Yeraltı yarışlarının en tehlikeli ismi karan, onu yakalamaya çalışan bir kızla karşı karşıya gelir. Ama bu savaş... Zamanla ikisi içinde en büyük zayıflığa dönüşür.

"Hiç mi sevmedin beni?" diye sordum, sesimin titrememesine özen göstererek. Arkasını döndü ve gözlerimin içine baka baka, "Hiç sevmedim seni" dedi ve o an... gök gürledi, yağmur bardaktan boşalırcasına toprağa düşmeye başladı. Yanağımdan düşen gözyaşını elimin tersiyle silip ayağa kalktım. "Defol" dedim, sesimin çıktığından bile emin değildim. Elimle kapıyı gösterdim. İç çekişini duydum, kapıdan gidişine uzun uzun baktım. Kalbim acıyordu, ruhum kanıyordu, sanki biri kalbimin üstünden tırla geçmiş de paramparça olmuş gibi... Kadın o gece anladı gözlerin de yalan söylediğini ve "Gitmez" dediklerinin gidebileceğini.

Not: Küfür, cinsellik, cinayet, vahşet, psikolojik olaylar ve travma vardır. Hassas olan okuyucular için uygun değildir. "Ne yapıyoruz biz şuan?" Diyerek sordum. Neden iki seri katil yan yana ki? "Papatya Toprak..." Dedi kısık sesle ama duymuştum yerimde kaskatı kesildim. Adımı ve soyadımı nereden biliyordu? Elim onun elinden düştü onun bakışlarını üzerimde hissettim. Salıncaktan kalktım onu düzdüm. Sonra o da kalktı, ve bana doğru yaklaştı aramızda 2 adım vardı. 3 olmadığına sevindim uğursuz bir sayıydı. "Çift sayıları seviyorsun" bir anda gelen sesi ile irkildim. Bu neden hakkımda bu kadar çok şey biliyordu? "Nerden biliyorsun bunu?" Ters sorun ile hafifçe güldü. "Daha bir çok şeyi biliyorum." Yine sakin kaldım. "İyi dersine çalışmışsın" alay edercesine güldüm. Delici bakışları beni izliyordu. "Çalıştım" cebimde ki hançeri çıkardım elimde salladım. "Ahiret soruların için de çalış bence" alayla maskenin altında sırıtarak baktım. "Kaan Demirhan benim" bir anda gelen itiraf ile donup kaldım. Ne Kaan mı? Hadi ama umarım şaka yapıyordur. "Yalanı sevmem" "Biliyorum" "O halde neden hâlâ yalan söylüyorsun?" "Yalan söylemem" "Şuan söylüyorsun" "Yalan olan bu hayat..."

universtenin ilk günüydü genç öğrenciler üniverstenin büyük bahçesinde heyecanla ve sabırsızca universteye giriş yapmayı bekliyordu.. genç bir kız universtenin ilk gününe gecikme telaşı ile hızla koşarken bir şey fark etti. Bir adam. genç kızı dikkatle izliyordu.. ancak genç kız buna aldırış etmeden koştu. adam siyah kapşonunun şapkasını kafasına takmış ciddiyetle kızı izliyordu.. kız hızla ilerleyip universtenin bahçesine giriş yaptı genç insanların daha universteye girmediğini görüp derin nefes verdi. siyah kapşonlu adam kaşlarını çatmış kızı seyrediyordu... ve her şey böyle devam edicek....

Doktor&Asker Çocukluğundan kalan o yara izi... Kimse onun hikayesini bilmezdi. Ta ki bir gün karşısına çıkan yüzbaşı Arven Soylu, aynı izi taşıdığını gösterene kadar. O anda geçmiş, kendi yaralarını ortaya koydu. Onlar, farkında olmadan çocukluklarında Echo projesi`nin parçası olmuştu. Zaman geçti, hayatlar değişti... ama izler, hiçbir zaman degişmemiş gibi duruyordu. Şimdi yolları, Hastane kolidorlarında yeniden buluşmuştu. Geçmişin sessiz çığlıkları, hatırlanmayı bekleyen sırlar ve masum coçukluğun yok oluşu... Her bakış, her dokunuş, yıllardır bastırılmış bir acıyı gözler önüne seren bir ifade uyandırıyordu. Acı ve umut iç içe geçmişken, ikisi de fark etmişti: Bazen yara izleri sadece hatıra değil; kalbin bu sisli dünyada sakladığı hislerin yansımasıdır. Arven & Alya

Blacwood ve Romanov ailesinin geçmişten beri süren düşmanlığı bir süre sonra yeniden alevleniyor ama bu alev Alexander ve Anastasia ile sona eriyor. Adını birçok yere duyurmuş, ülkesinde nam salmış bir doktor: Anastasia Romanov Dedesinin mesleğinden devam eden,iş adamı gibi görünüp aslında yer altında en güçlü mafyalardan biri olan:Alexander Blackwood İşte bu hikaye düşmanlıktan aşka dönüşen iki ailenin arasında olan ezeli düşmanlığın son bulduğu hikaye..

Bir apartman... Beş kat, beş farklı hayat. Ve karanlığın içinde saklanan tek bir sır. Genç gazeteci, sıradan görünen bir apartmana taşındığında, her şeyin bu kadar normal görüneceğini sanıyordu. Ancak ansızın bir gece elektriklerin kesilmesiyle birlikte apartmanın sessiz duvarları arasında yankılanan çığlıklar, hayatını tamamen değiştirdi. Genç gazeteci, ev arkadaşı ve aynı zamanda meslektaşı ile birlikte olayların peşine düşerken, her anıda farklı bir gizem keşfeder. Sahte yüzler, kilitli kapılar, kaybolan insanlar ve geçmişten sızan karanlık cinayetler...

Bazı seçimler vardır… Ve bazılarımız, neyi seçmesi gerektiğini bile bilemez. Zihin durur. Kalp susar. Güven çatırdar. Kolay gibi görünen yollar bazen en zoru olur. Peki, kolay yol nedir ki gerçekten? Birini tanımak mümkün müdür? Ya da tanıdığını sanmak… yeterli midir? Üç genç. İkisi birbirini neredeyse nefesi gibi bilirken… Üçüncü bir adımda, tüm dengeler bozulur. Yeni gelen mi yozlaştırır olanı? Yoksa çürümüş olanı sadece görünür kılar? Manipülasyon, kontrol, seçim ve korku… Derine işleyen, zihninizde yankılanan sorularla örülü bir gerilim. Güvenin sınandığı, maskelerin düştüğü ve seçimlerin kaderi belirlediği bir hikaye.

John annesinin ölümünden 3 yıl sonra annesinin eski eşyaları arasında günlüğünü bulur günlüğünde hafif kan lekeleri vardır ve günlükte şöyle yazıyodur "umarım öldürüldüğümde birisi intikamımı alır" John da bunun üzerine annesinin katilini bulmaya çalışırken katilin yeni hedefi olur

Kilerden gelen adım seslerinin sahibi ve mavi saçlı kızın kaderi

Kitap Adı: Yansıma Konu: Asel, sıradan bir hayat yaşayan genç bir kadındır. Geçmişinde yaşadığı travmaları unutmaya çalışırken kız arkadaşı ile meslek sayesinde yurtdısına çıkarlar yurtdısında yasadışı işler yapan 2 ağır başlı mafyalar ticaret yoluyla bela asel ve arkadaşını bulur. Sadece huzurlu rahat yaşam saglamak isteyen iki kız bu kötü yollardan sapacak yada hayatta kalmaya çalışacak,taki asel in mesleği ortaya çıkana kadar. "Olmuş olabileceğin kişi olmak için asla geç değil." "Kendi zayıflıklarımızı kabul etmeye başladığımızda büyüme başlar." "Yarın ölecekmiş gibi yaşa." "Doğru olanı yapmak için her zaman doğru zamandır." ⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘

​"Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir, kaçınılmaz bir sondur." ​Karan; İstanbul’un yeraltı dünyasının kurallarını yazan, buzdan bakışlı, ruhu karanlığa teslim olmuş bir adam. Onun dünyasında merhamete yer yoktu, sadece güç ve itaat vardı. ​Gece; Adı gibi sessiz, ama içinde fırtınalar kopan, masumiyetini bu kirli şehirden korumaya çalışan bir genç kız. Kendi halinde sürdürdüğü hayatı, bir yağmur gecesinde yanlış sokakta, yanlış arabanın önünde durmasıyla altüst olacaktı.

Ben o gece ölmedim. Ama o geceki ben de hayatta kalmadı. Duvarlar her şeyi gördü ve ben artık duvarların tanığıydım. Ve duvarların tanığı olduğum ilk gece olsa da, son gece değildi. Yaşanan her şeyi anlatamazın, bazı hikâyeleri dünyaya duvarlar anlatır,çünkü; "Çığlıklar kaybolur, ama duvarlar unutmaz."

“Bir dilek, bir çağrı… ve kıyamet kapını çalıyor.” 🔥 DİKKAT!! Tek bölümlük bir kitaptır devamı yoktur ve "Domm at your service kitabından ESİNLENEREK YAZILMIŞTIR.

Kaçtığın her yol başladığın yere çıkar

Eski çocuklumhn veçti tiyatroya gidio lanetli bi maskeyi buluyor ve sahne başlıyor

Bazı hikayeler bir "merhaba" ile başlar bazıları ise bir çığlıkla. Bu hikaye ise derin bir sessizlikle başlıyor. Hiç kimsenin duymadığı, herkesin görmezden geldiği o sağır edici çocukluk sessizliğiyle... Asena Mia Karam, sadece bir isim değil adaletin bittiği yerde başlayan bir zorunluluğun, küle dönmüş bir geçmişin içinden doğan bir fırtınanın adıdır. Elinizdeki bu sayfalarda masumiyetin nasıl öldüğünü değil, o ölümden nasıl bir güç doğduğunu okuyacaksınız. Siyanür sadece bir zehir değil bir kimliktir. Devletin gölgesinde unutulanların sisteme sığmayanların ve bağ kurduğu her yerden kanayanların kurduğu o görünmez ağın hikayesidir. Bu kitap bir tarafta görevine sadık takıntılı bir askerin diğer tarafta kendi adaletini karanlıkla yazan bir kadının birbirine çarpan nefesidir. Berk ve Asena... İki yabancı mı? yoksa aynı yaranın iki farklı kabuğu mu? Siyanür`ün dünyasına girdiğinizde şunu unutmayın Burada beyaz yoktur. Sadece siyahın tonları ve o karanlığı aydınlatan kan kırmızı ipler vardır. Geçmişin izi teninize kazındığında artık kimin av, kimin avcı olduğunun bir önemi kalmaz. Önemli olan tek bir şey vardır - Hayatta kalmak - Ve bazıları hayatta kalmak için sadece nefes almaz fırtınaya dönüşür. Karanlığa hoş geldiniz.

Ben sadece bir oyun oynamak istemiştim olacaklardan haberim bile yoktu...

Sadece...imkansızdı.Böyle bir kadına aşık olamazdım.Hayır!O cadıyı öldürücem ne olursa olsun ölümü benim elimden olucak!(...)

​"Kendi zihninin kilitlerini açmaya hazır mısın" Peki ya kendi rengini bulmaya ne dersin?

Abim... Canımdan sevdiğim adam ölüme terk edildi. Hemde babam tarafından ne olduğunu anlamayamadım boş donuk gözlerle babama baktım gözlerinde tek bir merhamet duygusu yoktu ve beni çekti kaldırdı dediği şey şuydu... - "Derin, artık abin yok unut o adamı zaten hiç var olmamıştı." Ne....

Bir katil ve bir yakuza. İkisi de kendi dünyalarındaydı. Tamamen bağımsız... Ama yolları bir şekilde kesişti. O gece, Dolunay karanlık gökyüzünün tam tepesindeydi. Yağmur ise tüm şiddetiyle yeryüzünü sırılsıklam ediyordu. Henüz farkında değillerdi. Ama o gece, onlar için mezara kadar gidecek bir çatışmanın habercisiydi.

KÜLLER ARASINDA Bazı insanlar küllerinden doğar. Bazıları ise küle döner. Mira, sevdiğini sandığı adamın karanlığında kaybolurken, Aras kardeşini kurtaramadığı bir gecede her şeyini kaybeder. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, adaletin sustuğu yerde başlayan bir intikam hikâyesi. Şantaj, manipülasyon, psikolojik şiddet ve mafya düzeninin içinde bir adamın küller arasından yürüyüşü… Küller Arasında Küllerin öncesinde başlayan, kanla yazılan bir son.

Bir oyuncak bebeğin canlanması

İki katilin aşkı