Gökçe yeni gittiği okulda okulun yakışıklı zorbasının dikkatini çeker

Sosyal medyadan tanımadığın birisine yazarsan ve bu kişi okuldaki zorban çıkarsa n`olur? ★ Duruşumu düzeltip sırıtarak Eymen`e bakmaya başladım. Aynı şekilde oda sırıtarak bana bakıyordu. Sonra boşta kalan eli ile elimi tutup, elimi bırakmadan kolunu omzuma koydu. Yandan bir bakış attığımda şakalarımda hissettiğim sıcak dudakları ile gözlerimi kapattım. "Sevgilin olmayan bir kızı böyle güzel ve sürekli öpemezsin Eymen Aslan" ★

İşsizlikten yazdığım bir kitaptır.

"Geçmişin kanla yazıldığı bir dünyada, masumiyet bizim için yok olsada masumiyetini kaybetmeyenleri korumak asli görevimdir." ​Yedi yaşında bir ara sokakta, babasının kollarında can verişiyle çocukluğu çalınan Heja, küllerinden bir kuruluş lideri ve adalet savaşçısı olarak doğdu. İnandığı değerler uğruna gözünü kırpmadan ölüme yürüyen bu genç kadın için hayat, dost ve düşmanın net olduğu bir operasyondan ibaretti. Ta ki o karanlık mafya yapılanmasının tam kalbindeki o adamla, Aral ile karşı karşıya gelene kadar. ​Aral... Geçmişin gölgeleri arasından sıyrılıp siyah takım elbisesiyle Heja’nın namlusunun ucunda duran, acımasız ve gizemli bir lider. Heja’nın çocukluk anılarında kalan o masum çocuk, şimdi yeraltı dünyasının en tehlikeli, en iradesiz görünen ama en güçlü piyonuna dönüşmüştü. ​İki eski dost, şimdi iki azılı düşman olarak karşı karşıya. Bir tarafta intikam ateşiyle yanan bir ajan, diğer tarafta geçmişini karanlığa gömmüş bir gölge. Heja, namlusunu Aral’a doğrulttuğunda sadece düşmanını değil, kendi kayıp çocukluğunu da vuracağını biliyordu. Ama bilmediği, bu tehlikeli zihin oyununun arkasında, ikisinin de hayatını kökten değiştirecek çok daha büyük ve karanlık bir sırrın saklandığıydı. ​Namlunun iki ucu da aynı geçmişe çıkarken, kanla kirlenmiş bir dünyada masumiyet yeniden kazanılabilir mi? ​"Buraya adım attığımda üstümde kırmızı bir elbise vardı, çıkışımın da kırmızılar içinde olmasını dilerim..."

Tek taraflı aşk... Herkesin çoğunlukla ilk aşkıdır. İlk heyecanlar, ilk kaygılar, ilk kalp kırıklıkları bu zamanlarda başlar. Ve çoğunluğu da biter. Çünkü bu duyguları hepimiz genç yaşta tadarız. Herkesin imkânsız gördüğü ve geçici olarak nitelendirdiği bu duygu, bana yüzünü gülecek miydi? Yoksa mazinin tozlu raflarında bir anı olarak mı kalacaktı?

Karahanlar Holding Müdürü, kendisine acilen yeni bir yardımcı asistan aramaktadır. Ailesinin biriken büyük borçları yüzünden köşeye sıkışan Asya Yılmaz, bu yüksek maaşlı iş ilanını görünce hiç düşünmeden başvuru yapar. Görüşme odasına adım attığı an, geçmişin sarsılmaz ve karanlık tuzağı gün yüzünün tam ortasına çıkar; çünkü müdür, onun geçmişte hayatını altüst eden o gizemli adamın ta kendisidir. her hafta Carsamba ve Cuma

ben Lalin, canım çok yanan ama hiçbir zaman kendime acımadım. herkes bana yaralar açtı fakat şimdi o yaraları saracağım ve kimse yeni yaralar açamayacak. Ben lalin, acınası durumda olan ama kendine acımayan o kızım.

Gökçe’nin zihninde kurduğu aşk, kitapların arasından sızmış bir hayal gibiydi. Sayfaların arasında büyüyen, cümlelerin içinde şekillenen, her “bir gün” ile beslenen bir hayal… Ama gerçek, her zaman en beklenmedik yerden gelirdi. Koridorun ortasında duran o çocukla birlikte. Aras Koray. Ne bir roman kahramanıydı o, ne de hayal gücünün dikkatlice seçilmiş bir parçası… Gerçekti. Ve bu, Gökçe’nin bütün kurgusunu sessizce yerinden oynatıyordu. Ne de olsa “edebiyatçı kız” sadece aşkı kitaplardan okumuştu. Aşkın nasıl olması gerektiğini satırlardan öğrenmiş, cümlelerin güvenli alanına sığınmıştı. Ama şimdi… O satırların dışına taşan bir hikâyenin içindeydi. Koray Özel Lisesi Koleji’nin duvarları arasında, kendi kurduğu hayallerle hiçbir ilgisi olmayan bir gerçeklik onu bekliyordu. Aras sınıfta öylece duruyordu. Sanki oraya aitmiş gibi… Sanki hikâyenin yeni bölümü onunla başlamış gibi… Gökçe ise ilk kez, yazdığı hiçbir kitabın bu anı hazırlamadığını fark etti. Çünkü bazı karşılaşmalar planlanmazdı. Bazı insanlar hikâyeye girmezdi… Hikâyeyi baştan yazardı.

16 sene boyunca türlü acılar çeken elif bir gün aslında ailesinin gerçek ailesi olmadığını öğrenir... (Arkadaşlar bu benim ilk kitapım o yüzden Yanlışlarım olabilir bu yüzden özür dilerim ve kapağına bakıp vazgeçmeyin. İlk kitabım olduğu için biraz acemiyim )

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

Çerezlik bir yaz kurgusu okumak ister misiniz? O zaman sizi Hazan`ın Yaz Seferi ile başbaşa bırakıyoruum...

​"Kanatlarını ben açtım Duygu, benden izinsiz uçamazsın," dedi buz gibi sesiyle. Gözlerinin tam içine bakıp sırıttım: "Uçmayı senden öğrenecek değilim Sancak, kafesi aç yeter; ben gökyüzünü kendim de fethederim."

Babasının onları terk etmesi üzerine İstanbul’a taşınan Sevda Duman ve ailesi, yeni mahallelerinde bir sürü arkadaşlık edinmiş ve asıl huzura ulaşmışlardı. Ancak Sevda gözünün önündeki aşkı hiç görememiş, fark ettiğinde ise dünyası başına yıkılmıştı. Peki Kadirin onu sevdiğini öğrendiğinde ne olacaktı?

Ne kadar güzeldi bazı insanların hayatı... Düşünüyordum acaba varmıydı benim gibi insanlar. Acaba onlarda böyle geceleri sessiz ama bir o kadarda etkili çığlıklar atıyormuydu. Yoksa ben mi böyleydim. Kimse mi yoktu beni bu cehennemden kurtaracak. Bir umut ışığı yakacak. Hiç mi yoktu... Sanırım yoktu....

16 yaşında deli dolu kızımız hiç beklemediği anda ailesinin yalan olduğunu sıradan bir İstanbul kızıyken, Trabzonlu TÜFEKÇİ aşiretinin tek kız çocuğu ve torunu olduğunu öğrendi. TÜFEKÇİ aşireti Aden`in hayatına girebilecek mi? Aden abileri ve kardeşiyle neler yaşayacak? TÜFEKÇİ beyleri bi anda hayatlarına giren kardeşleriyle bocalayacaklar belki ama hepsi aden sayesinde değişip abi olmak ne demek tadacaklar. Klasik bir kurgu olsada, çalınma gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır. Hepimiz emek harcıyoruz lütfen birbirimize saygı duyalım !!

"Biz o pırıltılı villaların aristokrat çocukları değildik. Biz, o salonları yakmaya gelen sokağın ta kendisiydik." Kanlarında yeraltının deli mirasını, ruhlarında ise sokağın o umursamaz arsızlığını taşıyan iki kardeş: Saye ve Karan Sancaktar. Biri dünyayı ateşe verse karşısına geçip sırıtan öngörülemez bir abi, diğeri ise en karanlık anlarda bile kimseye pabuç bırakmayan eyvallahsız bir kız kardeş. Kaçan şalterler, sökülen kapılar ve geçmişin ödenmeyi bekleyen leş borçları... İpler koptuğunda, o kasıntı aristokrat dünyası için oyun daha yeni başlıyordu. Kül ve barut kokan Sancaktar krallığına hoş geldiniz.

Türkiye derecesi yapıp okulun çatısından sis bombası patlatırsanız ne olur? Müdür delirir. Aileniz okula çağrılır. Ve sessizliğiyle insanın kanını donduran abinize yakalanırsınız. Ben Ada Soydemir. Kapıları hiç kilitlenmeyen bir sitede, birbirinin hayatına fazlasıyla karışan insanlarla büyüdüm. Aynı sofralarda oturduk, aynı bahçelerde kavga ettik, aynı yaz akşamlarında birbirimizin yaralarını sardık. Sorun şu ki… Bazı insanlara fazla yakın büyümek, bir noktadan sonra tehlikeli olmaya başlıyor. Çünkü çocukken “abi” dediğiniz biri, yıllar sonra kalbinizin ritmini bozabiliyor. Hele ki o kişi, abinizin en yakın arkadaşıysa. Ve mahallede herkes birbirini tanıyorsa… Hiçbir his uzun süre saklı kalmıyor. Aile baskısı, gençlik kaosu, kırık gururlar, mahalle dedikoduları, arkadaşlıklar ve yanlış kişiye aşık olmanın felaket sonuçları… Çünkü bazı sınırlar çizilmek için değil, aşılınca ortalığı yakmak için vardır.

Üç farklı kadın, üç farklı hayat, tek aile... Bazen bazı hayatlar mükemmel olmazdı, bazen herkes istediği gibi yaşayamayabilirdi ve bunu kabullenmek en büyük rahatlıktı. Onlar ise henüz bunu fark edememiş her gün kendileriyle savaşmaktalardı... --- Gerçek Ailem Kurgusu

Siz: Annen nasıl ? 536...: ? Siz : Taş doğurmuş da zorlanmadı mı diye sorayım dedimm ASIL KONUYA GELİYİM KOÇUM OLUR MUSUN ?? Ama kurbanlık değill

"Niye etrafa boş bakışlar atıyorsun?" "Sana bakarken olmuyor, yetmez mi?" Açin ve Bora... İki gizli aşkın hikayesi. Birlik olup dünyayı mı yakacaklar? Yoksa kendi ateşlerinde mi yanacaklar?

"Bir kere düşersen kalkamazsın Zeren, bu açgözlü insanlar seni olduğun yere gömer."

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Dilsizdi… Ama sessizliği, binlerce kelimeden daha derin konuşurdu. Duru Çetin, güzelliğiyle olduğu kadar zekâsıyla da insanın aklını karıştıran bir kadındı. Annesini kaybettikten sonra içine kapanmış, hayatını sıradan ve sakin bir düzen içinde sürdürmüştü. Gerçek ailesi sandığı insanlar ise ondan saklanan büyük bir gerçeğin parçasıydı. Bir gece, babası bildiği adam onu yeraltı dünyasındaki bir borcun karşılığı olarak sattığında her şey değişti. Temizlik yaparak geçirdiği sıradan günleri, bir gecede karanlığa gömüldü. Ne kaderin ne de, baba dediği adamın insafı vardı o gece. Ama kimse, o güzel sessizliğin içindeki, fırtınayı tahmin edememişti. Onun karşısına çıkan adam ise; Kayhan Şehrazan... Şehirde fısıltıyla anılan deli bir mafya. Çırpınan aşkın doğuşu başlıyordu...

Dışarıdan mükemmel görünen bir hayat... Ama bir yanda sadece bir hizmetçi.

"Nilda, ex`i onu aldatınca İzmir`e geri döner.kısa bir süreliğine de olsa arkadaşlarıyla kafa dinlemek ister.Yolu Yağız`la çakışır...Yemin eder...Yalan söyler...Oyun oynar...Hiç unutamadığı geçmişinden anılar hatırlar..." ☘️ Bazen bir hikâye, bir kiraz kadar tatlı; bazen de bir yıldız kadar ulaşılmaz olabilir.