Başkasının hayatına, başkasının arzulanan kimliğine bürünmek sadece bir aksesuar takmak kadar kolay olabilir mi? Boynuna taktığı safir kolyeyle tüm bakışları üzerine çeken bir kadın, arzulanan bir nesneye dönüşmenin özgürlük değil, kendi benliğini silen sahte bir illüzyon olduğunu fark eder. Bakışların odağı olmak ile gerçekten `görülmek` arasındaki o soğuk sınır üzerine sarsıcı bir yüzleşme.

Gamze kalbine sahip çıkamadığı için Devrim Aslan’a kalbini kaptırır ve bunun farkına vardığı zaman Devrim Aslan’ın hayatında yer alır ve anlamsız bir hayata geçiş yapar. Sevdiği adam yüzünden hep kırılır ama sevdiği adam bunu umursamaz ve uzakta olan aşkını yakınlarda ister ama bu pek mümkün olmaya bilir. Devrim Aslan işleri yüzünde Alanya’da yaşar Gamze’ye olan sevgisi çok farklı yönlere gider. Gamze’yi kırdığının farkında olmayıp Gamze’nin hayatını çok değiştirir. Bu iki aşığın aşkı hiç kolay geçmeyecek aşklarına sahip çıkabilicekler mi ? Yoksa hiç yaşanmamış sayıp hayatlarına devam mı edecekler?

Kadının suratında oluşan ifade tam bir karmaşıklık abidesiydi. Adam gözlerini kadına yerleştirmiş o karmaşık ifade ile savaşıyordu. Kalpleri tekrardan atmaya başlayan iki insan, yeni hayatlarında, kaderin ipleri etrafa saçmasına izin veriyordu. Kader mantığı saf dışı bırakarak büyük bir azimle örüyordu iplerini. Yardım istemiyor, kimseyi suçlamıyordu. Kaderden kaçmanın aptallık olduğunu göstermeye çalışıyordu. Başarmanın verdiği gururu iliklerine kadar hisseden kader, bu sefer daha sıkı atıyordu düğümlerini. Ruhları saran kırmızı ipin ucunu, bedenlere mühürlüyordu. Çünkü işin içine mantık girdiğinde, bedenler istemedikleri halde birbirlerine küserdi. Bu sebepten sevmezlerdi birbirlerini…

Bu hikaye ✨ "Zalim bir adamın esir aldığı kadınlar arasında, sadece bir adamın karşılıksız başlayan sevgisiyle özgürlüğe yürüyen bir hayatın hikayesi Sumru & Ferhat Hayata karşı umudunu, mücadelesini yitirmeyenlere Selam Olsun ❤

Herkesin sustuğu bir yer vardır. Ama Yonca’nınki, ses tellerinde değil, kalbinin en derin yerindeydi. O gece bir restoranın köşesine oturduğunda, sadece içmek istemişti. Düşünmeden, konuşmadan… Fakat çıkarken biri seslendi: “Kapanış saati geldi, hanımefendi.” Basit bir cümleydi belki… Ama içindeki yılların sustuğu her şey o kelimeye sığdı. Bu, beklenmedik bir gecede başlayan, gözlerle anlatılan, ruhları saran bir aşkın hikâyesi.