Bazı insanlar hayata bir adım geriden başlar. Mihri de onlardan biri. Yetimhanenin soğuk duvarlarından çıkıp, kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Sessiz, dikkatli, kırılgan ama inatla hayatta kalmaya kararlı. Baran Karayel ise bambaşka bir dünya. Ünlü, güçlü, yalnız. Herkesin tanıdığı yüzünün ardında kimsenin konuşmadığı karanlık taraflar var. Kurallarla yaşayan, duygularını kilitlemiş bir adam. İkisi aynı yerde, aynı anda karşılaştığında… Zaman tuhaf bir oyun oynuyor. Mihri, Baran’ın gözlerinde adını koyamadığı bir ağırlık hissediyor. Baran ise Mihri’de, yıllardır görmezden geldiği bir boşluğun yankısını. Bu bir aşk mı, bir hata mı, yoksa sadece iki yaralı ruhun birbirine fazla yaklaşması mı? Geçmiş suskun, gelecek belirsiz. Ve bazı karşılaşmalar vardır… İnsanın hayatını sessizce yerinden oynatır. Çünkü bu hikâye bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, kimsesizliğin neye dönüştüğünün meselesi.

Mervan Ağa tabancayı havaya kaldırdı, namluyu ağır ağır çevirdi. Ağalara baktı. Sesi bu kez buz gibi çıkıyordu."Ben birini istiyorsam alırım. Kimse de bana engel olamaz! Engel olmak isteyen varsa... buyursun gelsin!" Derin bir sessizlik oldu. Kimse cevap veremedi. Kimse kımıldayamadı. Mervan Ağa tabancayı indirdi ve öfkeyle arka odaya yürüdü. Kadınların olduğu odaya girince orada da fırtına gibi esti. Herkes panikle geri çekildi. Bir tek Avşin kalakaldı. Elinde tepsi vardı. Öylece duruyordu. Gözleri kan çanağı gibi şişmiş, ağlamaktan kıpkırmızı olmuştu. Titreyen dudaklarıyla bir şey söylemeye çalıştı ama sesi çıkmadı. Mervan Ağa bir an durdu. Onu öyle görünce içi bir anlığına yumuşar gibi oldu. Ama hemen ardından Diyar`ın yüzü geldi gözünün önüne. Diyar`ın kardeşi... düşmanın kanı...

Bu bir anlaşmalı evlilik kurgusu. En azından onlar öyle sanıyordu. Savaş Ali pusulası bozuk bir gemi. Asude`nin kıyılarına demir atınca öğrenecek pusulasız da yön bulabileceğini. Pamuklara sarılarak büyütülen Asude... Egenin huzurlu kıyılarından Karadenizin hırçınlığına düştüğünde anlayacak oyun oynamanın meşakkatini. Bir denklemde olmaması gereken her şey bir araya geldi. Savaş Ali evlilik baskısından kurtulmak için Asude`ye bir teklifle gitti. Onun için uygun gelin zaten seçilmişti ama Savaş için bu kabul edilemezdi. Madem kaçamıyordu evlilikten, gelinine de kendi karar verebilirdi. Babaannesi bir gelin sahibi olacaktı, onun istediğinin tam tersi özelliklerde olması Savaş`ın suçu sayılmamalıydı. Ya da bu kanıya Asude`yi tanımadan varmasa mıydı? Savaş için bu plan her şeyiyle mükemmeldi aslında. Ayarsız dilini, ipe sapa sığmaz gülümsemelerini, oyunbaz hallerini görene kadar çok da emindi. Sonra onun aslında bir GÖNÜLÇELEN olduğu ile yüzleşti. İKİ OYUNBAZ, VASAT BİR PLAN VE PİYANGODAN ÇIKAN AŞK! Her şeyin karma karışık olması için lazım olan her şey onların elindeydi...

Bir rakam… sadece bir rakam hatası. Ama o yanlışlık, bir kadının parmak uçlarından dökülen numaralarla, hiç tanımadığı bir erkeğin dünyasına açılan kapı oldu. Başlangıçta basit bir tesadüf gibi görünse de, sözcükler ateşe dönüştü, her cümlenin ardında gizlenen arzular giderek açığa çıkmaya başladı. Kim olduklarını bilmeden, yalnızca kelimelerle birbirlerinin derisine dokundular; her mesajda biraz daha soyundular, bedenlerinden önce ruhlarını çıplak bıraktılar. “Teni Tenimde”, bir yanlış numaranın karanlıkta filizlenen tutkusunu anlatıyor. Bazen en büyük ihtiraslar, en beklenmedik anlarda ve en yanlış sandığımız insanlarla başlar. Ve o an geldiğinde, geriye sadece tek bir soru kalır: Yanlışlık mıydı, yoksa kaderin en tehlikeli oyunu mu?

Hazan, ailesinin baskısıyla yaşının geldiği gerekçesiyle tanımadığı bir subayla görücü usulü evlendirilir. Hayatında disiplin ve görevden başka bir şeye yer olmayan bu adamla ortak bir hayat kurmaya çalışırken hem duygularıyla hem de katı kurallar dünyasıyla mücadele etmek zorunda kalır.

Köyünde esen asi bir rüzgar... Rüzgar gülü 🕊️ Dağ aslanı #yetişkiniçerik

Töre uğruna, henüz genç bir kız olan Aslı, yatağa bağımlı bir hayat süren Atlas’a eş olarak verilir. Oysa Aslı’nın tek suçu, doğru yerde doğmamış olmaktır. Köklü bir aşiret ailesinin kanunları, kalplerin fısıltılarını susturur. Atlas’ın fiziken hareketsiz ama zihin ve ruh olarak son derece canlı dünyası, Aslı’nın masumiyetini yavaş yavaş yok eden bir hapishaneye dönüşür.

0567:hey şarkı söylemeyi bırak! 0567:ben kime diyorum anladık sesin güzel!

Pişman olmıcaksınız

Asel misafirlere ikramda bulunuyordu. O sırada Ayşe teyze konuştu. "Benim biricik oğlum Emir`in izni çıktı yarın mahalleye geliyor."