"Gökçem karanlığıma ışık oldun. Her şeye inat yanımda oldun. Sen zifiri karanlıkta açan bir papatyasın. Benim papatyamsın..:)"🦋 Gökçe ve Koray küçüklüklerinden beri tanışan iki yakın arkadaştı. Ancak Koray`ın vedasız gidişiyle uzun yıllar birbirlerinden haber alamadan ayrı şehirlerde yaşadılar. Halbuki her gece aynı gökyüzüne bakıyorlardı. Aynı güneşin ışığına çeviriyorlardı yüzlerini. Bu ayrılık bazı hislerin o kadar da basit olmadığını anlamalarını saglamıştı. Bu hikaye vedasız ayrılan iki çocuğun birbirine kavuşması aslında, kırık iki kalbin birbirinin yaralarını sarması ve tüm karanlıklarına rağmen papatyalarının açması. "Bahar bir insanla gelebilir insana..." 🤍 Eğer ki hayata yeniden tutunmak istiyorsanız ve umudu tekrardan hissetmek isterseniz. Sizi bekliyor olacağım..:)

Yıllardır kendisini istenmeyen çocuk sanıyordu Akça. Bu bildiği yalan mahalleye yeni taşınan komşularıyla bir bir yıkılacaktı. Gerçek ailesi ile tanışmasındaki yolculuk hem canını yakacak hem de tatlı bir anı olarak kalacaktı. " Tesadüflere inanmazdım. Sonra bir gün, en beklemediğim zamanda, tam bittim derken karşıma sizi çıkarana kadar. Aslında tesadüfler bir başkaymış."

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten."

"Kızın başını yakıyorsun yani." "Öyle de demeyelim be reis. Benim de ne kadar nazik, centilmen bir bey olduğumu biliyorsun." Dedi. "Uzatma Cevdet. Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Akşama nikah şahidim ol. Vallahi senden başka düzgün insan tanımıyorum." Dedi. "Hayatta olmaz. Ben oraya adım atmam." Dedim. "Olur olur, benim için ya!" ------- "Ömer nerede, dışarı mı çıktı?" Diye sordu Emir ekmeğini ısırırken. Ben de ısırık alırken "o ne alaka?" Diye sordum. "E evlenmişsin, abim öyle dedi." Dedi. "Abin ne düşündüğünü bilmiyorum ama okyanusun ortasında bir gemide nikah kıyamayacağıma göre hala bekarım. Yine de bırak o öyle bilsin. Haddini fazla aştı dün akşam." Dedim. ------- "Eğer düşersek paraşütümü açmaya yardım eder misin?" Diye sordum. "Paraşütünü bile ben giydireceğim. Şimdi gözlerini açar mısın?" Yavaşça gözlerimi açarken hafifçe bana eğilmiş yüzünde gezdirdim gözlerimi. Yüz ifadem komik olmalıydı ki gülümsemeden 1 saniye bile geçirmiyordu. Gözlerinin içine bakarken "söz mü?" Diye sordum. "Söz." Dedi. "Kendini Anadolu`nun bağrında bir paraşütle süzülürken hayal edebiliyor musun? Şahsen ben edemiyorum. Çünkü bende öyle bir şans var ki iç Anadolu`da olmayan martı bile gelir beni bulup çarpar. Ve ben yine düşerim." "Düşme esnasında paraşütünü benim giydireceğime inanıyorsun ama ölmeyeceğine mi inanmıyorsun?" Dedi şaşkınca. ------- "Sorun çözüldüğüne göre ben kalkayım." Dedi Ömer. "Bir şey yemedin." Dedim. "Olsun, çok uykusuzum. Şu an daha ağır basıyor." Dedi Ömer. "Araba süremezsin böyle. Bütün gece de uyumadın zaten. Biraz burada dinlen öyle gidersin." Dedim. "Bütün geceyi nereden biliyorsun lan sen!" Dedi abim bağırarak. "Bütün gece birlikte olduğumuzdan abi!" Dedim ben de sinirle. Gerçekten artık ben de sinirleniyordum. "Oww." Dedi Emir. "İşte şimdi yandık." ------- Kesişim adlı kitabımın devamıdır, bağımsız da okunabilir.

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

-Vera "beni korkutuyorsun" yüzünde yalandan bir tebessüm belirdi -"Bu yüzden buradasın" Bazı dönüşümler bir seçim değildir. Bazıları bir suçtur. Vera, geçmişinden kaçtığını sanarak küçük ve sessiz bir kasabaya taşındığında, dokunduğu insanların zihninde gördüğü karanlığın normal olmadığını henüz bilmiyordu. Onu kimse kontrol edemiyordu. Ta ki o gelene kadar. Her vampiri ve her insanı zihniyle yönetebilen alfa, Vera üzerinde hiçbir güç kuramadığında merak, takıntıya... takıntı ise yasak bir dönüşüme dönüştü. Bir büyücünün vampire dönüşmesi yasaktı. Ölümcüldü. Türler arası barışı yıkacak kadar tehlikeliydi. Vera hayatta kaldı. Ama artık hiçbir yere ait değildi. Vampirler onu sahiplenmek istiyordu. Büyücüler onu kullanmak. İnsan dünyası ise onu geri istemiyordu. Ve uzaktan izleyen biri vardı... Özgürlük bir ödül değildi. Bir bedeldi.

"Gerçek, en koyu karanlığın bile arkasına saklanamaz." Kusursuz bir dış görünüş, dikkat çeken siyah saçlar ve her detayı titizlikle işlenmiş bir hayat... Peki, ya tanıdığınızı sandığınız o kişi, aslında baştan aşağı bir yalandan ibaretse? Fiziksel özelliklerin birer maskeye dönüştüğü bu hikayede, gerçeğin ortaya çıkmak için tek bir zayıf ana ihtiyacı var. Sırların gölgesinde saklanan bu gizeme davetlisiniz. … !Bu eserin tamamı veya herhangi bir bölümü, yazarın yazılı izni olmaksızın kopyalanamaz, çoğaltılamaz, dağıtılamaz veya dijital platformlarda paylaşılamaz. Aksine hareket edenler, içerik hırsızlığı (intihal) ve telif hakkı ihlali nedeniyle yasal işleme tabi tutulacaktır. Tespit edilen her türlü izinsiz kullanımda, maddi ve manevi tazminat davası açılma hakkı saklıdır.! …

Masallara inanır mısınız? Bu hikayede eşlik edeceğiniz kız, tüm varlığıyla masallara inanıyor. Psikolog olarak hayatına devam eden Hayat; arkadaşlarıyla, ailesiyle birlikte kendi dünyasında oldukça mutludur. Deli dolu ama kırılgan, çabuk parlayan ama tatlı bir kız olan Hayat yaşadığı hayatı oldukça seviyordur. Ama her mutluluğun ardında elbet karanlık bir hikaye yatar. Siyah Martı Yetiştirme Yurdu. Onun en karanlık günleri, geleceğinin en mutlu anlarının temeli. Hayat daha altı yaşında bir çocukken sadece yedi gün kaldığı bu yetiştirme yurduna sık sık uğramakta ve oradaki çocukları ziyaret etmektedir. O yurtta sadece yedi gün yan yana geldiği çocukla tekrar karşılaşacağından ve aşkı tadacağındansa habersizdir. Birbirlerine emanet ettikleri takılar, onları tekrar ve belki de bu sefer ebediyen birleştirecektir. "Yarım kalmış hikayeler, bir gün mutlaka tamamlanır." HAYATIN MASALI "Benim masalımın başrolü sensin."

Tıp 4. Sınıf öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar.

Alev annesiyle beraber yıllardır kaçtıkları babasından tekrar kaçarlar ve İzmir`e yerleşirler. Peki kızımız yeni gittiği okulda yaptığı arkadaşlıkları ve ilk aşkını neden terk edip 8 yıl boyunca iletişim kurmuyor? Ya da lise aşkını bir köşeye bırakıp yeni birine duygu beslerken hiç mi üzülmüyor? Hayatın insanlara ne vereceği asla belli olmaz, her şey aniden olur ve... derin yaralar bırakır🍃🥀

SARE YALÇIN; Yanacağımı ve bu işin sonunda kül olacağımı hissediyordum. Yüzbaşının sözleri zehirliydi. Bakışları sertti. Sesi soğuktu. Ama, beni yakardı biliyorum.

Yıllar sonra döndü. Alara… Eski sokaklar, eski dostlar, ama en çok da Bora. İlk bakışta soğuk ve mesafeliydi; belki de geçmişin gölgesiyle. Ama kalplerin hikâyesi, görünmeyen iplerle birbirine bağlıydı. Bir adım, bir bakış, bir kelime… Ve her şey yeniden başlamıştı.

Okulda çok çevresi olmayan bir kıza balkonda dizi izlerken anonimden mesaj gelmesi mi???

Annelerinin geçmişte yaptığı hatalarını öğrenmek için Rize’ye giden üç kardeş, hiç beklemediği şeyler öğrenirler. Kiraz kendisini hem aşk, hem arkadaşlık hemde bir aile komedisi içindi bulur. Bazen dram, bazen komedi bazende aksiyon yaşayan Kiraz atıldığı bu Rize macerasında hem gerçek aşkı bulacak hemde kalabalık aile dramını tadacaktı. Bu kitap tamamen bana aittir, herhangi bir kopyalama durumunda adli işlem başlatılacaktır.

Kehanet susmuştu. Ta ki Azra onu duymaya başlayana kadar... Seperius Akademisi’nin ortasında kaderin zincirleri kırılıyor. Burası Medeiros. Her şeyin başladığı, hiçbir şeyin unutulmadığı yer. Uykunun Ötesinde Başlayan Bir Hikâye Azra, İstanbul’un gri sokaklarında sıradan bir genç kız olarak yaşarken, hayatın sıradanlığı içinde sıkışıp kalmıştı. Günlük rutinlerin, soluk ilişkilerin, küçücük umut kırıntılarının arasında varlığını sürdürüyordu.Ta ki geçmişin yankıları onu çağırana, ruhundaki kadim miras uyanana dek. Medeiros... Düşüncenin maddeye dönüştüğü, sezgilerin pusula olduğu, görünmeyen yasaların hüküm sürdüğü büyülü ve tehlikeli bir dünya. Azra burada sadece bir yabancı değil, yüzyılda bir gelen önemli bir varistir. En önemlisi de herkesi bir arada tutabilecek nadir bir varis. Gerçek dünyanın tanıdık sokaklarından, Medeiros’un mistik ve çalkantılı diyarına uzanan bu yolculukta Azra, kaderle yüzleşir; ruh avcılarıyla yapılacak bir savaşın ağırlığı omuzlarına biner. Sevdiklerini koruma içgüdüsü, ruhunda derin ve acı dolu yankılar bırakır. Arkadaşlarıyla kurduğu bağlar, direnişin ve kontrolün ağır yükünün temel taşları olur. Ama güç, beraberinde fedakarlık ve sorumluluk getirir. Gerçekler, en çok da kalbi acıtır. Ve her seçim, geride gölgeler, yarım kalmış umutlar bırakır. Geceleri Medeiros’ta, gündüzleri gerçek hayatta devam eden çift katmanlı bu hikâyede, Azra’nın yolculuğu hem dış dünyadaki tehlikelerle hem de kendi içindeki karanlıklarla doludur. En büyük savaş, bazen insanın kendisiyle verdiği sessiz mücadeledir. Bazı kapılar yalnızca uyurken açılır… Ama içinden geçenler uyanık kalmak zorundadır.

Balahun İskender ve İskender Balahun’un birbirlerine olan yanlış anlaşılmaları, nefretleri ve sonunda nereye gider bilinmez ilişkileri… İsimlerinden de nefret etmeleri ise bildiğiniz tuzu biberi.

Vicdanını kaybetmiş yaratıklardan korkuyordum. Vampir ya da insan. Tiyatro seçmelerinde boy gösterene kadar okulda hiç görmediği o öğrenci, Mira`nın ve tüm Paşalar sakinlerinin hayatını değiştirecektir. Bu sefer bir rüya değil ve vampirler buradalar.

"Ben hatalıydım" derken sesi yükselmişti. İçine sığdıramadığı suçluluk duygusundan mıydı isyanı, aşkından mı? "Bu mu duymak istediğin? Tamam, kabul ediyorum." "Senden bir şey istemiyorum." Sadece karşıma çıkma artık. Aklımı meşgul etme. Kalbimi rahat bırak. Saçlarını kavradı sıkıca. "O zaman neden baktığım her yerdesin?" Alayla güldüm, boğazıma oturan yumruyla zorlukla yutkundum. "Sen geri geldin." Gözlerimin dolduğunu gizleme ihtiyacıyla başımı yan çevirdim. Bakmaya doyamadığım yüzüne gözlerimi değdiremiyordum artık. "Hayatına devam etmek de senin kararındı, bıraktığın yere dönmek de." Ondan ne diye kaçıp saklanacaktım? Ki hiç hakkı olmadığı halde denemiştim. Onun için değil, kendi kalbim için. Bir kez parçalamakla yetinmeyip tekrar darmadağın ettiği kalbim için. "Senin git gellerinle ben uğraşamam Alp." Başını iki yana sallarken dudakları yukarı kıvrılmıştı, acı dolu bir gülümsemeydi bu. "Sen gitmiyorsun ki. Ben gitsem de hep bendesin. Nil seni içimden atamıyorum. Ölsem yine atamayacakmışım gibi, öyle bir yayılmışsın ki içime ben bunu aşamıyorum."

Dünya, merhametin zerresini dahi barındırmayan keskin bir bıçakla üç parçaya bölündü. Varlıklar, damarlarındaki kudrete göre ya bir hiç uğruna yok edildi ya da tanrısal bir tahtta yüceltildi: İnsanlar, melekler ve şeytanlar. ​Bu yeni düzende, güven artık soyu tükenmiş bir efsaneydi. En ufak bir iş, sıradan bir söz ya da tek bir kaçamak bakış bile ruhun derinliklerine saplanan birer ihanetti. Kanunu karanlık yazdı: Avcı her daim pençesini bileyen, av ise kaçınılmaz sonuna mahkum olandı... ​Gün doğdu, en günahsız o gün bütün günahlarının içinde boğuldu.

(DEVAM EDİYOR ) Talha , atandığı yerde solmaya yüz tutmuş insanları yeşertmeye ,onlara örnek olup İslamın baskıcı bir din olmadığını göstermeye çalışan ,deli dolu ,esprili ve yanındakilere de neşe ile gülüş olan Bir imam Namıdiğer İmam Talha Her imam gibi değil ,o biraz farklı Cuma namazı sonrasında kaybolan ayakkabıları için hoparlörle duyuru yapan , Sabah namazlarına uyanamadığı için arkadaşını Ezan okumaya yollayan, dedikodu kazanı derneğinin başkanı Emine ablaya kurduğu kumpaslarla kendine düşman edinen , namaz sonraları vaaz vereyim derken istemeden Cami cemaatine dert yanan , arkadaşları vukuatsız bir günü geçmediği için annesi tarafından kurşun döktürülen, camiye gelen her Allahın kuluna kırk yıllık dost gibi davranan , yaz kuran kursuna gelmemek için ondan kaçan çocukları yakalayana kadar kovalayan , cemaati az olduğu zaman sokaktan ` imamınız olmamı ister misiniz ?` Diye insanların yolunu kesen imam Talha o . Yakın arkadaşları ve içinde kimse bilmeden yaşadığı sevdasıyla beraber kendi başına ördüğü çorapları çıkarmaya çalışarak hayatına devam ederken bir gün hiç beklemediği vesileler sonucunda sevdiği kız ile karşılaşır . Hatırı sayılır süre olan geçmişlerinde yaşadıkları şeyler bir bir zihinlerine gelirken onları bekleyen neler vardı Mizah ağırlıklı, gerçek dünyanın yükünü biraz olsun atmalık, hem hayattan hem de yazarın zihninden oluşan olaylarla "cemaat dağıldı ,kalbim dağılmasın " İmam Talha ile hayat biraz olsun eğlenceli Talha ve maceraları

“Belki geçici geliyordur hislerim ama ben seni seviyorum be kızım. Öyle böyle değil. Nasıl anlatayım ki?” AÇIKLAMAYI OKUMADAN KİTABI GEÇME ⬇️ Kitabın adındaki çirkin bir kızın güzellik algısından bahsetmiyor ondan hoşlanan çocuğun kızı ilk gördüğünde ağlıyor olması ve daha ne hissettiğini bilmeden gözyaşlarının bıraktığı izlere ve gözlerindeki kızarıklığa karşı söylediği bir söz serseri ise kızın çocuğun inadına söylediği bir lakap Kitabımın içeriğinde ; Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Oylamayı ve yorumlamayı unutmayın lütfen emek vererek yazıyorum… ☺️🥰

"Gitmek gibi bir düşünce belirdiyse aklımda, Kizdığımdandır. Kizgınlıklar da sevgiye dahildir."

Bazı yaralar dua ile kapanır, bazı yollar ise sadece nasiple yürünür." Hayatı bir başkasının feda ettiği nefesle başlayan Ecre Akdağ; mahalle fırınından yükselen o sıcak ekmek kokusunu, dualarına karışan gözyaşlarıyla birleştirip kendine hüzünden ama mağrur bir dünya kurmuştu. Annesinden miras kalan o sessiz sızıyı kalbinde bir inci gibi taşıyan bu genç kız, hayatının en çetin imtihanına doğru sürüklendiğinden habersizdi. Mübarek günlerin eşiğinde başlayan o meşum fırtına, sadece mahremiyetini değil, sığındığı tüm güven limanlarını da sarsmak üzere... Aynı gökyüzünün altında, aynı dualarda buluşan; Ecre’nin sessizliğini bir bakışıyla anlayan gözü kara Ela, pişmanlığıyla olgunlaşan Emir ve her fırtınada bir ayetin ferahlığına tutunan Eda... Bu sıcacık mahallede, şimdi hepsi bir imtihanın eşiğinde. Fakat bu hikâyede şer sadece dışarıdan gelmiyor. Dost maskesi takmış bir elin haset dolu sinsi planları, Ecre’nin yoluna mayınlar döşerken; karanlık bir numaranın ardındaki meşum gölge, genç kızı bir uçurumun kenarına sürüklüyor. En yakınındakinin kalbinde büyüttüğü o gizli düşmanlık mı, yoksa dışarıdaki bilinmezlik mi daha tehlikeli? İşte tam o karanlığın kalbinde, sessiz bir feryada cevap gibi doğuyor Ali. Ali; sevgisini kelimelere değil, Ecre’yi her türlü kötülükten sakınan o vakur korumasına sığdıran, sessizce yanan bir kandil. O, Ecre’nin en zayıf düştüğü anlarda hem bir kalkan hem de bir sığınak oluyor. İhanetin soğuk nefesiyle, Ali’nin sarsılmaz korumasının çarpıştığı bu meydanda; silah sesleri dualara karışıyor. Mahalle kültürünün o samimi dokusundan, ıssız yolların tehlikeli gizemine uzanan bu yolculukta; Ecre asıl sığınağının neresi olduğunu keşfedecek. Sevginin en temiz ve en güçlü halini, dostluğun en kara gününü ve imanın o her şeyi kuşatan iyileştirici gücünü hissetmeye hazır mısınız? "Çünkü sevgi; sevdiğinin yoluna gül dökmek değil, o yolun dikenlerini yalın ayak toplayabilmektir." Not:İlk kitabım yazım hataları varsa kusura bakmayın.

Güneş, Türkiye’nin sayılı zengin ailelerinin birinin ortanca kızıydı. Babasını yıllar önce kaybettiği için tüm iş onun omuzlarında kalmıştı. Bir gün bir kafeyeda bir adam görür. O adam onun hayatını değiştireceğinden haberi yoktu. Gittiği bir partide o adamla yani Demir’le tanışır ve hayatı bir anda değişir… Öğrendiği sırlar yüzünde ailesinden kopup kendine yeni sayfa açan Güneş, Demir’le berber yeni bir hayat kurar… Tabi bilmediği bir şey vardı. Demir hem iş adamı hemde yeraltı mafyalarından biriydi…

"Pis herif!" "O numara benim hakkım!" "Resmen numaramı çalmışsın ya!" "Hırsız!" ?: Ne diyorsun ya?! ?: Ne numarası? ?: Yanlış numaraya yazmışsın kardeşim.