AYRI HAYATLARDAN 4 KIZ AYNI KADERE SAHİPTİ...

Ölüm onların yaşamıydı. Dört kızın kaderi aynıydı; ruhları farklıydı. Doğdukları gün, ölüm kapılarını aynı anda çaldı ve onları hayatta tutan nefes aynı kişiden geldi. Yaşamlarıysa yirmi yıl sürecek bir emanetten ibaretti. O yirmi yıl dolduğunda gözlerini başka bir dünyada açtılar: ırkların, büyülerin, krallıkların ve savaşların hüküm sürdüğü Ophidya’da. Evlerine dönebilmek için kadim bir bilmeceyi çözmeleri ve adı konmamış bir görevi tamamlamaları gerekecek. Girdikleri Akademi’nin taş duvarları arasında dostluklar kuracak, aşkı bulacak ve en az büyüler kadar tehlikeli düşmanlar edinecekler. Çünkü bu dünyada her seçim bir büyü, her sır bir silah, her kalp bir savaş alanıydı. Onlar için Ophidya’daki yaşam ölümden zor olacaktı. “Ölümü karanlık son değildi sadece karanlık yaşama açılan bir kapıydı.”

Ormanda uyuya kalan Vaena`nın gözlerini bambaşka bir yerde açması ile hayatı altüst olur. ama belkide altı üstünden daha iyidir...

Bir melek ve bir iblis... Birbirlerinden nefret etmeleri gerekirken kader onları aynı yola sürükledi. Geçmişlerinde saklanan sırlar, cevabı olmayan kayıplar ve yaklaşan bir felaket... Peki ya gerçekler sandıkları her şeyi yıkacaksa? Çünkü bazı düşüşler cennetten başlar. 🔞 Gerçek dinlerle hiçbir bağlantısı yoktur.

İlk fanficim. Hatalarım olabilir. Keyifli okumalar

İki kişi ve adalet. Onlar bir mantık oyunuyla her yeri fethetmeye hazır iki kişi. Her ne oldursa olsun Adalet onlar için. Mor ve maviler onlar. Koyu tonlarla donanmis. İki asi ruhlar. Ve bunun destekcileride bı hayli heybetli ve hüküm sürenler

KİTABIM TAMAMLANDI BÖLÜMLER YAYINLANACAK INSTAGRAM:bookskitaplarevrenii TEK KİTAP FANTASTİK

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

​KADİM TANRIÇALAR SERİSİ I : TANRIÇANIN MİRASI ​ Valerius Sarayı’nda her soylu kız, on sekiz yaşına bastığında hayatını ona adayacak bir koruyucu melek seçer. Asteria Valerius için bu seçim bir zorunluluk değil, yalanlarla örülü bir düzeni yıkmanın ilk adımıdır. ​Kralın ilk kızı ve meşru veliahtı olarak doğan Asteria, kardeşi Selith’in hırslı entrikalarına ve saraydaki tüm dışlanmışlıklara rağmen, krallığın dizginlerini elinde tutan sarsılmaz bir iradeye sahiptir. Saray duvarları krallığı sarsan isyanların ateşiyle titrerken, Asteria kardeşinin taht hırsına ve kendi koruyucu meleğinin ihanetine karşı tek başına durur. ​Sarayın dışında ise tek bir gerçek güç yükselir: Valerius ordusunun en kudretli ve korkusuz komutanı Aster Nightmare. Aster’in emrindeki sarsılmaz ordu, isyanın gürültüsü içinde tahtın gerçek sahibini korumak için saf tutarken; Asteria, rüyalarına sızan o kadim yankının ne anlama geldiğini anlamaya başlar. ​Kimsenin konuşmaya cesaret edemediği, gökyüzünün bile sakladığı o "büyük sır" yavaş yavaş gün yüzüne çıkar. Asteria, damarlarında taşıdığı gücün kökeninin beklediğinden çok daha eski olduğunu henüz tam olarak kavrayamamıştır; ancak çok yakında tüm krallık ile birlikte bu gerçeği öğrenecektir. ​Sarayın kuralları yıkılırken, melekler yeminlerinden vazgeçerken; Asteria Valerius, ordusunun başında krallığı yeniden inşa etmeye hazırdır. Peki ya kendi kanında taşıdığı o dehşet verici mirasla yüzleştiğinde, tahtın asıl sahibi olarak tüm bu yalanların üzerini tamamen karalayabilecek midir?

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

Ateşin hüküm sürdüğü Aetherion Krallığı, suyun derin zekâsıyla şekillenen Lumeria Krallığı, toprağın sarsılmaz gücünü taşıyan Terralys Krallığı ve rüzgârın özgürlüğünü temsil eden Aerthys Krallığı… Bir zamanlar denge içinde var olan bu dört kadim krallık, Kayıp Taç’ın ortadan kaybolmasıyla kaosa sürüklenir. Çünkü bu taç, yalnızca bir efsane değil; elementler arasındaki düzeni kontrol eden kadim bir güçtür. Onu bulan, tüm dünyayı yönetebilecektir. Geçmişi sırlarla dolu Aria Sylvarion, soğukkanlı ve tehlikeli bir savaşçı olan Lucian Dravorn ve gölgeler arasında kimliği belirsiz bir yabancı, Edward, kendilerini bu büyük savaşın tam ortasında bulurlar. Krallıklar arasındaki gerilim giderek artarken, ihanetler ortaya çıkar, ittifaklar çözülür ve hiçbir şey göründüğü gibi kalmaz. Kayıp Taç’a yaklaşan herkes, aslında kendi kaderine biraz daha yaklaşmaktadır. Çünkü bu dünyada güç sadece yönetmez… aynı zamanda yok eder. Ve tek bir soru her şeyi belirler: Kayıp Taç gerçekten kimin eline geçecek?

Işığın hüküm sürdüğü Eldoria`da her şey huzurlu görünmektedir. Ancak yıllar önce kapandığı sanılan yaralar yeniden açılmak üzeredir. Aurora`nın görkemli görünen hayatı, onu geçmişin sırlarıyla yüzleşeceği ve tüm Eldoria`nın kaderini değiştirecek bir yolculuğa sürükleyecektir. Bazı efsaneler unutulmaz. Bazı karanlıklar ise asla yok olmaz.

Bir lanet olarak doğduğunuzu ve sizi öldürmek isteyen bir evrende yaşadığınızı düşünün. Nasıl hayatta kaldırdınız?

Bir kitabın içine girmek mümkün müdür? Belki bu Ayberk ve Maribel’in hikayesi olmasaydı hayır derdim.

Öfkeden Taç sizi mükemmel bir yolculuğa sürükleyecek bir hikaye... Ayla ve Alp adlı karakterlerimizin sırlar ve geçmişleriyle savaştıkları "Adina Krallığında" yaşadıkları maceralar ve travmaları ile karşınızda.✨ ( Kitapta ki resimler bana aittir.)

İki dünya arasında

Ateş Krallığı, tarihin en büyük ihanetiyle küle döndü. Gözlerini nasıl geldiğini bilmediği gizemli bir ormanda açan Eris, geçmişinden geriye yalnızca parçalanmış anılar taşımaktadır. Ormanın derinliklerinde yalnızca farklı ırklar yaşamaz… Kadim yeminler… Unutulmuş ezgiler… Binlerce yıldır uyanmayı bekleyen emanetler de sessizce onu izlemektedir. Yeni dostlar edinirken, her adımda kaderinin sandığından çok daha büyük olduğunu keşfeder. Bu yol onu, yüzyıllardır kimsenin giremediği Kadim Ateş Tapınağı`na götürür. Ve orada… Bin yıllık sessizliğini bozan İlk Ateş Kralı Elion`un ilk sözleri bütün hayatını değiştirir. "Hoş geldin… Büyük torunum." O andan itibaren Eris yalnızca kendi geçmişini değil… Bir krallığın kaderini… Ve belki de bütün dünyanın geleceğini omuzlarında taşıyacağını öğrenir. Çünkü binlerce yıldır suskun kalan kadim güçler yeniden uyanırken, gölgelerde bekleyen eski düşmanlar da harekete geçmektedir. Bazı krallar tahta doğar… Bazıları ise ateşin içinden yeniden doğar.

Yaz mevsiminin kutsal olduğunu söylerler. Güneşin sıcaklığının kutsallığına her zaman dua ederler ama burda işler farklı. Oregon`da. Oregon gecekonduların ve çetelerin boy gezdiği tehlikeli bir şehirdi. Bir yöneticisi yoktu ve işin garip olanı... orda hiçbir zaman güneş doğmazdı. Ordan bir güneş kadar temiz biri çıkabilecek miydi? Bir ejderhanın kalbi kadar güçü ve bir perinin ki kadar onurlu... İşte o Caspian`dı. Peri Kraliçesi ve Ejderha Lordu`nun oğlu. Oregon`lu Caspian. ...

Bazı geceler insanın hayatını değiştirir. Bazı geceler ise onu tamamen karanlığa sürükler. Vera için tam o gece, hayatına son vermesi gereken geceydi. Ama gözlerini tekrar açtığında karşısında onu izleyen bir yabancı vardı. Victor. Karanlığın içinden çıkmış gibi görünen bu adam yalnızca bir sır değildi; Vera’nın kaderiydi. Victor’un yaşaması için Vera’ya ihtiyacı vardı. Vera’nın yaşayabilmesi içinse geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyordu. Biri yaşamaktan vazgeçmişti. Diğeri halkını kurtarmak için zamana karşı savaşıyordu. Aralarında kurulan bağ yalnızca kader değildi. Kanla mühürlenmiş bir seçimdi. Ve karanlık yaklaşırken Vera şunu öğrenecekti: Bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir… birinin onu bırakmamasıdır. Çünkü artık hiçbir şey sandığı kadar gerçek değildi. Ne insanlar… Ne anılar… Ne de kalbi.

Ben ailemle birlikte çiftlik evinde yaşıyoruz ,ama devler saldırınca ne yapabilirdim ki ben mısra ve beni devlerin kuralına sundular ne olacak şimdi….

“Yüce Efruz bir igno için bize kızmayacaktır.” “Emin misin?” “Eminim.” Prens ve Leydi Reinanın yarattığı karanlığı okumak için yerlerinizi alınız, özelliklede ilk 3 bölümden sonra kitabı iyilik değil kötülük yönetiyor olacak.

Üniversitelerinin üçüncü senesinde yaz tatillerini orada geçirme kararı alan dört arkadaş. Eflal, Umay, Sanem ve Rüya yaşadıkları evlerinde vakit geçirirler. Son günlerde birlikte vakit geçirirken başlarına sürekli tuhaf olaylar gelmeye başlar. Ne olduğunu asla anlamasalar da içlerinde artan huzursuzluğa rağmen günlük yaşamlarına devam etmeye çalışırlar. Kendilerine en iyi gelen şeyi yaparak, her şeye rağmen sadece anın tadını çıkarıp birlikte vakit geçirmeye çalışırlar. Ummadıkları anda evlerine dönerken sokaklarında biriken insanlar, siren sesleri... Tam apartmanlarının yakınında polis arabası ve ambulanslar. Kendilerini bir olayın içinde daha bulurlar. Apartmanlarında yaşanan cinayetle sarsılırlarken asıl felaketleri başlamamıştı. Uzun geçen sorgunun sonucunda kendilerini eve atmış, konuşurken salonlarından açılan delikten kurtulamayıp içine çekilerek kendilerini başka bir evrende bulurlar. Tuhaf canlılar, bilinmeyen gizli yerler... Sadece oradakilerin anlattığı kadar bildikleri bilgilerle gizli sırlarla uğraşmaya başlarlar. Tek istedikleri, birinden biri zarar görmeden zorla getirildikleri evrenden kurtulmaktır. Bunun için karşılarındaki herkese karşı cesaretle kafa tutarlar. Dördü de birbirinden farklı karakterde olsalar da birbirlerine görünmez ve güçlü bağlarla bağlılardır. Dördü bir bütün olduğunda bir yapboz gibi birleşiyordu; Rüya`nın gizleyemediği korkusu, Sanem`in bastırmadığı öfkesi, Umay`ın her detay için kafa yorması ve Eflal`in içindeki sorumluluk duygusuyla ilerlemeye çalışacaklardı. Herkesin yaşayacakları ve öğrenecekleri çok şey vardı. Karşılıklı oynadıkları oyun tahtasında birisi kendilerini kurtarmak için oynarken, diğer taraf evrenlerini düşmanlardan korumak için savaşacaktı. Ama yanıldıkları, gözden kaçırdıkları hamleler vardı. Rakibe odaklı ilerlerken kendi içlerinde ördükleri duvarlarda ummadıkları çatlamalar yaşayacaklardı. Kendi içlerindekilerle mücadele edebilmek, düşmanlarıyla baş etmekten daha zordu.

Ayın Laneti Dolunay, Ravenwood kasabasında yalnızca gökyüzünü aydınlatmaz; yüzyıllardır saklanan karanlık sırları da uyandırır. On yedi yaşındaki Vespera, son zamanlarda aynı kâbusu görmeye başlar. Kırmızı gözler, altın gözler, kanla kaplı bir orman ve her gece kulağına fısıldanan tek bir cümle: “Vakit geldi.” Bir gece gelen gizemli mesaj, onu hayatının geri dönüşü olmayan yoluna sürükler. Çok geçmeden, kurt adamlar ve vampirlerin yalnızca efsane olmadığını öğrenir. Fakat onu bekleyen gerçek bundan da korkunçtur. Çünkü Vespera, iki kadim soyun kaderini değiştirecek bin yıllık bir lanetin merkezindedir. Dost ile düşmanın birbirine karıştığı, ihanetlerin gölgelerde saklandığı ve dolunayın her gece biraz daha yaklaştığı bu savaşta tek bir soru vardır: Lanet kırılacak mı, yoksa ay yeniden kana mı boyanacak? Aşk, sadakat, ihanet ve ölümün iç içe geçtiği bu karanlık fantastik romanda hiçbir sır sonsuza kadar gizli kalmayacak.

Ateş elemetine sahip olan Mira yaşadığı şehirde yanlışıkla yaktığı bir bina yüzünden elementinin ortaya çıkmasından korkup bir kasabaya taşınır. Fakat yeni tasındağı kasabada herkesin korktuğu bir insanların vampir olduğu dusunulduğu biri yaşar. Arven bunun yüzünden şatosundan çıkmaz. Ama söylenenlerde doğrudur. Yıllar önce bir vampir tarasından ısırılarak dönüşmüştür. Vampir olduğunu kimse bilmez tabi. Bu ikili birbirlerinin kim olduğunu öğrenmesi uzun sürmez. Fakat sorun şudur ki bir ateş vampiri öldürebilir.

Lura Henyer, dört yaşında kaybolduğunda ardında yalnızca kapanmayan bir oda, susturulmuş kayıtlar ve onu beklemekten vazgeçmeyen bir ev bıraktı. Ama kaybolduğu yer ölüm değildi. Başka bir dünyada adı silindi. Geçmişi parçalandı. Bir çocuk olması gerekirken karanlığın diliyle büyütüldü; emirleri, sessizliği, hayatta kalmayı ve öldürmeden önce tereddüt etmemeyi öğrendi. Yıllar sonra son görevi onu karanlık bir denize sürüklediğinde, Lura öldüğünü sandı. Fakat gözlerini açtığında kendini Sylvariella’nın yaşayan ormanında buldu. Sylvariella onu hemen kabul etmedi. Çünkü orman yalnızca kayıpları saklamazdı; seçimleri sınardı. Kael Akunar ise sarayın sessiz duvarları arasında büyümüş bir prensti. Annesinin ölümünden sonra Drisax’a gönderilmiş, yaşaması beklenmeyen bir sürgüne dönüştürülmüştü. Ama Kael ölmedi. Kuzeyin karanlığından geri döndüğünde yanında yalnızca yaraları değil, kapalı kapılar, eksik kayıtlar ve annesinin ardında bıraktığı tehlikeli mektupları da taşıyordu. Lura ile Kael’in yolları Sylvariella’nın göl kıyısında kesiştiğinde, bu yalnızca iki yaralı ruhun karşılaşması değildi. Eski dünyanın taşları, Demir Ev’in sakladığı sırlar, Akun Sarayı’nın kapalı kayıtları ve iki dünyanın arasındaki unutulmuş eşikler uyanmaya başladı. Lura, Henyer kanının Demir Ateşi’ni, eski ejderha soyunun kıvılcımını ve peri diyarının sessiz büyüsünü taşıyordu. Kael ise yalnızca sürgünden dönen bir prens değil; Elyndra’nın kanıyla saklanan hakikate tanıklık edecek kişiydi. Biri koruyan olacaktı. Diğeri tanık. Ama herkes Lura’yı bir cevap, bir anahtar, bir kayıp miras ya da açılması gereken bir kapı gibi görmeye başladığında, Lura’nın en büyük savaşı iki dünya arasında kalmak değil; kendi kaderinin başkaları tarafından yazılmasına izin vermemek olacaktı. Çünkü bazı bağlar kurulmaz, hatırlanır. Bazı kapılar açılmaz, bekler. Ve bazı kızlar kaybolmaz; yalnızca dünya, onları geri verecek kadar cesur olana dek saklar.