UYARI: BU HİKAYE, ŞİDDET, KARANLIK TEMALAR VE KOMPLEKS AHLAKİ ÇATIŞMALAR İÇERDİĞİNDEN YETİŞKİN OKUYUCULAR İÇİN TAVSİYE EDİLMEKTEDİR.

İki savaşçının hikayesi...

sevgili Cor ve kardeşlerini konu alan bir kitaptır.

Başka bir evrende, en güzel halinle...

Yeniden doğmuş bir ruhun hikayesi

Hayatı boyunca güçlü duran kadın…

“Göğün çemberi bir kez sarsıldığında, yıldızlar gözyaşı olur. Ejderin kalbi ağladığında bir tohum doğar ama o hem kurtarıcı hem de yıkımın ta kendisidir.” O gece bir yıldız kaydı Ama düşüşü diğerlerinden farklıydı: Gökyüzü alevle değil gümüş rüzgarla yarıldı, yıldız uere değdiğinde etrafındaki toprak elmas gibi parıldadı. Ve baekdu dağının eteklerinde parıltının ortasında bir bebek bulundu. Gözleri kapalıydı ama nefesi iki kere atıyordu Biri insanın nefesi Diğeri yılanın soluğu

Taş duvarlar sadece şehirleri değil, gerçekleri de saklar. Bir krallık sessizce çürürken, ardında büyüyen öfkeyi kimse fark etmedi. O, surların gölgesinde yetişti. Adı tarihe yazılmadı, ama kaderi yazıyı değiştirdi. Taş duvarların ardında, bir kraliçe doğuyordu.

Tuğçe Yılmaz ve Meryem Akarın kadınlar için adalet arayışona girmesi

Sen benim şarkılarımsın...

tamamlanmamış hikayeler...

Ayzıt Türk Mitolojisinde güzelliği ile bilinen Ayzıt. Savaşçılar kraliçesi Ayzıt. Irklar Dünyanın iktidatına geçmeye çalışırken esir düşen o kadın . Her vakit hakkında söylenen kehanetlere göre hareket eden kadın. Tam adı Aysima Ayzıt olacak kadın.

Eskandor diyarında beş büyük krallık vardır. Bir zamanlar bu krallıklar birbirleri ile savaş halindeydiler. Ama bu ayrım ve savaş neredeyse tüm diyarın felaketi olacaktı. Büyü ustası olan Karador tüm diyarı yok oluşun eşiğine getirince krallıklar birleşip onu yendiler. Karador farklı bir boyuta kaçmak zorunda kaldı. Ardından insanlara yardım eden dört büyücü geçidi mühürlediler. Karador gittiği yerde hapsoldu. Bu olay iki bin yıl önce olmuştu. Ama bir gün geri döneceğine dair bir kehanet ortaya çıktı. O yüzden bir okul kurulmasına karar verildi. Tüm kraliyet aileleri çocuklarını bu okula göndermeye başladı. Okul Sardenis krallığının başkentinde bulunuyor. Varisler hariç okula yetenekli halktan sıradan gençler de kabul edilir.

Eessd knpıfmdpodod

"Bazen kanatların seni özgürlüğe değil, kaçtığın kaderin tam kalbine taşır." Luna, yirmi yıldır sırtında taşıdığı açıklanamayan ağrıların sıradan bir hastalık olduğunu sanıyordu. Ta ki o geceye kadar... Kemiklerinin değil, ruhunun derisine sığmadığı o doğum gününde, sırtından fışkıran gümüş kanatlar sadece bedenini değil, bildiği tüm gerçekliği parçaladı. Dünya, onun evi değildi. O, mor gökyüzlü kadim diyar Mexis’in sürgündeki kızı, karanlığa gömülmüş bir tahtın varisiydi. Ancak bu uyanış, onu yalnız bırakmadı. Yıllardır gölgelerin içinde onu izleyen, buz gibi bakışları ve sarsılmaz sadakatiyle Era, saklandığı yerden çıktı. O, Luna’ya "Sanguis et Anima" —Kan ve Ruh— yeminiyle mühürlenmiş bir Ruh Bekçisi’ydi. Görevi basitti: Kraliçesini hayatta tutmak. Ama kaderin hesaba katmadığı bir şey vardı; mühürlü bir kalbin yasak bir aşka yenik düşmesi. Şimdi Luna, sadece peşindeki karanlık avcılardan ve tahtını gasp eden gaddar güçlerden kaçmak zorunda değil. O, bir yandan içindeki uyanan kraliçeyi dizginlemeye çalışırken, diğer yandan Era ile aralarındaki o tehlikeli çekime karşı koymak zorunda. Mexis’in gümüş ormanlarında, ihanet ve sadakat arasındaki çizgi kanla çizilirken sorulması gereken tek bir soru var: Bir bekçi, korumaya yemin ettiği canı, kendi aşkından nasıl koruyabilir? Gümüş Kanatların Yemini; büyü, intikam ve sınırları zorlayan bir aşkın destansı hikayesi.

Bir zamanlar kudretli bir peri olarak doğan Euria, büyük bir savaşın gölgesinde her şeyini yitirir; lakin kaderin cilvesiyle hizmetçi olarak bir saraya düşer. Zira ruhunda sönmeyen bir ateş vardır: gizemli bir okula ulaşmak ve gerçek gücünü keşfetmek. Okulun kapılarından içeri adım attığında, dostluklar ve düşmanlıklar, sırlar ve bilmeceler onu beklemektedir; ancak her adımda kendi gerçek kimliğine dair parçaları birleştirir. Yavaş yavaş kalbini etkileyen bir sevda filizlenir; lakin aşkın gölgesinde gizemler, çözülmeyi bekleyen sırlar ve kaderin sınavları vardır. Ve nihayet, bütün sırlar açığa çıktığında, Euria kendi gücünü ve geçmişini keşfeder; zira bu yolculuk yalnızca bir büyü masalı değil, ruhunun ve kalbinin efsanesi dir

İyi okumalar umarım beğenirsiniz.

Lamskwndkwndkmwdl

012 ​Henüz bir bebekken öz ailesinden koparılan ve karanlık bir geçmişin içine itilen bir kızın hikayesi. Onu yanlarına alan üvey ailesi, tam altı yıl boyunca ona bir yuva sundu; ancak bu sevgi dolu görünen yıllar, büyük bir ihanetle son buldu. Üvey ailesi tarafından, üzerinde korkunç deneyler yapan o gizemli yapıya bir mal gibi satıldı. ​Yıllar süren acı ve deneylerin ardından yaşanan büyük bir olay, ona kaçma şansı verdi. Hiçbir yeri yoktu, bu yüzden onu satan o "sahte" yuvaya, üvey ailesine geri döndü. Geçmişin izlerini silmeye çalışırken, bir gece yarısı çalan telefon her şeyi altüst etti. Hattın ucundaki ses, gerçek ailesine aitti. ​Şimdi 012 için asıl soru şu: Kim dost, kim düşman? Ve o telefon, bir kurtuluş mu yoksa yeni bir deneyin başlangıcı mı?

Bir gecede tacını ve aşkın kaybetti, en yakın dostunun ihanetine uğradı. Her şeyini kaybettiği sisli bir gecede şeytana ruhunu sattı ve ölümsüzlüğe sahip oldu. Ay ona kanla mühürlenmiş bir lanet bahşetti ve ilk vampir doğdu. Ormanın derinliklerinde yükselen bir malikane. Seçtiği altı kişiyle bir krallık kurdu. Sadakatin kanla ölçüldüğü, karanlığın hüküm sürdüğü bir krallık. İnsan olarak kaybettiklerini canavar olarak kazanacaktı. Fakat her canavarın bir avcısı vardı. Büyü kulesi öğrencileri, canavarları avlamaya yemin etmişken içlerinden biri öldürmesi gereken canavara aşık oldu.

Bazı yeminler yüksek sesle edilmez. Bazı bağlar kanla değil, varoluşla kurulur. Dünya ejderhaların yo olduğunu sanırken, bir antlaşma hala nefes almaktır. Adı anılmayan, yazıya dökülmeyen mühür... Ve o mührün taşıdığı iki can. Biri insan. Biri kadim bir güç. Ayrı bedenlerde, tek bir sona doğru. Gerçek, hatırlanmak istemez. Çünkü hatırlanırsa, dünya değişmek zournda kalacaktır. Ve bazı sonlar, adece biri yaşasın diye yazılmaz. RUH MÜHRÜ: İki Can, Tek Son Kaderin sessizce izlediği bir hikaye.

2300 yılında kimse geç kalmaz. Çünkü geç kalmak artık hesaplanabilir bir hatadır. Şehir gökyüzüne doğru büyümüştür. Yollar havadadır, binalar ışıkla konuşur, insanlar düşüncelerini bile planlayarak yaşar. Uçan arabalar sessizce akarken, zaman ekranlarda saniye saniye izlenir. Gelecek, artık bir ihtimal değil; bir çizelgedir. Herkes nereye ait olduğunu bilir. Hangi saatte uyanacağını. Hangi cümleyi kuracağını. Hangi hatayı asla yapmayacağını. Zamanla oynamak yasaktır. Çünkü zaman kusursuzdur. En azından öyle söylenir. Ama hiçbir sistem, insan hatasını tamamen silemez. Bir dakika… Belki de birkaç saniye. Ve bazen, yanlış hesaplanan tek bir an, insanı yalnızca bulunduğu yerden değil… bulunduğu çağdan da koparır.

Gömüldüğü karanlıktan güneş gibi doğan, küllerinden yeniden ateşi oluşturan bir ülke; Norveal Krallığı. Yıldırımlar, onlar için bazen umut bazen ise dipsiz bir çukur olurdu. Norveal Krallığında, daha önce hiç bu kadar büyüğü görülmeyen bir yıldırım, ya yaşam getirecekti ya da ölüm. Ya nefes verecekti ya da nefes kesecekti. O yıldırım prensesin dünyaya gelme mucizesiydi. Laneti ise on sekiz yıl sonra geldi. Prenses, seçilmiş kişiydi. Bir sayaç vardı. Hep geri sayıyordu ama bunu sadece o girebiliyordu: Lioren Morthael. Norveal Krallığının prensesi...

Eşik; gidenlerin geri dönmediği, adeta hayattan silindiği yerdi. Benim içinse, asıl hayatın başladığı yer... 03.01.2026

8 kişi. 8 umut. "Umut öldüğünde oyun biter sevgilim." Tehlikleli bir oyun. Geçmişin yarası tekrar kanamaya başladığında her şey için çok geçti. "Sen beni öldürdün, Arden insan toprağa girmeden ölebiliyormuş."