Bir krallıkta kalbi camdan gözleri denizden bir prenses yaşarmış.Bu prensesin kalbinin kötülere geçmemesi gerekiyormuş.Çünkü bu cam kalp aynı zamanda onun olana bazı şeyler katıyormuş, ölümsüzlük gibi şeyler.Bu yüzden bu değerli kalbin yanlış ellere geçmemesi gerekiyormuş.Her şey ters mi gidecek yoksa cesur şövalye prensesin kalbini, prensesi koruyabilecek mi?

Aşk gibi değil sadece, bağımlılık gibi... Tutku gibi, zehir gibi... İkisini de yavaş yavaş yıpratıyor ama bırakmak da mümkün olmuyor.

Ayaz: hayatta ki en zor şeyde bu değilmi düşmek ve kalkmak `Düş ve kalk`

Yetimhanenin duvarları onların evi olmuştu. Deha ve safir lakaplarıyla tanınan iki küçük çoçuk abi kardeş gibi o yetimhanede büyümeye çalışıyorlardı,yetimhane şartları buna izin vermiyor onlara daha zor bir yaşam sunuyordu.Yaşadıkları olay karşısında kaçmaya çalışan iki çoçuğun yolları ayrılır ve bir daha hiç karşılaşmazlar. Ta ki İkiside büyüyüp birer genç oluncaya dek. Bakalım onca olaydan sonra hala o küçük çocuklar kadar mutlu olabilecekler mi?

Mardin’in kadim taş duvarları arasında yankılanan bir intikam çığlığı... Ve o çığlığın ortasında, nefesi celladının ellerinde kesilen ürkek bir sevda. Barzan Karadağ... Omuzlarında aşiretin ağır yükü, kehribar gözlerinde amansız bir intikam ateşiyle yanan, nuh deyip peygamber demeyen taş kalpli bir ağa... Bir tarafta törenin ve imkansızlıkların gölgesinde tek bir kelime etmeden, sadece bir reyhan dalının kokusuyla nefes alan gizli sevdalar... Diğer tarafta nefesi kesilecek kadar korktuğu adamın tek bir nefesine muhtaç olan körpe bir can… Evin, o uçsuz bucaksız uçurumun kıyısında ölümün kucağına doğru devrilirken, Barzan’ın o aşılmaz taş duvarlarında ilk kez bir çatlak açılacaktı. Ama bu çatlak, intikam ateşini söndürmeye yetecek miydi? Yoksa Karadağların amansız kini, o yeşil gözleri de karanlığa mı gömecekti? Dahlia`nın kaleminden. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Bazı insanlar kaçmak için gider. Bazıları ise geri dönebilmek için

"Her ailenin bir s?rr? vard?r. Bizimkilerin ise mezarl???."

22 ya??ndaki Enes Korkmaz, babas? Haluk�un sa??ndaki sandalyede, annesinin hayaletiyle ve babas?n?n beklentilerinin a??rl???yla oturuyor. Masada so?uyan yemek, kulaklar?nda ise onu �ocuklu?unda �ld�ren o kahkahan?n yank?s? var: kuzenleri Alaz`?n sesi.

Enes, alt? ya??nda annesini, dokuz ya??nda ise kuzenlerinin kurdu?u tuzakla kendi g�venini kaybetti. ?imdi, Korkmaz ailesinin kalbinde, so?uk ve sessiz bir sava??n tam ortas?nda. Bir yanda, onu "zay?f" g�ren ve taht?n? ele ge�irmek i�in pusuda bekleyen amcas? Levent ile o?ullar? Alaz ve Yi?it. Di?er yanda, ac?s?n? �fkeye d�n�?t�rm�?, sevgisini kaybetmi? ve o?lundan yaln?zca g�� bekleyen babas? Haluk.

Ancak Enes art?k o korkan �ocuk de?il. Annesinin sandalyesinin alt?nda b?rakt??? son mesaj, onun i�in bir talimata d�n�?t�: "G��l� ol k���k aslan?m. Ama kalbini asla ta?la?t?rma."

Bu, bir iktidar sava??ndan �ok daha fazlas?. Bu, bir insan?n k�llerinden do?u? hikayesi.

Karanl?k aile s?rlar?, ihanetlerle �r�l� bir iktidar m�cadelesi ve kalbini korumaya �al??an bir adam?n i�sel yolculu?u... M?RAS, sevginin ve nefretin, zay?fl???n ve g�c�n, ge�mi?in ve intikam?n kesi?ti?i bir psikolojik seri gerilimin ilk perdesi.

-“Sen o olamazsın bu imkansız.”dedim olamazdı, istemiyordum. “İster kabul et ister etme o günki adam bendim şimdi ne kadar inat edersen et bu evlilik olacak.”dedi karşımdaki kararlı adam. “Asla,öleceğimi bilsemde olmayacak.”dedim. “Sen değil ama onlar ölür”dedi. Aklımı kaçıracaktım nasıl bu kadar gözü kara olurdu ki bir insan,hiç mi düşünmezdi sevmediği biriyle ömür geçiremeyeceğini.Kabul etmekten başka çarem yoktu onlar ölemezdi ben bir kez daha aynı acıyla sınanamazdım. “Sustuğuna göre kabul ettiğini sanıyorum”dedi. “Bunu sadece onlar için kabul ediyorum yoksa senin şu bitmek bilmeyen egonu tatmin etmek en son isteyeceğim şey”dedim. “Sonuç olarak bir hafta sonra karım oluyorsun.Kendini buna hazırla Efsun Demiray tam bir hafta sonra Miran Alsancak’ın karısı oluyorsun.”dedi “Ben senin hiçbir zaman karın olmayacağım sadece boş bir kâğıt parçasında ikimizin ismi eş olarak yazacak o kadar”dedim.Artık delirecektim bu adam aklını kaçırmış olmalıydı. “Göreceğiz Efsun Demiray”dedi. “Görelim Miran Alsancak”dedim. …

Alpar Batur Kararslan Yeraltının bilinen kaplanı tek bakışıyla ölümün habercisi saygıdeğer “Nefer Kaplanı” Nefera Eflin Aksoy dünyadaki tüm gülüşleri çalmış o güzel dudaklar Nefera adı bile ona özel bir tek ona bir tek ona güzel…..

Okul koridorları hiçbir zaman sadece derslerin işlendiği sakin yerler olmamıştı. Ama Sedef için burası artık açık bir savaş alanıydı. ​Kuralların bir bir yıkıldığı, yalanların gerçeğe dönüştüğü o yere hoş geldiniz. Sınırı geçmeye cesaretiniz var mı?

İnsanlar kaderin bir yol çizdiğine inanır. Karşılarına çıkan her insanın, yaşadıkları her olayın ve verdikleri her kararın onları olması gereken yere götürdüğünü düşünürler. Belki de haklıdırlar. Ama kader her zaman göründüğü gibi değildir. Bazen sizi doğru insanla karşılaştırdığını sanırsınız. Bazen yürüdüğünüz yolun sonunu gördüğünüze inanırsınız. Oysa hayat, en büyük sırlarını en başta göstermez. Güç, tutku, sadakat ve ihanet... Bazı seçimler insanı özgür bırakır, bazıları ise görünmez zincirlere vurur. Ve bazen insanı mahkûm eden şey kaderi değil, kalbidir. Bu hikâyede doğruyu ve yanlışı aramayın. Çünkü karanlığın içinde her şey gri görünür. Ve bazı hikâyeler, sandığınızdan çok daha farklı yazılır.

Kiraz ve Karanlığın hikayesi Kendi kendine büyüyen özgür bir kız Ve Baskı altında farklı ad kullanan bir oğlan Acaba gerçek isimleri öğrenilecek mi?

Mardinli bir ağanın karşısında, devletin gücünü arkasına almış bir kadın savcı var." ​"Yıllar önce ezilen, kaçmak zorunda kalan o genç kız; şimdi tüm o düzeni değiştirecek tek yetkili olarak geri dönüyor."

" bir savcı... Bir aşiret ağası... Urfa`nın kadim topraklarında, adalet ile aşk arasında sıkışıp kalan iki kalp. Hem geçmişten kaçıyorlar hemde kader onları tekrar tekrar birbirine bağlıyor. Birinin hukuk, diğerinin töresi var. Peki aşk hangisini yenecek ? "

Eftalya,Cumhuriyet savcısı olarak Doğup büyüdüğü topraklara geri dönmek zorunda kalır.

Hiçbir arkadaş arkadaşına ihanet eder mi? Edermiş işte. Ben de bunu biriyle tanıştığım da öğrendim.

Bi bilardo meselesi.bilardo ve kazanın kaybedene sunduğu üstünlük ile başlıyan aşk……

Hayaller tatlıdır, gerçekler ise acıdır. Benim için her ikisi de acıydı...

Aden, hayatının aşkını bulduğunu düşündüğü günlerde bunun bir son değil, bir başlangıç olduğunu bilmiyordu. Sevmenin her zaman yetmediğini, bazı vedaların cevapsız kaldığını ve en büyük savaşın bir başkasını kaybetmek değil, kendini kaybetmemek olduğunu yaşayarak öğrendi. Küllerinden Doğan Kadın; aşkın, hayal kırıklıklarının ve yeniden ayağa kalkmanın hikâyesi… Bu kitap, yıkıldığını sanırken aslında yeniden doğan bir kadının hikâyesidir.

umarım seversiniz, okuduktan sonra yorum yapmayı unutmayın <3

"Biri yasaların koruyucusu, diğeri ise o yasaları yıkan yeraltı kraliçesi."

Mesafeler, hatalar ve içten duygular… Kalbinin peşinden gitmeye cesaret eden birinin hikayesi. Aşkın, bağışlamanın ve kaybolan zamanın arasında yaşananlar sizi içine çekecek.

"Benim kışımın ortasına misler gibi açan güzel Kardelen`im..." Nikolai, defterinin son sayfasına elleri titreyerek yazdı son kelimelerini. "Bana her şey olduğun için teşekkür ederim. Yaşamım olduğun gibi, ölümüm olma vaktin de geldi." :: Ekim 2025. (Pek bu platforma uygun bir kitap sayılmaz...)

Zehra ve geniş ailesi bir bağ evinde yaşıyor, her gün başlarından bir olay eksilmiyor.Her gün satış yapmak için eniştesi ve büyüttüğü kızlar ile birlikte pazara gidiyor.O sırada evdeki hanımlar akşam hazırlıkları mevsimlik işler yapıyorlardı.Muhtarında oğlu evlenmek uğruna doğmuştu sanki...

"Bazı yangınlar sönmek için değil, her şeyi küle çevirmek için başlar." Arel Yıldız, on beş yaşında ruhuna atılan o ağır düğümü çözmeye çalışırken, hayatını bir "sönüş" hikayesine çevirmişti. Kimsesizdi ama asla yalnız kalmadı; hep birileri tarafından izlendi, hep birileri tarafından "korundu". Ancak o karanlık ellerin arasında Arel, bir emanet değil, patlamaya hazır bir saatli bombaydı. Savcı Arda Can Keskin için ise adalet, sadece dosyalardan ibaret değildi. Bir gece, sarhoş bir zihnin ve geçmişin ağır mirasının gölgesinde atılan o imzalar, ikisinin hayatını geri dönülmez bir şekilde birbirine bağladı. Arda’nın düzeni, Arel’in kaosuyla çarpıştığında ortaya çıkan tek şey saf bir yangındı. Şimdi Arel, parmağındaki siyah simli yüzüğün anısına tutunurken; geçmişin karanlık gölgeleri hiç beklemedikleri bir anda kapılarını çalıyor. Geçmiş, yarım bıraktığı hesabı kapatmak; gelecek ise bu hesabı tamamen yakmak istiyor. Burası Pupilla; göz bebeğinin tam ortasındaki o görünmez boşluk. Baktığın yer mi karanlık, yoksa gördüğün mü? "Dünyayı yakacağımı söyledim. Ama kimse sormadı: Arel, sen o ateşin içinde yanmaya hazır mısın?"