Babası albay olan Berfin kendisinin bir albay kızı olduğundan dolayı büyük tehlikenin içine girer. Bir sabah çok sevdiği ve çalıştığı bir çiçekçi de bir servis götürürken beklenmedik sürprizlerle karşılaşır. Bu olaydan sonra yasin albay kızını koruması için en iyi askerlerinden biri olan Yaman Ali bozkır`ı görevlendirir. Ama bilmediği bir şey var . Bu hikayede yaman ve Berfin sonunda birbirlerine alışabilecekler mi, yoksa hâlâ bir yabancı gibi mi bakacaklardı. ‘Büyücü menun, büyülenen de memnun. Ben seni ilk gördüğüm de güzelliğinde kayboldum dağlar kızı.’

"Vatan gelir seni değiştirir; bir kadın gelir, tamamen değiştirir seni..." Hayallerinin peşinden giden Berrak Asena Saldıç, ilk görev yeri olarak Kars`ın şehir merkezinden uzak bir köy okuluna atanır. Uşak`tan zorlu bir yolculukla köye gelir ve öğrencilerine umut olmak için hazırlanmaya başlar. Göreve başladığı üçüncü gün ise her şey değişir. Okula gittiğinde sınıfta yalnızca birkaç öğrenciyi bulur. Velilerin panik içinde okula koşmasıyla köyün teröristler tarafından basıldığı anlaşılır. Köy savaş alanına dönerken bölgeye Bozdoğan Timi gönderilir. Timin lideri, Yüzbaşı Kağan Kutay Alaca, korkunun hâkim olduğu ortamda tek sözü geçen kişidir. Berrak, öğrencilerini korumaya çalışırken vurulur. Ve onu ölümün kıyısından kurtaran kişi... tam da o andan itibaren kaderine yazılacaktır. Kitabın ilk yazılma tarihi; Aralık 2025 ~ Alaca Bir Vatan Hikayesi, dram vatan ve millet içeren bir kurgudur. Umarım bu kurguyu okurken, kendini onlardan hissedersin, seni bir yara bandı gibi sarar... UYARI; Bu hikâye, şiddet, operasyon sahneleri, silah kullanımı, küfürlü diyaloglar ve travmatik geçmişler içermektedir. Anlatılan olaylar, karakterler ve kurumlar tamamen kurgusaldır. Gerçek kişi, kurum veya yaşanmış olaylarla hiçbir bağlantısı yoktur.

Bir askerin bilmediği kızıyla karşılaşması

"Turan ağabey..." "Şu an görevdesin biliyorum ama bunu sana söylemem gerekiyor." "hamileymişim..."

Yusuf, hayatında ilk kez ne yapacağını bilemez bir halde, şapşal bir şaşkınlıkla kalakaldı. Bakışlarındaki o sert asker hali gitmiş, yerine heyecandan nefesi kesilmiş bir çocuk gelmişti. "Af buyur?" diye fısıldadı. "Ne dedin? Kalbimin gümbürtüsünden yanlış duymuş olabilirim, n`olur tekrar et." Deliydi bu çocuk... Ama benim delimdi. "Diyorum ki Yusuf Yüzbaşı; ben de seni seviyorum. Ama öyle deliler gibi değil, ne yaptığını bilen, gayet aklı başında bir sevdayla..." Min kâlbi ila kâlbike sebila... Benim kalbimden senin kalbine yol vardır.. ___☘️ İzinsiz alınması,kopyalanmasına müsaadem yok. Alınması , kopyalanması durumunda gerekenli işlemler yapılacaktır...

Bir savaş sönemi

kurtlar sofrasına hoş geldiniz..

O savaşmayı biliyordu. Arya ise yaşamayı... Koray`ın kurduğu duvarlar, Arya`nın gülüşüyle tek tek yıkıldı. Çünkü bazen kalp,ne sınır dinlerdi ne de kural... " Koray sadece savaşmayı biliyordu... Arya ona sevmeyi öğretene kadar..." "Seviyorum... Hem de deliler gibi seviyorum Arya deliler gibi..." 💗🍀

Sana sıkılan kurşun yüreğime saplanır.

" Kuzgun... " sesim fısıldar gibiydi. Ürkmemle geri adım attım ve duvara çarptım. " Kuğum, zarifim... " dedi tok ve canıma okuyan bir tonla. " Yaşıyorsun Kuzgun! " dediğimde sesim inanamıyormuş gibiydi. " Yaşıyorum Kuğu, senin için yaşadım. " gözümden bir damla yaş düştü. " Öldü dediler Kuzgun, yok o artık dediler. Komuta artık hep senin dediler. İstemedim. Sensiz komutan olamam dedim. Olacaksın dediler. " Yanağımı okşadı. " Olacaksın. Ölmedim ama komuta sende kalmaya devam edecek Kuğu. " Alnını alnıma yasladı. " Benim için yok dedilerse yok olmaya devam edeceğim, komutan kalmaya devam edeceksin. " hızla başımı iki yana salladım. " Olmaz, yine gidemezsin. " " Gitmeyeceğim ki. Hep yanında olacağım. Her gece çatıya geleceğim. Orda seni gördükten sonra yok olmaya devam edeceğim Kuğu. " dedi ve nefesi nefesime karıştı...

Konutan adam doktor kız ve görevler

Bu kitap, güçlü doğmuş birinin değil; güçlenmek zorunda kalmış birinin hikayesi....

Bir kadının geçmişinde yaşadığı zorluklar ve hayatını mesleğine adamış bir Mardinlinin hayatların birleşmesi

Tesadüfler dünyası...Orgeneral Mehmet Yelkıran`ın yetimhanede buyuttugu.Egitimini ve bakimini üstlendiği.Oğluna emanet ettiği Yüzbaşı Aral Efken Karaer Orgeneral`in şehit olan Yüzbaşı oğlunun biricik kızı Üsteğmen Nefes Yelkıran`ın yanlıslıkla yada kaderin kurduğu bir tuzakla yolunun her seferinde Aral Efken`e düşer... Nefes`in görev yeri Hakkari`den Mardin`e değişmiştir.Orgeneral Mehmet ise Mardin Askeriyesine haber ucurmustur bile...Aral Efken`in timinde olmasini ve torununa iyi bakilmasini emretmistir...Efken ise bu kızın aslında kucukken gordugu.17 yaslarinsa genc bir delikanliyken motor carptigini gorup hastaneye yetistirdigi kiz oldugunu anlayacağı ana kadar Nefes`e duygular hisseder... "Niye?! Söylesene Efken niye? Neden bu kadar önemsizim ya senin için...?" "Önemsizsin demedim." "Tamam Efken." "Neden Mavigri? Neden her seferinde o herifi bana tercih ettin?" "Senin her seferinde o kızı tercih ettiğin gibi mi?" "Nef- "Efken ben ayrılmak istiyorum." Nefesin Gölgesi:Bir Sigara Dumanı🚬

Adı yoktu. En azından artık yoktu. Sahada ona “Akrep” diyorlardı. Gerçek ismi kayıtlarda kalmış, geçmişi ise yalnızca eksik dosyalardan ibaretti. Bir uzman çavuş olarak görev yaptığı birliklerde fazla konuşmazdı, kimseye kendini anlatmazdı. Çünkü bazı insanların anlatacak bir hayatı değil, sadece yerine getirmesi gereken görevleri olurdu. Ama her insan gibi onun da susturamadığı bir tarafı vardı. Bir şehirden diğerine taşınan, köyde baskı altında yaşayan genç bir kadın. Gözde. Yıllar önce internet üzerinden başlayan masum bir tanışma, zamanla kimliği belirsiz bir bağa dönüşmüştü. Ne Gözde onun gerçekte kim olduğunu biliyordu, ne de Akrep bu bağın nereye varacağını kontrol edebiliyordu. Görevler, çatışmalar ve sürekli değişen coğrafya arasında Akrep, kimliğini gizleyerek onu uzaktan izlemeye başlar. Söylenmeyen her cümle, gidilmeyen her yol ve ertelenen her gerçek, iki hayatı da yavaş yavaş aynı noktaya sürükler. Bir yanda emir komuta zinciri içinde yok olmamayı öğrenen bir asker, diğer yanda kendi hayatının içinde kaybolan bir kadın. Ve ikisinin arasında, söylenmemiş bir gerçek. Bu hikâye bir aşk hikâyesi değildir. Bu hikâye, konuşulmayanların insanı nasıl değiştirdiğinin hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar birbirini bulmaz. Sadece birbirine yaklaşırken kaybolur.

yağmur hafsa düğüne bir hafta kala memeleketi ordudan kaçarak istanbula yerleşiyor . herkesi ardında bırakan hafsa başarılı bir avukat olmayı başarıyor fakat içindeki sevdayı söküp atamıyor . yıllar sonra kendini korumak için işlediği cinayeten dolayı orduya geri dönüyor . tahirle yoları kesişen hafsa bakalım nasıl açıklama yapacak

Sürüden 12 yıl önce ayrılmış bir `Kara Kurt`tu o! İhanetin izleri bedenine kazınmış, nefes alıp verdiği her saniye kendisini bu hayata mahkûm eden nedenlerden, insanlardan nefret ederek geçiriyordu. Onu hayata bağlayan tek amacı görevi olmuş, görevi için yaşamıştı. Çok zorlu görevlerin üstesinden gelmiş, ateşte dövülmüş bir çelikti o , ta ki onu görene dek... Basit bir emir, basit bir teslimat işi ne kadar karmaşık olabilir? 12 yıl boyunca hiçbir kadın onu görevinden, yolundan çevirmezken şimdi bir zambak kokusu iradesini her dakika sınıyor, onu ardı arkası kesilmez bir sınavın içine sokuyordu. Tuzaktı Karakurt! Ölümdü! Belki de korkunun vücut bulmuş hali ve şimdi ona emanet narin bir beden tum doğrusunu şaşırtmış 12 yıl önce düştüğü tuzakla ölen adam görevi korumak olan kızın bedeninde yeşeren hayat bulmak için beynine savş açıyordu. İlk defa bir savaşı kaybetmenin eşiğindeydi, üstelik isteyerek, üstelik yanacağını yakacağını bile bile ama o son kurşuna dek direnen Karakurt`tu! Esaret, tutku ve ihtirasla kavrulan bedenleri diz çökene kadar inkar etti, savaştı. İki bedenin tek beden olduğu o rüyada ise... Hiçbir şey göründüğü gibi de değildi. Koruduğu kadın onu daha önce kurşunların hedefi yapan kadındı! Dokunduğu kadın onu daha önce öldüren kadındı! Şimdi ise Kurt için intikam vakti!

Çocukluk arkadası olan defne ve Alp yıllar sonra aynı timde bir araya gelirler fakat hafızasını kaybeden defne oraya çok farklı amaçlar için gitmektedir

Armağan Doğan atanmayı bekliyen bir doktordur.Çok güzel giden bir ilişkisi vardır.Ta ki sevgilisinin vatan haini olduğunu öğrenip bir askerle anlaşmalı evlilik yapasıya kadar.

Gökçe’ne benzer bir askeri kursu çok açıklama gerekmez özenerek yazdım

"Bir söylentisi vardı bu dağların. Derler ki ; yıllar evvel genç bir kız bu dağları mesken tutmuş kendine. Kim ne zaman bir yardıma ihtiyaç duysa anında belirirmiş. Ne ismi bilinirmiş ne de cismi. Bir tek zümrüt yeşili hareleri akılda kalırmış. Daha sonrasında gecenin karanlığına katılır ortadan kaybolurmuş. Kimisine göre bu bir peri masalıydı. Kimisine göre de efsane hayal veya uydurmacaydı. Peki ya gerçekse ? O peri kızı gerçektende efsaneden ibaret değilse..."

Kusursuz bir plan, sahte kimlikler ve Alex Malvado’nun ininde dönen karanlık bir oyun. Kıdemli Üsteğmen Asya Bozkurt için Vanessa olmak sadece bir görevdi; ta ki o enselerinde hissettikleri yakıcı sızıya kadar. ​Işıltılı salonlardan rutubetli bir depoya düşen iki asker... Şimdi hayatta kalmak için tek bir şansları var: Asla açık vermemek. ​"Depoya götürün bunu... Yanındaki diğerini de hemen paketleyin!"

Zifiri bir karanlıkta, ne güneşi gördü ne de insan sesini. Geçmişi ellerinden çalınan ve uzun süre bir hücrede tutsak kalan o kız çocuğu, o karanlıkta öldü. Küllerinden ise devletin en tehlikeli, en kusursuz kadın ajanı doğdu. Şimdi tek bir amacı var: Hafızasındaki boşlukları doldurmak ve çocukluğunda peşinden koştuğu o kayıp ışığı bulmak. Büyük bir operasyon için düşman bir grubun kalbine sızdığında, planının önünde bir engel belirir. En az onun kadar yırtıcı, sırlar duvarıyla örülü ve hedefiyle arasına giren yabancı bir adam. İkisi de aynı amaca koşan ama birbirinin gerçek kimliğinden habersiz iki gölge. Birbirlerine bulaştıkları an, sadece görevleri değil, hayatları da tehlikeli bir savaşa dönüşür.

"Aşk bedel ödetir, Meva..." dedi alev topuna dönmüş gözlerini gözlerime esir ederken. Büyük bir gayretle bedenini ileriye doğru itelediğim sırada bileğimi kavrayıp, "Annenin katili ben değilim." Diyebildi. Durgundu. Güçlü omuzları çöküntüye uğrarken, dehşetle baktı bir kez daha yüzüme. Bir şey demesine fırsat vermeden asileşen gözlerimi gözlerine dikip cevap verdim. "Annemin değil, yok olan duygularımın katilisin. Tüm hakları saklıdır! Aksi takdirde yasal işlemler başlatılacaktır!

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.