" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Bir grup maceracı hem hayatta kalmaya hem de kendi içlerindeki eksikliklerle yüzleşmeye çalışıyor. Her biri farklı geçmişlerden gelen bu karakterler; kutsal inançlar, büyü gücü ve kişisel kırılganlıklar arasında sıkışmış.

Toprak bin yıllık uykusundan uyanırken, Azerhal da nefes aldı. Ona “Ölü Kral” dediler. Unutuldu. Mühürlendi. Ta ki en derin yarığın kalbinde çatlayan bir lanet, kadim efendisine yeniden can verene kadar. Büyüler çöktü, dünya titredi ve Karanlık, kralını selamladı. Onu uyandırmak için hiçbir gücün kalmadığı söyleniyordu… ta ki adı fısıltılarla anılan kızıl saçlı Mucize, adım adım karanlığın içine düşene kadar. Şimdi Kral Azerhal uyanık. Aç, öfkeli. Ve tek bir arzuyla yanıyor: o kızıl saçlı Mucizeyi bulmak. Çünkü bazı şeyler bir kere kaybolduğunda, dünya onu geri almak için yanıp kül olmalıdır. Kızıl saçlı Mucize, ya kurtuluşu ya da kıyameti getirecek. Kan ve gölgenin kadim yeminine hapsolmuş melez kralı, sadece Gece`nin Kızıl Anahtarı olan kızıl saçlı kız uyandırabilirdi; fakat uyanış, karanlığın en eski sırrını da zincirlerinden boşaltacaktı.

"han hareket edip durmasanmı hm" "bana dayayıp durma o zaman" *mut ✔️ angst ❌ i*kence✔️ kan✔️

"Sakin ol." Dudaklarını kulağıma yaslayarak kurduğu cümle daha fazla çırpınmamdan başka bir şeye yaramadı. Etkisinden kurtulmak için varlığından uzaklaşmam şarttı. Uzaklaşmalıydım. Dudaklarıma bastırdığı eline doğru bağırdım fakat bağırtım boğuk bir iniltiden öteye gitmemişti. "Seni bırakmam için önce sakin olman gerekiyor güzel eva." Şiir gibi sesi dudaklarından tenime rüzgar misali esip geçti. Açıkta kalan tenime temas eden elini yavaşca hareket ettirmeye başladı. Eline doğru içli içli nefesler verdim. Göbeğimin çevresinde dolaşan sıcak parmak uçları her bir hücremi titretti. Yavaş ve tahrik edici dokunuşları tenimi yakıp kavurdu. Yapmamalıydı bunu. Ona olan öfkem kendini bitirecek kadar fazlayken böyle yapmamalıydı. Kokusunu soluduğumda ne ara sakinleşmeye başlamıştım? Tenime dokunmamalıydı mesela, dokunuşları ne ara beni mahvedecek kadar etkiliyordu. Sıcak dokunuşları göbek deliğimin çevresinde devam etti, sırtımı göğsüne daha da bastırdı. Bayılmama çok az kalmıştı. Son bir irade kırıntısıyla ağzımı kapattığı elini ısırdım benden uzaklaşması için. Kıpırdamadı bile. Hatta lanet olasıca adam acıya dair tepki bile vermedi. Onun yerine sırtımı göğsüne daha sert yasladı, başını boynuma iyice yerleştirip burnunu tam şah damarımın üzerine bastırdı. Yine içine derin bir nefes çekti. Neden inatla kokumu içine işlemesini istercesine soluyordu. "Böyle yaparak senden uzak kalmış tenimin daha da alevlenmesini sağlıyorsun lâl gülü. Rahat dur" Boynuma doğru gelen karanlık fısıltısı kanımı fokurdattı. Pislik adam resmen onu ısırmamdan tahrik olduğunu ima ediyordu! 🌹🌹 Seçim kimisi için ödül, kimisi için ceza ama seçimi yapan kişi için ölümdür. IŞIK YILI...

Alp güçlerini kaybeder ve geri kazanmaya çalışır fakat tüm evreni yok etmek için gelen yeni bir mor kullanıcısı vardır

Kızımız Helin`in doktorluk hayatına başlamasıyla bazı gerçekleri öğrenir. Ailesinin yıllardır zengin ve varlıklı olmasının tek nedeninin holding ve şirketleri olmadığını öğrenir. Babasından annesinin ölümüne neden olmasından dolayı nefret dolu olsada kız kardeşi Ecem için yanında olmak zorunda kalır. Ama öğrendiği gerçekle beraber hayatı tamamen değişir. Babası ve abisinin mafya olduğu gerçeğiyle yüzleştikten sonra ise babasının yerini abisi değil onun alması gerektiğini öğrenip doktorluk kariyerinin yanı sıra Türkiye`nin en büyük Mafya masasına geçmesi gerekmektedir. Nedenini öğrendiğinde ise aslında onu daha büyük bir sürpriz ve yeni bir hayat bekler. Abisinin yakın arkadaşı ve masanin başı olan Kara ise onun en büyük sürprizlerinden biridir... Arkadaşlar Gökçen ve Sokak Nöbertçileri okurlarına minik sürprizler içerebilir. İyi okumalar dilerim. Destek olan herkese şimdiden teşekkür ederim.

Dayanamıyorum, bu ızdıraba artık dayanamıyorum. Kaç kez öldüm? Kaç kez geri döndüm? Her seferinde biraz daha fazla acı, biraz daha az insanlık. Adım Atilla. Bir sabah gözlerimi açtığımda kendimi tanımadığım bir dünyada, tanımadığım bir bedende buldum. Ölüm döngüsüne hapsolmuşum. Kılıçla kesiyorlar, yakıyorlar, boğuyorlar, parçalıyorlar… Ve ben her seferinde aynı yere, aynı ana geri dönüyorum. Ama bu kez farklı bir şey var: Hatırlıyorum. Her ölümü, her çığlığı, her damla kanı hatırlıyorum. Abim yanımda öldü. Alya beni kurtarmaya çalışırken gözlerimin önünde eridi. Felix… Felix artık insan değil. Ve ben? Ben her döngüde biraz daha karanlığa gömülüyorum. Bu dünya beni kırmaya çalışıyor. Jutsu, Lilith, kristaller, yasak kitaplar, lanetli kılıçlar… Hepsi benim için burada. Hepsi beni sonsuza dek bu cehennemde tutmak için. Ama çok yakında öğrenecekler: Ölüm artık benim lanetim değil. Silahım. “Bir daha öldüğümde, bu sefer gülerek öleceğim. Çünkü bu kez sıra onlarda.” ⚠️ Uyarı: Bu hikâye sizi rahatsız edecek. Bazı bölümler okurken nefesiniz tutulacak. Bazı ölümlerden sonra kitabı kapatıp bir süre bakmak istemeyeceksiniz. Ama kapatamayacaksınız. Çünkü Atilla bir kez daha gözlerini açtığında, siz de onunla birlikte geri döneceksiniz. #darkfantasy #ölümdöngüsü #isekai #acımasız #kanveintikam Hazırsan, döngü başlıyor. Hoş geldin. Bu sefer kim ölecek?

Kendi zihninin cehenneminde boğulan Helena`nın önünde tek bir yol vardı, o da anlamsız hayatına bir son vermek. Ya da, hayatın anlamını yeniden bulmak... Helena`nın cehennemdeki günlerine son vermek için can atan Kurtan`ınsa daha büyük bir sınavı vardı. Helena`yı kendi cehenneminden uzak tutmak. 𝐵𝑢̈𝑡𝑢̈𝑛 𝐷𝑢̈𝑛𝑦𝑎 𝑘𝑎𝑟𝑠̧ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑢𝑟𝑘𝑒𝑛, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑡𝑒𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑠𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑒𝑟𝑑𝑖. 𝑂 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑑𝑒 𝑧𝑎𝑡𝑒𝑛 𝑘ı𝑦𝑎𝑚𝑒𝑡 𝑘𝑜𝑝𝑠𝑎 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑑𝑒𝑣𝑎𝑚 𝑒𝑑𝑒𝑟𝑑𝑖... AY KUŞAĞI SERİSİ İKİNCİ KİTABIDIR, İLK KİTAP OLAN TEMPERSİTAR`I OKUDUKTAN SONRA OKUMANIZ ÖNERİLİR. Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kurgudur, tüm hakları saklıdır.

Bir tarafta açgözlü bir soylu, öteki tarafta marmelada bulanmış ayakkabılarıyla küçük bir prenses. Sihrin iyiyi ve kötüyü ayırt etmediği karanlık zamanlarda, bir tarafta şer doğarken bir taraftaysa umut yeşeriyor. Ölümün, açlığın ve kötü yazılmış şiirlerin ardında dört krallık da işte bu iki enteresan kişinin avuçlarına düşüyor. Her şeyi anlatamazsam affola, bir kader düşkünü yok karşınızda. Gezgin, kısa bir ozanım ben. -Yalan söylemeyi pek seven.

Tarihteki ilk cinayet... İyi ve kötü arasında ezelden beri devam eden savaş... Kendi çocuğunu katleden bir anne... Asırlardır süren imkansız bir aşk... Henüz işlenmemiş bir cinayet... ****** Selam, Bu tarihi fantastik kurgu içerisinde pek çok şey bulacak ve sayısız maceraya atılacaksınız. Yer yer tanıdık isimler ve mekanlar olsa da, genel olarak hikayede ki yer, mekan ve kişilerin hemen hepsi hayal ürünü ve hikaye tamamen kurgudur. Ve tüm hakları saklıdır. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır!! Keyifli okumalar dilerim..❣️

Konu: Yedi tanrıdan biri olan Kaos, canavarlarla süregelen savaşta insanlarla güçlerini paylaşarak fânilerin işine karışmıştır. Kadim düzeni bozan Kaos Tanrısı, kardeşlerinin gazabını üzerine çekmiştir. Rivayet odur ki; bir ceza olarak hapsedildiği insan vücudundan sadece sevgiyi ve merhameti öğrenince kurtulabilecektir. İnsanlar tarafından "canavar" olarak adlandıran özel ırkların, bu savaşlarda soylarının tükenmesi üzerinden yüzyıllar geçmiştir. En azından Elbis böyle biliyordu... Ta ki kendini bir anda özellerin gittiği Nyxhaven Akademisi`nde bulana kadar. Herkesin birbirinden tehlikeli olduğu bu akademide sıradan bir insan olan Elbis; güçlü dostluklar ve kaçınılmaz düşmanlıklar kuracak. Aklın sınırlarını zorlayacak dersler, maskeli balolar, kaybolan sınıf arkadaşları yetmezmiş gibi; dünyayı tehdit eden bir organizasyonun hedefi haline gelecek.

Işığın sadakatle hüküm sürdüğü bir dünyada, gece kanla ayakta kalır. Ve bazı kalpler, bu iki düzen arasında atmaya cesaret eder. Peri Elyra için ışık bir görevdir. Vampir Lorin için gece bir lanet. Birbirlerine dokunmamaları gereken iki dünyanın çocukları, yasak bir yakınlığın içinde bulur kendini. Ama aşk bu evrende masum değildir. Her öpücük bir yemin, her seçim bir ihanettir. Vampir Konseyi ve Peri Meclisi yaklaşırken, gölge varlık Veyl’in fısıldadığı kehanet tek bir gerçeği hatırlatır: Bir kalp, iki dünyaya sadık olamaz. Kan ve Işık, aşkın taraf tutmak zorunda kaldığı, ışıkla karanlığın bedel ödettiği unutulmaz bir peri ve vampir hikâyesi.

Gölge yeni kapsüle bakarken gülümsedi 6 yaşında olmasına rağmen çok güzeldi "Leyan bak emin misin Bu kız çocuğu işe yarayacak mı?" Leyan da aynı şekilde gülümsedi "Yarayacak efendim göreceksiniz en başarılı denek bu kız olacak bizim umudumuz Denek-05 olacak göreceksiniz" Gölge cevap vermedi sadece kapsüle bakıyordu

(Texting sayılır )Bir kızın yani arya nın annesi ile birlikte annesinin yeni sevgilisinin evine taşınmasıyla ve üvey erkek kardeşiyle yakınlaşmasıyla olayler gelişiyor…

Pekala... Sanırım bu şehrin gerçek bir kahramana ihtiyacı var.

Zamanın durduğu, Kaderin ağır ağır çöktüğü, Yaşayanların eksildiği lanetli diyar.

Her gece aynı adam. Her sabah daha derin bir boşluk Zofia, 25 yaşında ama ruhu bu hayata ait değil. 5 yıldır her gece, yüzünü bile göremediği esrarangiz bir adamla anılarını görüyor. Bir çöl. Kanatlar. Ve o tanıdık his: aitlik Zofia bu rüyaların sıradan olmadığını biliyor. Çünkü o yalnızca hayal görmüyor. O, başka bir evrenden geriye kalan son bağı yeniden hatırlamaya çalışıyor. Ama gerçekler ortaya çıktıkçaü dünya daha da yabancılaşıyor. Çünkü bazen rüyalar seni uyandırmak için gelir.

"Benden korkmuyor musun, Eliora?" Sessizliğin içinden gelen bu fısıltı, Eliora`nın dünyasını altüst edecekti. Sislerin içinde kaybolmuş bir labirent. Çıkışı olmayan karanlık bir yolculuk. Geçmişi, ailesi ve hatta kendisi hakkında bildiği her şeyi sorgulamasına neden olan o karanlık silüet. Eliora, kabuslarında karşısına çıkan bu gölgeyle her defasında biraz daha karşı karşıya geliyor. Ve her seferinde biraz daha ona çekiliyor. Karanlıkla kurulan bu tuhaf bağ, Eliora`yı hem korkutuyor hem de büyülüyor. Ama bu gölge kim? Onu neden çağırıyor? Ve asıl soru şu: Eliora, ailesine ulaşmak için kendi ruhunun derinliklerine inmeye hazır mı? Karanlık bazen sadece korkutmaz. Bazen seni sana en çok yaklaştıran şey olabilir.

Bu hikaye insanların içlerindeki sihirleri reddetmesinden ve unutmasından çok daha eski bir çağa dayanıyor. 6 Soy Çağı O zamanlarda, şu anki kralların insanları yönettiği gibi 6 soyu yöneten lordlar vardı, 6 ayrı lord. Dünyaya hükmediyorlardı, barışı ve huzuru koruyorlardı. Ta ki içlerinden biri gölgeler lordunu öldürene dek. Kimin öldürdüğünün hala bilinmemesi bir trajediyken onun yerine geçen lordun 16 yaşında olması daha büyük bir trajediydi. Ve ben Lyra Ashborne ;en prestijli okul olan Anlineda Akademisine kabul edildigimi öğrendigimde, bütün bu trajedilerin içine sürükleneceğimden tamamen habersizdim.

99 yıl önceki felaketin ardından ırk gruplarına ayrılmış dokuz ırkı da ilgilendiren çok önemli bir mektup gün yüzüne çıkar.

Her 29 yılda bir, buluşması imkânsız iki yıldız — Alvare ve Nareth — aynı yörüngeye girer ve bir tutulma gerçekleştirir. Bu tutulmaya Paracronia adını veren insanlar der ki, Paracronia gecesi Karuvan’da bir geçit açılırmış; birbirine bağlı özel ruhların buluşması için. Karuvan’ın gri gökyüzü altında yaşayan genç doktor Meyra, sekiz yıl önce kaybolan kardeşinin izini hâlâ sürmektedir. Ama bir gece, geçmişin karanlığında yaşayan bir mahkûmun mesajıyla her şey değişir: “Yarın hapishaneden kaçacağım. Gerekli her şey hazır.” Mesaj 2025’e değil… 1996’ya aittir. Ve o gece, geçit Karuvan’da yeniden açılır. Zamanı durdur. Yoksa o seni durdurur.

Bir düzeni bozmak... Kimseye uyum sağlamak zorunda olmadığını kanıtladığı için dışlanmış Seran herkese ne kadar yanıldıklarını göstermek için yıllar sonra tekrar ortaya çıkar. Bir kuralı daha çiğnemiştir. Bir ejderha binicisi olmuştur.

Varyon Krallığı’nda herkesin bir adı vardır. Ama hiç kimse adının kendisine ait olduğunu sanmaz. Çünkü Taht, isimle hükmeder. Adı yazılan düşman olur. Adı anılan yok edilir. Adı unutulan ise yaşamaya mahkûm edilir. Veya, adının neden Taht’a yazıldığını bilmeden krallığın en büyük tehdidi ilan edildi. Suçu yoktu. Geçmişi yoktu. Ama kaderi çoktan seçilmişti. Arkel, Taht’a yeminli bir muhafızdı. Görevi nettir: Krallığın düşmanını bulmak, Taht’a teslim etmek, ve asla sorgulamamak. Ama bazı düşmanlar öldürülmez. Bazıları insanın içine yerleşir. Yakınlaşmaları bir hataydı. Güvenmeleri bir suçtu. Sevmeleri ise krallığın affetmediği tek şeydi. Çünkü Varyon’da kader yazılmaz. Hatırlanır. Ve bazen en büyük düşman, kaderine en çok benzeyendir.