İnsan mı kaderi belirler, yoksa kader mi insanı? Belki de en büyük yanılgımız, kaderi sadece başımıza gelen dışsal olaylardan ibaret sanmaktır. Oysa bir insanın kendi zihninde ördüğü duvarlar, korkularından inşa ettiği kaleler ve susturduğu cümleler de onun kaderine dönüşür. Rabia, işte bu sorunun tam ortasında duran, bir yaranın insan biçimine bürünmüş hâlidir. Kalemi ilk kez elime aldığımda, kelimelerin insanın içinden ne kadar ağır sökülebileceğini bilmiyordum. Zamanla öğrendim. Bazı cümleler yazılmaz; insan onları yıllarca içinde taşır, üzerini örter, sessizliğe gömer ve bir gün dayanamayınca kâğıda bırakır. Rabia’nın hikâyesi de böyledir: Gökyüzüne yükselip cevapsız kalmış bir yakarışın, "Çare bul Rabbim" diyen kırılgan ama çaresiz bir çığlığın yankısı... O, kendisini herkesten iyi tanıdığını düşünürken kendi zihninin en karanlık odalarında kaybolan biridir. Karanlıktan kaçmaya çalışırken adım adım o karanlığın kendisine dönüşür. İnsanlara mesafeler koyar, sonra o mesafelerin içinde tek başına boğulur. Önünde duran hiçbir kapı güvenli görünmez ona; birinden içeri girse başka bir tarafının kırılacağını, diğerine yönelse kendisinden biraz daha uzaklaşacağını bilir. Fakat kaçmak da bir seçimdir ve her seçim, insanın kendi elleriyle çizdiği o kaçınılmaz kaderdir. Sen ise bütün bu yıkımı ve yeniden doğuşu uzaktan izleyen kişisin. Rabia’yı okurken belki kendinden sızlayan bir parça bulacak, belki de onun sığınaklarına kızacaksın. Ama kapağı kapattığında anlayacaksın ki; kelimeler yaraları iyileştirmez, onlar yalnızca yaranın yerini gösterir. Bu kitap; kendi sessizliğiyle savaşan, kendi ördüğü surların ardında kaybolan ve eninde sonunda kaçtığı o aynayla yüzleşmek zorunda kalan herkes için yazıldı. Çünkü insan bütün bir ömür kendisinden kaçabilir; kalabalıkların arkasına saklanabilir, sessizliğe sığınabilir. Fakat ne kadar uzağa giderse gitsin, çıktığı yolun sonunda yine kendisiyle karşılaşır. Şimdi sor kendine: Sen kendi kaderini mi yazıyorsun, yoksa kaçtığın duvarların seni şekillendirmesine izin mi veriyorsun?

Okulun popüler ve zorba çocuğu ile iddiaya giren Alya.

Mahalede futbolcu olmak için çabalayan çocuğun başından geçen olaylar

�A????m sana!�birden arkas?n? d�n�p �fkeyle hayk?rd?.

�Anlam?yor musun ?! Senin y�z�nden kafay? yiyorum! Senin y�z�nden rastgele bir adam? �ld�recek raddeye geliyorum!�

S�ylediklerini idrak edemeyen beynim y�z�nden affalam?? ona bak?yorken o ise ba??rmaktan nefes nefese kalm??t?, benden bir tepki bekliyordu.

�Ne?� diyebildim o an sadece.

�Deli gibi a????m sana Jeongguk! U?runa sikti?imin Paris�indeki t�m adamlar? �ld�rebilecek kadar a????m sana!�

— Yanlış numaraya yazdın. — Yanlışsa yanlış. Ne diye gecenin bu saatinde cevap yetiştiriyorsun o zaman? —— Taehyung geri adım atmayı sevmezdi. Tek bir tuş hatasıyla hayatına giren o yabancıya bile kendi şartlarını kabul ettirecek kadar baskındı. Jungkook ise sadece sakin bir gece geçirmek isterken kendisini hiç tanımadığı bir adamın kurallarıyla oynanan gizli bir mesajlaşmanın içinde buldu.

Üç kız, bir okul ve zorbalar... Ama bu okul normal bir okul değil. Karahanların Kabusu adlı bir hesap tarafından herkes gözleniyor. Okuldaki herkesin bir sırrı, herkesin sakladığı bir şey var. Nehir, Gece ve İlayda ise yeni geldikleri bu okulda kendilerini hiç beklemedikleri bir savaşın içinde buluyor. Peki bu hesabın arkasında kim var? Ve asıl soru... Karahanların gerçekten kabusu kim?

Çağan Efe Ak, hayatını kontrol altında tutmaya çalışan genç bir öğretmendir. Kurallar onun için nettir: mesafe, disiplin ve sınırlar. Ta ki Tuana Naz Tiryaki`yle karşılaşana kadar... Tuana Naz Tiryaki ise son sınıfın sessiz ama dikkat çekici öğrencisidir. Kuralları bilmesine rağmen, kalbinin hangi kurala uyması gerektiğini bilemez. Fakat bazı insanlar hayatınıza girdiğinde kurallar anlamını yitirir. Peki ya kalp, yasakları dinlemeyi reddederse? Bir öğretmen öğrenci kurgusudur. 🙏

Deniz, Türkiye’nin en başarılı, ödüllü ve soğukkanlı senaristi olarak bilinir. Hayatı, kağıt üzerinde kusursuz bir kurgudan ibarettir; ta ki kariyerini zirveye taşıyacak olan o büyük proje için geçmişinin en karanlık sayfalarına dönmek zorunda kalana kadar. Teoman ise Türkiye’nin en güçlü iş adamlarından birinin tek varisi, çevresindeki herkesin "kendi kurallarıyla oynayan, acımasız prens" dediği, zenginliğin içinde boğulan biridir. Ama aslında o, yıllar önce o liseden kaçıp kurtulmaya çalışan, içindeki "Demir"i herkesten saklayan bir mahkûmdur. Lise yıllarında birbirlerine duydukları o karmaşık, nefretle karışık çekim, mezuniyet gecesindeki büyük bir kavgayla bitmiş ve yolları ayrılmıştır. Yıllar sonra, kader onları bambaşka bir noktada tekrar karşılaştırır. Deniz, bir senaryo araştırması için gittiği liman kasabasında, polisle başı dertte olan bir adamı görür. Adam, nezarethaneye götürülürken Deniz’in üzerine yürür ve aralarındaki o bitmemiş hesaplaşma, karakolun soğuk duvarları arasında yeniden başlar. Deniz, senaryosu için aradığı "gerçekliği" o kavgada, Teoman’ın (Demir) gözlerindeki o öfkede bulur. Ancak bu defa oyunun kurallarını senarist olan Deniz değil, geçmişin yükünü taşıyan Demir belirleyecektir. İkisi de bu kez, kaldırımda çırpınan birer serçe gibi değil, birbirini yakan birer yangın gibi karşılaşmışlardır.

"Sen de tek sevgilim aklıma düştün Nazende sevgilim yadıma düştün..." Karadeniz’in sisi fırtınayı saklar, Kafkaslılar Sülalesi ise günahlarını... Nazende, İstanbul’un parıltılı hayatını ve elinin tersiyle ittiği zenginliği geride bırakıp, çocukluğunun çalındığı o hırçın kasabaya adım attığında elinde sadece iki şey vardı: Bir öğretmen tebeşiri ve kalbinde büyüttüğü o devasa intikam. O, hak ettiği sevgiyi dilenmeye değil; güce tapan öz babası Asaf Kafkaslı’nın karşısına satın alınamayacak bir güçle dikilmeye gelmişti. Fakat hesap etmediği bir şey vardı: Kafkaslıların can düşmanı, Karadeniz’in delifişek veliahdı Kağan Karahan. İki sülalenin acımasız savaşı kasabayı yakarken, Nazende hem geçmişin hesabını sormak hem de Kağan’ın gözlerinde harlanan o imkansız yangından sağ çıkmak zorundaydı. Kaderini değiştiren o konak, şimdi sahibini bekliyordu. Ya o konağın hanımı olacaktı ya da orayı Kafkaslıların başına yıkacaktı.

Geçmişin gölgesinde saklanan sırlar, kalbin en zayıf yerinden vurur… Aşkın en saf haliyle korkunun en karanlık yüzü iç içe geçerken, hiçbir duygu masum kalmaz.Eylül… geçmişiyle savaşan, güçlü ama ateş gibi yakıp yakan kız. Burak karanlığın içinden gelen, güvenilmesi en zor ama vazgeçilmesi imkânsız bir adam. Yolları kesiştiğinde, bu sadece bir karşılaşma değildi… Bu, sırların açığa çıkacağı, kalplerin sınanacağı bir savaştı. Aşk ile tehlike arasındaki ince çizgide yürürken, Eylül ve Burak ya birbirlerini kurtaracak… ya da birlikte yok olacaklar.

"HERKİMSE GEÇMİŞİNİ BIRAKABİLİR AMA GEÇMİŞİ ONUN ARDINDAN GELECEK" Azad Zinar, yıllar önce Mardin`in tozlu sokaklarını ve törenin nefes aldırmayan kurallarını arkasında bırakıp İstanbul`a sığınmış bir adamdır. Kendi tırnaklarıyla kazıyarak kurduğu imparatorluk, bugün Türkiye`nin dört bir yanına yayılan şirketler zinciriyle ona büyük bir güç ve özgürlük kazandırmıştır. O artık Mezopotamya`nın bir aşiret varisi değil, modern iş dünyasının parmakla gösterilen, sert ve kararlı iş adamıdır. Geçmişin gölgesinden kaçtığını sanırken, hayatın ona en büyük oyununu oynaması uzun sürmez. Kız kardeşinin bir başka aşiretin oğluyla kaçtığı haberi, Azad`ın İstanbul`daki lüks hayatına bir yıldırım gibi düşer. Töresi, kanı ve aşireti onu geri çağırır. Mardin`e döndüğünde, namlunun ucunda sadece bir hayat değil, sarsılan bir onur ve durdurulması gereken bir kan davası vardır. Silahların susması, toprağın kanla sulanmaması için tek bir yol kalmıştır: Berdel. Rojîn, hayatı boyunca o topraklardan kaçmanın hayaliyle yaşamış, gecesini gündüzüne katarak tıp fakültesini kazanmış genç bir kızdır. Beyaz önlüğünü giyip insanlara şifa dağıtacağı günün hayaliyle yaşarken, bir sabah kendini o meşhur berdel masasında bulur. Kardeşinin hatasının bedeli, Rojîn`in hayallerinden vazgeçmesi ve hiç tanımadığı, kalbi buz tutmuş bir adama gelin olmasıdır. İstanbul`un gökdelenlerinden Mardin`in taş konaklarına dönen Azad ile hayalleri elinden alınan müstakbel doktor Rojîn... Bir yanda törenin yıkılmaz duvarları, diğer yanda yarım kalmış bir gençlik. Azad, bu evliliği sadece bir borç olarak görürken; Rojîn, o konakta kendi sesini ve özgürlüğünü arayacaktır. Bu sadece bir evliliğin değil; pişmanlığın, küllerinden doğan bir aşkın ve bir kadının onur mücadelesinin hikayesidir.

"Geçmişi bir kibrit çöpüyle küle çevirebileceğini sananlar, o küllerin içinden doğacak intikamı hesaba katmamışlardı." On yedi yaşındaki Kaan için hayat, yetiştirme yurdunun soğuk duvarları arasında sessizce geçip giden günlerden ibarettir. Ancak yurttan ayrılmasına günler kala kaldığı binanın gizemli bir şekilde kundaklanması, her şeyi altüst eder. Herkes olayı sıradan bir yangın sanırken, Kaan alevlerin arasından son anda kurtardığı yarı yanmış bebeklik arşivlerini incelerken şoke edici bir gerçeği fark eder: Karşılarında sıradan bir yangın değil, onun geçmişini tamamen yok etmek isteyen acımasız bir "Yetimhane Kundaklayıcısı" vardır. Belgelerin yanan kısımlarından sızan sır, Kaan’ı hayatının en büyük intikam savaşına sürükler. Yıllar önce öldü sanılan ikiz kız kardeşi Rüya aslında yaşamaktadır. Geçmişteki o şaibeli kazanın ardından, ülkenin en nüfuzlu ve zengin holding sahiplerinden Malik ve psikolojik olarak istikrarsız eşi İnci, kendi ölen çocuklarının yerine Rüya’yı koyarak onun hayatını çalmışlardır. Üstelik geçmişin kurcalandığını fark eden o gizemli kundaklayıcı da bu ailenin çok yakınındadır. Kardeşini kurtarmak ve o gölgelerin ardındaki kundakçıyı deşifre etmek için lüks bir sahil kasabasındaki malikaneye çalışan olarak sızan Kaan, kendini tehlikeli bir zihin oyununun tam ortasında bulur. Geçirdiği kafa travması yüzünden geçmişini hatırlayamayan ama şiddetli vertigo krizleri, kulak çınlamaları ve zihnine düşen anlık flashbacklerle boğuşan Rüya, malikaneye giren bu yeni çalışana karşı anlam veremediği bir çekim hissetmeye başlar. Genlerinin ve ruhunun ikizini tanımasından kaynaklanan bu güçlü bağı "aşk" sanan Rüya, farkında olmadan büyük bir trajedinin fitilini ateşler. Öz kardeşinin kendisine duyduğu bu yanılgıyla vicdani bir çıkmaza giren Kaan, hem Rüya’nın hassas akıl sağlığını korumak hem de her adımı buz gibi hesaplanmış bu sahte aileye karşı tek başına bir adalet savaşı yürütmek zorundadır. Zihnindeki yangınlarla boğuşan bir kız kardeş, gücün arkasına saklanan acımasız bir suçlu ve o suçluyu karanlıktan çıkarmaya yeminli bir abi... Oyun yeniden başlıyor. Ve bu sefer, yangını çıkaran değil; o yangından sağ kurtulan kuralları yazacak.

ArLey kurgusu "Bodrum’un tüm o pırıltılı ışıkları, sahte gülüşleri ve boğucu kuralları Leyla’yı nefessiz bırakıyordu. Kaçmak, sadece görünmez olmak istiyordu. Aras ise geçmişinden kalan is kokusuyla, cebinde sırları ve kalbinde dinmeyen öfkesiyle o pırıltılı dünyaya adım attı. İki zıt dünya, on yedi yaşın o çiğ ve fırtınalı karanlığında çarpıştığında; pırıltı ya isi temizleyecekti ya da is, tüm o sahte pırıltıyı karanlığa gömecekti." (Yeni kitap yazamıyorum eski kitaptaki bölümleri silip yeniden yazcm yani bunu bilginize)

İstanbul Bakırköy’de bulunan Miras Koleji’nde yıllar önce yaşanan bir olay, bir öğrencinin hayatını tamamen değiştirir. Aras Demir, henüz küçük bir çocukken tarih öğretmenine ait değerli bir yüzüğün kaybolmasıyla hırsızlıkla suçlanır. Kanıt olmamasına rağmen suç onun üzerine kalır ve Aras okuldan ayrılmak zorunda bırakılır. Aradan yıllar geçer. Aras, lise öğrencisi olarak aynı okula geri döner. Amacı sadece eğitimine devam etmek değil, aynı zamanda geçmişte yaşanan olayın gerçeğini ortaya çıkarmak ve adını temize çıkarmaktır.Okula döndüğü ilk günlerde tarih öğretmeninin kızı Defne Karaca ile tanışır. Başta Aras’a mesafeli duran Defne, zamanla onun anlattıkları ve davranışlarıyla gerçeği sorgulamaya başlar. İkili birlikte geçmişi araştırmaya başlar.Araştırmalar ilerledikçe yüzüğün aslında çalınmadığı, tarih öğretmeninin oğlunun o dönem yanlışlıkla yüzüğü kaybedip korktuğu için gerçeği sakladığı ortaya çıkar. Sessiz kalınan yıllar boyunca Aras haksız yere suçlu olarak kalmıştır. Gerçek ortaya çıktığında Aras’ın masumiyeti kanıtlanır. Yıllar sonra ilk kez nefes alır gibi olur. Bu süreçte Aras ve Defne arasında başlayan yakınlık ise zamanla aşka dönüşür. Hikâye, hem bir haksızlığın ortaya çıkması hem de iki gencin birbirine tutunarak yeni bir başlangıç yapmasıyla sona erer.

Lina Arven, gerçek dünyada kendini hep biraz eksik hisseden, duygularını içine gömerek yaşayan genç bir yazılım öğrencisidir. İnsanlarla kuramadığı bağı, gecelerini verdiği savaş temalı bir oyunda bulur. O oyunda her şey nettir: kurallar, görevler, sonuçlar… ve en önemlisi, kalbini fark etmeden kaptırdığı bir karakter vardır—soğuk, ulaşılmaz komutan Kael Draven.Lina için Kael sadece bir oyun karakteri değildir. Onun sessizliği, yalnızlığı ve kırılmayan duruşu, Lina’nın kendi içindeki boşlukla garip bir şekilde örtüşür. Ama bu, tek taraflı ve imkânsız bir bağdan ibarettir… ta ki o geceye kadar. Bir güncelleme sonrası oyun çöker. Ekran donar. Ve Lina gözlerini açtığında artık bir ekranın karşısında değil, savaşın tam ortasındadır.Artık bu bir oyun değildir. Kan gerçektir. Korku gerçektir. Ölüm… gerçektir. Ve Kael… sandığından çok daha gerçektir. Lina, oyunun içindeki dünyada hayatta kalmaya çalışırken, bildiğini sandığı tüm senaryonun değiştiğini fark eder. Oyun artık onun ezberlediği gibi ilerlemez. Karakterler beklenmedik kararlar alır, kader çizgileri kayar ve en tehlikelisi… Kael, Lina’ya karşı bir şeyler hissetmeye başlar. Ancak Lina’nın taşıdığı en büyük sır, bu dünyanın bir parçası olmamasıdır. Gerçek ile kurgu arasındaki çizgi her geçen gün silinirken, Lina kendini imkânsız bir seçimin eşiğinde bulur: Kendi dünyasına geri dönmek mi… yoksa kalbini bıraktığı yerde kalmak mı? Ama bazı aşklar vardır ki… yazılmaz, kodlanır. Ve bazı kalpler… silinemez.

İki ailenin geçmişten gelen hesapları, iki gencin hayatını hiç sormadan birbirine bağlar. Kimsenin seçme şansı yoktur; verilen sözler, edilen yeminler ve yıllardır süren gerginlik artık bir kader gibi üzerlerine çöker. Aynaz ve Birkan, aynı dünyanın içinde büyümüş olsalar da birbirlerine tamamen yabancıdır. Birinin sessizliği diğerinin öfkesine karışırken, ailelerinin karanlık mirası ikisini de aynı yola sürükler. Zorunluluk ile özgürlük arasında sıkışan bu yolculukta, her biri hem kendi gerçeğiyle hem de diğerinin taşıdığı yaralarla yüzleşmek zorunda kalır. Bu hikaye; mecburiyetin, aile baskısının, gençliğin içten içe büyüyen haykırışlarının ve iki insanın hiç beklemedikleri bir anda değişen kaderlerinin hikayesidir. Kimse geçmişini seçemez ama herkes kendi yolunu bulmak için bir gün yüzünü gerçeğe döner.

Enemies to lovers💗💝 Yarı texting😝😝 Konu: Eski okulundan atılan Mina`nın yeni bir okula transfer olması ve orada yaşadığı aşk.

Üç dedektif: Atlas, Elvin ve Toprak… Kamp alanında kaybolan sekiz yaşındaki bir çocuğun dosyası ellerine geçtiğinde, bunun sıradan bir kayıp vakası olmadığını anlarlar. Üstü kapatılmış gerçekler, suskun tanıklar ve karanlık sırlar birer birer ortaya çıkarken, ekip kendini tehlikenin tam ortasında bulur. Bu dava sandıkları kadar kolay olmayacaktır.

İstanbul’un karanlığında adı fısıltıyla anılan bir kadın… Gücünü silahlardan değil, korkudan alan bir mafya lideri: Zeynep Karahan. Ve onun dünyasına ait olmayan bir adam… Ellerini kanla değil, yıpranmış kitapları onararak kirleten: Kerem Yalçın. Zeynep saklamayı iyi bilirdi. Duygularını, zaaflarını, kalbini… Ama Kerem’i saklayamadı. Ne dudaklarından, ne gözlerinden, ne de içindeki kadından. Bir dokunuş, bir bakış, bir an… Tutku tehlikeye dönüştüğünde, aşk bir savaş sebebi olduğunda seçim bellidir: Ya kalbini korursun, ya sevdiğin adamı. Silahların konuştuğu bir dünyada, masumiyet en büyük tehdittir. Ve bazı aşklar… dudakta başlar, kaderi değiştirir.

Bazı ayrılıklar sessiz olur. Ama izi uzun sürer. Aslı, sevildiğini sandığı bir ilişkiden, kendini eksik hissederek çıkmıştır. Kerem ise terk edilişin ardından duygularını içine gömmeyi öğrenmiştir. İkisi de başka başka yerlerden kırılmış, aynı yalnızlıkta durmuşlardır. Bir gün, kalabalığın içinde yolları kesişir. Bu bir tesadüf değildir. Ama bir mucize de değildir. Aslı ve Kerem, birbirlerini iyileştirmeye çalışmaz. Sadece kalırlar. Konuşurlar. Susarlar. Ve ilk kez, acının sevgiyle yan yana durabileceğini görürler. İki Yara Bir Yuva, aşkın her şeyi unutturduğu değil, güvenin her şeyi mümkün kıldığı bir hikâye. Çünkü bazen mutluluk, yaralar geçince değil… birlikte iyileşmeye cesaret edince başlar.

BİR İNSANA KANDIM, güvenin ince çizgisinde yürüyen, hayatın akışında kaybolan duyguların hikâyesi… Aşk ve ihanet, umut ve hüsran, sevgi ve nefret arasında sıkışıp kalan insanların öyküsü. Gerçek sandıklarımızın ardında saklanan yalanlar, zamanla yüzleşmek zorunda kaldığımız hakikatler… Peki, insan en çok kime inanır? Kendine mi, yoksa görmek istediği gerçeğe mi? Bu roman, hayatın bazen en acımasız öğretmen olduğunu hatırlatan bir yolculuğa davet ediyor seni.

Bazı insanlar geçmişinden kaçar. Bazıları hatalarından. Bazıları da kim olduğunu bildiği hayattan. Kerem Arslan, bu şehrin karanlığında nefes almayı öğrenmiş bir adamdı. Gücü vardı, korkusu yoktu ta ki bir gecede kan kaybederken gözlerini açtığı yerde bir doktorla karşılaşana kadar. Aslı Demir, hayat kurtarmayı meslek edinmişti. İyi ile kötü arasındaki çizginin bu kadar ince olduğunu hiç düşünmemişti. Ta ki kurtardığı adamın, başkalarının sonu olduğunu öğrenene kadar. Onlar için aşk bir seçim değildi. Bir yakınlık, bir kaçış, yakalanmamak için tutulan bir nefesti. Şehir peşlerindeydi. Geçmiş arkalarından geliyordu. Ve her adımda, birbirlerine sadece bir nefes mesafesindeydiler. Bu hikâye; kaçarken sevmeyi, severken susmayı, ve bazen kurtulmanın bedelinin her şey olduğunu anlatıyor. Bir Nefes Mesafesi Yakınlığın tehlikeli, kaçışın kaçınılmaz olduğu bir aşkın hikâyesi.

Onu sevmek kolaydı. Onu korumak… günahkâr olmayı gerektirdi. Karan Akın iyi bir adam olmayı seçebilirdi. Ama o, sevdiği kadının hayatta kalmasını seçti. Bedeli ne olursa olsun. Defne Aras ölümle iç içe yaşayan bir adli tıp uzmanıydı. Korkuya alışkındı ama bir adamın karanlığının bu kadar derin olabileceğine değil. Karan onu sevdi. Ama bu sevgi; çiçekli sözlerden, masum vaatlerden ibaret değildi. Bu sevgi kirliydi, tehlikeliydi ve fazlasıyla gerçekti. Bir adam sevdiğini korumak için ne kadar ileri gidebilir? Bir kadın, kendisi için işlenen günahlarla yaşamayı kabul edebilir mi? Aşk, ahlaktan büyük olabilir mi? Benim İçin Günah İşle, takıntılı bir aşkın, karanlık bir fedakârlığın ve “iyi kalmak” ile “hayatta tutmak” arasındaki o ince çizginin romanı. Bu hikâyede: • Aşk masum değildir • Evlilik bir kurtuluş değil, itiraftır • Günah işlenir ama boşa işlenmez “İyi bir adam olsaydım seni kaybederdim. Kötü biri oldum… seni yaşattım.” Romantik gerilim, tutku, aksiyon ve edebi cümlelerle örülmüş bu hikâye, okuru şu soruyla baş başa bırakıyor: Sevdiğin için kötü olmaya cesaretin var mı?

Bir nikâh… Bir kurtuluş… Bir kader. Babası onu bir anlaşmada feda etti. Düşmanı ise evlenerek kurtardı. Elif Karahan, kanla yazılmış bir geçmişin içine doğmuştu. Soyadı, kaçamadığı bir lanetti. Bir gece, babasının onu gözünü kırpmadan sattığını öğrendiğinde özgürlüğü de, geleceği de elinden alındı. Kerem Aslan içinse bu evlilik aşk değildi. Bir hamleydi. Bir kalkan… Bir düşmanı diz çöktürmenin tek yoluydu. Soğuk bir nikâhla başlayan bu birliktelik, aynı evde iki yabancı, aynı kaderde iki yaralı kalp yarattı. Silahlar çekildi. İhanetler açığa çıktı. Kan aktı. Ve hiç kimsenin hesaba katmadığı bir şey oldu: Aşk. Bir kurtarma planı olarak başlayan evlilik, iki hayatı geri dönülmez biçimde değiştirdi. Çünkü bazı nikâhlar kâğıda değil, kana yazılır. Ve bazı kadınlar… kurtarıldıktan sonra anne olur.

Her şey bir anlaşmayla başladı. Net maddeler, kesin sınırlar, duygudan arındırılmış bir yakınlık. Lâl için bu, kontrol altında tutulması gereken bir riskti. Aras içinse baştan bozulacağı belli bir oyundu. Geçmişlerinden kaçarken aynı masaya oturdular. Konuşulmayanlar arttıkça, kurallar işlememeye başladı. Çünkü bazı hisler ne yazılır, ne de imzalanır. Tehlike yaklaştıkça aşk büyüdü. Aşk büyüdükçe sözleşme anlamını yitirdi. Bu roman; aşkı romantik bir vaat değil, iki insan arasında yapılan ama kalbin dışarıda bırakıldığı bir pazarlık olarak anlatıyor. Ve şunu soruyor: Her maddeye uyulabilir. Peki ya kalp?