aynı kurum altında kaç farklı hayat vardır? mirhan vakıf üniversitesi`nin dünyasına hoş geldiniz.

Hayatını kurtarmak için tüm sonuçları göze alan Miryam`ın evinden ayrılışı planladığı gibi gitmedi. Bir güverteye bindirilip yabancı kimseler tarafından kaçırıldığında özgürlüğün yalnızca hayal olabileceğini düşünüyordu. ÖDH`de görev yapmış tecrübeli asker o gün onu kurtarmak için özel olarak görevlendirildiğinde bir kadına umut ışığı olacağını bilmeden sarıldı silahına. Kader yıllar sonra ikisini yeniden bir araya getirdi, bu defa bir asker ve rehineden çok daha fazlasıydılar. Adını koyamadıkları bir hisse karşı kör kalmayı tercih ederlerken aldıkları kararlar kendileriyle başlattıkları bir savaştı aslında. Miryam kurtuluşu bir çift mavi gözde buldu, o gün cesaretli olmayı denedi ve topuklu ayakkabısını çıkarıp askerin sırtına atarken ilk defa derin düşünmeyi reddetti. "Evlen işte diyorum benimle!"

Güneş babasıyla birlikte yaşayan genç kadındır. Babasının sağlık sorunu ile mücadele eder. Geçmişte annesinin neden onları terk ettiğini merak eder ve annesini arayışa çıkar. Annesinin ve dünyanın karanlık yüzü ile tanışır. Bu süreçte karşısına çıkan Karan ile arkadaş olur. Arkadaşlıkları gittikçe aşka dönüşür. Bizler bu güzel çiftimizi okuyacağız. Umarım beğenirsiniz.

Damla`nın lisenin başından beri birincilik için yarıştığı, hayatta en çok nefret ettiği Deniz bir gün ondan kendisine özel ders vermesini ister. Bir yandan yaptıkları dersler bir yandan arkadaş gruplarından iki kişinin sevgili olmasıyla iki grubun yakınlaşması onlar için bazı şeyleri kaçınılmaz yapar.

Sadece yüzünüzü değil; adınızı , yaşınızı, nereli olduğunuz ve nerde yaşadığınız da dahil olmak üzere her şeyiniz gizli olduğu bi yayıncı olduğunuzu düşünün. Ve günün birinde kapınızı yardıma muhtaç korkmuş bi kişinin çaldığını düşünün. Ya o kıza yardım eli uzatıp kapıyı açacak ve hayatınız kökten değiştiğini göreceksiniz ya da görmezlikten gelip bir kız olarak kendini onun yerine koyacak ve hayatının sonuna kadar vicdan azabı çekeceksiniz. Bizim kız ilk seçeneğin sonuçlarını bilmiyordu tabiki ama bilseydi de yine de ilk seçeneği seçerdi:) Ve o kapıyı açtı, hayatın ona ne kapılar açacağını bilmeden…

530:Selamın aleyküm mümin kardeşim 530:Nasılsın 564:Aleyküm selam mümin kardeşim 564:İyiyim sen nasılsın 530:Oha lan 530:Kimsin diye sormadın 530:Lan yoksa beni tanıyor musun 564:Evet tanıyorum

Bazı yeminler kanla yazılır, bazıları ise gözyaşıyla. Alparslan için vatan her şeyden önce gelirdi; ta ki o güne kadar. Gökçe ise çocuklara umut olmayı seçmiş bir ilkokul öğretmeniydi. Yolları, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o sınır kasabasında kesiştiğinde, her ikisinin de hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Biri korumaya yeminliydi, diğeri eğitmeye... Peki, kendi yaralarını saramayan bir adam başka bir kalbi kurtarabilir miydi? Sınırın gölgesinde başlayan bu hikâyede aşk, fedakârlık ve sadakat; kaderin yazdığı en zor sınavla karşı karşıya kalacak.

Romolus: "Abim geliyor saklanmalıyız!" Regulus: "Ne yapacağız?" Romolus: "Çabuk, yatağa gir ve yorganı üstüne ört, hadi" Regulus: "Ne?" Romolus: "Başka çaremiz yok geri zekâlı,hadi" Çapulcular ficime hoş geldiniz🫶🏻 Romolus ve Regulus arkadaşlar ama ya bu arkadaşlar birbirlerine âşık olursa? Peki ya Remus Lupin ve Sirius Black bunu nasıl karşılayacak? Sadece aşk değil,arkadaşlık ve kardeşlikte ön planda olacak. Umarım seversiniz❤️ Ay ışığının altındaki yılan

İstanbul`a tutkuyla bağlı Savcı Ceren Yılmaz, mafya lideri Pamir Tan`ın suçlarını örtbas etmeyi reddedince kendini bir anda İstanbul`dan binlerce kilometre uzakta, Hakkari`de bulur. Özel eğitimli asker abileri Eren ve Eray`ın yanında geçireceği yeni hayat, Ceren`i tüm prensiplerini sorgulatacak olaylarla karşı karşıya bırakır. Ancak kader, yoluna Gölge Timi`nin en başarılı askerlerinden biri olan Çınar Üstün`ü çıkaracaktır.

3 kilik erkek grubu d mi c mi oynarken rastgele bir numaraya mesaj atar. Fakat tesadüfen gruptan birinin arkadaşının en yakın arkadaşına denk gelir. Bunun sonucunda oluşan bir grup ve aşk hikayesi

Yazgı ve Ece, bu yazı unutulmaz kılacaklarına söz vermişlerdi. Planları basitti: Yaz festivalinde çalışmak, bol bol eğlenmek ve yazın tadını çıkarmak. Fakat yan villaya taşınan altı kişilik arkadaş grubu, bütün planlarını beklenmedik şekilde değiştirdi. Bir anda kalabalıklaşan masalar, gece yarısı sahil yürüyüşleri, bitmeyen grup sohbetleri, festival telaşı ve her gün bir yenisi eklenen anılar... Bazı insanlar hayatına büyük olaylarla girmez. Bazen bir bakışla, bazen bir şakayla, bazen de kendini hiç beklemediğin bir grubun içinde bulduğun bir yaz günü ile hayatının parçası olurlar. Bu; dostluğun, kahkahaların, ilk heyecanların ve güneşin hiç batmayacakmış gibi hissettirdiği günlerin hikâyesi. Çünkü bazı yazlar sadece güzel geçmez. Bazı yazlar, yıllar sonra bile özlenir. HİKAYE YARI/TEXTİNG BİR HİKAYEDİR

Beş yakın arkadaş, unutulmaz bir yaz tatili geçirmek için deniz kenarında bir kasabaya gider. Aynı evde kalırken dostlukları, gizli duyguları ve geçmişleriyle yüzleşmeye başlarlar. Ayaz, en yakın arkadaşı Derin`e karşı hislerini saklarken, Boran`ın Derin`e giderek yakınlaşması her şeyi değiştirir. Kıskançlık, dostluk ve ilk aşkın iç içe geçtiği bu yaz, hiçbirinin beklediği gibi sona ermeyecektir.

Aden, ailesinin maddi durumu sebebiyle taşınıp Demirhan Koleji`nde burslu olarak okumaya başlar...

“Yıldızlar gibi doğar, büyür, gelişir ve ölürüz. Yıldızlardan tek farkımız ise yaşayacağımız, hissedeceğimiz ve unutamayacağımız sayısız anıya sahip olmamızdır.”

"Sence ne yapıyorum?" Sesi boğuklaşmış topraklarının rengi koyulaşmıştı. Kafasını bana daha çok eğdiğinde artık gidecek yerim yoktu ve burunlarımız birbirine değiyordu. "Sevgilimi öpüyorum.." Dudaklarımız arasında santimler kala durup tekrar konuştu. "Sevgilimi seviyorum.." Ardından dudaklarını dudaklarıma doğru sürttü. "Sevgilime dokunuyorum.." Bu sefer dudaklarını tam olarak dudaklarıma bastırdığında gözlerim kendiliğinden kapanmıştı. Sanki şuan dünyadaki tek ses hızla çarpan kalplerimizin sesiydi. O an dünyada sanki sadece ikimiz vardık. Soluduğum oksijen yetmiyordu. Dudakları her dudaklarımın üzerinde hareket ettiğinde aldığım yaralar iyileşiyor gibiydi. O öptükçe kalbimde açılan her yara kabuk bağlayıp kaybolmuştu o an.

Ben hiçbir zaman, annesinin güzel kızı ya da babasının prensesi olamadım. Sadece Defne oldum. Ta ki o güne kadar. O gün, benim hayatımın dönüm noktası olmuştu, O gün, yeni hayatımın başlangıcı olmuştu. Ben, Defne Korkmaz. Ya da Demirkan mı demeliyim? Bu da benim hikâyem *** Klasik gerçek ailem kurgusudur. Küfür ve argo içerir, rahatsız olacaklar okumasın. 22/06/2025🍓

Bana sadece bir soyadı söylemişlerdi. Ben de o soyadını taşıyan yanlış kişiye mesaj attım. Amacım arkadaşımı üzen çocuğa haddini bildirmekti. O ise bana sadece tek bir cümle yazdı. "Beni biriyle karıştırıyorsun." İnanmadım. Çünkü okulda hakkında duyduklarım, bana mesaj atan çocuğun söylediklerinden daha inandırıcı gelmişti. Keşke ilk yanıldığım şey numara olsaydı. Leyla sadece arkadaşını üzen çocuğa haddini bildirmek istiyordu nereden bilebilirdiki yazdığı numara aynı okulda olduğu ve hakkında hiçte iyi şeyler duymadığı o çocuğa ait olucağını .

İlk yazdığım kitap olduğundan dolayı yazım yanlışı ve bazı yerlerde kopma olabilir beğenmenizi umarım 12 kişi sıfır mantık sonsuz kaos Bir yeraltı boksörü bir asker bir pilot Bir hacker bir doktor bir komiser bir avukat ve birbirinden daha baş belası arkadaşlar Planları hiçbir zaman tutmaz ama eğlenmeyi de asla bırakmazlar Eğer bir yerde siren sesi duyuyorsanız büyük ihtimalle onlar yine "yanlışlıkla" bir olaya karışmıştır

Merhaba, ben Aleyna Yücel. On yedi yaşındayım ve dünyanın en normal hayatına sahip olduğumu sanıyordum. Aynı sokakta büyüdüm, aynı insanlarla güldüm, aynı arkadaş grubuyla sayısız anı biriktirdim. Bizim sokakta herkes birbirini tanır. Birinin canı sıkkınsa herkes bilir, biri mutluysa herkes kutlar. Bazen bu sokak fazla kalabalık, fazla gürültülü ve fazla meraklı geliyor bana. Ama sanırım tam da bu yüzden burayı seviyorum. Çünkü burada yalnız değilsiniz. Sonra Atlas Karaca geldi. Ve hayatım, sokaktaki dedikodular, arkadaş grubumuzun çılgın planları ve kalbimin neden bu kadar hızlı attığını anlamaya çalışmam arasında tam bir karmaşaya dönüştü. Bu hikâye bir aşk hikâyesi mi? Belki. Bir arkadaşlık hikâyesi mi? Kesinlikle. Ama en çok da aile olmanın ne demek olduğunu anlatan bir hikâye. Çünkü bazen aile, aynı evde yaşadığın insanlar değildir. Bazen aile, her gün yanında olan insanlardır. Ve benim ailem... İşte tam burada, bizim sokakta.

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

Elysian. Günümüzde elysian; olağanüstü güzel, insanüstü bir zarafete sahip, neredeyse kutsal bir huzuru ve kusursuzluğu çağrıştıran bir sıfattır. Kökenini ise Antik Yunan mitolojisindeki Elysium`dan alır. Elysium; sıradan ruhların ulaşamadığı, yalnızca en erdemlilerin ve tanrıların lütfuna erişenlerin kabul edildiği sonsuz baharın ülkesi, acının ve kederin var olmadığı cennetsi diyardır. Ancak doğası gereği içinde hafif bir hüzün de taşır. Çünkü Elysium, yaşamın sonunda ulaşılan yerdir; dünyanın bütün acıları geride kaldığında varılan son uzaktır. Bu yüzden elysian yalnızca kusursuz güzelliği değil, ona eşlik eden sessiz bir özlemi de fısıldar. Peki bir insan, başka bir insanın Elysium`u olabilir mi?

Arkadaşının yazdığı bir çizgi romanın içine düşen genç bir radyo sunucusu, kendini cinayetler ve sırlarla dolu bir dünyada bulur. Bu dünyanın kahramanı olan gizemli adam, yıllar önce ailesini öldüren katili aramaktadır. Katilin peşinde birlikte ilerlerken aralarında beklenmedik bir aşk filizlenir. Fakat her ipucu onları gerçeğe yaklaştırırken, kadın da ait olduğu dünyanın bu olmadığını ve sevdiği adamın yalnızca bir hikâyenin parçası olabileceğini fark etmeye başlar. Bazı aşklar kaderle yazılır. Bazıları ise mürekkeple. Ancak ikisini de kan silebilir.

Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. ​"Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?" ​Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi: ​"Alo, merhabalar. Mara Hanım`la mı görüşüyorum?" ​Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi? "Evet, benim. Siz kimsiniz?" ​Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu: "Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum." ​Sözleri beynimde bir anda çarpıştı. "Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?" ​"Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-" ​"Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!" ​Kadın sesi biraz daha netleşti: "Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu." ​O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu. ​Telefondan tekrar ses geldi: "Mara Hanım, orada mısınız?" ​Sesim titredi, boğazım düğümlendi: "E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum." ​Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

Her şey Cafede Almina `nın yanlış verdiği numara ile başlar...

Annelerinin geçmişte yaptığı hatalarını öğrenmek için Rize’ye giden üç kardeş, hiç beklemediği şeyler öğrenirler. Kiraz kendisini hem aşk, hem arkadaşlık hemde bir aile komedisi içindi bulur. Bazen dram, bazen komedi bazende aksiyon yaşayan Kiraz atıldığı bu Rize macerasında hem gerçek aşkı bulacak hemde kalabalık aile dramını tadacaktı. Bu kitap tamamen bana aittir, herhangi bir kopyalama durumunda adli işlem başlatılacaktır.