müslüm babanın dediği gibi, Çünkü sen çölüme yağmur oldun..

Bay İ. Yüzünden kendini her şekilde değiştiren bir kız tüm başına geleceklerden habersiz ruhunu kaybetmiş bi şekilde hayatına devam etmeye çalışır.

Genç kızın doğma büyüme babasi tarafından şiddet görmesi aile baskısına kavgasına siddedine maruz kalması ve tüm geçmişini bir kenara bırakıp yaşadığı yeri terk edip gider ve tüm hayatı güzelleşir ama tek unuttuğu geride bıraktığı ailesinin ona koyacağı engeller genç yaşta ölümle göz göze gelir daha 12 de köle olduğunu söylerdi babası......

Ne çok yakardım denize; senin yüzünden… Kaç gün ağladım arkandan bilmem, ama deniz bilir. Bilir deniz, anlatır Orion’a. Saklar sırrımı, sen duyma diye.

bir kız kuzeni sayesinde ilk aşkını bulur

Ne zaman ölücem bilmiyorum. Belki yarın belki yarından da yakın.

.Ezilince yanlış kişiye mesaj atmasıyla başlayan hikaye.