“Ne ay vardı… ne tek bir yıldız.” Gökyüzü ilk kez böyle sessizdi. Radyolar sustu, şehirler karardı, deniz bile nefesini tuttu. Kimse neyin geldiğini bilmiyordu —ta ki ilk gölge ufku kaplayana kadar. O gün, dünya umutsuzca sona erdi. Tanrı insanlarla olan bağını koparmıştı çoktan. Ve biz… hayatta kalabilmeyi başarmış bir avuç insan sürüsü. Bir yandan geçmişin hatıralarıyla, bir yandan yaklaşan karanlıkla savaşıyorduk. Ama kıyamet denen şey, sadece gökten inen felaket değildi; bazen insanın kendi yüreğinde başlıyordu. Çünkü kıyamet,dünyanın insanlığa olan vedasıydı.. Onunla tanıştığımda, gökyüzü çoktan boşalmıştı. Yine de gözlerinde… hâlâ kaybolacak bir dünya vardı. Gökyüzü çökerken,biz hala birbirimize tutunuyorduk. Ama hayatın bize olan nefreti bitmiyordu.. Okuyacaklar için şimdiden teşekkür ediyorum ❤️‍🩹

"Bazı misafirler evine değil, hayatına girer." Lina`nın sıradan ve sessiz hayatı, abisinin eski arkadaşı Demir`in aniden eve dönmesiyle altüst olur. Soğuk, ketum ve tehlikeli bu adam sadece bir misafir değildir. Onun gelişinin arkasında geçmişe gömülmüş karanlık sırlar, kanla yazılmış emirler ve geri dönüşü olmayan yollar vardır. Lina, hiç tanımadığı bir dünyaya adım atarken... en büyük tehlike belki de kendi kalbindedir. Aşk mı? Emir mi? Güven mi? Yoksa hepsi bir yalandan mı ibaret? ❝Abimin arkadaşı değildi. Hiç olmamıştı.❞

Yalnızca aşk ve ölüm her şeyi değiştirir…

Her gece aynı rüyada buluşan altı yabancı. Her biri, gerçekte birbirini tanımıyor. Ama rüyada… aynı sokaklarda yürüyor, aynı yıldızların altında sırlar fısıldıyorlar. Bu rüya bir tesadüf değil. Ve artık sadece bir düş de değil. Bir gece içlerinden biri uyanmaz. Ne hastanede ne hayatta… sadece yok. Kalanlar, onu bulmak için uyanık dünyadan vazgeçmeye ve rüyanın derinliklerine inmeye karar verirler. Ama rüya, ne düşündükleri kadar güvenli, ne de onların sandığı kadar onlara ait. Her adımda, kendi bilinçaltlarının karanlık yüzüyle yüzleşmek zorundalar. Ve sonunda şu soruyla karşı karşıya kalacaklar: Uyanmak mı daha tehlikeli, yoksa hep birlikte sonsuza dek uyumak mı?

Gölgeyle mühürlenmiş bir şehir. Kanla yazılmış bir soy. Ve her sessiz adımın ardında yankılanan geçmişin fısıltısı... Evelyn Thorne, geçmişi babası tarafından gizlenmiş bir soylu. Onu tanımadığı bir şehre, Noctis`e sürükleyen tek şey, miras kalan bir malikâne değil-aynı zamanda babasının karanlık sırlarının yankısıdır. Gölgeyle örtülü sokaklarda dolaşırken, yalnızca taş duvarlara değil, kendi içine de adım atar. Fakat Noctis, sıradan bir şehir değildir. Her duvarında bir bakış, her köşesinde bir tehdit gizlidir. Damian Valegrin ise güce doğmuş, sırlarla büyütülmüş bir adam. Tahta ulaşmak için eğitilmiş, güveni unutturulmuş. Evelyn`in gelişi, onun kurduğu dengeleri alt üst eder. Çünkü bazen en büyük tehdit, düşmanların değil, kalbinin sesinden gelir. Aşkın zırhla sarıldığı, güvenin ihanetle sınandığı, karanlığın hüküm sürdüğü bir satranç tahtasında... Piyonlar ölür, şahlar çürür. Ve bazen en büyük savaş, kendi geçmişinle verilir.

Bu kitap; kırık aynalarda kendini arayanların, sustukça çoğalan duyguların ve yüreğinde cevap bulamamış sorular taşıyanların hikâyesi. Aşkın, kaybın ve iç hesaplaşmanın gölgesinde büyüyen bir kadının sessiz yolculuğu… Her satırında biraz eksik, biraz sen, biraz da ben var. Eğer kalbin kırık bir yerden geçiyorsa, bu hikâyede kendini bulacaksın. Çünkü bazen sadece bir gözyaşı yeter... her şeyi anlamaya.

Geçmiş...Gelecek...Şu an. Sadece bir saniyede değişen hayatlar,bize gerçek yaşamı öğretir. Tesadüf veya değil... Sadece tek istediğim bunu tekrar yaşamamak.

Küçükken arkadaş olan 2 çocuğun hikayesi. Büyüyünce 2 cerrahın hayatı.

Güç ve aşkın kesiştiği yerde,herkesin bir sır sakladığı bir oyun başlar. Bukrenin dünyasında dostluklar yıkılır, düşmanlıklar kalplere dokunur. Sen hazır mısın?

Ülkecek aranan seri katil hayatını değiştirecek bir hata yapar

Çoğu hikayenin başladığı gibi güzel başlamadı benim hikayem. Zaman zaman rüya gibi anlara takılı kalsamda kabusu da fazlasıyla yaşadım elbet. Yaşam ve ölüm arasında, arafta takılı kaldım. Kalbim hala atarken üzerime toprak attıklarını sanıyordum. Ruhum böyle hissediyordu. Zaman zaman aşkı hissettim. Yaşadım mı? Bilemem. Hala devam eden bu hikayenin ilk sayfalarında sizlerleyim. Ben Açelya ZORLU Yeri gelince ölmek istesemde hayattayım. Herkesin hedef tahtasıyım. Bu satırlarda olduğu gibi son satıra kadar sizinle olmak dileğiyle. Kim bilir belki hayat bizi ayırır. Belki sizinle, belkide onunla. Bilemem Nede olsa Ben sessizliğimde kaybolmaya devam ediyorum. Biri beni bulana kadar, belki de sonsuza kadar.

Babasının ölümünden sonra küçük kardeşi Elif`le tekrar hayata bağlanan bir psikoloji öğrencisidir. Staj için bir kliniğe gittiği sırada çoklu kişilik bozukluğu olan ilk danışanına aşık olmak gibi bir hata yapar. Bu günden sonra asla eskisi gibi bir hayatı olmayacaktır.

Okulun her açıdan mükemmel gözüken o kızı. Peki ya bir anda iç dünyasını alt edecek bir oğlanla tanışsaydı

26 yaşında kendine bir imparatorluk kuran kadın dünyaya yön veren bir kadın aşkından tahtı için vazgeçmiş ailesini arkadaşlarını sevdiklerini taht yolunda kaybetmiş bir kadın sadece beyini ile hareket eden kalbini ve duygularını işine karıştırırsa yok olacağını düşünen bir kadının hikayesi bence okumalısınız seveceğinize yürekten inanıyorum

KARA GECE KAFE Bazı hatıralar, unutmakla silinmez... Berfu`nun geçmişi, bir yabancının adını söylemesiyle uyanır. Kırın anılar, kara bir gece... Ve bazı sırlar, hatırlanmamalıdır.

Açelya`nın Artık yeni bir hayatı olacaktı fakat iyi bir hayat değildi kendi de seçmemiş idi başka çaresi de yoktu Herşey abisi ve Ailesi içindi...

Sevgilisinin anı aldattığını öğrendikten sonra bir adamla karşılaşır adam onu zorla yanında tutmaya çalışır ...

Bazen sevdiğim insanların başını derde sokarım bu beni ölüme sürükler ancak bir anda dur diyen tek şey kalbim ve onun kalbi olur...

19 yasinda asena bir gün bara arkadaslari ile gider ve orda turkiyenin en büyük mafya babası gözünu asena dan hic ayırmaz ve bar çıkıs korumaları ve siyah lüks arabalar ike önünü keser ardından zorla arbaya bin dirilir ve devamı kitaptaa iyi okumalar 💓

"Şimdi kim kurtaracak seni?" Oda karanlıktı, cam duvardan içeri süzülen ay ışığı kadına adamı görmesi için yardımcı oluyordu. Rutubet kokusunun dört yanı sardığı bu yerde o kadar uzun süre kalmışlardı ki kokuyu benimsemiş, aldıkları nefesi normalleştirmişlerdi. Kadın adamın sesindeki ukalalığı hissediyordu ama yüzünde mimik dahi yoktu. "Ben kendimi kurtarırım" Sustu, devam edecekti. Elindeki bıçağın metaline tırnaklarıyla kısa bir ritim tuttu. "Her zaman olduğu gibi" Biraz ilerisindeki adamı hâlâ dikkatle izliyordu ama bu adamın umrunda değildi, oldukça geniş olan camdan dolunayı izlemeye devam ediyordu. Kadın şimdi onu izlemeyi bırakmış o da cama dönerek dolunayı seyretmeye başlamıştı. "Bunu en iyi sen bilirsin, senden kaç defa kurtulduğumu sen benden çok daha iyi bilirsin." Bu defa ukalaca konuşan oydu, bunu mimiklerine de yansıtmıştı. Adam uzun süren sessizliğini bozdu, yanındaki kadının yapabileceklerinin farkındaydı. "Biliyorum..." Yine bir sessizlik karanlığa hakimdi. Adam bunun uzun sürmesine izin vermedi, yarım bıraktığı cümlesine devam etti. "Elindekini yine boğazıma yaslayabileceğini yaslarsan sonuçlarına katlanabileceğini de biliyorum." Kısa bir es verdi. "Ama yapamazsın, ilerde aşık olacağın bir adama bunu yapamazsın." Sesinde kararlılık vardı, emindi. Onun gözleri hâlâ dolunaydaydı, kadın ise duyduğu son sözlerle önce başını daha sonra tüm vücudunu adama çevirdi. Aralarında uzun sayılabilecek bir mesafe vardı. Elindeki bıçağın ritmini arttırdı. "Öyle bir şey olmayacak, çok pişman olacaksın. Ve asıl sen bana aşık olacaksın." Kadın adamdan korkuyordu ama bunu ona belli edip gücü eline vermek istemiyordu. Adamın sesi yine ciddiyet barındırıyordu. Kadını tekrar ederek ona döndü. "Öyle bir şey olmayacak, sen pişman olacaksın ve bana seni sevmem için yalvaracaksın." "Tipin diğer kadınları etkiliyor olabilir ama benim umrumda bile değilsin. Benim için önemli olan dış değil iç." Adam kadına adımladı, kadın gerilemedi aksine ona bakmayı sürdürdü, korkmadığını göstermek istiyordu. Yanına geldi şimdi tam karşısındaydı. Düz bakıyordu, siyah gözleri karşısındakini korkutmak için yeterliydi, keskin yüz hatları ayın yetersiz ışığında daha da belirginleşmişti. Üstünde ki tişörtü çıkardı, aralarında ki mesafeyi azaltmak için eğildi, aynı ifadeyle kadının kulağına fısıldadı. "Dışıma değil içime aşık olacaksın zaten."

> Herkesin bir geçmişi vardır, ama bazı geçmişler kanla yazılır. Hayatım kardeşimden ibaretti. Ta ki o adamla yollarımız kesişene kadar… Onun gelişi, sadece hayatımı değil , kalbimi de tehlikeye attı. Şimdi bu şehirde, her seçim ya aşka ya günaha çıkıyor. Ve ben ikisini de seçtim.

Güneş 20 yaşında okuma hevesiyle yanıp tutuşan bir kızdır ancak ailesinin kadın kısmı okumaz baskıları yüzünde okuyamamıştır Liseyi zar zor bitirmiş ailesinin resem kölesi olmuş umutları tükenmiştir.Bir gün karşısına Yıldırım arslan ın çıkıcagından ve haytının degişeceginden habersizdir

Babası bir borç yüzünden kızını zorla bir mafya ile evledirir ve olanlar olur.

Yosun 2 arkadaşı ile yetimhaneden kaçmaya çalışır ama sadece Yosun oradan kurtulur. 10 sene sonra yeniden karşılaşırlar ama 10 sene önce onları öldürmeye çalıştığı İçin hapishaneye giren adamın hapishaneden çıktığı öğrenirler. 3 arkadaş hayatta kalmak için 3 ajandan ders alır. Ancak Yosun`un eğitmeni Seneler önce Yosun sokakta yaşarken her gece ona yemek götüren adamdır. Ve Yosun`un eğitmeni(Deniz) onu gözlerinden hemen tanır.

Bu benim ilk kitabım umarım beğenirsiniz (Fotoğraf bulamadığım için koymayacağım)