Küçüklükten beri başlayan aşk hikâyesi sonrasında ayrılık

Biri güneşin doğuşu kadar aydınlık, diğeri kışın en keskin soğuğu kadar sert... Şafak Güneş, yirmi bir yaşında, neşesi cebinde, ukulelesi omzunda, adımlarıyla geçtiği her sokağa yazı getiren bir öğretmen adayıdır. Onun dünyasında her sorunun çözümü bir top dondurma, her hüznün ilacı ise yüksek sesle söylenen bir şarkıdır. Antalya’nın kavurucu sıcağında bile erimeyen tek şey, Şafak’ın bitmek bilmeyen yaşam enerjisidir. Ayaz Demir ise isminin hakkını veren, kuralları demirden, bakışları buzdan bir adamdır. Yirmi yedi yaşında, sessizliği bir sığınak, ciddiyeti ise bir zırh olarak kullanan Ayaz için hayat; sadece planlar, projeler ve kusursuz bir düzenden ibarettir. Onun dünyasında tesadüflere yer, gürültülü kahkahalara ise tahammül yoktur. Ancak güneşin doğuşuyla buzun erimesi kaçınılmazdır. Şafak, tüm sakarlığı ve cıvıl cıvıl ruhuyla Ayaz’ın o aşılmaz duvarlarına çarptığında, ortaya sadece bir aşk değil; tüm kuralları altüst eden bir fırtına çıkar. Ayaz’ın sessiz dünyası, Şafak’ın ukulelesinden çıkan notalarla sarsılırken; Şafak, hayatın sadece oyunlardan ibaret olmadığını Ayaz’ın derin bakışlarında keşfedecektir. Peki, en sert "Ayaz", bir "Şafak" vaktinin sıcaklığına ne kadar direnebilir? Begonvil kokulu sokaklarda, dondurma tadında, kalbinizi eritecek cıvıl cıvıl bir yaz masalına davetlisiniz. *** Kitabın tüm hakları bana aittir, çalınması veya kopyalanması dahilinde yasal işlem başlatılır. Keyifli okumalar...

"Alina Kont, üzerine atılan o kirli iftiranın aslında kendisini özgürlüğe değil, zihninin en karanlık dehlizlerine sürükleyeceğinden habersizdi. İşlemediği bir suçun bedeli olarak soğuk bir hücre yerine, ruhların kırıldığı o akıl hastanesine mahkûm edilmişti. Orada, ismini sadece nefret dolu aile masallarından bildiği biriyle karşılaştı: Karan Soykan. İki düşman soyadın varisi, aynı kafese kapatılmış iki avcıydı artık. Alina, kendisini bu cehenneme kimin, neden tıktığını bulmak için tehlikeli bir oyun başlatırken; hayatta kalmanın tek yolunun, can düşmanıyla aynı nefesi solumak olduğunu fark edecekti. Düşmanlıklarını bir kenara mı bırakacaklardı, yoksa bu sessiz savaşta birbirlerini mi yok edeceklerdi?”

EFE,DURU,ECRİN VE ALPER YAZ TATİLİNİN ARDINDAN BİR GRUP OLRLAR ARALARINA YENİ KATILAN DURUYU OKULU GEZDİRMESİ İÇİN EFEE İLE BAŞ BAŞA BIRAKIRLAR... AŞK VE KORKUYU İLİKLERİNİZE KADAR HİSSETMEYE VARMISIN?

Ben Ahu Bade Demirer. Mahkeme salonlarında kimseye boyun eğmedim. Ne tehditlere, ne karanlığa, ne de güce. Adalet benim silahım, soğukkanlılığım zırhım. Olcay Ataman… Yeraltının adı. Kaosun yüzü. Emir verir, korku salar, kimse ona direnemez. Ama ben… ben ondan korkmadım. Onun dünyasına adım attığımda bir şeyi öğrendim: Kaos, doğru yere dokunduğunda diz çöker. Ama kalbim başka bir ders verdi bana: Aşk… Bazen en güçlü kadın bile, kalbinin attığı yere karşı savunmasız kalır. Ve bazen en acımasız adam, bir kadının gözlerinde ilk kez yenilir. Ben Olcay Ataman. Korku salar, hükmederim… kimse bana diz çöktüremez. Ta ki o gelene kadar. Ahu Bade Demirer… Ne kaosa boyun eğdi, ne bana. Ama bir bakış, bir dokunuş… Kalbimi teslim olmaya zorladı. Kaos ve adaletin çarpıştığı yerde, bir kadın vardı… Ve ben… ilk kez diz çöktüm.

Bir savaş olur. Kızı kötüden kurtarır evinde bakarken kendisi aşkıl olur. Kızda ona. Ama kızın kardeşiyle tehtit edilir.

Hülya karakayanın ölümü ile başlayıp yirmi yıllık bir acı çekiyordu karakaya ailesi herkesin inandığı gerçekler bir bir suya düşerken tutunacak dalları kalmamıştı Hayat acı tarafını gösterirken karakaya ailesi ne yapacaktı

Onun gözleriyle karşılaştım, soğuktu tehlikeliydi ve fazlasıyla saklıydı. Onun kurallarına boyun eğmeyen tek kadın. Ve belki de ilk defa, birinin diz çöktürmek yerine yanında durabileceğini gösteren tek ihtimal. Ve bazı adamlar… Sevmez. Sahip olur.

Aysima savcı olma hayallerinde bir üniversiteli geç kız’dır. Onu yanlış anlayan bir savcı önce ona ön yargılı davransa da ona tutulur ve hikaye böyle başlar…

Defne`nin babasının Pusat`ın babasına borçları yüzünden bir anlaşma yaparak borcun kapanması için bu iki çifti zorunlu evlendirmek isterler.Defne ile Pusat ne kadar karşı çıkmaya çalışsalarda ailelerine söz geçiremezler ve evlenirler.Birbirine nefret içinde evlenen zamanla yakınlaşma ve kıskançlık yüzünden karı koca olduklarını birbirlerine hatırlatmaları onları zora sokacak ve kısa zamanda deliler gibi aşık olan Defne ve Pusat birbirlerine açılabilecek midir merak konusudur.

Ben Ahu Bade Demirer. Mahkeme salonlarında kimseye boyun eğmedim. Ne tehditlere, ne karanlığa, ne de güce. Adalet benim silahım, soğukkanlılığım zırhım. Olcay Ataman… Yeraltının adı. Kaosun yüzü. Emir verir, korku salar, kimse ona direnemez. Ama ben… ben ondan korkmadım. Onun dünyasına adım attığımda bir şeyi öğrendim: Kaos, doğru yere dokunduğunda diz çöker. Ama kalbim başka bir ders verdi bana: Aşk… Bazen en güçlü kadın bile, kalbinin attığı yere karşı savunmasız kalır. Ve bazen en acımasız adam, bir kadının gözlerinde ilk kez yenilir. Ben Olcay Ataman. Korku salar, hükmederim… kimse bana diz çöktüremez. Ta ki o gelene kadar. Ahu Bade Demirer… Ne kaosa boyun eğdi, ne bana. Ama bir bakış, bir dokunuş… Kalbimi teslim olmaya zorladı. Kaos ve adaletin çarpıştığı yerde, bir kadın vardı… Ve ben… ilk kez diz çöktüm.Ama bunu bir tek o biliyor.

"Her veda, yeni bir başlangıcın gizli imzasıdır Kardelen. Ben sana veda etmiyorum. Bizim için yeni bir hayat kurmaya imza atıyorum." Dışardan bakıldığında sakin bir limana benzeyen Kardelenin iç dünyası tamamen harabeye dönmüş bir gemidir. 6 sene önce yaşanılan her şey hayatını tepe taklak etmişken, bir anda hayatına giren yabancılarla kaçtığı geçmişine saplanıp kalan genç bir kızın mutlu olması çok da kolay olamaz. Oysa Kardelen`in tek dileği geçmişini yok sayıp sıradan bir hayat yaşamaktı. Bunu bile çok gördüler ona. Oysa Kardelen her şey normal olsun diye çok çabalamıştı. Geçmişinin ardından gelen İlyas ise Kardelen`in hayatını güzel yönden en çok değiştiren kişilerden biri olacaktı haberi yoktu. Kader kendi oyununu yazmış, imzasını atmıştı. Her şey ilerlemesi gerektiği gibi ilerliyordu. Oysa her şey çok yanlış yerlerdeydi. Ve bunun acısını en masum olan Kardelen çekecekti. Ağlamamak için yumruklarımı sıktım. Acıdan dolayı akmak için bekleyen yaşlarımı gözlerime gömdüm. Canım cayır cayır cayır yanıyordu, ağlamak için yüreğim feryat figan ediyordu ama dayandım. "Ben bittim farkında mısın! Tükendim ben! Artık yaşayacak gücüm kalmadı!" İlyas kolumdan tutup bedenimi kendine çekti. Hırçın bakan gözleri nefesimi kesecek cinstendi. "Bitersen bit!" diye bağırdı. "Bittiğin yerden tekrar ayağa kaldırırım ben seni! Yaşayacak gücün yok mu! Olmasın! Ben yaşatırım seni!"

Aşk tek taraflı can yakar

Bazı insanlar yüzüne gülüp arkandan konuşur… Ezgi bunu acı bir şekilde öğrendi. Artık kimseye güvenmemeye karar vermişti. Ta ki hayatına Aras girene kadar. Ama kırılan bir güven gerçekten tekrar onarılabilir mi? 💔 Kırık Güven

Sen okulundaki en güzel kızsın ve okulun futbol takımından Felix sana aşık.Okul futbol takımın ismide Straykids.

Bir misafir hayatınızı değiştirebilir mi?

Bir sabah uyandınız ve size kendisini kocanız olarak tanıtan ganster tipli bir adamla karşılaştınız ve daha kendi adınızı bile hatırlamıyoken kocanızı hatırlamaya çalışıyosunuz. Ama kocanız sizinle hemfikir değil. O hiçbir şey hatırlamanızı istemiyor.

Babanın kumar borçu ve düşmanlıkları yüzümden mafya’ya satılıyorum ve zaman geçtikçe adama aşık olmaya başlıyorum

Bahar üniversite okumak için İtalya`ya gider ama bu gidişin onun için aslında sadece yeni bir ülke olmayacağından habersizdir kader çoktan ağlarını örmüştü

“Bir çocuk kaç kez ölür?” Dokuz yaşındayken ailesini kurtarmak için bastığı o düğme, aslında kendi kıyametinin tetiğiydi. O gece, küçük bir kızın ellerine koca bir ailenin kanı bulaştı. Ahu büyüdü; acısını milyon dolarlık bir servetin altına gömdü, duygularını ise paha biçilemez kıyafetlerinden bir zırhın arkasına sakladı. Şimdi o, hem podyumların en soğuk ikonu hem de ringlerin en acımasız dövüşçüsüydü. Ta ki bir 22 Mart gecesi, geçmişin hayaletleri kapısını çalana kadar. “Bazı emirler kurşundan daha ağır, aşktan daha yakıcıdır.” Ateş Kaya Kurtbey; yeraltının derinliklerinde devlet için "temizlik" yapan, vatan hainlerinin korkulu rüyası bir gölge. Yeni görevi ise hayatının en zorlu operasyonu: Devletin en büyük şahidi olan Ahu Dicle Doğan’ı korumak ve onun hafızasındaki sırlarla ihanet şebekesini çökertmek. Üstelik bu görev, sıradan bir koruma kalkanı değil; MSB onaylı bir evlilik emriydi. Biri geçmişin yüküyle duygularını öldürmüş bir kraliçe, diğeri geleceği kurtarmak için ölümü göze alan bir kurt. İki yaralı ruh, zorunlu bir imza ve tek bir amaç: 22 Mart’ın karanlığını aydınlatmak. Ateş, Ahu’nun buz tutmuş kalbini mi eritecek, yoksa beraber o kanlı düğmenin altında mı kalacaklar? "O düğmeye basan parmaklarını öpeceğim gün gelene kadar, bu cehennemde beraber yanacağız."

Oyun adı altında yapilan adaletsizlikler Baş kaldıran bir çift

İki düşman mafya ailesi

Sesini tüm dünyaya tanıtmaya çalışan bir mafyanın kızı,Parla Lena.Kan dolu işlerden uzak durmaya çalışan konservatuar mezunu.Ancak bir gün boksör Ezhel Aslan Demir ile yolları kesişir,suç ortağı olurlar,ikiside kendisini kan dolu işlerin ortasında bulur. Ve ne yazık ki bu ilk kesiştikleri yol değildir,bu ikilinin yakın ama uzak bir geçmişide vardır.Geçmişleri ise ortak suçlarından bağımsız,ortak yaralarıdır. Bu bir aşk hikayesi. Hayır,sil. Bu bir ihanet hikayesi... "Kalpsiz?" "Sessiz?" •Dark Romance •Aşk Üçgeni •Çift rolü,arkadaş ortamı

Nefes nefeseydim "Hayır, hayır!" Kontrolümü kaybetmiştim ölümün bu kadar yakın olması kanımı donduruyordu. Hiddetle çığlık çığlığa bağırdım, belki biri yardım eli uzatır diye.. "OLMAZ!" daha çok çırpınmaya başladım. "YAPAMAZSIN BUNU BANA!" Sesim duvarlara çarpıp bana geri geliyordu. Koridor sesimle inliyordu. Ben direndikçe kollarımı daha çok sıktı. Zorla oraya yürütüyordu. Yine, aynı yere geri dönüyorduk. Galiba gerçekten yolun sonuna geldim. Arkadaşım dediğim ama içten içten sevdiğimi sandığım adam bana ihanet ediyordu şimdi... Selamlar! Yeni bir hikayeyle karşınızdayım bu sefer iyi hazırlandım. Okuduğunuz kısıma bakarsak biraz olayı kavradınız sanki.) Uyarı! Bu kitapta +18e yer verilmiştir. Dikkat ederek okuyunuz.

Bazı kadınlar çiçek verirdi, Yazgı ise bir sığınak teklif etmişti. Ancak o sığınağın kapısında kilit yoktu; kilidin kendisi Yazgı’nın ruhuydu. ​Toprak, hayatının en büyük fırtınasından kaçarken onun durgun limanına sığındığında, bu limanda rüzgarın bile esmediğini fark etmemişti. Onun için dünya artık katlanılmaz bir gürültüden ibaretti ve Yazgı, o sarsılmaz buzdan kalesiyle bu gürültüyü kesebilecek tek kadındı. ​"Dışarıda ölebilirsin Toprak, burada ise sadece benimsin." Bu defa kadın, adamı kurtarıyor. Ama bu kurtuluş, mümkün müydü?