"Seni tanımıyorum!" "Ben tanıyorum...Yetmez mi?"

Görülmek bazen çıplak kalmaktan daha tehlikelidir. Serin, geçmişin küllerinden sessizce yeniden doğarken, arzularıyla yüzleşmek zorunda kalacaktı. Onu izleyen bir bakış, unuttuğu bir duyguyu uyandırmayı başardı: var olma isteğini. Ve tutkuyla utanç arasındaki ince çizgide yürürken, bedeninin değil, ruhunun soyunduğunu fark etti. "Bazı ısırıkların izi daha derinde kalır." Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kadının kendi gölgesine dokunuşunun hikâyesi. ●Bu kitap için yazdığım şarkıları youtube kanalımda yayınladım; laiasal 🎵 "My Skin Remembers" [Tenim Hatırlıyor] ~ Laisasal 🎵 "What My Hands Have Done" [Ellerimin Yaptığı Şeyler] ~ Laiasal ©Telif hakları bende saklıdır.

Eylül’ün planı çok basitti: Yemek söyle, Lara’yı doyur, akşamı kurtar. Emirhan’ın planı da öyleydi: Siparişi teslim et, kapıyı çal, bir sonraki adrese geç. Ama Lara’nın planı? O, bu hikâyeye aşkı karıştırmaya kararlıydı. Bir kapı açıldı, bir sipariş teslim edildi ve kimsenin menüde görmediği duygular ortaya çıktı. Utangaç bakışlar, yanlış zamanda çalan zil, “bir dahaki siparişi ben getiririm” cümleleri… Eylül ve Emirhan için her şey fazlasıyla sıradandı— ta ki aşk, kapıyı tekrar çalana kadar.

İçeriği Mafya zorla evlilik Kitaptan alıntı söz: "kimse fark etmedi ama ben her gün kendi kendime yok oluyordum"

Yağmur Damlaları, anonim bir mesajla başlayan sıradan görünen ama giderek karmaşıklaşan bir bağın hikayesi. lise son sınıf okuyan Narel Su Acar bir gece hiç tanımadığı bir erkekten mesaj alır. Kim olduğunu bilmediği bu kişiyle konuşmak istemez ama konuşma inatla sürer. İkisi de geri adım atmaz. Sorular, kısa cevaplar ve bitmeyen bir çekişme gecenin içine yayılır. Mesajlar ilerledikçe erkek, kendisiyle ilgili küçük ipuçları vermeye başlar. Narel`in her gün gördüğü biri olduğunu söyler. Kimliğini açık etmez ama konuşmayı da bırakmaz. Bu anonim bağ, meraktan çok daha fazlasına dönüşür. Bu hikaye; kimliklerin gizli kaldığı, inatların konuşmayı sürdürdüğü, ve gerçeğin yavaş yavaş yaklaştığı bir süreci anlatır. Yağmur damlaları, bir mesajla başlayan ve sonucu kimse tarafından tahmin edilemeyen bir hikayedir.

Yaşam, bazen zorunlulukların içinde saklı kalan gerçek aşklarla örülüdür. Aden Dora, geçmişi silinmiş bir kadın... Ölen ablasının yerine geçerken, unutulan sırların ağırlığı omuzlarına biner. Uraz Efe ise kalbini yıllarca bir başka isme kapamış, geçmişin gölgesinde yaşayan bir adam. Bir arada olmaları kaderin bir oyunu mu, yoksa içten içe büyüyen duyguların başlangıcı mı? Geçmişin suskunlukları, sırlar ve yarım kalan hikâyeler, onları birbirine daha da yakınlaştırırken aynı zamanda yavaş yavaş yıpratır. Bir evin içinde saklanan gerçekler, unutulmuş isimler ve yasak aşklar... Peki, bir insan neye mecburdur? Aşka mı? Geçmişe mi? Yoksa kendine? Mecburum, unutulmuş kimliklerin ve sessiz kalmış yüreklerin hikayesi.

"Vır vır vır," boş çenenin boş gözleriyle etrafında tam tur döndükden sonra Beril`e baktı. "Sadece boş çenesin," dedi ve tekrardan aynı hareketi yaptı. "Bıktım senden," Beril de Barış`tan yana kalan bir kız değildi. Birbirlerine sebepsiz nefret eden bu iki insan ne zaman ısınacaktı? "Asıl ben senden bıktım," dedi Barış. "Dua et ki," deyip derin bir nefes alışverişi ardından "sakinim," demesiyle suratına tokatı basması bir oldu. "Yuh ama," "Oh şimdi rahatladım." "Kızım senin benim suratımla alış veremediğin ne?"

Gerçek bir Deliye insan ne kadar katlanır? Peki bi insan neden Delirir? Alya neler yaşayacak? Bir insanı ailesi bu kadar mı sevmez? Delirmiş bı kalp aşık olur mu? Peki aşık olmuş bir kalp güvenir mi? Korkutulan bir kalp aşık olur mu? Bir Deli Bu Kadar Yakışıklı Olabilir Miydi? Umarım Alya umarım başka bir evrende çocukluğunun hayalî olan biriyle evlenirsin. Yada bu evrende ummadığın bir masal yaşarsın.

"Aşk, bir sığınak değil; boynuna dolanan ve sen nefes aldıkça daralan o düğümdür. Elin kan revan içindeyken bile o bağı bırakamazsın; çünkü bazen mahkumiyet, özgürlükten daha çekicidir. Bu, sadece iki insanın değil, birbirini yok ederken var eden iki yaralı ruhun hikayesi. Her satırda kendinden bir parça bulacak ama benim penceremden baktığında, aslında hiç tanımadığın bir kendinle karşılaşacaksın. Ruhunu böylesine yıpratan bir aşktan sağ çıkmak mümkün mü?"

Deflin ve Bora’nın anlaşmalı evlilik yapıp gerçek aşka dönüşen hikayesi.. kurgu ve aşk

Senin gözlerinle tanıştığım gün

Bir gecede yolları kesişen iki yabancı… Biri iyileştiren, biri karartılan bir dünyanın içinde. Bir bakışla başlayan çekim, bir sırla her şeyi altüst ediyor. Aşk mı kazanacak, yoksa saklanan taraf mı çürümeye başlayacak?

Biri gün ışığının en saf haliydi, diğeri gecenin en koyu tonu... Zeynep, İstanbul’un huzurlu bir semtinde, her şeyi incelikle örülmüş bir hayatın içindeydi. Sırça köşkünde, ailesinin çizdiği o kusursuz yolda yürürken kalbi henüz dünyayla tanışmamıştı. Ta ki o dar ara sokakta, öfkesi kanına karışmış, bakışları uçurumlar kadar derin ve karanlık olan Kerem’le çarpışana dek. Kerem, hayatın sillesini erken yemiş, umudunu sokak lambalarının soluk ışığında kaybetmiş, asi ve kimsesiz bir ruh... Onun dünyasında sevgi zayıflık, merhamet ise sadece bir masaldı. Zeynep, elindeki bembeyaz dantelli peçeteyi Kerem’in kanayan yarasına uzattığında, sadece bir yarayı temizlemeye niyetlenmişti. Oysa o peçete, iki ayrı dünyanın birbirine bağlandığı ilk düğüm olacaktı. “Senin bu beyaz peçeten, benim kirimi temizlemeye yetmez hanım kızı,” diyen bir adamla; her karanlığın bir şafağı olduğuna inanan bir genç kızın hikayesi bu. Aile bağlarının sınandığı, inancın merhametle harmanlandığı ve aşkın en yaralı halinin bile nasıl iyileştirebileceğini anlatan bu romanda; sormaya cesaret edemeyeceğiniz o soruyu soracaksınız: Karanlık, ışığı içine mi çeker; yoksa ışık, karanlığı en kuytu yerinden mi aydınlatır?

Lise 3.sınıf öğrencisinin yeni okulundaki aşk hayatı

Bir çift lacivert gözlerinde; bir Karadeniz acısı geçti. Acısı aslında sevdiği kadının bu topraklarda ölmesiydi. "Bu topraklar sevdiğimi alırken nasıl sevebilirim burayı?" diye haykırdı,var gücüyle. Sesi tüm Karadeniz dağlarında yankı etmişti. Sanki dağlara hesap soruyor,bir cevap bekliyordu. Ama aldığı cevap,yankı eden sesiydi... "Belki de bazı şeyler geri alınmalıydı?" diye sordum,sesim onun yanında bir fısıltı gibi çıkmıştı. Bana döndü ve söylediği sözler, kalbimi uçurumdan atmış kadar olmuştu. "O zaman seni de almalıydı bu topraklar!" diye bağırdı, yüzüme. Her bir kelimesi içimdeki kalbin kan pompalamasına engel oluyordu. Dudaklarımı birbirine bastırıp onun bana karşı olan nefretine sadece gülümsedim. Tıpkı her zaman yaptığım gibi. Gülümsedim... Dilara & Arslan Başlangıç tarihi: 01/02/2024 Bitiş tarihi: 29/04/2024

Almilanın elisa ile birlikte alman bir numara sallarlar ve işler ters gider Almilanın yeni kaderi karşısına çıkmıştır. Almila neler yapıcak görelim

Yeni kitap hatalar olabilir

Evet ben İlkay.Bu da benim sıradan hayatım demek isterdim ama pek de sıradan bir hayat yaşadığım söylenemez.Ben 23 yaşına kadar çok huzurlu bir hayat yaşıyordum taki onla Drew ile tanışana kadar.

İnsan, başkalarının çizdiği bir hayatta ne kadar yaşayabilir?

Kitap tadında aşk

Eylül ve Ekim’in yolları, yıllar sonra bir otelde kesişti. Geçmişin izleri ve geleceğin umutları arasında, yüreklerini ve hayatlarını sorgulayacakları bir hikâye… Yakamoz Güzeli, sevgi, özlem ve hayallerin ışığında ilerleyen bir aşkın öyküsü.

Yukarıda her şey parlak ve düzenli, aşağıda yarım kalan hayatlar ve sessiz çığlıklar… Sera, alt dünyada doktor; insanları iyileştiriyor ama kendi hayatı eksik. Bir seçim, onu yukarıya taşıyacak. Ama bu bir ödül değil. Bu bir sınav. Gizem, tehlike ve kayıp hayatlar arasında, Sera her adımda hem kendini hem gerçeği keşfedecek.

Üniversiteyi yeni bitiren Mine`nin Ankara`da ki hastaneye hemşire olarak atanması...

Aslı Karaca bir sır öğrendi. Kimsenin bilmemesi gereken, kapatıldığı sanılan bir gerçek. O günden sonra hayatı yavaş yavaş değil, ani bir hızla değişti. Adresler, yüzler, sesler… Ve en tehlikelisi: güven. Kerem Yalçın, düzenin içinden gelen bir adamdı. Takip etmeyi bilen, kaçmamayı öğrenmiş biri. Aslı’yla yolları kesiştiğinde bunun geçici bir temas olduğunu sandı. Ama bazı karşılaşmalar plan dışıdır. Bazı aşklar, tam da kaçarken başlar. Şehir daraldıkça bağları sıkılaştı. Tehlike yaklaştıkça hisler derinleşti. Evlilik bir sığınak değil, bir taraf seçimi oldu. Ve hayat, geri dönülmez bir eşikte durdu. Kaçarken Sevdik; aşkın bir lüks değil, bir risk olduğu, tutkunun korunmak değil meydan okumak anlamına geldiği, bir kadının, bir adamın ve doğmamış bir geleceğin hikâyesi. Bazı insanlar birbirini sakin zamanlarda sever. Bazıları ise hayatta kalmaya çalışırken.

Aden seslerin içindeki sessizlikte kimseyi bulamayacağını düşünüyordu.Yalnızdı,ıssızdı ama en çok yardıma muhtactı. Nereden bilebilirdi bir adamın gelip kalbine ses olacağını.