"Kalbin durdu Hazal... Farkında mısın? Kalbin durdu ve sen hâlâ neden seni kurtardığımı mı soruyorsun?" Uras, o sarsılmaz Komiser kimliğini hastane koridorlarında bırakmıştı. Karşısında bir doktor değil ruhu babası tarafından parçalanmış, elleri titreyen, bembeyaz bir gölge duruyordu. Hazal, burnundan sızan kanı umursamadan acı bir gülüşle baktı ona. "Yorma kendini. İki günlük bir heves için bu enkazın altına girme. Ben sadece babamın başarısızlığı, abimin eğlencesi, annemin sahte merhametiyim. Ben buyum. Akşam o eve gittiğimde yine yok sayılacağım. Yarın yine birinin acısında kendimi kaybedeceğim. Beni sal artık." Uras bir adım daha yaklaştı. Aralarındaki mesafe artık sadece bir nefes değil, bir hayat kadardı. "Sana acımıyorum Hazal. Senin bile vazgeçtiğin o kızı ben bırakamıyorum. Sen kendine ne dersen de ben o gözlerde kimsenin görmediği Hazal`ı gördüm. Sen Hazan değilsin, sen Hazal`sın! Ve yemin ederim, seni o cehennemden çekip almadan gitmeyeceğim." Bir yanda mesleği ile vicdanı arasında sıkışmış bir cerrah diğer yanda korumaya yemin ettiği kadının yaralarına tutulan bir adam. "Beni sevmemen için daha kaç kez ölmem lazım Uras?"

"Her insan yere düşer ama, Her insanı biri kaldırmaz, her insan diğerleri kadar kolay kalkmaz." Kısa bir anlıntı: "Sen bana küfür mü ettin?" Genç adam hiç düşünmeden "Evet" Kadın ise derin bir nefes aldı "Eğilsene biraz" "Ne? "Eğil biraz eğil" Adam yüzlerinin arasında bir karış kalmayana kadar eğildi "Al sana küfür gerizekalı" Adam suratına inen darbeye şaşıramadan vücuduna inen tekme tokatlar karşısında hiç bir şey yapmadı şayet karşısındaki minyon kadın şuan onu tekme tokat dövüyordu (Acemi diliyle yazılmıştır, kopyalanması haliyle adli işlemler başlatılacaktır) 14/02/2026

Biz, vatanın bağrından kopup gelen gençlerdik. Altaylar Taburunun birer ferdi, göğsümüzde yemin, ellerimizde toprağın kokusu… Ama her kahramanın yüreğinde bir boşluk, bir eksik hikâye vardır. Benim hikâyem Gözde ile başladı. Bir çarşı izninde, askeriyenin önünde… Kısa bir bakış, bir çarpışma… ve o an, zaman durmuş gibiydi. O gülüş, o mahcup bakış, adeta kalbime kazındı. Ve ben, unutamayacağımı biliyordum. Hayatım bir kadının etrafında dönmeye başlamıştı; iki sevda arasında sıkışıp kalmıştım. Bir yanımda mesleğim, görevim; öteki yanımda ise bir kez gördüğüm, adını bile bilmediğim kadına beslediğim o sessiz sevda. Ve kader, yıllar sonra yüreğimde sakladığım bu aşkı tekrar karşıma çıkarmıştı. __ Bu kitap; Altaylar`dan Serisi`nin İlk kitabıdır. YARIM KALAN SİGARA ise bu kitabın devam kitabı olacaktır.

Bir yalanın kaç rengi olur? Beyaz bazen masumiyetimi gizlediğim temizlik. Siyah ruhumdan sızan hazzın kokusu. Kırmızı en sevdiğim renk. Mavi bazı hayalleri oraya asıp sallandırdığım gökyüzümdü. Sarı kaçtığım gölgelerin içinde sığındığım tek aydınlık nokta. Yeşil onlara görmek istediklerini yansıttığım yansımam. Pembe dudaklarımdaki gülümsememin tonu. Kahverengi ise saçlarıma verdiğim isim fakat göremedikleri tarafımdı. Hangi rengim eksik? Bütün boyalarımı kullanırken dikkat et sende boyanma.

Kalbimdeki Nöbet

Sinirle kaşlarımı çatıp ellerimi ondan çekmeye çalıştım“Ya beyefendi anlamıyor musunuz yanlış kişiyi tutukluyorsunuz!"dedim.Karşımdaki polis alayla sırıtıp ellerime kelepçeyi geçirdi.“Aynen bende yanlış kişiyim aslında,"dedi ellerime takılan kelepçeye sinirle bakıp beni yönlendirdikleri arabaya doğru yürürken“Yanlış kişi komutanım."dedim köşedeki polislerle konuşan adama oda beni çok takmadı zaten kaderime kabullenip omuzlarımı düşürerek arabaya oturdum.Yanlıs yer komutanım!

Yemeğinden çıkan şeyle restorantın sahibine hesap sormak için yazan Defne altınulak bir anda kendisini uluslararası tehlikeli bir mafyayı bitirmek için polislerle çalışmaya başlar... Nerden bile bilirdiki hayatının anlamını bulacağını Komiser & kız aşkı ...

Feza Alaca, Hakkari`ye atanmış genç bir öğretmendi. " Bir öğretmenin silahı olmaz, bilgisi olur. Onu da genç zihinlere ekeriz koskoca bir nesil olur."

"Hayat; her zaman olduğu gibi yine Yavuz Atak`ın yüzüne gülmemişti, gülmüyordu. Ve bu gidişle de hiç gülmeyecek gibiydi." [Kapak tasarımı kendi şahsıma aittir.]

Her şey telefonlarımızın karışmasıyla başladı... Telefonumun komiserle karışması beklenmedik bir şeydi ama daha beklenmedik olan şey o komiserin bizim mahalleye taşınmasıydı.

Hepimizin farklı hayatları farklı yaşamları vardı ama tek bir ortak noktamız vardı "Vatan" evet hepimizin tek ortak noktası. Hepimiz hayatımızın bir kısmından verdiğimiz tek ortak noktamız. Evli olanlarımız çocuğunun doğum günününe ya da eşinin doğumuna yetişemesede `Vatan Sağ olsun yeter` dediği ortak noktamız.

Ana karakterimiz Alev Lavinia Alemdar başı beladan çıkmaz birazcik küfürbaz biri ailesinden sadece abisi ve kuzeniyle görüşüyor. Yayıncı ve 6 kişilik arkadaş grubu var