Her yaşamın bir sonu vardır. Ama bazı sonlar daha erken yazılır. O gün abisi ve annesinin yanına mezarlığa giden Pars Kayrel adliyeden dönüşte eline bir dosya geçer. Dosyanın eski bir arkadaşına olduğuna dair şüphesi vardır. Ne kadar savcı olsa da o dosya hakkında hiçbir bilgi geçemez eline. Bazı geçmişler hiçbir şeye gerek kalmadan silinmelidir.

Geçmiş ile bugün arasında sıkışmış sorular ve cevabı hiç verilmemiş bir ölüm...

Adil olmayan bir oyundasın Pusulan yok ,yönün yok,hayatın yok Neye inanırsın? Geçmişin karanlığınamı Geçmişlerin ortaklığınamı Yoksa geleceğin umudunamı

O, kendini katil olarak görmüyor. Ona göre sadece eksik kalan adaleti tamamlıyor. NOCTERRA’da adalet mahkemelerde değil, karanlığın içinde yazılıyor… ve her hüküm, kanla mühürleniyor.

Kumsal, dışarıdan tırnağı kırılsa ağlayan süslü bir "aşko" gibi görünse de, aslında babasının faili meçhul cinayetini çözmek için yemin etmiş, yeri geldiğinde racon kesen sert bir kabadayı savcıdır. On iki yıl önce babasının öldürüldüğü ve üzeri kapatılan "13. Dosya" yeniden açılır. Kumsal, her olay yerinde karşısına çıkan, gizemli ve karizmatik 13 Numara ile tehlikeli bir kedi-fare oyununa girer. Kumsal bir yandan topuklu ayakkabılarına bulaşan çamurlarla uğraşıp millete laf sokarken, diğer yandan 13 Numara’nın babasının katili mi yoksa tek müttefiki mi olduğunu çözmeye çalışır. Kısacası: Bol atışmalı, komik, gizemli ve korku dolu bir intikam yolculuğu.

Kestirmeden gitmek her zaman yolu kısaltmayabilir. Her zamanki gibi bir güne uyandılar ama gün bitmek bilmedi. Bir cinayet dosyasının tek tanığı o dosyaya bakan dedektifti.

KOD ADI: SON HAT – ÖZET Özel kuvvetler timi, Avrupa`nın doğusunda bir görev sırasında paralı askerler tarafından pusuya düşürülür. İletişimleri kesilir ve düşman hatları arasında mahsur kalırlar. Destek gelene kadar hayatta kalmak zorundadırlar. Tuzaklardan kurtulup taktiksel geri çekilmelerle düşmana karşı direnirler. Eski bir radyo istasyonunu savunma hattı olarak kullanarak son direnişlerini gerçekleştirirler. Mühimmatları tükenmek üzereyken, sonunda havadan destek gelir. Yoğun çatışmaların ardından paralı askerler geri çekilir ve tim hayatta kalmayı başarır. Görev tamamlanmıştır, ancak geride kan, barut ve unutulmaz bir mücadele kalır.

Kimsenin bir daha açılmayacağını düşündüğü bir dosya… Yıllar önce, üniversitenin unutulmuş arşiv kütüphanesinde eski ansiklopedilerin arasına saklandı. Ardında ne bir not bırakıldı ne de bir açıklama. Dosyayı saklayan profesör ise o geceden sonra ortadan kayboldu. Aradan yıllar geçti. Üniversite öğrencisi Noah, sıradan bir araştırma ödevi için girdiği eski kütüphanede kırmızı kapaklı bir dosya bulur. İlk bakışta yalnızca unutulmuş belgeler gibi görünen sayfalar, kısa sürede onu açıklanması imkânsız olayların merkezine sürükler. Bazı gerçekler unutulmaz. Bazı dosyalar ise asla açılmamalıdır. Peki ya yanlış kişi o dosyayı açarsa?

Avukat Aslı Arman, kariyerlik hayatı boyunca birçok zorlu davada başarı elde etmiş bir isimdir. Ancak, bu kez karşısına çok zorlu bir dava çıkar: İşadamı Zafer Çelik`in şüpheli bir şekilde ölümünün ardından, vasiyetinin geçerliliği üzerine açılan miras davası. Zafer Çelik`in tüm servetini kızı Selin`e bırakması, onun yakın akrabası olan Tarık`ın karşı çıkmasıyla karmaşık bir hal alır. Tarık, sadece vasiyetin sahte olduğunu iddia etmekle kalmaz, aynı zamanda Selin`i babasını öldürmekle suçlar. Aslı, Selin`in avukatı olarak bu davada yer alacaktır. Ancak karşısında, her zaman zaferi hedefleyen ve dava kazanmak için her yolu mubah gören Demir Yalçın gibi bir rakip vardır. Demir`in yıllarca süren başarıları ve taktiksel dehası, Aslı`yı derinden sarsar. Bu dava, yalnızca profesyonel bir mücadele değil, Aslı için bir kişisel sınav haline gelir. Hem adaletin hem de insan doğasının karanlık yüzünü keşfedecek, Selin`in suçlu olup olmadığına karar vermek için bir dizi karmaşık ipucunu çözmek zorunda kalacaktır. Gerçekleri ortaya çıkarmak, hem Aslı`nın mesleki gücünü hem de içsel huzurunu zorlayacak, onu beklenmedik duygusal ve etik çatışmalarla karşı karşıya bırakacaktır.

Ben o gece ölmedim. Ama o geceki ben de hayatta kalmadı. Duvarlar her şeyi gördü ve ben artık duvarların tanığıydım. Ve duvarların tanığı olduğum ilk gece olsa da, son gece değildi. Yaşanan her şeyi anlatamazın, bazı hikâyeleri dünyaya duvarlar anlatır,çünkü; "Çığlıklar kaybolur, ama duvarlar unutmaz."

Odanın hiçbir yerinde kullanılabilir parmak izi yoktu. Kamera kayıtları ise binaya giren siyah montlu bir kadını gösteriyordu. Yüzü görünmüyordu. Çıkarken yürüyüşüyle girerkenki yürüyüşü aynıydı. Koşmamıştı. Telaşlanmamıştı. Sanki işini bitirmiş ve evine dönüyordu. Bu dosyada beni rahatsız eden ilk şey cinayet değildi. Cinayetleri yıllardır görüyorum. Beni rahatsız eden şey, failin geride bıraktığı sessizlikti. Çünkü bu sessizlik, bunu ilk kez yapmadığını söylüyordu.