Kaybolmuş Çocuklukların Çığlıkları 1 - Yaralar ve Yaralayanlar! Çocuklukta açılan yaralar, geçmeyen yaralardı. Onların çocukluğuna yaralar açılmıştı, emareler bırakılmıştı ruhlarına. Onlarla yaşamaya çalıştılar. Güçlü olmaya çalıştılar. Canları çok yandı. Yaşayamadılar. Düştüler, tekrar ayağa kalktılar. Çocuklukları geçmişlerinden çığlık attı, onlar susturdular. Ta ki geçmiş karşılarına çıkana kadar. Bu güçlü insanların hayata tutunma hikayesi... Bu yaralarla savaşabilme sanatının hikayesi. Yeni bir hayat hiç bu kadar can yakıcı olmamıştı. Yalnızlık hiçbir zaman bu kadar keskin olmamıştı, yalnızlığa hiç sığınılmak zorunda kalınmamıştı. Ama... "Hiçbir şeyi ve hiç kimsesi olmayan bir kızı, hiçbir şey ve hiç kimse terk edemezdi."

Seher karanlıkta büyüdü; korkunun, suskunluğun ve saklanan sırların içinde. Turhan ise Azerbaycan ordusunda görev yapan bir askerdi… ama bu, onun görünen yüzüydü.O, aynı zamanda ülkenin en güçlü mafya ailelerinden birinin tek varisiydi. Üniformasıyla onur, soyadıyla suç ve kan taşıyordu.Seher’in hayatına girdiği an, aşk artık bir sığınak değil; kaçışı olmayan bir tehlikeye dönüştü.Çünkü bazı kalpler, birbirine çarptığında ya birlikte yanar ya da birlikte yok olur.

Maskelerin ardında kurulan güven, en çokta inandığın yerden çatlar; aldatılmışlık sessizce çöker kalbe. Sadakat bir söz değil, her gün yeniden seçilen bir duruştur. Aşk tutkuya karışınca göz gözü görmez. Hırs ateşi harladıkca gerçekler eğrilir, sevgi sınanır. Ve geriye doğru sandığın yalanlarla yüzleşmek kalır. (YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR)

10. sınıfa başlayacak olan Mehmet bir gün hiç beklemediği bir anda aşık olur..

Siz: Senini yüzünden ilk defa kopya çekmekle suçlandım farkındamısın? 567*: Ne güzel işte hayatına aksiyon enerji kattım fena mı oldu en azından babamı tanımış oldun Siz: Allah belanı versin Siz: Nasıl bu kadar rahatsın Siz: Kopya damgası yedik 2 gün sonra disiplin kurulu toplanıyor. 567*: Bişey olmaz hem şu yanında gezen çocuk Aslan mıydı neydi kurtarır o seni merak etme 567*: Babası iş adamıymış ya

Sessiz sedasız çekip gitmişti yıllar önce şimdi ise tam karşımda duruyordu...

Manken, moda dergilerinin yüzü ve kendi parfüm şirketi olan bir kadına yıllardır takıntılı olan iş adamı, her işinden haberdar, yaşantısından ama asıl sorun kadının bu manyak adamı istememisi. Fakat bir gün araya uzunca zaman geçer adam bu takıntısından kurtulmak için tedavi olur hisleri söner ama hala alevlenmeye hazır, kadın ise adamdan yavaşça hoşlanmaya başlar ama bunu kendine itiraf edemez. Belki zaman onları bir gün bir araya getirir kim bilir.

15 yaşına kadar kaldığım yetimhaneden otobüsle önünden geçerken kendim için aldığım en büyük kararı doğrulamıştım. Soğuk bir sonbahar akşamı ağaçlardan düşen sararmış yaprakları gördükçe içlerinde kendimi görüyordum... Peki bu böyle devam mı edecekti?

Bazı hataların telafisi yoktur, bazı gecelerinde sabahı..

Felix arkadaşının çalıştığı iş yerindeki adama aşık olur…

Evet anlayabiliyorum, ama sanırım bunu kabul edemeyeceğim?

Nefes bir gün Snapchat te öylesine gezerken eli yanlışlıkla bı hesaba takip et tuşuna basar ve daha çıkartamadan o kişiden mesaj gelir... Eğlenceli ve komik bey: avatarın çok güzel çok hoşmuş Nefes: teşekkür ederim? Eğlenceli ve komik bey: rica ederim?😁 İlk defa bi kız ekledi Nefes: yok ben aslında yanlışlıkla ekledim Sonra çıkaramadım Eğlenceli ve komik bey: tüh neyse bi şey olmaz Belki de kaderinimdir 😉

Geçmişe takılı kalıp geleceğe tutunan herkese...

Merhaba! Ben Umay aşk diye bir şeyin olduğuna inanmıyorum. Umay uğradığı ihanet sonucu aşkın olmadığına inanır, taki okul değiştirip Göktuğ ile tanışana kadar.

Bir kasaba ve sonsuz anı.

Lâl, sevilmeden büyüyen bir kalpti. Alp, karanlığın içinde yaşamayı öğrenmiş bir adam. Bazı aşklar yaşamak için değil, ölmek için yazılır. Lal, kalbinin her atışının bir sonu olduğunu biliyordu. Alp ise onu kurtaramayacağını bilerek sevdi. Çünkü bazı kalpler, en çok sevildiği anda durur.

Kanadı kırık kelebek uçabilir mi?

Herkesin sevdiği bir yüz: Efsun Soysal. Medyanın merkezindeki bir güç: Çağrı Demirhan. Bir yıllık evlilik. Planlı görüntüler. Duyurulmayan bir anlaşma. Aşk ihtimal dahilinde değildir. En azından başlangıçta...

Cenan Koral Özer, bir kazadan sonra hayatını tekerlekli sandalyede sürdüren, dünyayla arasına kalın duvarlar örmüş genç bir adamdır. Yürüyemediği günden beri yalnızca bedenini değil, hayallerini de hareketsiz bırakmıştır. Annesinin ısrarıyla kabul ettiği fizyoterapi ise onun için yalnızca katlanılması gereken bir zorunluluktur. Evrin Ela ise albino teni, mavi gözleri ve sakin duruşuyla girdiği her odaya sessiz bir ışık taşıyan genç bir fizyoterapisttir. Cenan’ın evine çalışmak için gittiğinde, karşısında tedavi edilmeyi reddeden bir beden değil; görülmek istemeyen bir ruh bulur. Cenan soğuk, mesafeli ve kırıcıdır. Evrin ise ısrarcı değil; sabırlıdır. Dokunmaz, zorlamaz. Sadece orada kalır. Seanslar ilerledikçe aralarındaki ilişki bir “hasta–terapist” çizgisinin dışına taşar. Evrin, Cenan’ın karanlığına alışır; Cenan ise ilk kez birinin gitmemesinin ne demek olduğunu öğrenir. İyileşme, bu hikâyede ayağa kalkmakla ilgili değildir. İyileşme, yeniden hissetmekle ilgilidir. Cenan yürümeyi öğrenmez belki… Ama gülmeyi, beklemeyi, sevilmeyi yeniden öğrenir. Ve Evrin, güneş gibi parladığı hâlde, en çok gecede işe yaradığını fark eder. “Bazı insanlar doğrudan hayatımıza doğmaz. Önce gecemize alışır, sonra içimize güneş bırakır.”

Aşk ile kaybolan iki genç

Aşk, tanımlanamaz.

açıklama yok spoi yok hiç bir şey yok okursanız anlarsınız...

Belki bur gün olur.

komşuluğun hala devam ettiği, sıcak bir o kadarda eğlenceli bir mahalleydi sancak mahallesi. bu mahallenin tanınanlarından biri ise ayperiydi. açık sözlülüğü, güzelliği ve başını derde sokmasıyla bilinirdi. peki bu ayperi ağabeyinin en yakın arkadaşına, mahallenin soğuk bi okadarda tanınan adama aşık olursa?

O yazın tanıştıkları ve aralarında iletişim koptuğu sonra tekrar bir araya geldikleri bir konu…