devam ediyor 4g önce güncellendi
Eylülzâr (DÜZENLENECEK)
@ebrubenim
Okuma
2.9k
Oy
52
Takip
8
Yorum
13
Bölüm
25
Sevmek cesarettir, sevilmek esarettir.
___
Bazı aşklar bir ömür beklenerek değil, bir Eylül akşamında, yağmurun altında tek bir bakışla başlar.
Yavuz Alaz, on beş yaşında iş için İstanbul’a gönderilmiş. Yıllar boyunca ailesinden ve doğup büyüdüğü topraklardan uzakta yaşamış, yirmi dört yaşına geldiğinde ise artık Urfa’ya, ailesinin yanına dönmeye karar vermişti.
Fakat Urfa’ya döndüğü ilk gecenin, hayatının en büyük dönüşü olacağını bilmiyordu.
O gece bir Eylül akşamıydı.
Gökyüzü durmaksızın yağıyor, insanlar yağmurdan kaçıp evlerine yetişmeye çalışıyordu.
Herkes ıslanıyordu.
Bir kişi hariç...
Elfida.
Kollarını iki yana açmış, yağmurun altında kendi etrafında dönüyor, yüzünde çocukça bir mutlulukla gülümsüyordu.
Yavuz onu ilk kez o gece gördü.
Ve ne gariptir ki, yıllarca “ben hiçbir kadını sevmem” diyen adam, bir Eylül yağmurunda, hiç tanımadığı bir kadına tutuldu.
Henüz bilmiyordu...
Gözlerini alamadığı o kız, çocukluk arkadaşının kız kardeşinin olduğunu.
Elfida ise Yavuz'u yıllardır “abi” diye içinde büyütüp abisi gibi görüyordu.
Çünkü Yavuz'un kalbinde Elfida'nın bilmediği, tam yedi yıldır sakladığı bir sır vardı.
O, Elfida'yı yedi yıldır gizlice seviyordu.
Yavuz'un bir gecede tutulduğu sevdaya, Elfida yıllarca abi deyip büyütmüştü.
Ve belki de en büyük ironi buydu:
Yavuz, dünyaya karşı dimdik duran bir adamdı.
Ama konu Elfida'ya geldiğinde, yüreğindeki sevdayı kendi dudaklarından bile saklayacak kadar korkaktı.
Çünkü bazı aşklar bir bakışla başlar...
Yavuz Alaz'ın aşkı ise yıllarca sessizce bekler.
O Yavuz'du sessizce seven. Adamlar... içindir aşkı.
O Alaz'dı sevdiğini incitmemek için içinde saklayan. "Adamlar içindi."
Ve onlarınki, bir Eylül akşamında yağan yağmurun altında kesişen iki kaderdi.