Bazı aşklar doğru zamanda değil, yanlış insanlarla başlar... Lalin Demir`in tek istediği, yeni okulunda sakin bir son sınıf geçirmekti. Ama hayatın onun için bambaşka planları vardı. Karşısına çıkan kişi ise okulun sahibi Karahan ailesinin oğlu, kendini dünyanın merkezinde sanan, egosu tavan yapmış Atlas Karahan`dan başkası değildi. Atlas için her şeyin bir kuralı vardı. Herkes onun sözünü dinler, kimse ona karşı gelmezdi. Ta ki Lalin gelene kadar... Birbirine tahammül edemeyen iki insan, aynı okulun koridorlarında karşı karşıya geldiğinde işler karışmaya başladı. Arkadaş grubunun bitmek bilmeyen şakaları, saklanan sırlar, geçmişin gölgeleri ve kimsenin tahmin edemeyeceği olaylar... Üstelik kapatılan bir okul, herkesten gizlenen gerçekler ve cevabı henüz bulunmamış bir soru vardı: Ya en büyük düşmanın, hayatının en önemli insanına dönüşürse? Lalin`in Atlas`a söyleyeceği çok şey vardı. Ama içlerinden biri, diğerlerinden çok daha büyüktü: “Bay Zorba, bir sorunumuz var!” 💗 Biraz kaos, biraz aşk, bolca atışma ve kimsenin hazır olmadığı sırlar... 🖤

Kalbinde aşk var bir ben görüyorum…

ÖN SÖZ
Bir mektup bıraktı bana.
Titrek bir el yazısıyla, sessizliğin içinden gelen bir emir gibi:"Söz ver, sesim sustuğumda sen devam edeceksin."
O gün, çocukluğum bitti.
O gün, içimdeki sessizlik silaha dönüştü.
Ailem karşı çıktı. Gözyaşları döküldü. Ama ben sustum. Çünkü içimde bir ses vardı.Kulağımda çınlayan tek ses babamın sesi. Askeri okulda her sabah, o sesi duydum. Ayazda yürürken, nöbette beklerken, ilk silahımı tuttuğumda...
Her adımım bir yemin oldu.
Her görevim, o yeminle başladı.
Şimdi bir timin başındayım.Ama bu sadece bir görev değil.
Bu,bir miras. Bu, bir sesin devamı.
Bu, ZORA'nın hikayesi.

"Aynı sınıfın içinde birbirine en uzak iki noktaydık. O sınıfın en sorumsuzuydu, ben ise hata yapmaya tahammülü olmayan o kız..." Lise hayatına adım attığım ilk gün planlarım gayet netti: En ön sıraya oturmak, sadece derslerime odaklanmak ve kimsenin damarıma basmasına izin vermemek. Narin görünüşümün arkasında sakladığım hırçın tarafımı kimseye göstermeye niyetim yoktu. Ama hayat, yan sıramdaki boş masaya Doğan’ın çantasını atmasıyla tüm planlarımı altüst etti. Doğan; ciddiyetsiz tavırları, keskin kahve gözleri ve sınıfın sonuncusu olmaya istekli rahatlığıyla tam bir baş belasıydı. Benim hırsımla dalga geçiyor, her fırsatta sınırları zorluyordu. Bilmediği şey ise, üzerine geldikçe daha da sertleşen fırtınama çarpmak üzere olduğuydu. Ve tam ortada, yan yana oturan ama birbirine bir o kadar yabancı iki kişi. Aynı sınıfta başlayan bu iddialı bakışmalar, zamanla kimin kime teslim olacağı belirsiz bir savaşa dönüşürken; Doğan daha ilk günden kararını çoktan vermişti: O, bu sınıftaki en büyük zaafını bilerek seçmişti. KARAKTER TANITIMLARI Efser: Hırslı, çalışkan, kumral saçlı ve koyu kahve gözlü. Narin bir duruşa sahip olsa da damarına basıldığında oldukça hırçın biri. Doğan: Derslerle ilgilenmeyen, umursamaz ve ciddiyetsiz. Koyu kahve saçlı ve keskin kahve gözlü. Asel: Efser`in yakın arkadaşı. Koyu kahve saçlara ve koyu kahve gözlere sahip. Umut: Kendi halinde ve sakin bir öğrenci. Koyu kahve saçlı ve koyu kahve gözlü. Evla: Efser ve Asel`in yakın arkadaşı. Cam kenarında oturuyor. Yaman: Doğan`ın 9-A`daki ikizi. Hiperaktif, kumral ve burnu havada bir yapıya sahip.

🏨 KAYIP ODA 412

Bir okul gezisi. Dağların arasında gizemli bir otel. Beş arkadaş ve açıklanamayan bir kayboluş…

Her şey üç günlük sıradan bir gezi gibi başlamıştı. Ta ki otelde kalan, kimsenin tanımadığı biri ortadan kaybolana kadar.

Kimse onu tanımıyordu. Otel yönetimi onun orada kaldığını bile kabul etmiyordu. Peki, o zaman odasındaki eşyalar kime aitti?

Elif, Zeynep, Kerem, Mert ve Ege gerçeği öğrenmeye karar verir. Ancak her ipucu yeni bir soruyu, her cevap yeni bir şüpheliyi ortaya çıkarır.

Üstelik bu yolculukta yalnızca sırlar açığa çıkmayacaktır. Gizli duygular, kıskançlıklar ve söylenemeyen sözler de arkadaşlıklarını sınayacaktır.

Bir kişi kayıp. Herkes şüpheli. Ve gerçek, göründüğünden çok daha yakın.

🔎 Sence kaybolan kişiye ne oldu?

Bazı kapılar açılmamalıydı…

“Yıldızlar gibi doğar, büyür, gelişir ve ölürüz. Yıldızlardan tek farkımız ise yaşayacağımız, hissedeceğimiz ve unutamayacağımız sayısız anıya sahip olmamızdır.”

[TAMAMLANDI] BU HİKAYEYE ŞANS VERMELİSİN SEVGİLİ OKUR, PİŞMAN OLMAYACAKSIN Bu hikaye biraz karışıktı, çocukları karıştıran bir hemşire yoktu kendi çocuğunu ablasının çocuğuyla değiştiren bir adam vardı. Ve bunu kimse bilmiyordu. (Alıntı) "İstemediğin bir evde kalmaya utanmıyor musun sen?" "İstenmediğim yerlerde kalmaya alışığım ben, ikiz müsveddesi."

24 yaşında, hukuk fakültesinden henüz yeni mezun olmuş idealist bir savcı olan Okyanus, yeni atandığı adliyede mesleğinin en büyük ve en tehlikeli sınavıyla karşı karşıya kalır. Kucağında bulduğu ve adliyenin karanlık dehlizlerinde fısıltıyla anılan "Çaylaklar" davası, sıradan bir suç örgütü soruşturmasından çok ötedir. Bu gizemli "Çaylaklar" grubu, otuzlu yaşlarında oldukları tahmin edilen, ne gerçek isimleri ne de yüzleri somut olarak bilinen dört korkunç figürden oluşmaktadır: Arkasında tek bir boş kovan dahi bırakmadan kusursuz cinayetler işleyen seri katil Mavzer, Kurbanlarının son çığlıklarını akıl almaz ritüellere dönüştüren seri katil Vaveyla, Beyaz yaka görümünün ve gücün arkasına saklanarak acımasızca insan harcayan o gizli Zalim Prens, Şehrin tüm yeraltı ağını tek bir talimatla yöneten kudretli mafya babası Cehennem Kralı. Okyanus`un bu yoldaki tek gayesi, bu görünmez adamları adaletin önüne çıkarmak ve kimliklerini deşifre etmektir. Ancak genç savcının fark edemediği çok daha büyük ve ürkütücü bir gerçek vardır: Okyanus bu dosyayı kendi iradesiyle seçmemiştir; aksine, Çaylaklar onu bilinçli olarak seçmiştir. Bu atama, ardında tesadüflere yer bırakmayan kusursuz bir tuzağın ilk adımıdır. Bu tehlikeli ve nefes kesen soruşturma sürecinde Okyanus yalnız değildir; ona bu yolda destek olan tecrübeli savcı Kurtuluş ve olayların arka planını çözen komiser Kunt eşlik etmektedir. Soruşturmanın adli ayağında davanın hâkim koltuğunda Orlando otururken, adliyenin içinde Okyanus`u bekleyen başka bir cephe daha vardır: Hukuk fakültesinden beri tanıştığı ve aralarının öteden beri bozuk olduğu diğer savcı Bartın. Okyanus`un çözmesi gereken asıl sır ise adliyenin görünmeyen yüzünde gizlidir. Kunt, Kurtuluş, Orlando ve Bartın çocukluktan beri ayrılmaz birer arkadaştır

Merhaba sevgili okurlarım; bu kitap benim ilk hayalim,ilk heyecanım,ilk başarım, ilk korkum,ilk sevincim... Bu kitabı okurken lütfen hislerimi dikkate alın, unutmayın bir kitabın başlangıcı ve bitişi yazarın duygularına bağlıdır...

Ya, prensesi korumak için kuleye kapatmasalardı ama başkalarını prensesten korumak için kapatsalardı?

Lumine Nova, doğduğu yıkıcı güç nedeniyle küçük yaşta kuleye hapsoldu.

Peki ya, Lumine’i sonunda kaçtıktan sonra neler bekliyordu?

Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım.

​"Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?"

​Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi:

​"Alo, merhabalar. Mara Hanım`la mı görüşüyorum?"

​Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi?

"Evet, benim. Siz kimsiniz?"

​Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu:

"Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum."

​Sözleri beynimde bir anda çarpıştı.

"Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?"

​"Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-"

​"Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!"

​Kadın sesi biraz daha netleşti:

"Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu."

​O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu.

​Telefondan tekrar ses geldi:

"Mara Hanım, orada mısınız?"

​Sesim titredi, boğazım düğümlendi:

"E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum."

​Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

Gülce ile hayatına yeni girdiğini zannettiği Poyraz`ın hikayesidir. Hayat bazen en olmadık yerlerde karşımıza hayatımız olacak o kişiyi çıkarır. Tesadüf sandığımız karşılaşmalar belki de tesadüf değildir. Argo kelimeler bulunmaktadır. Başlangıç tarihi: 31.03.2026

"Serçe, beni neden evine almak istiyorsun ki? Ben serserinin tekiyim. Ya sen uyurken sana kötü bir şey yaparsam.Hiç düşünmedin mi?"

"Düşünmedim."

"Neden?"

"Çünkü sana güveniyorum."

Kızının asosyalliğini yenmesini isteyen Candan, arkadaşı Kevser`in yan evine taşınır.

Ahu, hiç taşınmak istemese de ailesine karşı çıkamaz ve taşınırlar.

Ablası ve annesinin zoruyla Kevser'in oğlu Alaz ve kızı Ela ile tanışır.

Alaz ve Ela da diğer arkadaşlarıyla tanıştırırlar. Ahu`yu olabildiğince yabancı hissetmesin ve alışsın diye ellerinden geleni yaparlar.

Çoğu kitapta okula yeni bir yabancı gelir, zorbalara karşı durur ve insanların saygınlığını toplar.Ah!Ne kadar güzel değil mi?Peki bu hikayede asıl başroller zaten zorbaların ta kendisiyse?

Hadi gelin,biraz alışılmışın dışına çıkalım.

5 erkek 1 kız...

Dostluk ve aşkı ayıran o çizgi aşılırsa en fazla ne olabilir ki?

Alin`in dostluk ve aşk arasındaki bu çelişkisinin sonucunu merak ediyorsan eğer, işte;doğru yerdesin.

Bazı insanlar isim aldıkları gün kaybolur. Adım Farsça’da ‘çare’ demek. Ne ironik… İnsanın bazen adını taşımaya ömrü yetmiyor. Belki de bu hayatta en çok kendime çare olmam gerekiyordu. Şimdi böyle düşününce bazen diyorum acaba ben gerçekten var mıyım? Ben onların dünyasına ait miyim ya da sadece yanlışlıkla burada unutulmuş bir yabancı mıyım? Bunları yazıyorum çünkü; hiç değilse birileri, bir zamanlar nefes almış ama yaşamayı hiç becerememiş bir kızın var olduğunu bilsin diye. Ben Darmân. Adım çare demek. Ama bu hikâyede kimse kimseye çare olamayacak.

Yedi kader mahkumun en yakınların olsa ne olur?

"Asla olmayan ailen olur"

Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

Her hikaye şöyle başlar, ya bir yere bir yabancı gelir ya da birileri yeni başlangıçlar yapar. Bizim hikayemizde okulumuza bir yabancı gelmesi ile başlıyordu. Onca yıllık arkadaşımın aşk hayatını düzene sokayım derken kendim aşık olup üzerine birde dengelerimi bozmuştum. Ama her mutluluğun bir sonu olurdu ancak bu kadar kötüsünü bende tahmin edememiştim...

(9 yaş ve üstü için uygundur!) Bir zamanlar yaşadıkları eski mahallede oynayan 8 arkadaş yıllar sonra mahallerine geri dönerler ve terk edilmiş olduğundan dolayı macerayı seven bu arkadaşlar mahallede kalmaya karar verirler. Fakat başlarına geleceklerden habersizlerdir. Gittikçe güçlenen bu dostluk, her şeyin üstesinden gelebilir miydi? Yada kaderlerini mi yaşayacaklardı? Bunu şimdilik kimse bilemez!

"Bazen bir rüya , kaderin ilk cümlesidir." Neva , her gece aynı yüzü görüyordu . Gerçek mi, yoksa zihninin oyunu mu bilmiyordu ? Bir gün , rüyasında gördüğü o kişiye benzeyen profilleri İnstagram ` da eklemeye başladı.Ta ki "Dark_00" adlı bir hesaptan gelen istekle herşey değişene kadar... Bir tıklamayla başlayan hikaye , kilometrelerin arasına sıkışmış iki zıt ruhu aynı şehirde yeniden karşı karşıya getirene kadar . Artık ne mesafe vardı aralarında , ne de uykudan uyanmak ... Kader, bu defa onların uykusunu değil , hayatlarını yazacaktı.

Gece uzun, gündüzler kısa... Hayata hiçbir zaman istediğimiz gibi gitmez mesela. İsmim gibi hayatım da kocaman bir karanlıktı. Kocaman bir engelim vardı. Herkesin gururla baktığı biri olmadım hiçbir zaman. Tam tersi, yaramazlık yapan çocukların karşılığında "sen de böyle olursun" diyen annelerin rotası oldum direkt. Ben mi seçmiştim bu hayatı? Kim seçerdi ki? Tamam, belki daha kötü de olabilirdi ama bildiğim şu vardı ki hayata her engel aşılırdı, her şey yoluna girerdi. Peki, siz soruyorum, daha çocukken hayatın benim karşıma çıkardığı engeli nasıl aşacaktım? Bu sıradan bir engel değildi, sıradan bilindik bir yalnızlık veya aşk acısı da değildi, bu bitmiş dostluğu anlatan bir şey de değildi, bu karanlıkta kalmış olan gecenin hayatıydı, bu GECE`NİN ENGELİYDİ...

Bu bir intihar değil,bu bir cinayetti... Birce hukuk okuyan ve stajını tamamlamaya çalışan genç bir kızdır. bir gün aldığı bir ölüm haberiyle dünyası başına yıkılır. istesede istemesede kendini o karanlik dünyanin içinde bulur. sırlarla dolu uzun bir yolculuk.

Kim Jun Hee ve Lee Myung Gi`nin hikâyesi ya diziye göre bitmeseydi?Ya Lee Myung Gi ip atlama oyununda Kim Jun Hee`yi taşısaydı?

Hayali motorcu olmak isteyenlere... Yazın İzmir`de geçen güzel bir hikaye.Sahilde,trafik ışıklarında hiç beklenmedik bir arkadaşlıkla başlıyor.İki kız ve iki motor.Güzel bir sürüş ve kahve sohbeti.Mezuniyette yaşanan gizemli bir olay. Abi,abla atışması.Toplu sürüş macerası.Gizemli kişiler ve olaylar. Umarım hepiniz hayallerinize kavuşursunuz.