Bir yasak aşk. Hem tutkulu hem tehlikeli. Günah sevap çatışması. 20 yaşında hayatının baharında bir kız neden kendinden 15 yaş büyük evli bir adam aşık olur ki?

Hiç kendinizi yabancı hissettiğiniz oldu mu? Bir ortama, insanlara, hatta ve hatta kendinize... Hiç kendinizi kendinize ait hissetmediğiniz oldu mu? Nereye giderseniz kendinizi bir kaba sığdıramazsınız. Sanki her gün bacaklarınızın üstünde sizin olmayan ağır bir yükü taşıyor gibi hissedersiniz. Yaptığınız ve yapmadığınız şeylerin pişmanlıkları ruhunuzu kemirir durur. Bazen bazı insanlar bunu o kadar yoğun hisseder ki nefes alamayacak hale gelirler, hayata devam etmeye tahammülleri kalmaz. Ama ölmek de istemezler. Aksine kalan tüm benlikleriyle yaşamak isterler; hayatın acı tatlı her şeyini deneyimlemek ister, kendilerini tanımakla başlayarak yaşamaya değer her şeyi keşfetmeyi arzularlar. İşte bu hislerle dolup taşan çarpık benlikler bir gün öldüğünde dünyaya lanet olarak geri dönerler. Yaşanamamış hayatların lanetleri... Bu kitapta pişmanlıkları, insanın bedeniyle beraber içini de yiyip bitiren lanetlere benzettik. Kim bilir belki sizin de bir lanetiniz vardır. Belki de bu kitapta kendinizden bir şeyler bulursunuz. Ve bu olduğunda umarız size bir şeyler katabiliriz.

Hiç kendinizi yabancı hissettiğiniz oldu mu? Bir ortama, insanlara, hatta ve hatta kendinize... Hiç kendinizi kendinize ait hissetmediğiniz oldu mu? Nereye giderseniz kendinizi bir kaba sığdıramazsınız. Sanki her gün bacaklarınızın üstünde sizin olmayan ağır bir yükü taşıyor gibi hissedersiniz. Yaptığınız ve yapmadığınız şeylerin pişmanlıkları ruhunuzu kemirir durur. Bazen bazı insanlar bunu o kadar yoğun hisseder ki nefes alamayacak hale gelirler, hayata devam etmeye tahammülleri kalmaz. Ama ölmek de istemezler. Aksine kalan tüm benlikleriyle yaşamak isterler; hayatın acı tatlı her şeyini deneyimlemek ister, kendilerini tanımakla başlayarak yaşamaya değer her şeyi keşfetmeyi arzularlar. İşte bu hislerle dolup taşan çarpık benlikler bir gün öldüğünde dünyaya lanet olarak geri dönerler. Yaşanamamış hayatların lanetleri... Bu kitapta pişmanlıkları, insanın bedeniyle beraber içini de yiyip bitiren lanetlere benzettik. Kim bilir belki sizin de bir lanetiniz vardır. Belki de bu kitapta kendinizden bir şeyler bulursunuz. Ve bu olduğunda umarız size bir şeyler katabiliriz.

Kitapa başlama tarihi : 07.12.25 💫 Ben de hızlıca başımı salladım. Uraz`ın yüzünde aynı gülümseme peyda olunca"Peki... hadi sana bir ödül. Nerenden vurmama sen karar vereceksin." dedi. Bu adamın bir psikopat olduğunu gerçekten kabul edecektim. Cevap vermeyince Uraz sinirlenmiş olacak ki"Tam 10 saniyen var! Ya cevap verirsin ya da ben senin beynini dağıtırım!" dedi. Hemen başımı sallayıp onu onayladım. Vücudumun neresini seçsem daha az canım acırdı ki.Ben bunları düşünürken Uraz geriye doğru saymaya başladı "10... 9... 8..." diyerek devam ediyordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi bunu benden istiyordu. Aslında buna şükredebilirdim; beynimin dağıtılmasındansa daha iyi bir yer bulabilirdim. En son Uraz "3, 2, 1" dediğinde, ben de hızlıca verdiğim kararı söyledim "Kolumdan... kolumdan vur!" Sesimi duyması için iki kat daha yüksek söylemiştim. Uraz alaycı bir şekilde "Kolundan biraz sıkıcı ama madem kolundan istiyorsun, tamam." dedi. Silahı koluma dayadığında gözlerimi sıkıca kapatıp kurşunu bekledim. Kolumu sıkarak acının gelmesini bekledim ama silah patladığında acı kolumda değildi. Bacağımdaydı! O keskin acıyla birlikte kendimi yerde buldum. Soğuk kar artık tüm tenimdeydi ve beni gerçek anlamda üşütüyordu. Bacağımdan çıkan sıcak kırmızı kan, beyaz karın üzerinde bir leke gibi duruyordu. Ve bana üstten bakan Azrail`im.Beni böyle görmek intikam ateşini harlıyordu; bana daha kötü acılar çektirmek istiyordu. Uraz, tek dizi üzerinde dururken kulağıma yaklaştı"Unutma küçük tavşan kurttan dost olmaz." Son duyduğum şey bu olmuştu. Sonrası zifiri karanlık ve acıydı.

“Gözlerinin karanlığı, geceden daha derindi. Benim masumiyetimle onun günahları bir araya geldiğinde, ortaya çıkan tek şey bir yıkımdı .Ve bu yıkımın ortasında ben vardım...” Doğunun kurallarıyla , Batının karanlık sokakları kesiştiğinde; aşk kanlı bir savaşa mı dönüşecek, yoksa kalplerdeki tek sığınak mı olacak? Aşkın en derin yaralarıyla birlikte, ihanetin gölgesi, tutkunun ateşi ve masumiyetle günah arasında sıkışıp kalmış ruhların hikâyesi...

Bir akşam yemeği. Yanlış bir kapı. Ve geri dönülmeyen bir an. Işılay Ömür, arkadaşlarıyla gittiği restoran Laguna’da, görmemesi gereken bir şeye tanık olur. O geceden sonra susmak zorunda kaldığı gerçek, onu yavaş yavaş karanlık bir dünyanın içine çeker. Adını bilmediği, yüzünü unutamadığı bir adam ve anlamını sonradan kavrayacağı tek bir cümle vardır: “Ben bir Avcıyım.” Aile sırları, suç ve sadakatle örülü bir düzenin ortasında kalan Işılay, korkuyla aşk arasındaki çizginin sandığından çok daha ince olduğunu fark eder. Çünkü bazı karşılaşmalar tesadüf değildir ve bazı günahlar, sessizce işlenir.

Lara`nın özgürlüğünün ve ailesinin hayatının bedeli: Karan`ın mülkü olmak. Ne karısı, ne sevgilisi. Sadece onun hükümlüsü. Karan, Lara`yı nefretle kontrol ederken, bu tehlikeli yakınlık, her ikisinin de ruhunu yakan yakıcı bir arzuya dönüşmeye başlar. "Unutma, Lara. Benim sözüm kanundur. Ve benim hapishanemden kaçış yok."

Evet bir şeytanın hikayesi 18yas üstü öğeler vardır

Ünlü gazeteci Balca Lal üvey abisinin kayıp haberini aldıktan sonra onu bulmak için uzun zaman önce bağlarını koparıp görmezden geldiği ailesinin yaşadığı kasabaya gider. Takip ettiği ipuçları onu Siyar ailesinin yaşadığı beyaz köşke götürür. Yada diğer adıyla Kağıt Ev`e. Asıl kaos başlar. Dip Not:Bu hikayede geçen kişi, mekan ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.

Sene 1559... Bu dünyada aşk haramdı. Aşık olmanın cezası ise ölümdü. Burada aşık olmak, ölüme ve ayıplamalara kucak açmak demekti. Şimdi soruyorum size; Aşk, zaten diri diri mezara gömülmek değil miydi? Sevmenin günah olduğu bir dünyada yaşanılan olaylar anlatılmaktadır. Yaşanmışlıkların acısı ile aşkı yasaklayan bir Sultan ve bütün yasakları çiğneyip geçen o Sultan`ın kızının hikayesi... Genç kadının en büyük korkusu sevmek ve sırf sevdiği için kalbinin attığı insanları kaybetmek. Eğer Aşkı veya sevgi bir şeye benzemek zorunda olsaydı o şey kesinlikle bir deniz olurdu. Uçsuz bucaksız bir deniz... Deniz ya bir insanı kıyıya ulaştırırdı ya da içine hapis edip boğmaya kalkışırdı. İki seçenek; Ölmek veya yaşamak. Aşk ölümdü, gerçek anlamda... "Adalet bir demet çiçekti ve biz, kimsenin o çiçekleri soldurmasına izin vermeyecektik..."

Kanımdaki insanlıktan bedenimdeki muhtaçlığa kadar sahip olduğum her şeyi karanlığın efendisine veriyorum. Ruhum ve soyum bundan sonra ebedi yaşamının en sadık kölesidir