"Bugün kaçıncı kez öttü bu..." diye söylendi Mira, kolundaki sensöre sinirle bakarak. Umut gülümsedi. "Biliyor musun?" dedi. "Sensörün her öttüğünde bir çiçek dikeceğim." Mira kaşlarını çattı. "Ne?" "Böylece ondan nefret etmek yerine, her sesi yeni bir hayatın başlangıcı gibi hatırlarsın." "Bir gün çiçek dikmekten yorulursan?" Umut hiç düşünmeden cevap verdi. "O zaman orman olur." Bazı insanlar yazmak için yaşar. Bazılarıysa yaşayabilmek için yazar. Umut Aksu, hayatı boyunca kendini başkalarının hikâyelerinde arka planda kalan sessiz bir ağaç gibi hissetti. Mira Yıldırım ise kendi hayatına sığamayan bir kızdı. Biri satırlara tutunarak yaşadı. Diğeri o satırlara tutunarak hayatta kaldı. Ve bazen... İnsanı hayata bağlayan şey büyük mucizeler değil, bir ekranın ardındaki yabancı, bir sensör sesi ve o sese verilen küçücük bir sözdür. Peki ya bazen umut, bir duygu değil de bir insanın adıysa?

Ceren ve ata adında iki genç liseli 2 yıldır sevgilileri ve birbirlerini çok sevmektedirler fakat günlerden bir gün hiç bir haber vermeden birden bire ata ortadan kaybolur okulda yoktur ve ceren mesaj atar arar fakat her çaldığında aradığınız numara kullanılmamaktadır yazar fakat o numara atanın numarasıdır ceren atayi bulmaya çalışır ve na yazık ki o zamanlar ata dışlanan bir çocuk olduğu için hiçbir arkadaşına soramaz sınıf ve okuldakilere sorar okuldakiler tanimadiklarini söyler siniftakiler ise evet ata buradaydı fakat gitti nereye gittiğini bizde bilmiyoruz cevabını alır Ata çok değişik tuhaf bir kişiliğe sahip olduğu için ona hiçbir zaman ev adresini ailesini falan göstermemiştir ceren bunu pek umursamaz çünkü onun için sadece ataya olan aşkı vardır lise biter Ceren yeni bir hayata başlamak için farklı bir şehirde üniversiteye başlar fakat başladığı sınıfta birini görür ata... Ceren çok sevinir fakat ata onu tanımadığını ve adının ata değil deniz olduğunu söyler fakat bu kişi atanın birebir aynısıdır Çevredeki insanlar ise denize yaklaşma o okulun zorbasidir sana kurulursa peşini bırakmaz gibi laflar söyler ama ceren aldırmaz çünku o kişi nin yıllar önce sevgili olduğu atanın birebir aynısıdır.

21 yaşındaki Efsun için mezuniyetine giden yol, soğuk ve mesafeli matematik hocası Aras Barkın`ın odasından geçiyordu. Bir sınav kağıdıyla başlayan bu iddialı oyun, kısa sürede okul koridorlarının karanlığına ve kilitli kapıların ardındaki yasak bir tutkuya dönüştü.

Elis, üniversiteye başlamadan önce abisi ve onun sürekli evlerinde kalan arkadaşlarıyla aynı üniversiteye gideceğinden habersizdir. Abisinin arkadaşlarını az çok tanır samimi ve iyi insanlardır ancak adı Kutay olan arkadaşı uzun boylu,sessiz,soğuk ve gerekmedikçe konuşmayan biridir, diğerlerinden oldukça farklıdır. Bir gece elektrikler kesilince karanlıktan korkan Elis, abisini bulmaya çalışırken ayağını burkar. Yardımına gelen kişinin abisi olduğunu sanıp ona söylenirken, kendisini kucağında taşıyan kişinin aslında Kutay olduğunu sonradan fark eder. O gece yaşadığı utancı atlatamadan, Kutay`ın telefonuna gelen bir kız mesajını görür ve Kutay`ın hayatında biri olduğunu sanan Elis, bunun neden canını bu kadar acıttığını ise bir türlü anlayamaz. Çünkü bazen insan, kalbini ne zaman birine kaptırdığını en son kendisi fark eder.

Üniversite sınavında istediği sonucu alamadığı için mezuna kalan ve mezun senesinde motivasyonunu iyice yitirip oradan oraya savrulan bir genç kız olan Gülperi Nil, bir gece eve dönerken karşısına çıkan videodaki adama eğlencesine mesaj yazmaya karar verir. Ancak adamın mesajına dönmesini beklemiyordur.

0526*: Ben de biraz umursamaz olmak istiyorum. 0526*: Bir kere olsun gelişigüzel anı yaşamak istiyorum. 0526*: Mesajla da olsa onu sevdiğimi uzun uzun yazmak istiyorum. Siz: Ne güzel. Aferin sana hadi git ona yaz şimdi.

Aşkı hiç aramamış, hatta varlığına bile pek inanmamış iki insan... Zeynep ve Harun, üniversitenin ilk günlerinde yolları kesişen iki gençtir. Birbirlerinden nefret etmeleri için sayısız sebepleri varken, kader onları sürekli aynı yola sürükler. Tartışmalar, yanlış anlaşılmalar ve bitmek bilmeyen inatlaşmalar arasında geçen günler, zamanla yerini bambaşka duygulara bırakacaktır. Peki ya kalplerinin duvarlarını yıkabilecekler mi? Nefretle başlayan bu yolculukta dostluğa, dostluktan ise büyük bir aşka dönüşen hikâyelerine birlikte tanıklık etmeye hazır mısınız? İyi okumalar. 😊

Hayran kurgudur. boy&boy içerir. Sen fark ettiğinde Ben çoktan beklemeyi öğrenmiş olacağım. Gözlerinin içine bakıp hiçbir şey hissetmiyormuş gibi gülümsemeyi, aynı sofraya oturup sessizce eksilmeyi, seni her gün biraz daha başkasına bırakmayı öğreneceğim. Belki hâlâ seveceğim seni ama eskisi gibi olmayacağım. Çünkü bazı insanlar geç kalmaz sadece çok geç fark eder. MİN YOONGİ VE PARK JİMİN

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

@senihtimali: Pencerini kapat, hava soğudu üşürsün @idil.kara: Tanışıyor muyuz? @senihtimali: Şimdilik hayır. Bir mesajla başladı her şey, bir ihtimalle devam etti, gerisi kaderin cesaretine kaldı. ☆꧁꧂☆ Erkeğin ilk aşık olduğu, yarı texting, üniversite arkadaşlıkları ve eğlenmelik bir kitap arıyorsanız sizleri kitaba beklerimm

Küçük tartışmalar, gecenin bir yarısı edilen sohbetler ve fark edilmeden büyüyen hisler...

Herkesin sustuğu yerde, bazı duygular daha yüksek sesle konuşur ama bazı hayatlar, kalabalık koridorların içinde sessizce dağılır. Liz, korkularla örülmüş bir geçmişin içinde büyümüş; yakınlığın tehlike, güvenmenin ise göze alınamayacak bir risk olduğu bir dünyada kendi iç sesinden bile kaçmayı öğrenmiş bir kızdır. Dışarıdan bakıldığında sakin, güçlü ve mesafeli görünür. Oysa içinde, yıllardır bastırdığı duyguların yankısı vardır. Bazıları için lise yalnızca bir okulken, bazıları için hayal kırıklıklarının, yarım kalan cümlelerin ve suskunlukların evidir. Liz içinse bu bina, geçmişten kaçmaya çalıştığı ama her köşesinde kendisiyle yüzleştiği bir labirenttir. Ve işte tam da burada, Karan çıkar karşısına. Herkesten farklı bir sessizlikle… Bakışlarıyla konuşan, kelimeleri ölçüp biçen, Liz’in kaçtığı o karanlığa istemeden dokunan biri. Karan, Liz’in dünyasında bir cevap değil, bir soru işaretidir. Yaklaşmak mı daha tehlikelidir, yoksa uzak kalmak mı? Ve bazı insanlar kendi hikayelerinde bile başrol değildir.

"Ne çocuğu? " "Kız çocuğu" dedi bana Onların hikayesi böyle başlamıştı. Ölümü yok sayamak neye yarar seni bulduktan sonra bilmiyordum ama öğrenecektim . Ben bunları öğrenirken yanımda onlarda olacaktı. Belki benim sonum değilse bile o üçünün sonu güzel olacaktı . Çünkü birileri ağlarken birileri bir yerde gülüyordur . ( İki üç bölüm yanılamıştı ama biraz daha değişiklik yapıp yeniden yazdım)

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

Ravenshallow Üniversitesi’nde herkes iki kuralı bilir: Gece ormana gitme. Valemont kardeşlerinden uzak dur. Ben ikisini de ilk haftamda çiğnedim. Lucien Valemont beni ilk öptüğünde bunun felaket olduğunu biliyordum. Cassian ilk kez ismimi söylediğinde korkmam gerektiğini anladım. Ve geçmişten gelen bir kadın rüyalarıma girmeye başladığında… Bu hikayenin benimle başlamadığını öğrendim. Bazı aşklar kaderdir. Bazıları ise lanet. Benimki ikisiydi. “Eğer seni kaybedersem, dünyayı seninle birlikte yakarım.”

Bazı insanlar geceyi kendine yakıştırırdı. Ayaz her gece aynı koltuğa oturup yıldızları izliyordu. Saye ise planetaryumun karanlık kubbesinin altında onu izlememesi gerektiğini bildiği hâlde gözlerini ondan alamıyordu. Sonra bir gece, Saye ona anonim bir mesaj attı. Ve bazı hikâyeler gökyüzünde değil, gece 03.17’de atılan mesajlarda başladı.

Mayıs Asel Akkan, geçmişinde büyük skandallarla damgalanmış annesinin bıraktığı ağır borçların gölgesinde, sadece fırçasıyla hayatta kalmaya çalışan başarılı bir Güzel Sanatlar öğrencisidir. Üniversitenin düzenlediği büyük sergi, onun bu karanlık borç sarmalından kurtulmak için tek şansıdır. Ancak karşısında, onu her adımında kısıtlayan ve bu sergide onu alt etmeye çalışan takıntılı eski sevgilisi Akif vardır. Her şeyin bittiğini düşündüğü o gece, ülkenin en zengin, en tehlikeli ve geçmişi uyuşturucu ile öfke nöbetleriyle sarsılmış gizemli milyarderi Vural Akın Alkan, Mayıs`ın bir tablosunu sosyal medyada paylaşarak tüm dikkatleri üzerine çeker. Vural, sergi günü milyarlarca liralık bir çekle sadece Mayıs`ın tablosunu değil; annesinin borçlarını da silerek Mayıs`ın özgürlüğünü satın alır. Ancak Vural`ın dünyasında hiçbir şey bedelsiz değildir. Mayıs, annesinin geçmişte bulaştığı karanlık şebekeye karşı Vural`ın koruması altına girerken; karşılığında Vural`ın içindeki o canavarı, ruhunun karanlık odalarını tuvale dökecek bir "Gölge Ressamı" olmayı kabul eder. Mayıs, dik uçurumların kenarındaki o devasa mâlikânede Vural`ın sınırlarını, öfkesini ve o tehlikeli cazibesini keşfettikçe, aralarındaki çekim ölümcül bir aşka dönüşür. Fakat Mayıs`ın Vural`ı o düşmanlardan korumak için tek başına giriştiği "gizli ve zorunlu görev", ikisini de büyük bir felakete sürükleyecektir.

Hikaye Yaseminin Yıllar önce ölen amcasının oğlu, Ozan `ın gizemli bir şekilde merdivenden düşmesini konu alır

Arkadaşımın benden bir yaş küçük erkek kardeşiyle ne işim olur ki? ⋆ ִֶָ ๋𓂃⋆ Siz: Demet sana bişey demem gerek Çiçek Demetim: soyle yavrum Siz: ben senin kardeşinden fena halde hoşlanıyorum Çiçek Demetim: ananı skm Siz: oha Demet sen küfür eder miydin ya Siz: LAN Siz: Demet asla küfür etmez ananı avradini Siz: kimsin lan sen Çiçek Demetim: Demet in kardeşi ;) ⋆ ִֶָ ๋𓂃⋆ Kendinden bir yaş küçük erkeğe ya da kendinden bir yaş büyük kıza aşık olan herkese ithaf edilmiştir 💔

Siz: yemin ederim anatomi beni benden alıyor Siz: fizyoloji çalışırken kendimden geçiyorum Siz: ÇOK ZOR Siz: o yüzden dedim ki Siz: bana bir tıpçı lazım Siz: bende seni seçtim Siz: İyi yapmış mıyım?(09.09)

Sahnede parlıyordu. Gerçekten de yıldız ışığı vardı. Kemanını omzundan alarak selam verdi. Tüm salon onu alkışlarken içimde kıskançlığın büyümeye başladığını hissettim. Hayır, onun başarılı olmasını kıskanmıyordum. Ama kemanı çalarken o kadar ilahi görünüyordu, o kadar güzeldi ki benden başka kimse görmesin istedim. Onu tüm dünyadan saklamak ve kendime ayırmak istedim. Emir`in tek isteği Farah`tı. Ama Farah`ın istediği Emir değildi. Birisi daha çok seviyorsa buna aşk denir miydi?

05**: ödevi birlikte yapmak için hocaya benim adımı vermişsin? Siz: hoca bir araya getirdi 05**: hoca senin benim adımı verdiğini söyledi hatta sınıftakiler karşı çıkmış o kimseyle ödev yapmaz demiş sen de hepsine öldürücü bakış atıp hocanın duyacağı şekilde hele yarram bir yapmasın demişsin doğru mu? ... Siz: yapacak mısın şimdi benimle 05**: hayır Siz: ama neden 05**: adımı bile bilmediğin için olabilir mi hocaya şu arkada oturan gözlüklü çocuk diye anlatmışsın Siz: yanlış tek kelimem yok farkında mısın? 05**: hoca anlamayınca da hocam ülkücü bıyığı vardı demişsin kestim bıyığımı şimdi ne diye anlatacaksın

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

Bazı insanlar gider, bazıları ise geride kalır. Aradan yıllar geçer; değişen yalnızca takvim sayfalarıdır. Göğsüne kenetlediğin hisler zihninde dönüp durur. Ve eğer yıldızlar yazmışsa bir yazgı, er ya da geç gelip seni bulur. 𓍯 Liya yaşadığı ihanetle sarsılırken kabul alan araştırma projesi uzaklaşmak için mükemmel bir fırsattı. Her şeyi kısa süreliğine bile olsa geride bırakmanın ona iyi gelebileceğine inandı. Ve her zamanki gibi yanıldı. Çünkü bazı şeyleri geride bırakmaya çalışırken kendini en geride bulacaktı. Vanilya kokusuna bulanmış anıların içinde. ───୨ৎ───

Kız çocuğun dudaklarına yapıştığın da benim için artık çok geçti, geri dönmek istedim ama çıktığım kafe çoktan kapanmıştı. Bu bugün kampüs`te denk geldiğim çocuktu. Çocuk kızı birden itledi, -Bir daha bana sakın böyle bir şey yapma dedi. Onları duyduğum da artık çok geçti! -Hey sen! Başkalarını dinlemek ve gözetlemek hobin falan mı? Neden bahsediyordu bu adam etrafıma öylesine bakarak ben mi der gibi hareket yapmıştım ama benden başka kimse yoktu.