Seanslar başlar. Kapılar kapanır. Ve artık geri dönüş yoktur. Psikoloğum, bir terapiden çok daha fazlasıdır. Sorular basit görünüyor… Ama cevaplar, insanın kendisinde bile sakladığı gerçekleri ortaya çıkıyor. Onun seansı bir yüzleşmedir. Onun kelimesi bir çatlak. Ve bazı zihinler… asla onarılamaz. Kim hasta? Kim terapist? Ve asıl soru şu: İyileşmek mi daha tehlikelidir, yoksa hatırlamak mı? Psikoloğum — Zihnin karanlık odalarına açılan bir kapı. Cesaretin varsa içeri gir.

Ben ailesine aykırı olan o kız , ben sırf ailesine aykırı davranışlardan dolayı cezalandırılmış olan o kız, ben ailesine laf getirmiş olan o kız,ben ailesine sırf laf getirdi diye tam 1 yıl 8 ay boyunca cezalandırılan o kız, ben haksızlığa uğramış ama sesimi duyurmayım diye sessizlikle cezalandırılmış o kız, ben varlık içinde olan ama şuan sadece bir odayla yalnızlığa mahkum edilmiş, ailesi tarafından dinlenmemiş ama cezalandırılmış o kızım ben ailesi tarafından akıl hastanesine yatırılmış, geçirdiğim krizler sonucu ailem tarafından deli teşhisi konulmuş ve paranın verdiği güçle bu hastaneye kapatılmış ve sesimin kesilmesi sağlanmış o kız Lily Blaze buydum. Blaze kanından olan ama o soyadına leke getirdiği için sonuçlarna katlanan Lily’dim.

Disosyatif kişilik bozukluğu,bipolar, majör depresyon ve anksiyete (psikolojik rahatsızlıklar)

İçini yiyen seni bitiren ne dirki kuru kuru seni yakan

Sadece oku şiddet burada baby

Gözlerimin önüne gelen her neyse sesinide bir o kadar geliyordu. Kendimi korkunun ellerine teslim bırakmamak için zor tutuyordum. Sonumun geldiğini hissetmiştim.

Masumiyet ve karanlığın sınırında... Annesiyle yıllardır süren çatışmaların içinde büyüyen Norma Jean, bir gece üzerine kurulan baskıya daha fazla dayanamaz ve annesini öldürmeye çalışır. Ancak annesi bu olayı kendi lehine çevirir. Eve gelen polislere, kızının kendisini öldürmeye kalktığını söyleyerek Norma Jean`in hayatını bir anda geri dönülmez bir yola sürükler. Ruhsal olarak sağlıklı olmasına rağmen verilen kararla bir ruh sağlığı hastanesine kapatılan Norma Jean, artık günlerinin karanlık ve umutsuz geçeceğinden emindir. Fakat orada tanıştığı biri, kaderinin yönünü beklenmedik şekilde değiştirir: Gabriel Marchetti. Gabriel ile ortak noktaları vardır. İkisi de ebeveynlerinden birini öldürmeye çalışmıştır. Tek farkla... Norma Jean bunu başaramamıştır. Gabriel ise başarmıştır. Tehlikeli zekâsı ve karanlık düşünceleriyle Gabriel, Norma Jean`i hiç hayal etmediği yollara sürükler. Artık Norma Jean`in yeni hayatında güvenebileceği tek kişi odur. Fakat bu güven, onu kurtaracak mı... yoksa daha da karanlık bir uçuruma mı sürükleyecek?

İngiltere`nin sakin kasabasında, ürkütücü görünüşüyle dikkat çeken Robert yaşıyordu. Karanlık, gaddar ve kindar bir adam olarak, sıradan biri gibi görünse de aslında gizemli bir katildi. Soğuk ve boş bakan gözleri, çevresindekilere korku salar, adeta bir tehlike sinyali verirdi. Robert, sıradışı yetenekleriyle kurbanlarını sinsice seçer ve onları bir av gibi izlerdi. Ancak onun gerçek keyfi, insanları kasıtlı olarak sinirlendirip öfkelerini ateşlemekti. Kurbanları, çaresizlik içinde kıvranırken, Robert bu sahneyi soğuk bir zevkle izler ve alay ederdi. Kasabanın sakin havasının altında, Robert`ın dehşet saçan varlığı gizliydi. 7 eylül 2024

Yaşadığı eve, okula, hayata sığamayan bir karakterin benliğini bulma yolunda yaşayacağı maceraları. Hayır, bu kadar basit değil.

Yağmur Alen daha 9 yaşında annesini kaybederek hiç görmediği babasının ve abilerinin yanına gider. Şuanda ise 20 yaşında genç kızdır. Beki ailesi için Şah ve Mat yaparsa

"Deli miyiz biz, niye kaçmıyoruz yurttan?" Başımı yastığa koyarken, "Ya bir salak salak konuşma da uyu Allah aşkına." dedim. Düz Yazı - Text Karışık

PARANOID Kaan bir katil. En azından herkes öyle söylüyor. Ama onun zihninde gerçek çok farklı: Yıllar önce çıkan bir yangında, kendi ailesini kaybettiğine inanıyor. Bir kadın… Bir çocuk… Alevlerin içinde yok olan bir hayat. Fakat bir sorun var. O yangında ölenler… onun ailesi değil. Zihni ona yalan söylüyor. Hafızası parçalanmış. Yüzler yer değiştiriyor. Gerçek, her hatırladığında yeniden yazılıyor. Ve en kötüsü… Kaan yalnız değil. Onunla konuşan bir ses var. Onu koruduğunu söyleyen… ama aslında onu gerçeğe doğru sürükleyen bir şey. Bir gece hastaneden kaçtığında, özgürlüğe değil— kendi suçunun merkezine doğru yürümeye başlar. Her adımda bir parça daha hatırlar. Her hatırlayışta dünya biraz daha değişir. Ve sonunda Kaan şu gerçekle yüzleşmek zorunda kalır: Bazı insanlar delirdiği için suç işlemez. Bazıları… suç işlediği için delirir.