Elis, üniversiteye başlamadan önce abisi ve onun sürekli evlerinde kalan arkadaşlarıyla aynı üniversiteye gideceğinden habersizdir. Abisinin arkadaşlarını az çok tanır samimi ve iyi insanlardır ancak adı Kutay olan arkadaşı uzun boylu,sessiz,soğuk ve gerekmedikçe konuşmayan biridir, diğerlerinden oldukça farklıdır. Bir gece elektrikler kesilince karanlıktan korkan Elis, abisini bulmaya çalışırken ayağını burkar. Yardımına gelen kişinin abisi olduğunu sanıp ona söylenirken, kendisini kucağında taşıyan kişinin aslında Kutay olduğunu sonradan fark eder. O gece yaşadığı utancı atlatamadan, Kutay`ın telefonuna gelen bir kız mesajını görür ve Kutay`ın hayatında biri olduğunu sanan Elis, bunun neden canını bu kadar acıttığını ise bir türlü anlayamaz. Çünkü bazen insan, kalbini ne zaman birine kaptırdığını en son kendisi fark eder.

"Ne diyor şair?" diye sordu. Bir adım daha yaklaştı bana. "Ne diyor?" dedim cilveli sesimle. "Aşk bodrumda yaşanıyormuş güzelim" dedi ve elini arkamdaki duvara yasladı. "Seni tanıdıktan sonra ne kadar doğru bir söz olduğunu anladım" __________________☆__________________ Sare öğretmenliğine devam etmek için yıllarının geçtiği kasabaya tayin isteyen yirmi altı yaşında bir genç kızdır. Gittiği kasabada dedesinin tamirhanesinde çalışan Karanla tanışmak hayatının dönüm noktası olur. Sinirli, fevri ama bir o kadarda merhametli olan Karanla; çocuk ruhlu, rengarenk kişilikli Sareyi ve aynı zamanda sıcacık bir mahalle kurgusu okumak istiyorsan bu kitap tam sana göre... Cem Karaca- Tamirci Çırağı

En son ne zaman görmüştüm onu? 3 yıl? ya da 4? ‘’Bu bizim son görüşmemiz olacak Neva.’’ demişti Baran. Hayatımdan tamamen çıkıp giderken sadece bir cümle söylemekle yetinmişti. Altı kelime… Daha fazlasına gerek duymamıştı. Peki ya şimdi? Ne değişmişti? Beni ona hatırlatan neydi? Ansızın yanına çağırmasının bir sebebi olmalıydı. Sözünden döndürecek bir sebep.

“Bazı insanlar hayatına tesadüfen girer. Bazılarıysa çok daha önceden yazılmıştır.” Kumsal’ın hayatı sıradan görünüyordu. Üniversite, arkadaşları, kahkahalarla geçen günler… Ta ki bir akşam gelen gizemli mesaj her şeyi değiştirene kadar. Geçmişten saklanan sırlar, beklenmedik karşılaşmalar, dostluklar, ihanetler ve kalbin söz geçiremediği bir aşk… Kumsal kendini hiç ait olmadığını düşündüğü bir hikâyenin tam ortasında bulur. Ama bilmediği bir şey vardır. Karşılaşmalar asla tesadüf değildir.

Yeni evine taşınan Damla olucaklardan habersiz alt komşusunun davetine gitti…

İlk başta birbirlerinden nefret edenler, daha sonra arkadaş olup, en sonunda sevgili olarak çıktılar… Düşmandan aşka denilebilir mi?

Bazı anlaşmalar, kalple değil imzayla başlar.

Siren sesleri, haykırışlar... bunlar günümüzde herkes için makul görülen kelimeler.Düşününce akla gelmeyecek olaylar şimdilerde dilimizden düşmez bir hale gelmiş. Devlet suskun, insanlar korkak, çocuklar oyunlarından esirgenmiş,bebekler ağlıyor... Normalleştirdiğimiz herşey bizim için bir yıkıma dönüşüyor. Zaman durmuş, ne gece gündüz ne de gündüz geceye döner olmuş. Sonra biri bağırıyor, "SAAT 9 OLDU NAZ UYAN!"

"Geçmişin fısıltıları ay ışığında yankılanırken, hiçbir sır sonsuza kadar gizli kalamaz. Özür dilerim Dolunay`ım." "Bazı insanlar dolunay gibi hayatına bir kez doğar; gittiklerinde ise hiçbir gece eskisi kadar aydınlık olmaz."

Sıradan bir eğlence gecesi sanıyordu. Oysa arkadaşlarıyla yeni açılan kulübe girdiği an, geri dönüşü olmayan bir hikâyenin içine sürüklenecekti.

"Sana zarar gelmesin diye kendimden bile korurum,Açelya. Sana yemin olsun ki bunu yapacak kadar çok seviyorum seni." °°° Spor Romantizmi! Çalıntı durumunda adli işlem başlatılacaktır!

Seungmin yıllar sonra onu terk eden sevgili yani patronuyla karşılaşır

Alayça Aladağ ne kadar reddedilirse reddedilsin vazgeçmeyenlerden olmuştu. Gönderdiği dosyalar geri çevrilmiş, hayalleri küçümsenmişti. Ama o pes etmek yerine kendi yolunu çizmiş, kendi yayınevini kurmuş ve adını herkesin duyduğu bir yazara dönüşmüştü. Başarısını kimseye borçlu değildi. Bu yüzden, her şeyi hazır bulan insanlara tahammül edemiyordu. Özellikle de Alpay Demirhan`a. Başarılı bir iş insanı olan Alpay, Alayça`nın gözünde yalnızca ailesinin soyadının ve servetinin sağladığı ayrıcalıklarla bulunduğu yere gelmiş biriydi. Alpay ise Alayça`nın kendisi hakkında verdiği hükümlerden fazlasıyla sıkılmıştı. Bir ödül gecesinde çekilen tek bir fotoğraf, ikisini de hiç istemedikleri bir oyunun içine sürükledi. Magazin çoktan kararını vermişti. Artık herkes Alayça Aladağ ve Alpay Demirhan`ın birlikte olduğuna inanıyordu. Çıkan haberlerin önüne geçebilmek için sevgili rolü yapmak zorunda kaldıklarında, birbirlerinden hoşlanmadıkları gerçeğini saklamak sandıklarından çok daha zor hâle geldi. Çünkü bazı hikâyeler bir yanlış anlaşılmayla başlar. Bazı duygular ise ne kadar inkâr edilirse edilsin büyümeye devam eder. Ve bazen en büyük hata, bir insanı tanımadan onun hakkında hüküm vermektir. ORENDA

Türkoğlu ve Demiray aileleri eskiden çok yakınken sürekli, tatillerde bile aynı yazlıklarda kalırken bir anda uzaklaşırlar. Ailelerin arasını bozacak ve ibreyi tersine döndürecek bir olay.. Bora`ya küçüklüğünden beri sırılsıklam aşık olan ve onun sevgilisi olmasına rağmen Bora için her şeyi yapabilecek Hilal büyüyüp tahmin edilen gibi ünlü bir kadın olur ve hatta nişanlanır. Hilal`in dedesinin 40`ında ikili tekrardan bi araya geldiğinde Bora Hilal`i tanıyamaz bile ve Bora o andan itibaren Hilal`in peşinden koşar...

Boksör oğlan& jimnastikçi kız Ve mafya... İklim kaybetmeye alışmış bir kız. Ailesini bir trafik kazasında kaybettiği gün, sadece onları değil, hayatını ayak tutan her şeyi geride bırakır. Jimnastik bedenine değil ruhunu ayakta tutan şeydir Fakat artık o da yoktur. Yazgı Aksa`nın, yeni bir şehir ve yeni bir okula gelmesiyle, özel bir okula yazılır. Okulun parıltılı güzel boyanmış duvarların ardına illegal dövüşler, yasadışı maçlar ve herkesin bildiği ama kimsenin konuşamadığı bir dünya vardır. Yazgı bu dünyanın tam ortasını istemeden düşer kaçtığı sandığı geçmişi ise onun bir çimenliğin ortasına tek başına yakalar. Ayaz, çocukluğundan beri yumruklarıyla konuşan bir çocuktur. Güçlüdür, sessizdir, tehlikelidir. Ve bazen bir adım aşk mesafededir. Bazen ise bir yumruk kadar.

Yanımdaki adını bilmediğim şahısın şaçları çok ilginçti turuncu artık bir adı var "havuç kafa" diye güldüm Yanımdaki kişi oflandı niye gülmedi ki komikti "Çilli horoz" Bir dakika o bana çilli horoz mu demişti ben bunu döverim hemen ayağa kalktım "sen kime çilli horoz diyorsun havuç kafa"

‼️ABİMİN ARKADAŞI ve MAHALLE KURGUSUDUR ‼️TÜM HAKLARI BANA AİTTİR ‼️KİTABIN (Ç)ALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEMLERE BAŞVURULACAKTIR. ‼️UYARI‼️ KİTAPTA ARGO,YETİŞKİN İÇERİK OLACAKTIR BİLGİNİZE

-İhtiyarladın.. +Senin de doğum günün kutlu olsun Eren.

belirli nedenlerden dolayı okulun değiştiren seungmin yeni okulunda kalemliğinin ve çantasının içinde kâğıttan kalpler bulur

"Kebapçıyım ben." "Eee kebapçılar sevilemez diye bir kural mı var?"

Hayatta bazı zamanlarda hiç duygularınızı hissetmediğiniz oldumu? Benim oldu demek çok klasik ama ismini adlandıramadığım herkesin his dediği duyguları yaşamamamın hikayesi yada hep öyle olacağını düşünürdüm taki yönsüz olan duygularım yayına girene kadar

Aşk neydi? Yaz ateşi mi? Bir anlık heves mi? Aşk ömürlük verilecek bir sözdü. Bu söze yüreğini adamaktır. Yüreğini ömürlük sözlere adayan aşkların hikayesine hoşgeldiniz...

Egemen ile Eslem Novera Akademi Kolejinde lise öğrencileridir.Eslem içe kapanık bir kiz iken Egemen onun tam tersidir.İste hikayelerinin de en heyecan verici bölümlerini sizlerle buluşturmaya geldim.İyi okumalar dilerim!(sizi bunaltmamak adına açıklamayı kısa tuttum.)

“Benden kaçabilirsin sanıyorsun, ama adımların nereye giderse gitsin, gölgen yine bana ait. Adını bile fısıldamadan yaşayamam; sen, kendini unutsan bile bende kalacaksın.” Alpay Aras Demirkıran “Onun karanlığında boğulmakla, onsuz yaşayamamak arasında kaldım… ve galiba ikincisi daha korkutucu.” Simay Altan Gazeteci olan Simay, kimsenin cesaret edip eline alamadığı dosya üzerinde çalışmaya başlar. Bu dosya, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği mafya patronu Alpay Aras Demirkıran’ın dosyasıdır. Bunun hayatındaki en büyük haber olacağını sanıyordu. Oysa bu, hayatını geri dönüşsüz bir şekilde çalacak adamla tanışmasının başlangıcıydı. Sigara dumanı, yağmur kokusu ve tehlikenin çekici yüzü… Simay, her adımda daha çok karanlığa çekiliyordu. Ve bazen, en büyük hata; gerçeği ararken, onu koruyacak olanın aynı zamanda seni mahvedecek kişi olmasıydı. ~Kesit~ "Sana olan bu his," diye başladı, parmakları kucağındaki tenimi okşarken. "Bu, sadece bir aşk değil. Bu, benim varoluşumun tek nedeni. Sen, benim son sığınağım, ilk ve tek zaafımsın." Aras... Bu adam... O, bir mafyaydı. Kanlı elleri, karanlık sırları ve tüm dünyayı yönetme gücü vardı. Ama bana baktığında, o kehribar gözlerde gördüğüm şey... o, dünyanın en büyük zayıflığıydı. Ve o zayıflık, bendim. ​Bana "zaafım" demesi... Bu, bir milyon dolarlık mücevherden daha değerliydi. Onun için zaaf olmak, tüm o zırhının, tüm o kontrolünün tek çatlağı olmak demekti. O, hayatı boyunca düşmanlarının en ufak bir zayıflığını bile acımasızca kullanırdı. Ama şimdi, en büyük zaafını, tüm bu gücün merkezinde, bir kontrol odasında kucağına almıştı. ​Bu bir aşk değil, bu bir bağlılık yeminiydi. Beni, varoluşunun tek nedeni olarak görüyordu. O kadar saf, o kadar karanlık ve o kadar delice bir sevgi ki, beni boğuyordu. Nefesim daralıyordu ama bu boğulma, bana hayat veriyordu. ​Kendimi bildim bileli güven arıyordum. Ama Aras`ın sunduğu bu güven, normal bir liman değildi; bu, tüm dünyadan koparılmış, sensörlerle ve bir erkeğin yıkıcı aşkıyla korunmuş, yalıtılmış bir kaleydi. ​Onun laneti bendim... ​Eğer ben onun ilk ve tek zaafıysam, o da benim son ve tek sığınağımdı. Ve biliyordum ki, bir gün o zaafı için dünyayı yakarsa, ben o alevlerin içinde gülümseyerek yanacaktım.

SON VASİYET Bazı kararlar hayatı değiştirir, bazıları ise kaderi... Bu mu kader ha! Bu mu; diye bağıran kızın sesleri beyninin içinde dönüp duruyordu tam o anda bişey onu o karanlıktan çekip aldı...