Abimin arkadaşı kurgusu.

Adam, titrek bir sesle konuştu: "Beni affetmeyeceğini biliyorum. Zaten huzurunda durmam dahi büyük bir hadsizlik. Lakin affetmezsen – ki buna hakkın var – tek bir kelam dahi edecek değilim. Yine de, her şeye rağmen, sen affetmeyecek olsan dahi ben senden af diliyorum. Ne olur, beni affet!" Sesi giderek kısıldı, gözleri buğulandı. Fakat karşısındaki kadın susuyordu. O suskunluk ki, kelimelerle anlatılamayacak kadar derin ve keskin… Adam bu sessizliğin yükü altında ezilirken, daha fazla dayanamayarak sordu: "Bir şey söylemeyecek misin? Sen sustukça, içimdeki azap katlanarak artıyor. Lakin, bu elemle ölmekten korktuğumu sanma. Beni asıl dehşete düşüren, beni asla affetmeyecek olman ihtimalidir." Kadın nihayet dudaklarını araladı. Lakin kelimeler, bir hançer gibi keskin ve bir o kadar da soğuktu: "Cam kırıkları gibidir kelimeler… Bazen insanın ağzına dolar. Sussan acıtır, konuşsan kanatır." Sonra, duraksamadan ardına döndü ve yürümeye başladı. Adam, çaresizce ardından bakarken, kadının son sözleri gece kadar karanlık ve sert bir hüküm gibiydi: "Bundan böyle karşıma çıkmayın. Bunun münasip olmadığını elbette ki siz de pekâlâ bilirsiniz. Zira siz, benim için artık namahrem bir yabancıdan ibaretsiniz." Ve kadın gözden kayboldu. Adam ise, o cümlelerin ruhunda açtığı derin yarayla, olduğu yerde öylece kaldı…

Bazı insanlar kalabalığın içinde kaybolur, bazıları ise kendi sessizliklerinde. Evan ve Daniele aynı okulda okuyan, birbirinden tamamen farklı iki kişidir. Henüz yolları kesişmemiş olsa da hayat onları yavaş yavaş aynı hikâyenin içine çekmektedir. Sırlar, dostluklar, kırgınlıklar ve değişen duygular arasında hiçbir şey göründüğü kadar basit değildir. Çünkü bazı sessizliklerin içinde söylenmemiş binlerce kelime vardır. 🖤 Ya da daha da kısa istersen: Aynı okul. Aynı koridorlar. İki farklı hayat. Evan ve Daniele’nin yolları henüz kesişmedi. Ama bazen kader, en beklenmedik insanları aynı hikâyenin içine sürükler. Çünkü bazı sessizliklerin içinde söylenmemiş binlerce kelime vardır. 🖤

"Herkesin üç kişiliği vardır; ortaya çıkardığı, sahip olduğu ve sahip olduğunu sandığı." — Alphonse Karr . New York`un ünlü modacısı , Naya evine gelip üstündeki ağır maskeyi çıkardığında sadece Naz kalır. Oyunda tanıştığı kişilerin, hayatının merkezi olacağını fark etmeyen bu kadın, egosunu tatmin edeceğini sandığı bu şirkette , fazla beklenmedik olan gerçeklerin araya bir duvar örmesiyle karşı karşıya kalır. Onu tekrardan Türkiye`ye götüren şey ile bütün her şey değişir ve Naya, bu döngüde 2. yüzünden sıyrılarak Naz olmak zorunda kalır.༄ 𓍼ALINTI𓍼 `Eğer o kristaller tenimi tahriş ederse, defilenin ortasında elbiseyi parçalarım, biliyorsun değil mi?` Adam hafifçe öne eğildi, aramızdaki o sessiz hırçın kavga tehlikeli bir boyuta indi. `İpek astar kullanılacak." Eski rahat konumuna geri giderken elindeki kalemin ritimi ile bir fırtınayı daha tetikliyordu." Ayrıca, insanlar seni konuşuyor Naya… ben ise sonucu konuşurum. Bakalım hangisi daha uzun sürüyor.`

​"Bir psikoloğun en büyük kabusu nedir? Kendi zihnine hapsolmuş bir katille karşılaşmak mı, yoksa o katilin aslında kendi yansıması olduğunu fark etmek mi?" ​Ateş İkra, insanların ruhunu iyileştirirken kendi geçmişini çelik bir kutuya kilitlemişti. Pamir ise o kutunun anahtarını değil, baltasını getirmişti. Onu unvansız, işsiz ve kimliksiz bırakana kadar durmayacaktı. Ancak Pamir’in hesaba katmadığı bir şey vardı: Bir kadını tamamen yıktığınızda, enkazın altından çıkan gerçekler sadece onu değil, sizi de ezip geçer. ​Kimin ateşi daha yakıcı, kimin gölgesi daha derin? Gerçekler birer birer sızmaya başladığında; kimin cellat, kimin kurban olduğunu anlamak için artık çok geç olacak. ​"Tabelası sökülmüş bir ofis, yağmurda ıslanan eski bir yetimhane fotoğrafı ve birbirinin yarasını isminden önce tanıyan iki yabancı..."

Ailemin eski evine apar topar kaçarken ne düşündüm bilmiyordum. Her şeyi gören bilen ben bu kasabada yaşanacak olanlara nasıl kayıtsız kalabildim olacak şey değildi

Şef Tarık Dibitutan ve Enise`nin romantik komedi evrenine hoşgeldiniz🥧 Tarık’ın kazara elindeki tuz dolu cam şişeyi düşürüp kırmasıyla Enise’nin sağ gözü seğirmeye başladı. Elindeki delik cüzdanın içini göstererek “yeter Tarık” dedi. Sabrının son damlasının da taştığı dağılmış topuzundan belli oluyordu. “Hafızanı kaybetmiş olabilirsin ama Maşallah iştahın yerinde! Bu kadar pahalı malzemeleri almak zorunda mıydın?” Tarık, sanki kulağında sinek vızıldıyormuşçasına omuz silkti. Bakışlarını çok beğendiği sunum tabağından ayırmayarak yanıtladı. “Kim olduğumu gerçekten hatırlamıyorum ama sanki dünyanın en güzel sosunu keşfetmişim gibi hissediyorum.” Yüzüne şımarık bir çocuk gülüşü takınarak ekledi. “Tadına bakmak istemez misin, Karamel?"

Zaman... Kimine göre ilaç ,kimine görede acıdan başka bir şey değildi. İnsan zamanla kim olduğunu anlardı, bende anlamıştım ama kim olduğumu değil, neye dönüştürüldüğümü anlamıştım... Bundan sonra sessiz kalmayacaktım, bu benim hikayemdi ve benim için yazılmış kaderi değiştirip sil baştan kendi istediğim gibi yazacaktım. Ben Ilgın Akdemir`dim kimseye benzemezdim ve benzemeyecektim.

Okuluna yeni atanan güzeller güzeli İngilizce Öğretmeni İzmir. Onun deli dolu ailesi, bir birinden çılgın ve farklı kuzenleri ve hayatının büyük kısmını kapsayan en yakın arkadaşı Pelin. Ayrıca her şeyden önemlisi yeni atandığı okuldaki Beden Eğitim Öğretmeni Tolga... Hem gülmeye hem eğlenmeye hem de muhteşem bir aşk hikayesine hazır mısınız? Bu süper ötesi eğlenceli romantik komediye sizleri de bekliyoruz.

Bazı köylerde olaylar yaşanır. Bu olaylara köy sakinleri araştırır...

Ben Begüm ve savaşım şimdi başlıyor.

İki gencin küçükken tanışıp sonradan yollarının ayrıldığı büyüyünce ikisininde ailesini kaybedip birbirlerini yeniden bulup hayat kurmaları

"Karahindiba gibisin." "Ne?" "Aynı karahindiba gibisin, herşeye rağmen yeniden açıyorsun."

"Sadece binalar yıkılmadı; o gece Aslı`nın geçmişi, kimliği ve inandığı tüm gerçekler de enkaz altında kaldı. Bir şehrin karanlığa gömüldüğü o uğursuz saniyeler, yeni bir hayatın değil, zorunlu bir varoluş mücadelesinin başlangıcıydı. Her şeyini kaybeden bir insan, kendi benliğini yeniden inşa edebilir miydi?"

Eylül ve Atlas… aynı gökyüzüne bakıp farklı fırtınalarda kaybolan iki insan. Aşk mıydı bu, yoksa birbirlerini tüketmenin başka bir adı mı? 🖤

Bu yalıda son sözü hep ben söylerim!" diyen bir çapkınla, "O zaman şimdiden alış, çünkü artık kuralları ben yazıyorum!" diyen hırçın bir kızın hikayesi... Ferit (Erdem Şanlı), o şatafatlı yalının kurallarına göre yaşayan, uslanmaz ve ukala bir veliahttır. Seyran (Zeynep Atılgan) ise bu lüks dünyanın sahteliğine kafa tutan, asla boyun eğmeyen dik başlı bir fırtına... İki zıt kutup, zoraki bir oyunun ortasında karşı karşıya geldiğinde, o meşhur yalının mermer merdivenleri büyük bir savaşa sahne olacak. Nefretle başlayan bu tehlikeli oyunda, acaba ilk kimin gönlü fethedilecek? Kim çapkın, kim hırçın; kuralları baştan yazmaya hazır mısınız? Düşmanlıktan aşka uzanan fırtınalı bir kurgu... Tek bir kural var: Asla teslim olma!

"Yaraya Sarılmış Zaman" Bazı sessizlikler iyileştirmez… boğar. LAVİN. Bir resmin içine saklanmış ruh. Fırçası çığlık atar ama kimse duymaz. Ankara’nın sessiz sokaklarında yalnız yaşayan genç bir ressam. Tabloları renkli görünür ama her tonu karanlık bir geçmişin yankısıdır. Konuşmaz. Anlatmaz. Anlaşılamaz. Ta ki biri, sessizliğin içindeki çırpınışı fark edene kadar… HARUN. Kalbin diliyle konuşmayı öğrenmiş bir klinik psikolog. Zihin değil, ruh izler. Bir sergide Lavin’in resimleriyle karşılaşır ve her fırça darbesinin içinde gizlenen yaraları okumaya başlar. Ama bazı geçmişler dokunulmazdır. Ve bazı kadınlar, iyileştirmek isteyenlerden bile kaçar. ALAZ. Bir sır gibi gelir. Ayda’dan kopup Lavin’in hayatına sızar. Güzel cümleler kurar, sıcak gülümser… Ama gözlerinde geçmişten sızan kirli bir karanlık vardır. Onun gelişiyle Lavin’in renkleri solmaya, resimleri değişmeye başlar. Çünkü Alaz, Lavin’in yarasını iyileştirmeye değil, onun geleceğini kirletmeye gelmiştir. Harun geçmişi anlamaya çalışırken, Alaz Lavin’in kaderini yeniden yazmak ister. --- Geçmiş mi? Gelecek mi? Kurtarıcı mı? Yok edici mi? Aşk mı? Tuzak mı? Yaraya Sarılmış Zaman İyileşmekle yok olmak arasında kalan bir kadının, gözlerden saklanan iç savaşı… Telif Hakkı © 2025 Hira Şeker Bu kitabın tüm hakları saklıdır. Kitabın hiçbir bölümü, yazarın yazılı izni olmaksızın elektronik, mekanik, fotokopi, kayıt ya da başka herhangi bir yolla çoğaltılamaz, dağıtılamaz, yayımlanamaz veya herhangi bir bilgi sisteminde saklanamaz. Bu eser bir kurgu ürünüdür. Kitapta adı geçen kişi, yer, kurum ve olayların tamamı ya da bir kısmı hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve olaylarla benzerlikler tamamen tesadüfidir. Kitap Adı: Yaraya Sarılmış Zaman Yazar: Hira Şeker

"Geçmiş onu büyüttü. Karanlık onu şekillendirdi. İntikam ise onu geri çağırdı.” Eflin Öztürk, yeraltının en tehlikeli gölgesidir. Demir Ateş ise Batı’nın değişmeyen gücü. İkisi karşı karşıya geldiğinde, artık hiçbir sır güvende değildir.

Vicdanın yerini bağlılık alırsa ne olur? Ahlaki değerlerinizin yerini sevdiğiniz insanların değeri konursa, iyilik ve kötülük kavramından söz edilebilir mi? Sistem beyaz ve siyahlardan oluşur; Suçlular ve masumlar. Ve bütün soruların tek bir çıkışa vardığına inan, kendi kurallarıyla iki dünya arasında salınan bir kız vardır; Deniz. Anlamsızlığın yarattığı özgürlük, sevdiklerini koruma arzusuyla yön alır. Harekete geçtiği ilk andan son güne kadar pişmanlık duymadan attığı adımların sonuçlarıyla yüzleşir. En yakın arkadaşı Jale tarafından aranan, kimliği belirsiz suçludur. Batmakta olduğu karanlık dünyayı bilen Okan’ın gözünde ise normal hayata çağrılan bir müvekkil. Hünerine tanık olan Cenk için vazgeçilmez bir cevherdir. Sıradan bir fotoğrafçı olan Deniz, üçünün arasında kendi oyununu kurar. Anahtar, bazen bir silah namlusu bazen bir sözleşme bazen de basit bir fotoğraftır. Sarkaç her geçen gün yön değiştirmekte, iki uçurum arasında süzülmektedir.

Sangu ve sanrı

Bir Mafya Lideri Bir Hukuk Öğrencisi İmkansız bir aşk..

AY IŞIĞINDA BAŞLAYAN BİR HİKAYE KARANLIKTA YAZILIR🌕

​"O bilemeyecek. Yıllardır aradığı şeyi bulamayacak. Çaresiz ve bir başına odasına çekilecek. Susacak, konuşamayacak. Kimseye anlatamayacak. Yavaşça ölecek. Bir anlamı kalmayacak, hayatın, yaşamanın."

Mafya kurgusu texting

Bazı insanlar geçmişi geride bırakmaz. Sadece yıllarca ona bakmamaya çalışır. Aylin, çocukluğundan geriye kalan tek şeyin sessizlik olduğunu sanıyordu. Yıkılmış bir ev, yarım kalmış anılar ve cevabı olmayan sorularla yaşamayı öğrenmişti. Ta ki yıllar önce kapanmış olması gereken bir kapı yeniden aralanana kadar. Bir telefon konuşması, eski bir not ve hiç tanımaması gereken bir adam, onu unuttuğunu sandığı gecenin içine geri sürüklerken Aylin artık tek bir şeyden emin olmaya başlar: Bazı insanlar geçmişten kaçamaz. Bazıları ise hiç çıkamaz. Berzah; yarım kalan hayatların, susturulmuş gerçeklerin ve insanın en çok da kendi karanlığında kaybolmasının hikâyesi.