"Açıklama yapmak, çaresizlik belirtisidir. Ama şimdi görüyorumda başarısızlığın ve ihanetin üstünde yok söylenecek kadar fazla... " Baylar ve bayalar kahvelerinizi hazırlayın. Çünkü sizleri koltuğunuzdan sarsacak kadar enfes bir hikaye ile geliyorum. Uyarı: bu eser şuanda basım aşamasındadır.

İki ülke arasındaki o köprü yıkıldıgında gerçek varis ortaya cıkacak

Ramo mafya babasıdır. Her şeyin hâkimi. Ta ki… o kadın karşısına çıkana kadar.

Bir mezar..... Bir kayıp..... Ve geri dönülmeyen bir yemin Onu koruyamadı O gün sadece kardeşinin değil ,içindeki son merhameti de kaybetti Artık göz yaşlarınada yer yoktu Artık korkuyada

Biri Karayel , biri karaca... Esir düşen biri vardı. Peki Vezir kimdi? Bu düşmanlık nasıl biterdi?

Nefretten aşka? ⛓️

"Bir gün gidersen, beni de gideceğin yere götürür müsün?" "Götürmem, iblisler ve insanlar aynı yere ait değildir." ... Düşünceler, en karanlık geçmişten doğabilir, en karanlık geleceği yaratabilir. Geçmişinden yara alan, geleceğe yara verir. Kalbindeki merhameti kendi karanlığında öldürmüştü. Eva, Melek olan yanını Eva yanıyla katletmişti. Yalanların ağında kukla olmuş hâlini, amaçlarından dolayı belki de hiç göremeyecekti. Çünkü şeytan; onun gözlerini, en çok da insanlığını almıştı. ... *devam ediyor* *kopyalama ve benzetilme durumunda adlî işlem başlatılacaktır!

​"Devletin kızıydım ben; ne bir yuvam vardı ne de sığınacak bir omuzum. Tek evim kışlam, tek ailem ise sancağımdı." ​İl Bilge, hayatını vatanına adamış, disiplini ve cesaretiyle tanınan başarılı bir Yüzbaşıdır. Yetimhanede büyümüş olmanın verdiği o keskin yalnızlığı, üniformasının ağırlığıyla bastırmış; duygularını ise bir zırh gibi kuşandığı çeliğin arkasına saklamıştır. Ancak yıllar sonra gelen bir haber, bu zırhta ilk çatlağı açar: Hiç tanımadığı, onu terk ettiklerini sandığı ailesi ortaya çıkmıştır. İl Bilge için onlar sadece birer yabancıdan ibarettir; ancak kan bağı, emirlere itaat etmez. ​Diğer yanda ise gölgelerin içinde yaşayan, devletin görünmez eli MİT Ajanı Atilla vardır. Atilla, sadece bir operasyonun parçası olarak İl Bilge`nin hayatına girmez; o, İl Bilge`nin çözemediği düğümlerin ve bastırdığı duyguların tek şahididir. ​Bir yanda reddedilen geçmişin yaraları, diğer yanda vatan savunmasının amansız yükü... İl Bilge, ailesine alışmaya çalışırken, Atilla ile arasında filizlenen ve görev bilincini zorlayan o tehlikeli aşka karşı koyabilecek midir? ​Geçmişin hayaletleri ve geleceğin operasyonları arasında sıkışan iki ruh: Birisi çelik kadar sert, diğeri gölge kadar gizemli. Wattpad:03melike1925 İnstagram:mavişimyazar_olmuş ------------------------- Sen orduyu yönet Yüzbaşı, ben ise senin arkandaki gölgeyi... Kimse seni vurduğunu sanmasın, ben mermiyi daha havada gömerim." - Atilla

Gönderen: [GİZLİ] Konu: Senin İçin Bir Çıkış Yolu "Asu Erva Keskin. Sistemlerini aşamadığımız tek yazılımcı adayı sensin. Eğer o evden, o sığıntı hayatından ve Metin`in gölgesinden kurtulmak istiyorsan, ekteki kodu 12 saat içinde kır. Kırdığın kod seni yeni hayatının kapısına götürecek. Ya o kapıdan geçersin ya da o evde çürürsün. Seçim senin." Erva’nın kalbi göğüs kafesini zorlamaya başladı. Bu bir iş teklifi değildi, bu bir meydan okumaydı. Kodun karmaşıklığına baktığında, bunun sıradan bir siber güvenlik testi olmadığını anladı. Bu, birinin onun ruhunu, zekasını ve çaresizliğini tarttığı bir teraziydi. Gece yarısı olurken Erva klavyenin başındaydı. Gözleri yanıyor, parmakları uyuşuyordu ama her kırdığı şifrede sanki Metin’in bir zincirini daha koparıyordu. Sabaha karşı saat 04:00’te, kodun son satırı çözüldüğünde ekranda tek bir adres belirdi: Ertekin Holding, Merkez Ofis. Erva, kurtuluşuna yürüdügünü sanarak zaferle gülümsedi. Oysa o an, birkaç kilometre ötede Yiğit Ertekin, ekranından kodun çözülüşünü izlerken babasına hak veriyordu: "Gerçekten tehlikeliymişsin Erva.ve şimdi benim avımsın."

Geceleri sokaklar konuşur. Motorlar bağırır, kalpler hızlanır. Ona “sokak serserisi” diyorlar. Çünkü bir kızın bu kadar cesur olmasını affedemiyorlar. Yasak yarışlar, bastırılmış duygular ve kaçınılmaz bir çarpışma… Bu hikâye hızla ilgili değil. Kimliği gizli olan bir çetenin iki üyesinin Kader çarpışması ile ilgili.

Karan Alp Demirhan Türkiyenin en büyük mafya lideri acımasız,merhametsiz ve kör kütük aşık (tabi bu aramızda) olan biri devamı kitaptaa çabuk okuu kaçırma

Tanrıların bir cezası sonucu nerdeyse tüm dünya bir güç kazanıyor bu hikayede zorbalanan bir çocuğu ve onun arkadaşları ile büyük bir afetten kaçısını görüyor olacağız

27 sene önce yapılan hatalar… yarım kalan bir aile

25 yaşındaki başsavcı başak denizin yeni davasını konu alan bir kitaptır Keyifli okumalar...

Babamın ölümü ile gömülen tek şey onun bedeni değildi... Geride, adı bile fısıldandığında insanların irkildiği bir imparatorluk kaldı. Ben Almira Katan Hukuk fakültesinde adalet öğrenirken, geceleri karanlığa hüküm veriyorum. Yeni bir şehir, yeni bir hayat... ya da öyle sandım. Annemin yeni kocası, üvey abim ve geçmişten gelen silah sesleri ile örülü bir kaderin içine sıkıştım. Ve sonra o geldi- Aras Demir Artık mahkemelerde değil, sokaklarda hüküm veriliyor. Bu hikayede ya ben kurtulurum... Ya da benimle birlikte herkes yanar.

Abime atacağım en büyük kazığı atmıştım. Düşmanıyla evlenmiştim. Arden ile evlenmek zorunda kalmıştım başka çarem yoktu. İyi biriydi yani ben öyle sanıyordum... Abimden intikam almak için beni kullanacağını nerden bilebilirdim ki...

Burada herkes yalnız, herkes kimsesiz. Burası İn! Burada adalet yok, acıma yok, güçsüzlüğe yer yok, insanlık yok! Herkes sadece kendi canını düşünür. Herkes hayatta kalmaya çalışır. Kimse dost değildir. Herkes, birbiriyle düşmandır. Burada hiçbir arkadaşlık menfaatten öteye geçemez. Başarısız olamazsın. Başarıya da asla ulaşamazsın. Burası bizim inimiz… Hepimizin İn’i. Özgürlüğe aç, adaleti sadece sözlük anlamıyla bilen çocuklar… Onlar yaşamak zorunda. Yaşatmak gibi bir dertleri yok. Bu, onların özgürlüklerini arama hikayesi. Bu, onların adalet için savaşma hikayesi. “Artık bu çocuklar kimsesiz değil!” diye bağırdım. “Ben varım!” Öfkeyle doldu gözlerim. “Hepinize yeterim!” Anlatılanlar tamamen kurgudur. Gerçek kişi veya kurumlarla ilgisi yoktur. 13.06.2022 TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

Bu bir Hindistan kırgusudur. Ancak trajedik olanlardan...

17 yaşımda, bana beyaz bir elbise yerine, kefen gibi bir gelinlik giydirmişlerdi. Koruyup kollamak yerine benden yaşlarca büyük bir adama gelin vermişlerdi. Kendi nikahımdaydım ama sanki benim nikahım değilmiş gibiydim. Gelin için ayrılmış sandalye tarzı koltukta otururken kulaklarım hiçbir şey duymuyordu. Ruhum ölü, ama bedenim sapasağlamdı. Yanımda oturan Berivan, sıkıca elimi tutarken bana bir şeyler fısıldıyordu ama kafam hiçbir ses almıyordu. Ne bir çıtırtı, ne de bir fısıltı. Ta ki yanımda oluşan hareketliliğe kadar. Beyaz duvak örtülmüş yüzümü sağ tarafıma çevirdim. Büyük mavi ve kanlanmış gözlerim, bir çift simsiyah gözle kesişti. Daha da çok ağladım o lanet Ağa`nın yüzünü gördüğümde. Kaşlarını çatarak bana yaklaştı. Çenemi kırarcasına tuttu. Parmaklarıyla yanağımı sıkarken kulağıma yaklaşıp, "Ağla," dedi. "bugünden sonra hep cenneti yaşadığını sanacaksın. Çünkü ben senin yaşadığın cehennemden daha beter bir dünya yaşatacağım sana. İşte o zaman bu zamanlarını mumla arayacaksın cici kız..." KİTAP ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINTI DA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

​"Bazı günahlar toprağa gömülür, bazıları ise küle döner." ​Azra "Kül" Soykan; o adaletin kör noktası, sistemin en tehlikeli sızıntısı. Arkasında iz bırakmayan, her düğümü tek bir mermiyle ya da tek bir kodla çözen bir hayalet. ​Şehrin en güçlü ismi Karan Demirkol`un babası öldürüldüğünde, geriye sadece cevabı olmayan sorular ve şifreli bir geçmiş kaldı. Karan, bu karanlık labirentten çıkmak için tek bir yola güveniyordu: Bir zamanlar yakalayamadığı o "Kül"e. ​İntikam ateşiyle yanan bir adam ve o ateşi küle çevirmeye yeminli bir kadın... ​Soylu maskelerin ardındaki saf pislik ortaya çıkarken, her sır yeni bir düğüm, her yakınlaşma yeni bir tehlike doğuracak. Karanlığın içinde bir oyun kuruldu ve bu oyunun tek bir kuralı var: ​Kül olmadan, şifreyi çözemezsin. Azra (Kül): "Bana para ya da güç teklif etme Demirkol. Bana o soylu maskelerinizin ardındaki saf pisliği vaat et." Karan: "Sen kâbus ol Azra, ben o kâbusun içinde uyanmaya hazırım."

Sevim Liman`ın yaşadığı kasaba normal değildir. İstenildiğinde alıkonulan suçlu kadınlar , cinayetler...Sevim bu kadınların ne için götürüldügünü onlardan biri olana kadar anlamaz. Fakat o soradan bir alıkoyulqn değil duyusuz bir ebedir. Ebeler sıkı kurallar içerisinde kalan ve en son ölen kişilerdir. Bile bile ölüme yürümek kimlerin işidir?

"Bazı insanlar karanlıktan kaçar, bazıları ise o karanlığı yönetir... Selçuk Saygun babasının gölgesinden uzaklaşıp tek başına yaşamak için çabalarken, aniden gelen haberle geçmişi kapısında bekler. Geçmişiyle yüzleşebilecek mi? yoksa herşeyden uzaklaşıp kendisinden ve geçmişinden kalabilecek mi?

— Demir ve Gölge Bazı hikayeler tesadüf değildir. Bazıları… çok önceden yazılmıştır. Ve bazı isimler vardır… sadece bir isim değildir. Bir anahtardır. Bir kilittir. Bir yıkımdır. Feryal Karza, hayatını kontrol altında tuttuğunu sanıyordu. Düzenli, mesafeli ve hesaplı bir hayat. Geçmişten uzak durmayı başarmış, sorular sormamayı öğrenmiş, cevapların her zaman tehlikeli olduğunu bilen bir zihin. Her şey olması gerektiği gibiydi. Ta ki o sabaha kadar. Telefon ekranında beliren tek bir harf, onun bütün kurduğu düzeni paramparça etti: “Ç.” Ne bir açıklama vardı, ne bir devamı. Ama bazı mesajlar… tek bir harfle başlar. Ve bir hayatı bitirir. O harften sonra hiçbir şey aynı kalmadı. Unutulduğu sanılan dosyalar açıldı. Sessiz kalmış isimler tekrar konuşmaya başladı. Ve Feryal, kendini hiç ait olmadığı bir dünyanın içinde buldu. Bu dünya; kanla yazılmış anlaşmaların, ihanetin sıradan olduğu ilişkilerin ve gücün tek geçerli kural olduğu bir yerdi. Bu dünyanın merkezinde ise tek bir isim vardı: Çelik Demir Karahan. Onu tanıyanlar az konuşur. Onu tanımayanlar… konuşamaz. Çünkü Çelik, sadece bir adam değildir. Bir sistemdir. Bir düzenin ta kendisidir. Ve o düzen… merhamet tanımaz. Geçmişini gömmüş, duygularını susturmuş, kendi adaletini kendi yazmış bir adam. Ama bazı şeyler… gömülü kalmaz. Özellikle de yanlış kişiye dokunduğunda. Çelik için bu sadece bir dosyaydı. Bir isim. Bir çözülmesi gereken denklem. Ta ki o isim… Feryal Karza olana kadar. İki hayat. İki farklı geçmiş. İki ayrı karanlık. Ve tek bir kesişim noktası: Sırlar. Feryal, kendi isminin anlamını bildiğini sanıyordu. Işık. Parlaklık. Saflık. Ama bazı isimler… sadece görünen anlamı taşımaz. Bazıları içinde sakladığı gerçeği bekler. Ve o gerçek ortaya çıktığında, her şey yanar. Çünkü bu hikayede: Işık kurtarmaz. Karanlık saklamaz. Her şey ortaya çıkar. Sadakatler kırılır. Güven yerle bir olur. Ve en tehlikelisi… düşmanlık, en güçlü bağa dönüşür. Feryal, kendini bir oyunun içinde bulduğunu düşündü. Ama bu bir oyun değildi. Bu, yıllar önce yazılmış bir hikâyenin yeniden başlamasıydı. Ve bu hikâyede: Kimse masum değil. Kimse tamamen suçlu değil. Ama herkes… bir şey saklıyor. Bir mesajla başlayan bu yol, geri dönüşü olmayan bir yere çıkacak. Bir isim, bir dosya, ve bir adam… Her şeyi değiştirecek. “İsminin anlamını biliyor musun?” Evet, biliyordu. Ama asıl mesele bu değildi. Çünkü bazı isimler… anlamını tersinden taşır. Ve o anlam… fırtınadır.

Bu kitap iki takın arkadaşın birbirlerine ihaneti ile ilglidir

"Seni niye getirdiler buraya" "Niye sordun" "Aynı odada kalıyoruz sonuçta bilmek istedim" "Annem babam öldü ""Benim de "Benimkiler gözlerimin önünde öldürüldü. Kanları buraya bulaştı" dedim adeta son kelimeleri tükürür bir şekilde. Sonra artık yıkamaktan yara olmuş elimi gösterdim. Bana acıyan bir bakış attı. Sonra konuşmaya devam etti "Hiç akraban yok mu" "Var,bir dayım var, Gelip beni buradan alacak." "Benim de 2 dayım var ama 6 senedir gelmediler"sonra hızla konuyu değiştirdi. "Ben buradan ayrılmayı düşünmüyorum artık. 18 yaşımdan sonra da burada çalışacağım. Ya sen sen ne yapacaksın" "Tek istediğim şey o 2 şerefsize bana yaşattıkladının beterini yaşatmak" "Bence ailen bunu istemezdi,yani iki şerefsiz yüzünden hayatını karartmanı istemezdi" ""O iki şerefsizden intikamımı alırken hayatımı karartmayacağım aksine çok daha güzel bir hayatım olacak."dedim ağazımın içinden