Bu kitap; Yaşamaya çalışıp,yaşayabilen fakat kendini ölümün kıyısında bulan. Gülüp oynayıp,sonrasında hıçkırıklara gömülen. Gerçekliğini kaybetsede hayallerine tutunan herkese. Peki ya sizce yaşamak için kendinden,zaaflarından geçmeli midir insan,yoksa bir avuç toprak mı olmalıdır? 🦋🦋🦋 İlk defa bir gerçek ailem kurgusu yazıyorum,umarım beğenirsiniz🤍🦋

Aile, Mahalle,Sırlar. Mahalle kurgusu!☆ 1& sahneler vardır !.☆Yaş farkı vardır.!☆Şımarık kız hissiyatı vardır!☆Abimin arkadaşı konuludur.☆ ★»Yıllardır aynı mahallede yaşayan ve abilerinin arkadaşı olan Polat,Lalin`e aşıktır.Lakin Lalin`in bundan haberi yoktur onu abisi olarak görmektedir.Bir gün, yanlış anlamadan dolayı Polat mahalleyi,ailesini ve Lalin`i terk eder.Buna anlam veremeyen Lalin 5 yıl sonra Polat`ın tekrar mahalleye gelmesiyle şoke olur.Tek fark vardır ki Polat mahalleye tek başına dönmemiştir... ✨Lalin Balcalı&Polat Aras Çelik✨💕 Yaz günlerinin ve geçmişin birbirine mıhlandığı beğeneceğiniz, geceleri herkes uyuduktan sonra;okuyup hayallere dalabileceğiniz bir kurgudur. Keyifli okumalar.💕✨

Bir dönem hikayesi yalnızlıklar içinde boğulmuş bir adam ve kalabalıklar içinde kaybolmuş bir kadın

Lina Aydın sadece en yakın arkadaşına bir mesaj göndermek istemişti. Ama küçük bir hata bütün hayatını değiştirdi. Çünkü gönderdiği mesaj, okulun müdürünün oğlu Ege Karahan`a gitmişti. Lina, karşısındaki kişinin kim olduğunu bilmeden onunla tartışmaya, dalga geçmeye ve saatlerce konuşmaya başladı. Ege ise ilk defa kendisini güldüren bu gizemli kızın kim olduğunu merak ediyordu. İkisi de birbirini hiç tanımıyordu. Ta ki okul koridorlarında karşı karşıya gelene kadar... Yanlış bir mesaj, doğru kişiye ulaşabilir miydi?

Bir üniversite kampüsünde ders dışında neler olabilir ki? İşte size her bölümde farklı bir öğrenci grubunu anlatan o kitap!

Denisin hayatı 17 yasında bi anda hayatının altüst oluşu

Kural 1: Nil`e "Akşam yatmaz, sabah kalkmaz" muamelesi yapma (özellikle saat 12`den önce). Kural 2: Kıyafetini çalma (kuzenlerin bile olsa). Kural 3: Adının "Ayas" olduğunu iddia eden biriyle laf yarışına girme, zararlı çıkarsın. ​Erva Nil için bu yaz; bolca kaos, kara listeye alınan insanlar ve asla susmayan bir iç ses demek.

Bazı günahların bedelini, o günahı hiç işlemeyenler öderdi. Deniz Ege sustuğu ne varsa geceleri tellere fısıldarken, Kumsal Ada geçmişin yükünü kütüphanenin tozlu rafları arasına gizliyordu. Aynı enkazın altında, farklı acılarla büyüyen iki gencin yolları yıllar sonra yeniden kesiştiğinde, ikisi için de artık hiçbir şey saklandığı raflar ve gitarın telleri kadar güvenli olmayacaktı. Bu hikâye; karanlıkta yönünü şaşıranların değil, güpegündüz görünmez olmaya mahkûm edilenlerin hikâyesiydi. 09.01.2026

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

Başıma gelecek her şeyden habersiz bir şekilde, o yağmurlu gecede dışarı çıktım ve hiç beklediğim o kişiyi gördüm.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Nilperi, heyecanla beklediği yaz kampına katıldığında orada alaycı, huysuz, lakabı tilki olan bir çocuğa aşık olacağını tahmin etmemişti. Bunca zamandır hep korkudan hızlanan kalbi artık bir tilkinin gülüşünde atmaya başlamıştı. Bu yazın tıpkı adı gibi bir peri masalı olmasını istiyordu ama her masalda olduğu gibi inişler, çıkışlar, minik kirpiler, serseri tilkiler ve kırk kalpler vardı. Bakalım bu peri masalında Nilperi neler yaşayacak ve masal tam olarak nasıl son bulacak? Bir tilkinin kuyruğuna tutunup yaz boyu neşeyle ve arkadaşlıklarla sürüklenmek istiyorsanız sizi hikayenin içine davet ediyorum. Söz veriyorum güzel bir sürükleniş olacak. 💙🦊

"Şey, Bay Christopher... ya da her neyse. Bu sörf tahtalarını taşımak için ekstra kas yapıyor musunuz, yoksa bu tamamen vizyonsuzluğunuzu kapatmak için bir savunma mekanizması mı?" Gruptakiler şoke olmuş bir şekilde Seungmin’e baktı. Minho, "Yine başladı oç," diye mırıldandı kibarca.😘 Chan ise şaşırmıştı ama bozuntuya vermedi. Gülümsemesini bozmadan Seungmin’e doğru bir adım attı. Boy farkından dolayı Seungmin’e hafifçe yukarıdan bakıyordu. "Tanıştığımıza memnun oldum...?" "Seungmin. Ve memnun olmaman gerekirdi, zaman kaybıyım."

- Merhaba , iyi günler ilk dönem için kırtasiye listemiz bu şekilde Pazartesi gününe kadar getirirseniz çok sevinirim. . kuru boya . pastel boya . makas ve yapıştırıcı . klasör . kalem ve silgi .oyun hamuru -0546********* : oyun hamuru , kuru boya bunlarla vakit geçirecek yaşı çoktan geçtiğimi düşünüyorum. Yanlış numaraya yazdınız hanımefendi. - şakayı bırakalım lütfen okuldaki veli dosyasında numaranız yazıyor. Pazartesi gününe kadar listenin tamamlanması gerekiyor. -0546*******: Veli olmam için önce evli ve çocuğum olması gerekiyor hanımefendi yanlış numara diyorum inadınızı bir kenara bırakıp numarayı mı kontrol etseniz? - inat? Ben mi inat ediyorum siz olayı şakaya vuruyorsunuz beyefendi. Salı günü olan veli toplantısında da yoktunuz - 0546****** : hey allahım ya çattık resmen. Hanımefendi o sandığınız kişi ben değilim diyorum niye anlamıyorsunuz. - hala mı dalga geçi... -0546****** : Cumhuriyet Savcısı Mert SOYKAN aradığınız kişi ben miyim hanımefendi bideha düşünün isterseniz (Görüldü)

Gözde`nin nefret listesinde tek bir isim vardı: Erenalp Türken.

-0536#############: Benim salak arkadaşım madem numaranı değiştiriyorsun bana niye söylemiyorsun????? -0536#############: Ben bunu o gıcık gizemden mi öğrenicektim -0536#############: Bide gelmiş `ay canım arkadaşın sana söylemedimi?` diye nisbet yapıyor bana -0536#############: Gerizekalı sinirlerimi bozdu benim -0536#############: Kızım baksana buraya delirtme beni -0536#############: Bide saçma sapan profil koymuşsun -0536#############: Asker ne alaka salak bide deve gibi erkek asker profili yapmışşsın -0536#############: Sen cidden salaksın valla sen bu kafayla nasıl doktor oldun ben anlamıyorum -0536#############: Ceyda bak buraya artık delirtme beni!!!! ( GÖRÜLDÜ)

Arkadaşlıkları bir gruptan çok daha azı. Hepsi bambaşka kişiliklere ve hayatlara sahipler ama bir şekilde arkadaşlıklarını sürdürmeye devam ediyorlar. Günlük yaşamları ve birbirleriyle olan ilişkileri devam ettikçe birbirleri hakkında daha fazlasını öğrenecekler.

Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayan yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Elvin Erçil, bu benim hayatım. 05.01.2025

"Abi, yeter ya. Sırf kız hal hal takıyor diye sürekli şu şarkıyı söylemesene. Yıllardır aynı şarkı, bıktım." "Ben bıkmadım. Oğlum, baksana sözlere. Ne diyor Barış Manço. ` Bir bakışı canlar yakar,` diyor. Bir bakışı canımı yakıyor işte."

Siz: o şimdi asker canı neler ister Siz: uykuda mevlam beni ona gösterrr 0546*******: kimsin? Siz: sıkılan herhangi biri

Çerezlik bir yaz kurgusu okumak ister misiniz? O zaman sizi Hazan`ın Yaz Seferi ile başbaşa bırakıyoruum...

"Pis herif!" "O numara benim hakkım!" "Resmen numaramı çalmışsın ya!" "Hırsız!" ?: Ne diyorsun ya?! ?: Ne numarası? ?: Yanlış numaraya yazmışsın kardeşim.

İstanbul`dan Kore ye mesleğini yapmak için taşınıp yeni bir hayat kuran Dr. Beste`nin beklenmedik sürprizler ve karşılaşmalarla dolu samimi ve eğlenceli hikayesi. Hastaneden çıkmış kulağıma kulaklığımı takmış hayaller kurarak dalgın dalgın yürüyordum. Seul`ün işlek bir caddesine geldiğimi bile anlamamıştım o kadar dalgındım ki tiz bir fren sesi duyduğumda kendimi durdurmak için çok geç kalmıştım. Siyah bir van önümde durmuş fakat ben duramayarak kafamla arabaya çarpmıştım. Arabanın kapısı hızlıca açıldı ve içinden biri çıkıp "İyi misiniz? Size çarptık mı?" Diye panikle sordu. Rezilliğime sövmelerim utançla birleşmişti kafam yere eğik "hayır hayır siz bana çarpmadınız ben arabaya çarptım ve evet gayet iyiyim" demiştim başımı tutarken. Arabadan bir kaç kişinin daha indiğini gösteren kıpırtıyı duyduğumda içimde bir tedirginlik oluştu ve kafamı usulca kaldırdım. Karşımda gördüğüm insanlarla küçük dilimi yutmak üzereydim. Ben BTS`e mi çarptım? Siktir! Hiç bu kadar utandığımı hatırlamıyorum...

"Saklanın gencolar" "Sen hangi guruptasın Emine abla?" "Abla mı !" dedi çığlık atarak sonra dudaklarını birbirine bastırıp sırıttı. "Seni gençliğe veda ettirecek guruptan?" Barış yutkunup ağzının fermuarını çekti "Eğlence mi arıyorsunuz oğlum siz?" diyen Burhan amca ile susup onun da susması için el işareti yaptık. "Ya Burhan amca eğlence arasak senin bakkalda ne işimiz var Allasen?` diyen Barış` ın ensesine bir tokat patlattım. "Sessiz ol diyoruz değil mi ,davar!" "Nöronlarım için sana tazminat davası açacağım ,sen bekle beni!" dedi ve ekledi"Ve hakaretten" "Nöron mu... Hayır ,nööörüüüyon" kahkahalarla güldüğümüz sırada bakkalın kapısı şak diye çarptı. Arkada kalan rafta bulunan bisküvi paketleri yeri boylarken bizler son duamız eşliğinde yutkunduk. Olmamalıydı sonumuz böyle....

Merhaba ! Ben Neşe. İsmimden de anlaşıldığı üzere fazlasıyla neşeli biriyim. Ayrıca düşüncelerimi kağıda dökmeyi çok severim, hayal dünyamın hiçbir sınırı yoktur. Yani anlaşıldığı üzere ben bir yazarım. Beni yazmaktan hiçbir şeyin ayıramayacağını etrafımda ki herkes bilirdi. Ta ki kendi kitabıma ışınlanana kadar.