Woldyren sihir ve dövüş Akademisine gitmek isteyen Lilith 16. yaşına girince sevgilisi ile birlikte Woldyren`e giderler.Orada hızlı bir şekilde yükselir ve okulda üyelerden ve kurucudan başka kimsenin bilmediği dyren adlı bir gruba üye olur. Dyren`ın üyeleri düşmanları olan sorean ve darkmon kolejinin açtığı herhangi bir savaşa karşı savaşacak olan öğrencilerdi. yaklaşık 12 kişiden oluşan bu grupta dostluk, düşmanlık ve aşkta vardı.Açılan bir savaşta tanışan Boris ve Lilith birbirlerlerine karşı bir şeyler hissetmeye başlar.Ama bir dakika Boris Darkmoon akademisinin öğrencisiymiş. [Düşmandan aşka]

Gözlerimin içine bakarak elimi sımsıkı tutuyordu. “Yapma Elçin gitme bırakma beni burda.” Ben buraya ait değildim. Ben buraya bir anda gelmiştim. Gözlerim dolu ona bakarak “Benim elimde değil ki. Sana çok aşığım ama buraya ait değilim ki ben.”

Mor gözlü bir kız. Kırılmış bir yemin. Kaybolmuş bir kılıç. Ve bu dünyaya ait olmayan bir kader... Thaliera`nın sessiz yaşamı, karanlık gölgelerin fısıltısıyla sonsuza dek değişiyor. "Kırık Yemin", unutulmuş kehanetlerin ve ölümsüz koruyucuların çağrısı. Bu sadece başlangıç.

Kimsesiz yapayalnız bir kız çaresinin bir okulda olucağını nereden bilebilir ki. Orası normal bir okul değil tabi ki de, bir büyü okulu. Ama onu orada sadece çare beklemiyor gizem aşk hüzün aksiyon ve daha nicesi… Fantastik şeyler seviyorsanız tam Harry Potter tadında bir kitap sizi bekliyor

Ben öldüm... Şu an üstüme atılan toprağın ve sahte ağlayışların sesini duyabiliyorum.

Soğuk, katı ve acımasız bir Avcıydı. Tek arzusu intikamını aldığını bilerek yaşamak veya ölmekti. O yüzden ailesini öldürenleri öldürmedi. Onun yerine onları tam kalbinden kızlarını kaçırarak vurdu. Şimdi ailenin korkularından ve acılarından beslenerek kıza her türlü işkenceyi yapmanın heyecanlı olacağını düşünüyordu. Ayza ise yalnız, hayatta anne ve babasından başka kimsesi olmayan biri. Onun da istediği aşk. Hayatına girecek yakışıklı prensini bekliyor. Buz mavisi gözleri görünce istediğini bulduğunu sandı. Ta ki; Avcı’nın sözlerine kadar. “Sen benim Av’ımsın. Ben de senin Av’cın.” Dediğinde Ayza’nın tek yapabildiği gözünden yaş akıtmaktı. “Seni seviyorum ben. Her güzelim değişinde kalbimin ritmini bozuyorsun.” O acımasızca “Güzelim? Ağzımda beden bulmuş, bir cisim benim için. Çünkü sen benim; seveceğim kadın değil, öldüreceğim kadınsın…”dediğinde bile gözünü kırpmadan karşısındaki yaralamayı bilendi. Türk ve Amerikan iki gencin hikâyesi bu… Türkiye, Amerika arasında dönen bir intikam ve aşk… Aşkın beden bulmuş hali Alex. Aşkı için ölüme gidecek kız Ayza…

"Lina Arven`in hayatı bir anda altüst olur; bir anda kendini karanlık bir savaşın ortasında buluyor. Krallığını ve sevdiklerini korumak için hem düşmanlara karşı hem de kendi içindeki korkulara ve kırılganlıklara karşı savaşmak zorunda. Her köşede tehlike, her adımda ihanet ve her nefeste bir sır gizliydi. Babasının izinden yürüyerek, gölgelerle dolu şatolardan, ateşle sarılmış koridorlardan ve gizemli ormanlardan geçerken, Lina hem cesaretini hem de zekâsını sınayacaktı. Ancak bu yolculuk sadece fiziksel bir mücadele değil; gerçek savaş, kalbinin derinliklerinde, korkularıyla yüzleşirken, öfkesini ve kararsızlığını kontrol etmeyi öğrenmekle kazanılır. Çünkü gerçek güç kılıçlarda değil, içinde saklıdır.

"Bu okulda öğretmen yok, hepsi bizimle yaptıkları ölüm düellarında öldü. Hepimiz çok özeliz, burada birbirimizi eğitiyoruz." Burada tek kız sensin... Zombi salgınından sağ kurtuldun ve sağ kurtulan garip güçleri olan çocuklar seni birlikte yaşadıkları ve birbirlerini eğittikleri şatoya getirdi. Burada çocuklar ışık ve gölge olarak ikiye ayrılmışlar. Işıklar iyiliği gölgeler kötülüğü savunuyor ama temelde hepsinin amacı hayatta kalmak. Senin ise ışık mı gölge mi olmak kendi kararın... Ayrıca bir özel gücünün olmadığını düşünüyorsun. Buradaki tek kız olman da ayrı bir delilik. Cehenneme bağlantı sağlandıktan sonra ise hikaye bir hayli detaylanıyor.~ Fantastik sevenler için. Derin, yer yer eğlenceli, yer yer üzücü ve bol aksiyonlu bir hikaye. Tiktok tanıtım: https://vt.tiktok.com/ZSHsaT1tY9vYo-PvR1w/ AQ5790AB

Öncelikle Merhabalar ilk hikaye yazma deneyimim hatalar olduysa şimdiden kusura bakmayın hikayemizin temel konusu sizlere basit ve eski gelebilir ama inanın çok farklı konulara deyineceğim kraliyet ailesinde yetişen prenses bir kızımız var hayatının aşkını bulma umuduyla hiç bilmediği hayatın karanlıklarına yöneliyor kılık değiştiriyor bambaşka biri oluyor 24 saat olan günün sabahı prenses akşamı vampir olmaya çalışıyor yaşadığı zorlukları ve güzellikleri kendi karakterini bulmaya çalışmasını beraber izleyeceğiz şimdiden teşekkür ederim 🫶🏼

Karanlığa teslim olan bir ülkenin lordu ve iyiliği simgesi haline getirmiş bir ülkenin varisi birbirine mi mühürlendi?

Hayat neşesini kaybettiğini sanmıştı taki o ana kadar…

Calira, dört duvarın ardında kendi kaderinden uzak yaşayan bir kızdı, yaşı on sekise vardığında sırtında parlayan dövmenin iziyle nereye ait olduğunu bilir. İçinde filizlenen ateşim gücü yüzünden onu öldürmeye çalışan kişilerin elinden kaçmayı başarır. Ölüm ona yaşam kadar yakın ve uzaktı. Calira güneşin lânetini yok edebilecek mi yoksa annesi gibi güneşin yok oluşuyla ölüme mi mahkûm edilecekti? Her şey sadece ortaya konan savaşa bağlıydı.

Ailesini bir yangında kaybeden Leda, ateş gücünü keşfettiği anda Medarya’ya getirilir. Ayna boyut olarak bilinen bu evrende, sistemin eksik kuralları ve yaklaşan erken arena hazırlıkları arasında kendini bulur. Ateş öncüsünün ölümünün ardından ilan edilen öncü savaşı, Leda’yı henüz hazır olmadığı bir sınava sürüklerken; geçmişiyle, suçluluk duygusuyla ve kontrol edemediği bir yanıyla yüzleşmesine neden olur. Medarya onu kurtarmaya mı çalışıyordur, yoksa parçalamaya mı? Leda bunun cevabını henüz bilmiyordur.

𝙲𝚛𝚒𝚗𝚐𝚎 𝚐𝚎𝚕𝚎𝚋𝚒𝚕𝚒𝚛! Dans kursunun en önemli yetenekleri olan Rana Ve Menessa... Stray kids`in en büyük hayranları. Bir sabah kendilerini 8 çocuğun yanında bulır ve herşey değişir... Öncelikle selam! Stay olan Herkez "keşke şöyle bu grubun içinde olsam" illaki demiştir. Bunun hakkında bir kitap yazmak istedim. İsimleri her an değiştirebilirim kafaya takmayın iyi okumalar

Ana karakterimiz liglerin bulunduğu (futbol değil) bir evrendeki maceralıarını anlatan bir kitap

"Güneş battığında ve gökyüzü laciverte döndüğünde, ufukta beliren o ilk parıltı sadece bir yıldız değildi; o, kadimlerin İnanna`sı, gecenin ise Ñocha`sıydı."

Doğduğu gece, kimse fark etmedi. Ama bir şey fark etti. Bazı izler tenin üzerinde değil, ruhun en derin yerinde bırakılır. Silinmez. Saklanmaz. Sahibini bulana kadar bekler. O, geceleri bir çocuğun nefesini duyuyor. Zincir seslerini. Kırık bir kanadın yere sürtünüşünü. Gündüzleri bu dünyaya ait gibi yaşıyor. Ama geceleri, başka bir yer onu hatırlıyor. Orada isimler fısıldanmaz. Mühürler anılmaz. Ve melezler, doğmamış sayılır. Ta ki biri uyanana kadar. Kaybolduğu gece, ölmedi. Ama kurtulmadı da. Çünkü bazı geçişler ölümden beterdir. Ve eğer bu hikâyede biri seçildiyse, bu onun güçlü olduğu anlamına gelmez. Bu, herkesin bedelini onun ödeyeceği anlamına gelir.

Kan, bazı soyları seçmez. Onları lanetler. Kontdra Nicolas, iki alfa vampirin kanından doğmuş bir varistir. Vampir yasalarına göre yaşaması bile bir tehdittir. Öldürülemediği için ormana, kurt sınırına bırakılır. Ölmesi beklenir. Ama kader, onu unutmamıştır. Kurtların merhameti, büyücülerin gölgesi ve inkâr edemediği kanı sayesinde hayatta kalan Kontdra, büyürken tek bir gerçeği öğrenir: Güç, affetmez. Bir hata, onu her şeyden sürgün eder. Bir ihanet, düşmanlarının eline düşmesine neden olur. Ve kanına yapılan bir müdahale, doğasının kendisine savaş açmasını sağlar. Tahtlar devrilirken, alfalar ölürken ve eski düzen kanla yazılırken; Kontdra, liderliğe giden yolu acımasızca temizler. Kurtların Lider Alfa’sı Grim ile kurulan zoraki ittifak, saygı ile nefret arasındaki ince çizgide yürür. Ancak asıl tehlike, savaş meydanlarında değil… Yasak bir bağda filizlenmektedir. Çünkü bazı soylar sadece kan taşımakla kalmaz. Yıkım da taşır.

“İsimlerin unutulduğu bir dünyada, hatırlamak ölümcül bir ayrıcalıktır.” Bir şehir unutmaya başlamıştı. İsimler siliniyor, yüzler yabancılaşıyordu. Miyera, rüyalarında başkalarının anılarını taşıyordu ama her hatırlama, bedeninden bir parça alıyordu. Bu bir hastalık değildi. Bu, kırılmış bir yasanın kanıtıydı.

Bazı geceler biter… Bazılarıysa insanın içine yerleşir. On yıl önce yaşanan kara gece, herkes için farklı yaralar bıraktı. Kimi sustu, kimi kaçtı, kimi ise hayatta kalabilmek için karanlıkla anlaşma yaptı. Ama gerçek asla toprağın altında kalmaz. Şirin Kaya, geçmişinden kaçtığını sandığı anda, kader onu yeniden karanlığın merkezine sürükler. Artık sadece kendi hayatı değil, uğruna her şeyi feda edebileceği bir can da tehlikededir. Seçimleri ağırdır, bedelleri kanlı… Ve bazen yaşamak, ölmekten daha acımasızdır. Alvir Karahan için ise bu hikâye bir aşk masalı değildir. Bu, suçlulukla nefes almaya çalışan bir adamın, affedilmeyi değil, gerçeği arayışıdır. Yanlış suçlamalar, bastırılmış duygular ve susturulamayan bir kalp… Gerçek ortaya çıktıkça, acı daha da derinleşir. Gizli anlaşmalar, kadim kanunlar, kırılgan ittifaklar ve karanlıkta bekleyen bir düşman… Hiç kimse göründüğü gibi değildir. Ve bu oyunda en tehlikeli sır, sevilen birinin kalbinde saklı olabilir. Bitmeyen Kara Gece, aşk ile nefretin, güç ile çaresizliğin, kader ile isyanın çarpıştığı bir hikâye. Karanlığın içinde doğan umut, her zaman ışık getirmez… Bazen sadece daha büyük bir fırtınanın habercisidir.

Bir yanda tacını kaybeden lanetli bir kral... Diğer tarafta ise ölümü bedenine lütuf kabul eden bir kadın... Kader ikisini bir araya getirdiğinde doğa suskun, ilahlar uykudaydı. Aşk bedenlerini sarhoş etmiş, soğuk bedenlerini bir sis gibi gizlemişti. Hiçbir soğuk cehennemin alevlerini söndüremezdi ve kadın ecelin yakasında olduğunu anladığı an yanmaya başladı. Kral ise alevlerin içine girmek yerine kaçmayı tercih etti. Kadın gözlerini yeniden açtı. Taçsız kral ise kadından kaçtı.

Marsilya`da bir uğultu, kılıçların kör sesi, Onun avuçlarında söndü bir devrin nefesi. Dünya kan kokuyordu, Christian`ın kucağında bir okyanus soluyordu. .... ​İki yüz seksen dokuz kış geçti üzerinden, Ruh çekildi hayatın o buz tutmuş yerinden. Bir kalp ki soğumuştu, taş kesilmişti yasla, Isınmaz sanılıyordu, uyanmazdı bir daha asla. Ölüm bir Rönesans, yeniden doğuşun adı, Küllerin arasından sızdı o eski tadı. Gözler mi aynı? O bakış mı? Bilinmez... Bu kaderin oyunu mu, yoksa silinmez bir iz mi? ​Yoksa bu, acının en tatlı, en kanlı düşü mü?

helen adında bır fanı bır kız daha 19 yasında . bır gun evınde huzur ıcınde oturur ken ıcınde bır fırtına olusmaya baslar korkudan kucuk dılını yutacak vazıyete gelır ve banyoya kosmaya baslar banyoya vardıgında aynaya bakar once herseyın yolunda oldugunu dusunur ama aynaya daha yakından bakınca kendısınde degısen bıtakım seyler oldugunu fark eder helen ın hayatı artık eskısı gıbı olmayacktır...

“Peşimi bırakmayan yalnızlık değil geçmişimdi. Zorlandığımda durup dinlendiğim yer sevdiklerimin yanı değil yalnızlığımın gölgesiydi.”

Uyandığında hatırladığı ilk şey korku değildi. Eksiklikti. Geçmişi parçalanmış bir genç kız, açıklaması olmayan bir düzenin içine çekilir. Burada gerçekler açıkça söylenmez, sorular hoş karşılanmaz. Herkesin bir rolü, herkesin sakladığı bir yüz vardır. Zaman ilerledikçe anılar bulanıklaşır, mekânlar değişir, güven duygusu çözülür. Gördükleri mi gerçektir, yoksa ona gösterilmesi istenenler mi? Karanlık sadece dışarıda değil, zihnin en derin yerlerindedir. Fantastik unsurlarla örülü bu psikolojik gerilim; kontrol, kimlik ve irade kavramlarını sorgularken, okuru tek bir gerçekle yüzleştirir: İnsan, kendinden alınan şeyin ne olduğunu hatırlamadığında mı daha kolay yönetilir? Bu hikâyede kurtuluş yok. Sadece uyanış var. Ve her uyanış, bir bedel ister.