Resmi kayıtlara göre ben bir ölüyüm. Bir numara, bir dosya ve soğuk bir mezar taşından ibaretim. Haksız yere müebbet yediğim o hücreden çıktığım gece, bana bir hayat değil, bir silah sundular. Adı haritalarda geçmeyen, hiç kimsenin bilmediği o akademiye adımımı attığımda tek bir kural vardı: Öldürmezsen, ölürsün. Ama asıl tehlikeyle daha sonra yüzleşeceğimden haberim yoktu. Yüzünü maskesiyle, ruhunu karanlığıyla örten o çocuk... Bakışları bir namlu kadar soğuk, dokunuşu ateş kadar yakıcı. İkimizde bir birimizden nefret ederken bu nefretin farklı bir duyguya dönüşeceğinden ikimizde habersizdik. Ama ikimizin de bildiği tek şey vardı: Bu hikayenin sonunda ya birbirimizi iyileştireceğiz ya da içine düştüğümüz karanlıkta birlikte yok olacağız.

Seni sevdiğimi sanmıştım

Yeni bir şehir, yeni bir okul, yeni yüzler… Dicle, Ankara`dan İstanbul`a taşındığında her şeyin bu kadar karmaşıklığını düşünmemişti. Yalnızlık hissiyle boğuşurken, okulun kantinde kahvesini alırken yaşadığı bir karmaşa, hayatı tamamen değişecekti. Barış... Soğuk, mesafeli, gizemli... Dicle`yi her zamankinden uzaklaştıran ama aynı zamanda daha fazla meraklandıran biri. Onun duvarlarının arkasında ne var? Neden bu kadar uzak duruyor? Dicle, yeni okulda ki arkadaşlık ilişkileri, dedikodular ve kıskançlıklar arasında yolunu bulurken, Barış`la aralarındaki mesafe giderek daralıyor. Ama bazı sırlar vardı. Bazen her şey yalnızca bir kahveyle hatta tesadüfle başlar… "Sadece Bir Kahve" Tesadüflerle başlayan, kahve kokulu, sıcacık, aşk, dostluk ve sırlarla dolu bir romantik komedi! Dicle ve Barış`ın kahve kokan hikâyesine hazır mısınız? Tesadüflerle başlayan, kahve kokulu, sıcacık bir romantik komedi!

Alsancak’ın loş sokaklarında başlayan bir karşılaşma… Bülent Arslan, 27 yaşında, keskin zekâlı bir gazeteci. İnsanlara güvenmekte zorlanan, geçmişindeki travmalarla yüzleşememiş bir adam. Bir kazada ailesini kaybetmiş ve kalbinde hâlâ o yarayı saklıyor. Ece Yılmaz ise 25 yaşında bir psikolog. Empatik ve sabırlı, ama kendi çocukluk yaraları onu zaman zaman kırılgan ve kıskanç yapıyor. Baskıcı bir ailede büyümenin izleri hâlâ ruhunda… İkisi tesadüfen bir olayda karşılaşıyor. Başta sert tartışmalar ve önyargılar… Bülent’in keskin dili, Ece’nin kararlı tavrı… Nefret ve yanlış anlaşılmalar doğuyor. Ama kader onları ortak bir krizle bir araya getiriyor. Bir dava, eski bir kaza dosyası veya gizemli bir araştırma… Artık birlikte çalışmak zorundalar. Birbirlerinin farklı yönlerini görmeye başladıkça, nefretin içinde merak ve çekim filizleniyor. Bu süreçte Mert Kaya ve Selin Demir gibi yan karakterler kıskançlık, destek ve yanlış yönlendirmelerle dinamiği güçlendiriyor. Geçmişin acıları gün yüzüne çıkıyor: Bülent ailesini kaybettiği kazanın ardındaki sırlarla yüzleşmek zorunda kalıyor. Ece, kendi baskıcı aile geçmişini kabulleniyor. Ve sonunda… aralarındaki çekim artık inkâr edilemez hale geliyor. Kıskançlık, öfke, travmalar ve gizem… Hepsi birleşip tutkulu bir geceye, bir itirafa, bir yakınlaşmaya dönüşüyor. Alsancak’ın yağmurlu geceleri, Kordon’un rüzgârı ve eski binaların gölgeleri… Hepsi bu aşkın fonunu oluşturuyor. Sonunda: Orhan Arslan, Bülent’in amcası, geçmişin sırlarını açıklıyor ve büyük bir yüzleşme yaşanıyor. Bülent ve Ece hem geçmişleriyle hem birbirleriyle barışıyor. Hikaye, tutkulu, kırılgan ama mutlu bir son ile kapanıyor; birlikte yeni bir başlangıç yapıyorlar.

Hayranı olduğu çocuğa yabancı numaradan yazacaksın en fazla ne olabilir ki

Zihninde kaybolan anılar yıllar sonra gün yüzüne çıktığında herşey eskisi gibi olabilecek mi? Mirel, çocukluğunu gölgeler arasında geçiren bir kadındır. Ablasıyla büyütüldüğü örgüt, bir kazayla hayatını paramparça eder. O gün sadece anılarını değil ablasını da kaybeder. Zihninde kaybolan anılar yıllar sonra gün yüzüne çıktığında, düşündüğü tek şey ablasını bulmak, canı pahasına savaşmak olur. Sırrı çözmek için Eğitmen olarak katıldığı örgüt, onu hiç bilmediği bir yola sokar. Hatalar, belkide kayıplara yol açar. Ama o herşeyden habersiz karşısına çıkan adam herşeyi değiştirir...

Biri kanunların koruduğu altın kafeste bir prenses, diğeri o kafesi yıkmaya yeminli bir düşman... "Bir kafesten kaçıp, bir diğerine sığınmak özgürlük müdür?" Kader şakağına dayandığında, Meyra`nın önünde iki yol vardı: Babasının altın kafesinde yavaşça ölmek ya da Barlas Soykan`ın barut kokan cehenneminde yanmayı göze almak. O gece bir silah patladı. Bir mühür kırıldı. Ve bir Cennet Kuşu, uçabilmek için kanatlarını feda etti. Artık geri dönüş yok. Çünkü bazı cennetler, yalnızca düşerken el ele tutuşanlara açılır.

İkisi de bilmiyorlardıki hayatlarını hatalarını yapıyorlardı . Gözyaşı sağ gözden akarsa mutluluktan , sol gözden akarsa acıdandı . Derininki hep soldan akardı ve oda bilirdi sebebinin acı olduğunu . Onu yakansa bu gerçeği bilmesiydi . Derin magazincilere evlilik yalanı atar ve magazinciler derini sıkıştırırlar . Alp derini sıkıştırdıklarını anlayıp magazincilere derinle evli olduğu iddiasını atar . #romantizm#aksiyon#ihanet#mafya#evlilik#boşanma#nefret#aşk#sevda#karanlıkdünya

Konuyla alakalı olarak Nazım Hikmet’in güzel sözü aklıma geliyor “Her gelen sevmez ve hiçbir seven gitmez, unutma Bil ki giden dönüyorsa, sevdi…” ~ Ben o gün hiç tanımadığım bilmediğim tanışmaktan korktuğum siyahla evleneceğimi bilmiyordum… hatta dinleneceğimi ve aşık olacağımı bile…

COK VAR SMUTUN KRALİ GELDİİİ

"Yedi Tepe`nin üzerinde yükselen bir imparatorluk, yedi günahın üzerine kurulmuş bir masa ve o masayı devirmeye yemin etmiş bir kadın..." İstanbul’un ışıltılı silüetinin altında, kimsenin fısıldamaya bile cesaret edemediği bir meclis hüküm sürerdi: Yedi Tepe Konseyi. Her ailenin masada bir yeri, her elin bir kanlı görevi vardı. Karahanlar ise bu karanlık satranç tahtasının sarsılmaz şahıydı. Ta ki dört yıl önce, bembeyaz bir gelinliğin ardına gizlenmiş bir intikam, Karahan malikanesinin kapısından içeri sızana kadar. Efsun Karas... Kimine göre bir hırsız, kimine göre bir yuva yıkan, Aras Karahan’a göre ise ailesinin onuruna sürülmüş en büyük `Leke`. Dört yıl önce Efe Karahan ile evlenip iki ay içinde ortadan kaybolduğunda, geride sadece paramparça bir gurur ve çalınmış sırlar bırakmıştı. Şimdi Efsun geri dönüyor. Yanında kendi "günahkâr" ekibiyle: Cansu: Dijital dünyanın pembe saçlı kaosu. Meltem: Şifayı zehirle takas eden soğuk neşter. Defne: İnsan ruhunun en kuytu köşelerini soyan bir dolandırıcı. Efsun’un bu seferki hedefi sadece para değil, Karahanların o sarsılmaz tahtını yerle bir etmek. Ancak unuttuğu bir şey var: Aras Karahan. Aras, dört yıl boyunca bu `lekeyi` temizlemek için bekledi. Şimdi karşısında duran kadına baktığında gördüğü tek şey nefret değil; nefretinden daha yakıcı, kontrol edemediği bir kıvılcım. Bir yanda kadim kurallar, diğer yanda kuralları çalanlar. Bir yanda intikam yemini, diğer yanda yasak bir aşkın külleri. "Zehir, bazen en çok panzehirine yaklaştığında öldürücüdür Aras Karahan. Ve ben, senin damarlarında dolaşan o tek panzehirim."

Bir kızın okuldaki crush açılaya çalışması 🤦‍♀️☁️👩🏽🧎🏼🧎🏼🧎🏼🧎🏼

İş kadını evli bir adama aşık olur. Bunun etik olmadığının bilincinde olan kadın bu aşka karşı savaşır, aşkın ateşine tutkusuna direnmeye çalışır.

Patroniçe Serisi 2. Kitap Gül Kanat ⚜️ Pamir Alp, "Bu kattaki bir odaya girer yatarız." deyip, içki kokulu nefesini yüzüme üflediğinde sinirle yüzümü buruşturdum. "Bana bak, pis sarhoş! Doğru, odana çıkıyorsun!" dedim ve kollarının altından çıkıp merdiven basamaklarını tırmanmaya başladım. Ta ki homurtusunu duyana kadar. Üçüncü basamakta dururken, omzumun üzerinden onun yere yığılan bedenine baktım ve, "Merdivenleri çıkmayı başarırsan eğer, sen uyuyana kadar yanında dururum." dedim, ona istediğini vererek. Zaten en fazla birkaç dakika sürerdi uykuya dalması. O uyuduktan sonra da ben kendi odama gider ve bu geceyi hiç yaşanmamış gibi yaparak kalbime gömerdim. Çünkü biliyorum; beynin yaşananları unutsa da kalbin ne hissettiğini hiçbir zaman unutmaz. "Doğruyu mu söylüyorsun?" diye sorduğunda, yönümü ona çevirerek durup gözlerine baktım. Ona yalan söylediğimi mi düşünüyordu? Benim hakkımda ne düşündüğünü öğrenme isteğiyle savaştım. Kendimle. Boğazımı temizleyerek, "Sana yalan söylediğimi mi düşünüyorsun?" dedim, sorgulayıcı bir ifadeyle. Pamir Alp yerinde doğrulmaya çalışarak tırabzanlardan destek aldı ve ayağa kalkmayı sarsak adımlarla başardı. Uzun boyuyla karşıma geçtiğinde ne hissetmem gerektiğini bilemedim. Korku mu, heyecan mı yoksa bambaşka bir duygu mu karar veremiyordum. "Bana tam anlamıyla dürüst de değilsin." dediğinde, kuruyan dudaklarımı ıslatma ihtiyacıyla dolup taştım. "Sen de öyle." "Evimdeki yabancı sensin." "Sen de bana yabancısın." dediğimde, merdiven basamaklarını dengesizce tırmanmaya başladı. Her bir adımında boğazımın yandığını hissederken, bedenim gerginlikle kasılmıştı. Bana daha çok yaklaştı ve derinden çıkan tok sesiyle, "Ben, senin evin miyim?" diye sordu.

Evime yemek siparişimi teslim etmek için gelen kaslı kuryeyi(?) unutmak mümkün değildi. Her yerde karşıma çıkıyordu ve bana kendini hatırlatıyordu. Asla kurtulamıyordum. Ama nereden bilebilirdim ki onun tüm dünyam olup kalbime iz bırakacağını... 🌷✨ Uyarı: Kitabın kurgusu tamamen benim olmakla birlikte olası bir kopya durumuna karşı şikayette bulunmaktan çekinmeyeceğmi bildiririm...

SM*T İÇERİR❗Kalbi paramparça olan bir kadın ve onunla aynı şekildeki adam. İkiside sadece birbirine muhtaç. Birbirlerinin kokusuna o kadar bağımlılarki sanki bir santim uzak kalsalar ölecek gibi hissediyorlar. Ama akılda birkaç soru var. Bahsi geçen kadın eflina peki, ama adam olarak bahsi geçen kişi kim? Biricik patronu quarino mu? Yoksa kitaba sonradan eklenecek biri mi?

Kitabıma bir şans verin bence… "Tarih, sadece savaşanların değil; bir Bey`in yüreğine mühür vuranların da kaderini yazar." Kendi zamanından kopup gelen Neva , kendini 13. yüzyılın vahşi bozkırlarında, Karaman`ın en heybetli kılıcı Mehmet Bey`in otağında bulduğunda; elinde ne bir pusula vardı ne de sığınacak bir kimse. Bir yanda modern dünyadan kalan korkuları, diğer yanda kocaman cüssesi ve uzun boyuyla gökyüzünü bile gölgeliyordu, bakışlarıyla dağları titreten, merhameti gazabından zor saklı bir Bey...

"Karanlık Aşk" romanı ana karakter Aras`ın mafya lideri olan babasının ölüm haberini almasıyla başlar. Şehrin karanlık, yağmurlu ve neon ışıklı atmosferinde babasının sığınağına giden Aras, burada geçmişin travmalarıyla yüzleşir. Babasının çalışma odasında parlayan eski bir tılsım bulan Aras, bu tılsım sayesinde babasından gelen gizli bir hologram mesajını tetikler; mesajda babası ona "gerçek düşmanını bilmesini" öğütler. Bu keşif, Aras`ı dedesinden kalma, içinde mistik kitapların ve bilim kurgu cihazlarının bulunduğu gizli bir laboratuvara götürür. Burada duyduğu gizemli bir fısıltı, ona intikam zamanının geldiğini haber verir. Babasının eski adamlarıyla yüzleşmek üzere barınağa giden Aras, büyük bir şok yaşayarak eski aşkı Elif`i düşman planlarının tam ortasında bulur...

Birbirinden nefret eden iki yüzücü Zeynep ve Kerem bir olay yüzünden sahte sevgili olup nefretleri in aşka dönmesi.

Umarımm beğenirsinizz

"Bazen en parlak yıldızlar, en koyu karanlığın içinde gizlenir." Luna Aydın için gökyüzü, kaçabileceği tek sığınaktı. Yıldızların sessizliği, İstanbul’un gürültüsünden ve ailesinin ona sunduğu "altın kafes"ten çok daha huzurluydu. Ancak yeni başladığı o camdan binalı, soğuk bakışlı özel okul, Luna’nın teleskobunu yere düşürüp parçalayacak kadar sert bir dünyaydı. Peki ya bu ışıltılı okulun karanlık köşelerinde, parıltılı hayatların ardında saklanan sırlar? Karan Efe Demirhan. Gözlerinde fırtınalar taşıyan, kuralları kendi yazan ve ait olmadığı bir zenginliğin içinde emanet bir hayat yaşayan o çocuk... Yanında sessiz tehlikeler ve keskin zekalarla örülü grubuyla, okulun sarsılmaz otoritesi. Luna, bu yabancı gezegende hayatta kalmaya çalışırken, kendini Karan’ın çekim alanında bulacağını hiç tahmin etmemişti. Biri ışığı arıyordu, diğeri karanlığa hapsolmuştu. Ama ikisi de aslında... Aynı gökyüzünün altındaydı.

O bir gölgeydi; tehlikeli, güçlü ve kaçınılmaz.O bir limandı; güvenli, sıcak ve çekici.Gülce için seçim basitti: ya kalbinin sesini dinleyecek, ya da geçmişin zincirlerinden kurtulamayacaktı.

Merhabalar, öncelikle belirtmeliyim ki kitap yazmayı ilk defa deniyorum eleştiriye tabii ki açığım ama bilmelisiniz daha önce hiç kitap yazmadım, yazmayı da denemedim. Lara, hayali olan o Aşk`ın Şehri Paris`e sonunda gidebilecekti. Kendi başarısı sayesinde hayallerini gerçekleştirmek için çıktığı bu yolda, gerçek aşkını bulabileceğini aklının ucundan bile geçirmiyordu.

Sakin bir lise hayatı süren Kübra nın açtığı çizim hesabına gelen bir mesaj ile ilk defa hissetmeye başladığı duyguları kabullenemezken ani gelişen bir olay yüzenden o hisleri kalbinin en derinine gömer ama bu hislerin bir gün ortaya çıkacağını düşünmez …

sevsene beni texting