"O silahı elinden indir!" Dediğimde yan duran vücudunu bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha çok yaslandı. "Yoksa?" Diye soruşu meydanda ki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip "Yoksa sana yemin olsun ! Bu meydanı kanınla yıkarım!" Diye bağırdım. "Efsun!" Diyen abime bakmadım, yüzü kan içindeyken ona bakıp gardımı düşürebilirdim. "Demek kanım ile yıkarsın ha !" Dediğinde fısıltısı bile meydanı inletti. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" Deyişim onun kaşlarını çatarakken kalabalıktan bir kaç kişinin kaçmasına sebep oldu. Koskoca Mardin! En iyi o bilirdi yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN`ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün Mardin yasa bürünürken Diyarbakır`da zılgıtlar eşliğinde bir çok kapıda düğün yapıldı. Ben EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. Bunu tekrar yapacağımı onun gibi Mardin de biliyordu. "O halde durma, yine elin titremesin!" Dediğinde onunla beraber tetiği indirdim. Arkamda koskoca Diyarbakır`ın en büyük aşireti olan Şanlı Aşireti vardı. Benim Aşiretim! Onun da arkasında Mardin`in en büyük aşireti olan KARAASLAN aşireti vardı. Liderliğini onun yaptığı Aşiret. "Abi`mi bırak azad ağa!" Dedim durması için. "Babam gibi onun da kanını akıtmana izin vermem! Babamın kanı için sadece senin kanını döktüm ama Vallahi, Billahi ve Tillahi abim için ailende ki herkesin kanını dökerim!" Diye devam ettim. Uğultular arttı da arttı.

Derin`e ailesinin trafik kazasında öldüğü söylendi. Peki ya öyle değilse? Şimdi ise ailesinin intkamini almaya çalışıyor fakat intikam alırken bir şeyi unutmamalı onun peşinde bir katil var !

3 yaşında, ailesi tarafından yetimhaneye bırakılan ve ardından Japon bir aile tarafından evlat edinilen; en sonunda gerçek ailesiyle tanışan, karateci bir kızın hikayesi.

Dram, okul, macera

Adımlarının onu nereye götürdüğünü bilmeyen Elaya, bir gecenin karanlığına sıkışmış bir çağrının peşine düşer. Bu çağrı bir ses değildir… bir hatırlatma da değildir. Daha çok, insanın kendinden kaçarken düştüğü o karanlık kuyunun içinden gelen bir fısıltı gibidir. Gözlerden uzak bir sokak, çökmüş bir sessizlik, karanlığın içinden kopan soğuk bir nefes… Ve bir yabancı. O yabancı Elay’ın hayatını ikiye ayıran geceyi başlatır. Elay, yıllardır bastırdığı anıların küllerini eşeledikçe, şehir ona başka bir yüzünü gösterir. Geçmişindeki kırık kapılar, annesinin suskunluğu, çocukluğunun gölgeleri ve bir türlü cevap bulamadığı kaybolma hissi… Hepsi birer birer yüzeye çıkar. Ama yüzeye çıkan her şey, onu biraz daha derine çeker. Çünkü bazen insan, en çok kaçtığı şeyin kendisi olduğunu fark eder. Peki Elay’ın peşine düşen karanlık gerçek bir tehdit mi, yoksa kendi zihninin tortuları mı? Onu sokak lambasının altından çekip alan adam bir kurtarıcı mı, yoksa yeni bir parçalanışın başlangıcı mı? Ve en önemlisi… Elay gerçekten kimden kaçıyor? Bu roman, görünmeyen yaraların izini, bastırılmış anıların ağırlığını ve insanın kendi zihniyle yüzleştiğinde nelerle karşılaşabileceğini anlatan derin bir psikolojik gizem yolculuğu sunuyor. Bazı kapılar kapanmaz. Bazı gölgeler gitmez. Ve bazı geceler… insanın kaderini yeniden yazar.

İnsan seve bilirmi ismini dahi bilmediği birini? O sevmişti işe başladığı ilk günden beri hergün gelen müşterinin sadece gözlerine bakarak tutulmuştu. Bir çift göz genç kızın kalbime bir kor gibi düşmüştü.

Devrim 24 yaşında nişanlıdır.Nişanlısı AZAD MİR mir aşiretinin çocuğudur.karısı için canını verecek olan azad ve devrimin tüm kalbini ısıtan tek kişi.şimdilik.devrim sabah ona gelen telefonla tüm dünyası başına yıkılır.Peki devrim yeni ailesine alışabilecekmi. ilk kitabım okursanız sevinirim

"Ben bunu haketmedim"

Geçmişi yaralı olan kızın çok güçlü bir savcıya dönüşmesini okuyacağız. Asker olan oğlanımız ona yetişebilecek mi?

Belki annem beni babamdan ayırmasaydı hayatım daha güzel olabilirdi

Okuyunca anlarsınızzz

Geçmişim... Geçmişim geri de kaldı, benim için asıl önemli olan geleceğim... (Gerçek ailem)

"Eğer cennete gitmek istiyorsan, Aden..." Kıkırdaması kulaklarıma kazanırken gözlerim doldu. "İşte o zaman, Cehennemi yaşayıp kurallarını öğreneceksin."

Gerçek Ailem kurgusudur mutlaka okuyunnnn

Ben seni seviyorum...kardeşimden farksız o hem 5 yaş küçük...ufaklıkla ne işim olur... Dizlerimin üzerinde eğilip kapıya biraz daha yaklaştım.. -Bin gönlüm olsa birini vermem.. Benim gözüm sadece seni görür... Hem görmedin mi erkek çocuğundan farksız.. Kıskanacağın son kişi bile değil... Titreyen dizlerimle ayağa kalktım... Perdeyi araladım.. Balkona çıktım.. Semih gelen sesle başını bana çevirdiğinde.elinde telefon öylece kaldı... Gözlerine baktığımda anlamıştı onu duyduğumu.. Balkonda duran kitabımı aldım ve tekrar içeri girdim... Kapıyı kapatıp perdeyi çekmeden son kez yüzüne baktım.. Ve o perdeyi kapattıktan sonra yıllarca onun olduğu tek bir gün açmadım...

Akıl hastanesinde bipolar bozukluğu hastası taşıyan özge bir gün odasında ölü bulunur. Özgenin ölümü ise kayıtlara intihar diye geçer. Ama özgenin kız kardeşi algın ablasının intihar değil bir cinayete kurban gittiğinden şüphelenir. Katili bulmak için ise şizofrenlik rolü yaparak ablasının kaldiğı hastaneye yatırılır. Ve hastanede katili bulmaya çalışır.

Üniversitede başlayan bir hikaye.

Yağmurun altındaydık. Biz yürümeye devam ederken, "üşüdün mü?" diye sordu. "sen varken mi?" diye cevap verdim.

Bir mafya grubu bir mesajı yanlışıkla başka birime atarsa ve o kişi hacker bir kız çıkarsa en fazla ne olabilir ki?

Okulunu değiştiren üç kız yeni gittikleri okulda üç zorba erkekle tanışırlar.

Küçüklüğünde kötü biri oldu o küçük hırsız... Kötü olmasaydı yaşatmazlardı onu. Kim bilir belki de bilmediği bir kişi tutar onun elini? İyi okumalar eğlencesine yazıyorum ilk kez kendimce umarım edebiyata saygısızlık etmiyor olurum. 😚💜

Bu hikaye, iki intikamcının birlikte çıkarttığı intikam ateşinin gittikçe aşkla harlanmasını anlatacak. Peki siz, bu ateşi okumaya hazır mısınız? Talia Katy ve Minho Slav artık aynı ateşin içindelerdi.

“Bu hikayeyi başlatmayan ben olabilirdim ama bitiren kişi kesinlikle ben olacaktım.”

" Naptın be nemrudun kızı ?" " Ne yapmışım ki ?" " Beni kendine çok pis âşık ettin. "

Benim adım Peri. Bu ismi duyunca aklınıza masallar, ışıklar ve kanatlar gelmesin. Benim hayatım, karanlık bir masalın içindeki solgun bir gölge. Her şey, ben nefes almaya başladığımdan beri böyleydi. Çocukluğum, gürültüyle tanımlandı. Camların kırılma sesi, annemin sessiz hıçkırıkları ve en kötüsü, babamın öfkeyle yükselen o boğuk sesi. Babam... O, benim için sevgi değil, daima bir tehlike kaynağı oldu. Küçüklüğümden beri, vücudumda sürekli açıklanamayan morluklar taşıdım. Okulda "Nereden geldi bu?" diye sorduklarında, dudaklarım titrerdi ama asla cevap veremezdim. Çünkü gerçeği söylemek, evdeki dehşeti ikiye katlamak demekti.