Son bir kez arkamdaki karaltıya baktım, onun her zaman kim olduğunu inkar etmiştim. Yeraltınınıda inkar ettim ta ki karşı karşıya gelene kadar. Kimdi bu adam ya da karaltı mi demeliydim? Savaşmak kolaydı ama ya savaştığım şey benim zaafımsa. Derler ki insanları zaafları yok eder. Kim zaaflarını yenebilmişte ben yenecektim? Ben nasıl geldim buraya? Bedel ödemek hep benim boynumun borcu muydu? Arkamdaki karaltı daha çok yaklaştı bana, içim ürperdi. Başladığım oyunu şimdiden kaybettim. YENİLDİM Her insan gibi zaaflarıma YENİLDİM. Yenildim diye bedel ödeyecek miydim? Elbette YERALTINDA işler böyle yürürdü. Yenilen bedel öder. Artık arkamdaki adam yüzünden bu yeraltının üyesiydim. Bundan sonra Yerüstünde nasıl yaşayacaktım.

Eski okullarında kavga yüzünden atılan belli grup burslu olarak koleje gelirler orda görecekleri zorbalıklar ve intikamlar onları bekliyor.

Karanlık bir dünyanın içinde doğmuş olan, saf ve temiz kalbiyle elindeki küçük umut ışığıyla karanlık dünyadan kurtulmaya çalışan masum Masal ve onu bu karanlıktan kurtaracak olan umut...

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

"herkesi kurtaramazsın" dedi bilmiş bir tavırla "Seni de mi kurtaramam" naif sesimle sitem ettim.Bakışlarının yoğunluğu ile ellerim titredi Sonra arkasını döndü ve mırıldandı "Yanarım sevgimize" Yeni kitabıma hoşgeldiniz Hiçte ciddiyetle yazmıyorum İyi okumalar Yeni yazdığım için hatalarım olucak. Ondan dolayı hemen kitabı bırakmamanızı tavsiye ederim:) Hem gerçek aile hem aşk hem dost hem düşman hem de birazcık ben:) Ansızın gelişen bir nedenle Asker kitabına da döndü hepsi bir arada

Bir çocuk gelin hikayesi…

0535********* Selam güzellik Asya: sende kimsin? 0535********* Belki de geleceğin...

“Yalnızca bir piyonsun. Köke girdiğin an ülken için savaşacaksın, savcı. Adalet diye haykırdığın yerde vatan yoksa, o adaletin de bir hükmü yoktur.” Derin bir nefes aldım ve yarbaya baktım Kök bir terorist tarafından türkiyeyi ve tüm halkı yıkmak için yalnızca lakabını bildiğimiz benim tüm akrabalarımı elimden alan nazır`a aitti kök ne bir isim nede bir operasyondu o bir ağdı türkiye için son olmasını sağlayacak bir ağ yalnızca yurt içi için değil tüm dünyadan türkiyeyi bitirmek isteyen örgütler vardı bu ağda bizim ise tek bir görevimiz; azazil ile bu ağa sızıp piyon olduğumu zannetiğim oyunu bozmakken bu yolda öğrendiğim her gerçek hem oyunun hemde benim sonum olacağından habersizdim..

Aynı evde yaşamak, her zaman birbirini tanımak demek değildir. Bazen sadece duvarın ardındaki sessizliği bilmektir. O, abimin arkadaşıydı. Gülüşü tanıdık, bakışları fazlasıyla yakındı. Ama adı konmamış her şey gibi, ondan da uzak durmam gerekiyordu. Geceleri ışığı açık kalan bir oda vardı yanımda. Adımlarını duymadığım hâlde varlığını hissettiğim biri… Konuşmadığımız her an, içimde büyüyen bir cümleye dönüştü. Bazı duygular vardır; yasak olduğu için değil, kırılmaktan korktuğun için saklanır. Komşu Oda, söylenemeyenlerin, yarım kalan bakışların ve kalple akıl arasındaki o sessiz savaşın hikâyesi.

Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı

Kaybettiği arkadaşını yıllar sonra komiseri olarak bulur.

Yetenek okuluna gelen 4 kız arkadaşın daha ilk günden neler yaşanacağını bilmezler neler olucak,kimlerle karşılaşacak,ne tür etkinliklerin içinde yer alınıcaklar, nasıl yetenek sergileceyecekler..... Ve kimler tarafından zorbalanıcaklar birde kimlerden etkilenecekler.

Ya gece gündüz çabaladığım hayallerimi yok eden birine aşık olursam?…

İstanbul`un hareketli sokaklarında, hayatın birbirinden farklı ritimlerinde yaşayan iki genç: Nisa ve Hüseyin. Nisa, şehrin melodilerini ruhunda hisseden, her anın detayında güzelliği yakalayan, iç dünyası zengin bir genç kız. Hüseyin ise enerjisiyle etrafına neşe saçan, samimi gülüşüyle insanları kendine çeken, kalbi daima iyi niyetle dolu bir delikanlı. Bir sonbahar akşamı, tesadüflerin en güzelinden biri onları bir araya getirir. Hüseyin`in elindeki rengarenk çiçek buketi, Nisa`nın gözlerindeki ışıltıyla buluştuğunda, zaman sanki durur. Farklı hayallerin peşinde koşan bu iki genç, aslında aynı göğün altında, kalpleri birbirine çarpacak bir kader ağının parçalarıdır. İlk bakışta başlayan o kıvılcım, zamanla büyüyen sohbetlere, paylaşılan hayallere ve derinleşen bir sevgiye dönüşür. Ancak aşk, tıpkı hayat gibi, sürprizlerle ve zorluklarla doludur. Nisa ve Hüseyin, ilişkilerinin büyülü atmosferinde kaybolurken, bir yandan da kendi içlerindeki korkularla ve dış dünyanın getirdiği engellerle yüzleşmek zorunda kalırlar. Nisanur Özsarı`dan, okurları ilk aşkın saflığına, kayboluşların hüznüne ve yeniden buluşmaların umuduna sürükleyecek sıcacık bir roman. "Aynı Göğün Altında", hayatın karmaşasında birbirine tutunmaya çalışan iki kalbin, unutulmaz bir büyüme hikayesi.

Merhaba , ben bı kitap yazmaya başladım açıkçası beğeneceğinizi düşünüyorum okumanızı talep ederim ☺️

Kim bilebilirdi takıntılıma aşık olacağımı

Gün başlayınca hayat başlar sanırdım. Oysa hayat, sen olsan da olmasan da devam eden amansız bir döngüymüş." Herkesin bir yolu var; kiminin çiçekli, kiminin taşlı... Benimkisi ise görünmez dikenlerle çevrili. Bazen değil, hep düşünüyorum. Ellerimin içi kıymık dolu ve hayatın içerisinde bunun gerçekliğini arayan birisiyim. Sevmek ve sevilmek istiyorum; oysa bana öğretilen tek şey, başkalarının doğrularına göre şekillenmiş bir `iyi` olmaktı. Herkese karşı durmak değildi benim meselem. Benim meselem, fırtınanın ortasında kendi toprağıma tutunabilmekti.Ailem, abilerim, onayı alınmış hayatlar... Onlar dışarıdan parlayan birer başarı hikayesiyken, ben kendi karanlığımda nefes alacak bir boşluk arıyorum. Uzaklaşmak, bir kaçış değil; avuçlarımdaki kıymıklara rağmen kendi hayatımın iplerini elime alma savaşıdır. Bu, sadece bir gidişin değil, kendi sesini bulmaya çalışan bir ruhun hikayesi. "Peki ya siz, elleriniz kanasa da tutunur muydunuz hayata?

İtalyan bir Mafya düşmanın kızını kaçırmak yerine yanlışlıkla kalp hastası bir kızı kaçırırsa nolur ? Kitabımın konusu , Bütün hakları bana aittir. Çalıntı yapılmaması rica olunur...

Bir nikâh, iki tutsak. Biri zincirli, diğeri cellat. Bu bir evlilik değil, infazdı. Aşk değil, kanla yazılmış bir kaderdi. Nikâhla bağlandı, korkuyla yaşatıldı “Nikâhla bağlanan her kadın eş olmaz.Bazıları savaşçı olur.”

Lâl, Gece, Işık ve Eva...

Bu bir intikam hikâyesi değil. Ya da en azından sadece intikamdan ibaret değil. Bu, bir insanın kırıldıktan sonra nasıl yeniden şekillendiğinin hikâyesi. Gücün nereden geldiğini, korkunun nasıl sessizleştiğini ve acının bir silaha nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Çünkü bazı yaralar kapanmaz; sadece sahibini değiştirir. Bu sayfalarda anlatılanlar, kahramanlık masallarına benzemez. Burada kimse masum değildir. Seçimler vardır, bedeller vardır ve bazen geri dönüşü olmayan kararlar. Sevgiyle şiddet, sadakatle ihanet, korkuyla cesaret iç içe geçer. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir; herkes hayatta kalmak için bir şeylerden vazgeçmiştir. Bu hikâyede güç, doğuştan gelmez. Kazanılır. Kaybedilerek. Ödenerek. Geçmiş, bu sayfalarda bir yük değil; bir gölgedir. Kaçtıkça uzayan, yüzleştikçe şekil değiştiren bir gölge. Karakterler bu gölgenin içinde yürürken, bazen kendilerini kaybeder, bazen de ilk kez gerçekten kim olduklarını bulurlar. Eğer bu kitabı açtıysan, şunu bil: Burada adalet yok. Burada kurtuluş yok. Ama gerçek var. Ve bazen, insanı ayakta tutan tek şey de budur. URAGİRİ

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Mafya okulu gibi…. Bir şans verin bence

Yıllar önce özel arslan hastanesinin yaptığı ufacık bir hatanın bu denli sonuçlar doğuracağı nerden bilebilirlerdi Duru 16 yıl önce arslan ailesinin tek kızı olacaktı fakat hastanenin hatası üzerine bir nefsin kurbanı gibi görüldü peki arslanların ona yaklaşımı nasıl olucak

Zamanın ne getireceği belli olmaz Geç kalan başlangıç belkide iyi bir sebeptir belkide kötü okudukça ilerledikçe anlicaksınız kendime özgü çalışmam uzun zamandır yazıyorum bölümleri eğer sevilirse o zaman gün belirleyip bölümleri atıcam şimdiden iyi okumalar 😽