Açıklama yokk Bu pinterest hesabını takip eder misiniz? UMAY0217

İki çapkın adam... Onların dünyalarını tersine çeviren iki aşk... Birbirinden farklı dünyaların, bambaşka hayallerin ve hayatların kesiştiği maceralar... BANA ANNEMİN MASALLARINI ANLATMA. UYANMA VAKTİ GELDİ SEVGİLİM, ÖP BENİ...

seviliyosunuz sizler ne kadar okursanz o kadar yeni Bölüm gelir

Gece kadar sessiz sabah kadar aydınlık yıldızlar kadar kalabalık güneş kadar yanlız

Resmi kayıtlara göre ben bir ölüyüm. Bir numara, bir dosya ve soğuk bir mezar taşından ibaretim. Haksız yere müebbet yediğim o hücreden çıktığım gece, bana bir hayat değil, bir silah sundular. Adı haritalarda geçmeyen, hiç kimsenin bilmediği o akademiye adımımı attığımda tek bir kural vardı: Öldürmezsen, ölürsün. Ama asıl tehlikeyle daha sonra yüzleşeceğimden haberim yoktu. Yüzünü maskesiyle, ruhunu karanlığıyla örten o çocuk... Bakışları bir namlu kadar soğuk, dokunuşu ateş kadar yakıcı. İkimizde bir birimizden nefret ederken bu nefretin farklı bir duyguya dönüşeceğinden ikimizde habersizdik. Ama ikimizin de bildiği tek şey vardı: Bu hikayenin sonunda ya birbirimizi iyileştireceğiz ya da içine düştüğümüz karanlıkta birlikte yok olacağız.

Seni sevdiğimi sanmıştım

Yeni bir şehir, yeni bir okul, yeni yüzler… Dicle, Ankara`dan İstanbul`a taşındığında her şeyin bu kadar karmaşıklığını düşünmemişti. Yalnızlık hissiyle boğuşurken, okulun kantinde kahvesini alırken yaşadığı bir karmaşa, hayatı tamamen değişecekti. Barış... Soğuk, mesafeli, gizemli... Dicle`yi her zamankinden uzaklaştıran ama aynı zamanda daha fazla meraklandıran biri. Onun duvarlarının arkasında ne var? Neden bu kadar uzak duruyor? Dicle, yeni okulda ki arkadaşlık ilişkileri, dedikodular ve kıskançlıklar arasında yolunu bulurken, Barış`la aralarındaki mesafe giderek daralıyor. Ama bazı sırlar vardı. Bazen her şey yalnızca bir kahveyle hatta tesadüfle başlar… "Sadece Bir Kahve" Tesadüflerle başlayan, kahve kokulu, sıcacık, aşk, dostluk ve sırlarla dolu bir romantik komedi! Dicle ve Barış`ın kahve kokan hikâyesine hazır mısınız? Tesadüflerle başlayan, kahve kokulu, sıcacık bir romantik komedi!

Alsancak’ın loş sokaklarında başlayan bir karşılaşma… Bülent Arslan, 27 yaşında, keskin zekâlı bir gazeteci. İnsanlara güvenmekte zorlanan, geçmişindeki travmalarla yüzleşememiş bir adam. Bir kazada ailesini kaybetmiş ve kalbinde hâlâ o yarayı saklıyor. Ece Yılmaz ise 25 yaşında bir psikolog. Empatik ve sabırlı, ama kendi çocukluk yaraları onu zaman zaman kırılgan ve kıskanç yapıyor. Baskıcı bir ailede büyümenin izleri hâlâ ruhunda… İkisi tesadüfen bir olayda karşılaşıyor. Başta sert tartışmalar ve önyargılar… Bülent’in keskin dili, Ece’nin kararlı tavrı… Nefret ve yanlış anlaşılmalar doğuyor. Ama kader onları ortak bir krizle bir araya getiriyor. Bir dava, eski bir kaza dosyası veya gizemli bir araştırma… Artık birlikte çalışmak zorundalar. Birbirlerinin farklı yönlerini görmeye başladıkça, nefretin içinde merak ve çekim filizleniyor. Bu süreçte Mert Kaya ve Selin Demir gibi yan karakterler kıskançlık, destek ve yanlış yönlendirmelerle dinamiği güçlendiriyor. Geçmişin acıları gün yüzüne çıkıyor: Bülent ailesini kaybettiği kazanın ardındaki sırlarla yüzleşmek zorunda kalıyor. Ece, kendi baskıcı aile geçmişini kabulleniyor. Ve sonunda… aralarındaki çekim artık inkâr edilemez hale geliyor. Kıskançlık, öfke, travmalar ve gizem… Hepsi birleşip tutkulu bir geceye, bir itirafa, bir yakınlaşmaya dönüşüyor. Alsancak’ın yağmurlu geceleri, Kordon’un rüzgârı ve eski binaların gölgeleri… Hepsi bu aşkın fonunu oluşturuyor. Sonunda: Orhan Arslan, Bülent’in amcası, geçmişin sırlarını açıklıyor ve büyük bir yüzleşme yaşanıyor. Bülent ve Ece hem geçmişleriyle hem birbirleriyle barışıyor. Hikaye, tutkulu, kırılgan ama mutlu bir son ile kapanıyor; birlikte yeni bir başlangıç yapıyorlar.

Hayranı olduğu çocuğa yabancı numaradan yazacaksın en fazla ne olabilir ki

Zihninde kaybolan anılar yıllar sonra gün yüzüne çıktığında herşey eskisi gibi olabilecek mi? Mirel, çocukluğunu gölgeler arasında geçiren bir kadındır. Ablasıyla büyütüldüğü örgüt, bir kazayla hayatını paramparça eder. O gün sadece anılarını değil ablasını da kaybeder. Zihninde kaybolan anılar yıllar sonra gün yüzüne çıktığında, düşündüğü tek şey ablasını bulmak, canı pahasına savaşmak olur. Sırrı çözmek için Eğitmen olarak katıldığı örgüt, onu hiç bilmediği bir yola sokar. Hatalar, belkide kayıplara yol açar. Ama o herşeyden habersiz karşısına çıkan adam herşeyi değiştirir...

Biri kanunların koruduğu altın kafeste bir prenses, diğeri o kafesi yıkmaya yeminli bir düşman... "Bir kafesten kaçıp, bir diğerine sığınmak özgürlük müdür?" Kader şakağına dayandığında, Meyra`nın önünde iki yol vardı: Babasının altın kafesinde yavaşça ölmek ya da Barlas Soykan`ın barut kokan cehenneminde yanmayı göze almak. O gece bir silah patladı. Bir mühür kırıldı. Ve bir Cennet Kuşu, uçabilmek için kanatlarını feda etti. Artık geri dönüş yok. Çünkü bazı cennetler, yalnızca düşerken el ele tutuşanlara açılır.

İkisi de bilmiyorlardıki hayatlarını hatalarını yapıyorlardı . Gözyaşı sağ gözden akarsa mutluluktan , sol gözden akarsa acıdandı . Derininki hep soldan akardı ve oda bilirdi sebebinin acı olduğunu . Onu yakansa bu gerçeği bilmesiydi . Derin magazincilere evlilik yalanı atar ve magazinciler derini sıkıştırırlar . Alp derini sıkıştırdıklarını anlayıp magazincilere derinle evli olduğu iddiasını atar . #romantizm#aksiyon#ihanet#mafya#evlilik#boşanma#nefret#aşk#sevda#karanlıkdünya

Konuyla alakalı olarak Nazım Hikmet’in güzel sözü aklıma geliyor “Her gelen sevmez ve hiçbir seven gitmez, unutma Bil ki giden dönüyorsa, sevdi…” ~ Ben o gün hiç tanımadığım bilmediğim tanışmaktan korktuğum siyahla evleneceğimi bilmiyordum… hatta dinleneceğimi ve aşık olacağımı bile…

Bir kızın okuldaki crush açılaya çalışması 🤦‍♀️☁️👩🏽🧎🏼🧎🏼🧎🏼🧎🏼

İnsanın en büyük çöküşü sevdiği adam olur muydu? Eflin için öyleydi. Eflin Efnan Bardın. İşinde oldukça başarılı ve tuttuğunu koparan bir avukattı. Babasının bir patlama sonucunda cinayete kurban gitmesinden sonra babasını öldüren adamın bir seri katil olduğu anlaşılır. Bunun sonucunda Eflin yıllar önce en büyük kırgınlığı yaşadığı kardeşim dediği eski en yakın arkadaşı ile birlikte bu katilin peşine düşer ama gerçek sandıklarından da daha derin bşe sırrı içinde barındırıyordur. Suç dediğim göz ile görülen değil ruh ile okunandır.

İş kadını evli bir adama aşık olur. Bunun etik olmadığının bilincinde olan kadın bu aşka karşı savaşır, aşkın ateşine tutkusuna direnmeye çalışır.

Patroniçe Serisi 2. Kitap Gül Kanat ⚜️ Pamir Alp, "Bu kattaki bir odaya girer yatarız." deyip, içki kokulu nefesini yüzüme üflediğinde sinirle yüzümü buruşturdum. "Bana bak, pis sarhoş! Doğru, odana çıkıyorsun!" dedim ve kollarının altından çıkıp merdiven basamaklarını tırmanmaya başladım. Ta ki homurtusunu duyana kadar. Üçüncü basamakta dururken, omzumun üzerinden onun yere yığılan bedenine baktım ve, "Merdivenleri çıkmayı başarırsan eğer, sen uyuyana kadar yanında dururum." dedim, ona istediğini vererek. Zaten en fazla birkaç dakika sürerdi uykuya dalması. O uyuduktan sonra da ben kendi odama gider ve bu geceyi hiç yaşanmamış gibi yaparak kalbime gömerdim. Çünkü biliyorum; beynin yaşananları unutsa da kalbin ne hissettiğini hiçbir zaman unutmaz. "Doğruyu mu söylüyorsun?" diye sorduğunda, yönümü ona çevirerek durup gözlerine baktım. Ona yalan söylediğimi mi düşünüyordu? Benim hakkımda ne düşündüğünü öğrenme isteğiyle savaştım. Kendimle. Boğazımı temizleyerek, "Sana yalan söylediğimi mi düşünüyorsun?" dedim, sorgulayıcı bir ifadeyle. Pamir Alp yerinde doğrulmaya çalışarak tırabzanlardan destek aldı ve ayağa kalkmayı sarsak adımlarla başardı. Uzun boyuyla karşıma geçtiğinde ne hissetmem gerektiğini bilemedim. Korku mu, heyecan mı yoksa bambaşka bir duygu mu karar veremiyordum. "Bana tam anlamıyla dürüst de değilsin." dediğinde, kuruyan dudaklarımı ıslatma ihtiyacıyla dolup taştım. "Sen de öyle." "Evimdeki yabancı sensin." "Sen de bana yabancısın." dediğimde, merdiven basamaklarını dengesizce tırmanmaya başladı. Her bir adımında boğazımın yandığını hissederken, bedenim gerginlikle kasılmıştı. Bana daha çok yaklaştı ve derinden çıkan tok sesiyle, "Ben, senin evin miyim?" diye sordu.

Kitabıma bir şans verin bence… "Tarih, sadece savaşanların değil; bir Bey`in yüreğine mühür vuranların da kaderini yazar." Kendi zamanından kopup gelen Neva , kendini 13. yüzyılın vahşi bozkırlarında, Karaman`ın en heybetli kılıcı Mehmet Bey`in otağında bulduğunda; elinde ne bir pusula vardı ne de sığınacak bir kimse. Bir yanda modern dünyadan kalan korkuları, diğer yanda kocaman cüssesi ve uzun boyuyla gökyüzünü bile gölgeliyordu, bakışlarıyla dağları titreten, merhameti gazabından zor saklı bir Bey...

"Karanlık Aşk" romanı ana karakter Aras`ın mafya lideri olan babasının ölüm haberini almasıyla başlar. Şehrin karanlık, yağmurlu ve neon ışıklı atmosferinde babasının sığınağına giden Aras, burada geçmişin travmalarıyla yüzleşir. Babasının çalışma odasında parlayan eski bir tılsım bulan Aras, bu tılsım sayesinde babasından gelen gizli bir hologram mesajını tetikler; mesajda babası ona "gerçek düşmanını bilmesini" öğütler. Bu keşif, Aras`ı dedesinden kalma, içinde mistik kitapların ve bilim kurgu cihazlarının bulunduğu gizli bir laboratuvara götürür. Burada duyduğu gizemli bir fısıltı, ona intikam zamanının geldiğini haber verir. Babasının eski adamlarıyla yüzleşmek üzere barınağa giden Aras, büyük bir şok yaşayarak eski aşkı Elif`i düşman planlarının tam ortasında bulur...

​AYNI KULVARDA ​Zeynep ve Kerem için havuz, sadece bir yarış alanı değil; birbirlerine duydukları amansız öfkeyi akıttıkları bir savaş meydanıydı. Aynı kulübün iki dahi yüzücüsü olarak, yan yana geldikleri her an su kaynamaya başlar, aralarındaki amansız rekabet klor kokusuna karışırdı. Birbirlerinden nefret etmek, nefes almak kadar doğaldı onlar için. ​Ta ki o geceye, o meşum fotoğraf karesine kadar. ​Büyük bir yarışın ardından, kameralardan uzak bir köşede birbirlerine nefretle, adeta gözleriyle birbirlerini boğmak ister gibi baktıkları o an, dışarıdan bambaşka göründü. Sosyal medyaya sızan tek bir fotoğraf, tüm ülkeyi tek bir iddiayla çalkaladı: "Havuzun ezeli düşmanları gizli bir aşk mı yaşıyor?" ​Bu dedikodu dalgası bir felaket getirebilirdi ama beklenmedik bir fırsat doğurdu. Kariyerlerinin en büyük sponsorluk anlaşması, tam da bu "büyük aşkın" gölgesinde masaya yatırıldı. Şirketler bu kimyayı istiyordu, hayranlar bu aşkı görmek istiyordu. Kulüplerini ve kariyerlerini kurtarmak için tek bir çareleri vardı: Kameraların karşısına geçip, o fotoğraftaki yalanı gerçeğe dönüştürmek. Yani sahte sevgili olmak. ​Artık sadece madalya için değil, oynadıkları bu tehlikeli rolü bozmamak için de aynı kulvarda yüzmek zorundaydılar. Ancak kurallar net, sınırlar çizili olsa da suyun altındaki akıntılar her an yön değiştirebilirdi. Gözlerindeki o yakıcı nefret yerini yavaşça başka bir hisse bırakırken, asıl tehlikeyle yüzleştiler: ​İnsan, her gün geçmeye çalıştığı birinin kollarına sığınırken, kendi kalbine nasıl yenilmezdi? ​Oyun sahte, sponsorlar gerçekti. Peki ya aralarında başlayan o amansız çekim?

Umarımm beğenirsinizz

O bir gölgeydi; tehlikeli, güçlü ve kaçınılmaz.O bir limandı; güvenli, sıcak ve çekici.Gülce için seçim basitti: ya kalbinin sesini dinleyecek, ya da geçmişin zincirlerinden kurtulamayacaktı.

Merhabalar, öncelikle belirtmeliyim ki kitap yazmayı ilk defa deniyorum eleştiriye tabii ki açığım ama bilmelisiniz daha önce hiç kitap yazmadım, yazmayı da denemedim. Lara, hayali olan o Aşk`ın Şehri Paris`e sonunda gidebilecekti. Kendi başarısı sayesinde hayallerini gerçekleştirmek için çıktığı bu yolda, gerçek aşkını bulabileceğini aklının ucundan bile geçirmiyordu.

Sakin bir lise hayatı süren Kübra nın açtığı çizim hesabına gelen bir mesaj ile ilk defa hissetmeye başladığı duyguları kabullenemezken ani gelişen bir olay yüzenden o hisleri kalbinin en derinine gömer ama bu hislerin bir gün ortaya çıkacağını düşünmez …

Doğu’nun sert rüzgârları altında, Yelduran ve Kordağlı aşiretleri arasındaki kan davası yıllardır susmadan akıyordu. Bu kadim hesaplaşmanın ortasında, kimsenin istemediği bir kader serilmişti: Zoraki bir evlilik… Serhat Yelduran’ın buz gibi disiplinli dünyası ile Yıldız Kordağlı’nın hem ailesinin onuru hem de kendi kalbi uğruna verdiği bitmeyen savaş artık aynı çizgide buluşmak zorundaydı. Ama Yıldız eğilmeyi reddetti. Serhat’a denk durabilmek, onun kadar güçlü olabilmek için gecesini gündüzüne kattı. Evden kaçtı, çalıştı, sustu, direndi… Ve sonunda kendi bile inanamayacağı bir başarıyla, alın teriyle lise diplomasını aldı. Attığı her adım, Serhat’la aralarındaki görünmez bağı daha da gerdi; her bakış, her sessizlik ikisinin kalbinde aynı anda yankılanan bir yangına dönüştü. İstanbul’un karmaşasından Şanlıurfa’nın kadim sokaklarına uzanan yolları, sadece bir şehir değişikliği değil; ruhlarını sınayan, geçmişleriyle yüzleştiren bir yolculuktu. Geleneklerin gölgesi, kan davasının ateşi ve kaderin inatçı düğümü her adımlarına sinmişti. Ve aşk… Onların hayatında aşk bir masal değil; en tehlikeli çatışma, en yakıcı gerçekti. Kimi zaman bir yangın, kimi zaman en sessiz çığlık. Her şey yanarken başladı. Ve en büyük alev, suskunlukla büyüdü. Bu hikâye, Yıldız ve Serhat’ın; susarak direnen, yanarken bile birbirinden kaçamayan iki kalbin hikâyesidir. --- Doğu’nun kadim topraklarında, yıllardır kapanmayan bir yara… Yelduran ve Kordağlı aşiretleri arasındaki kan davası,