Salonun tam önüne gelip bir anda içeri girdiğimde tüm ağalar dönüp şaşkın bakışlarla bana bakıyolardı. Aralarından en büyük olan konuştu. - Destur! Bilmez misin sen buraya girilmez! -Ya sen bilmez misin ağa burada konuşup karar aldığınız benim hayatımdır. Şimdi o kulaklarınıız açın ve beni iyi dinleyin. Odamdan aldığım ve elbisemin kuşağına koyduğum silahı çıkartıp ortadaki masaya koydum. - Şimdi bu berdel ya Asaf Ağanın yiğeni Beratla yapılır ya da bu konuktan gelin çıkaracak bir kız kalmaz geriye!! -Sen bizi mi tehtit mi edersin ne bu cürret! Hiç tanımadığım bir ağanın konuşması üzerine ben daha cevap bile veremeden Asaf ağanın tok ve gür sesi tüm odayı doldurdu. -Benim yiğenim sakattır kızım bunu bilir kabul ede misin? - Yüreği sakat olmasın Asaf Ağa kabulumdur. - Karar verilmiştir ağalar Asmin Beratla evlenecektir. Bir haftaya düğünümüz vardır.

Hayatın acısıyla mesleğine tutunan Eliska Petrova ve hayatını işine ve kızına adamış Arven Karahanlı; tesadüfler onları bir araya getirdiğinde, tutku ve sırlar her şeyi değiştirecek.

Romantık. Elis adında bır kızın askı bulus hıkayesını anlatıyor. Elis buna hazır mı? Neler olacak.

Yıllar önce sevgilisini terk eden barlas eski sevgilisinin nişanlanacağı gün geri döner mahalleye her şey tekrardan başlar

Yetimhaneden kaçmaya çalışan iki çocuğun hikayesi. 🫠

Nolur bakın bi şans verin okuyun

Ruhundaki karanlık tarafa fedakarlıklar vererek aydınlık tarafını hayatta tutmaya çalışan bir adam ve adam`a adanmış bir ruh... Hiçbirşeyden habersiz diyarsız kalmış bir kadın... Ruhuna ulaşmak için herşeyi göze almış bu adamı kim durdurabilir peki?

Kaderden kaçamazsın, istemediğin kadar ister, nefret ettiğin kadar seversin. Farklılıklar çıkmaz sokak olur, sonuna bakmadan koşarsın. Dengesiz, ukala tavırları ruhunda yer bulmuş bir adamla, huysuz ve asi bir kızın evlenmesi ne kadar doğruydu? Karakterleri zıtlaşmışken, yaşamsal farklılıkları bunlara harmanlanmıştı. Bahsettiğim şey, birinin doğrusu, onun yanlışıyken; onun doğrusu, birinin yanlışıydı. Hazırsanız, başlıyorum.

Azad sustu. Çünkü sevdiği halde gitmeyi seçenler sonunda sessiz kalır. Boran konuştu. Çünkü sevmeyi cesaretli yapanların, korkacak hiçbir şeyi yoktu.” Roza… İki adamın arasında sıkışmış kalbin adıdır. Biri geçmişiyle acıtan, diğeri sarmaya gelen… Bir veda, bir yüzleşme. Ve bir genç kızın en gerçek tercihi. “Beyaz Güvercin” Aşkın yarım kalanından, tamamlanma ihtimaline uzanan bir hikâye. Yüreğine dokunan satırlar arasında kendini bulduğun o kitap… sadece bir karakteri değil, kendini bulacaksın. Zamanı değil, kalbini emanet edeceksin her satıra. Benimle bu yolculuğa çıktığın için öncelikle hoş geldin. Bu hikâyede yalnızla satırlar arasında gezmeyeceksin; yeri gelecek suskun bir yüreğe, yeri gelecek cesur bir seçime tanıklık edeceksin. İki adamın arasında sıkışmış bir kızın, yüreğini kendi elleriyle özgürleştirme çabasını okuyacaksın. Bu sadece bir aşk hikâyesi değil; bu, kırılmalarda büyüyen bir ruhun kendini bulma serüveni. Ve inan bana, bu kitabı okumakla kalmayacak, hissedeceksin. Yüreğine dokunan satırlarda kaybolmaya hazır mısın?

Anne ve babasını kaybetmiş zavallı 2 kardeş... (İlk kitabımdır)

Tanem sıradan bir lise son sınıf öğrencisiydi.Platonik olduğu sınıftaki o çocuklada araları normaldi herşey gibi.Taki o gün bir partiye davet edilene kadar..

Bangchan ve Mirea , Changbin ve Dora’nın zor koşullara rağmen aşklarını sürdürebilecekler mi (somut var merak etmeyin)

Sera, çocukluğunu bir gecede kaybetti. Aras, o gecenin içinde büyüdü. Yıllar sonra aynı şehirde, aynı üniversitede, aynı merdivenlerde karşılaştılar. Biri bunun tesadüf olduğunu sandı, diğeri kaderin çoktan yazıldığını biliyordu. Aşk, bazen iki insanı iyileştirir. Bazen de en derin yarayı açan şey olur. Geçmişin gölgesi, saklanan bir sır, yarım kalan hayatlar ve unutulması imkânsız bir aşk… Kelebek Vadisi, birbirlerine aşık olan iki insanın aslında birbirlerinin hayatını yıllar önce değiştirdiğini öğrendikleri o anın hikâyesi. Ve bazı hikâyelerde, en büyük ters köşe aşktır.

Öyle güzel bakıyordu ki aşık olmamak elde değildi

Hayat dün ve bügünden daha fazlasıyla savaşmaya alıştırabilir insanı. Kalben, zihnen ve fiziksel anlamda da yorabilir. Hatta her şeyi senden alıp yapayalnız da bırakabilir. Bencildir çünkü. Kendi kuralları vardır. En umutsuz anında, karanlık her yanını ele geçirmişken sana fısıldadığında ipleri eline geri de verebilir. O zaman ateşin içinden çıkmış biri külden neye dönüşür? İntikam, aşk ile şekillenirken yeniden sevebilecek misin kendini ve onu? Her şeyin bittiği yerden başlıyor.

İtalya’ya tatile giden bir Türk kızı. Başlangıçta bir tatildi ama kalması için fazlasıyla yakışıklı bir nedeni vardı.

Mafya ailesinin oğlu Kutay ile mafya liderinin kızı umayın aşk hikayesini anlatmaktadır

Giriş Bölümü Yağmur, şehrin gri sokaklarını nazikçe yıkarken, Elif elindeki şemsiyeyi sıkıca tutuyordu. Her adımda sokak lambalarının sarı ışığı su birikintilerine yansıyor, şehir neredeyse büyülü bir hale bürünüyordu. O gün, her zamanki gibi sıradan başlamıştı; kahvesini alıp işe gitmek, toplantılar, yüzler… Ama bir anda hayatının akışı değişecekti. Çünkü bir kafede, yanlışlıkla çarpıştığı adam, sadece birkaç saniye için bakışlarıyla kalbini hızlıca çarptırmıştı. Adamın gözleri, yağmurdan ıslanan saçlarından süzülen damlalar gibi parlak ve derindi. Elif, bir an için nefesini tutmuş, zamanın durduğunu hissetmişti. O an, bir şeylerin farklı olduğunu biliyordu; belki de kaderin sessiz bir fısıltısıydı bu. “Özür dilerim,” dedi adam, sesi Elif’in kulağına çalınan hafif bir melodi gibi. Elif gülümsedi, ama kelimeler boğazında düğümlendi. O an, ikisi de bilmiyordu ki bu tesadüf, hayatlarının en unutulmaz hikayesinin başlangıcı olacaktı…

Yazdığım şiirleri burada paylasacagim

Sen bir denizi seyrediyorsun, Ben ise o denizde boğulan bir gemiyi. Senin gözlerin ufukta, başka limanlarda, Benim bütün yüküm senin kıyılarında. Sen elmayı sevmiyorsun diye, Elma dalından düşer mi sanıyorsun? Ya da güneş söner mi sen bakmıyorsun diye? Ben seni, senin bana ihtiyacın olmadan da severim; Çünkü bu sevda, senin nezaketine değil, Benim yüreğimin cesaretine emanet.

Kalp atışlarımın yankılanmasını kulaklarımda duyabiliyordum. Beni bekleyen uçağa doğru koşarak yaklaştığımda arkamdan hızla gelen araba ışıkları tenimde karıncalanmalar yaratıyordu ama durmadım. Uçağa kadar koşarken arkama bile bakmadım. Onu bırakıyordum ve onun bundan haberi bile yoktu. Ben buradan gidip yeni hayatıma yeni bir kimlikle başladığımda artık her şey için çok geç olacaktı. Ona demiştim. Ona beni elinden kaçırırsa bir daha asla bulamayacağını söylemiştim ama o benimle alay etmişti. Kalbimi kırmıştı ve ben de şimdi onun kalbini kıracaktım. Arkamda bıraktığım şehre son bir kez bakış attım. Heavenhell, gece ışıklarları içerisinde görkemle aydınlanıyordu. Bu şehirde yaşayan herkesin bir sırrı vardı. Şehirin kendisinin bile.. Ve benimde sırlarım var, ne de olsa bazen en tehlikeli sırlar, en güzel şehirlerin altında gömülüdür...

Asuman gözlerini devirip gömleği onun giyebileceği şekilde havada tuttu. "Giy ve git yeter ki." diye mırıldandı. Çako sırtını dönüp kollarını tam geçirecekti ki Asuman öylece kala kaldı... Karşısındaki çocuğun sırtındaki bu yara izleri, onun kaskatı kesilmesine sebep olmuştu. Boğazına bir yumru oturdu. Bu manzarayı görmek bile onun canını acıtmaya yetmişti. "Sırtın." diyerek zar zor fısıldadı. Çako, o an fark etti... Sırtındaki o izler aklından tamamen çıkmıştı. Dişlerini sıktı. Kıpırdayamadı. Gömlek, Asuman`ın elinden kayıp yere düştü. Bütün yara izlerine tek tek göz gezdirdi. Kim yapmıştı bunu ona? Gözleri doldu. Kendi bacakları geldi aklına. Karşısındaki çocuğun bütün yaralarını öpüp iyileştirmek geldi içinden. Ama o da biliyordu bu görünen kısım, yaraların en küçüğüydü aslında. Ruhlarında açılan yaraların yanında oldukça ufak kalırdı. Neler çekmişti? Neler yaşamıştı? Asuman bu düşünceleri bir kenara bırakıp, Çako`nun sırtına yanaştı ve dudaklarını herhangi bir yaranın üstüne örttü. İstemsizce yapmıştı. Engel olamadı bu tepkiye. İçindeki acıma duygusu muydu? Dudaklarını sırtından ayırdığında, tekrar bir öpücük kondurdu başka bir yara izine. Gözleri yanıyordu. Dudaklarını geri çekip alnını çocuğun geniş sırtına dayadı ve gözyaşlarını artık tutamaz halde saldı. Çako, sırtında hissettiği öpücükle beyninden vurulmuşa döndü. Hissettiği nasıl bir çileydi. Bütün hücreleri ürperdi. Bu temas, bu öpücük, kanının deli gibi akmasına sebep oluyordu. Dudaklarını ısırdı. Bu kız, ona ne yapıyordu. Ece gibi neden sormamıştı ne olduğunu? Asuman, yaraların sebebini sormadan, bu yaraları sarmaya, iyileştirmeye çalışıyordu. Bir hamleyle arkasını döndüğünde, onun ağladığını gördü. Şaşırdı. Bu kız kendisine mi akıtıyordu bu gözyaşlarını? Bu nasıl değerli bir şeydi... Elleriyle yanaklarını sildi karşısındaki kızın. Eğildi. O an tek yapmak istediği şeyi yaptı. Kızın dudaklarını öpmeye başladı. Çileden çıkıyormuş gibi delicesine öptü. Sanki ona yaşattığı şu kısa süreli güzel an için teşekkür ediyor gibiydi. Kızın akıttığı bu gözyaşları bu zamana kadar ona verilen en güzel hediyeydi. Ve de en değerlisi. Bu zamana kadar kimse onun için gözyaşı dökmemişti belki de... Dudakların temasıyla, kalbi kulaklarında büyük bir gürültüyle atıyordu. Bu heyecan o kadar kuvvetliydi ki, teni alev alev yanmaya başladı. Dudaklarını kızdan ayırdığı zaman ikisi de nefes nefese kalmıştı. Birbirlerinin gözlerinin içine baktılar. Deli gibi atan kalplerinin sesinden başka hiçbir şey duymuyorlardı.

“Ne bakıyorsun?” -Bakmak yasakmı? “Yasak,çek o gözlerini” -Ben tadına bakmayı kastetmiştim

Berfin Bozan, abisinin aşiret kurallarını yıkan aşkının bedelini, Midyat’ın korkulan ağası Aras Karahanlı ile berdel evliliğiyle öder. Aşk mı ağır basacak, kader mi? yetişkinlerin okuması önerilir

Derin işinden istifa etmek için dilekçesini verir ama patron reddeder. Ne kadar ısrar etse de işten çıkamaz ve farklı yollar denemeye başlarr