"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet." Eski adı,,,, Yüzbaşı`m

Ayakları ayaklarımı hapis aldı ve bana daha çok yaslandı. Şimdi aramızda hiçbir mesafe yoktu. Bedenlerimiz birbirine temas ediyordu. "Böyle mi?" Pekala Kayacık, madem laftan anlamıyorsun o halde senin kurallarına göre oynayalım. Yan tarafa doğru çevirdiğim yüzümü tekrar ona döndürdüm. "Hayır, böyle." Dudaklarımızın arasında neredeyse boşluk kalmayacak kadar yaklaştım. Sıcak solukları bu sefer de dudaklarıma çarpıyordu. "Benimle oynama yanan sen olursun Kayacık." Burnunu burnuma dokundurdu. "Deneyelim istersen Mavi Kafa."

Nova Gençlik Projesi. Türkiye genelinde ki deha ve yaralı ruhların bir araya toplandığı, öğretmenlerin geleceklerini bırakacakları gençlere rehberlik etme amacını güttüğü bir proje. Bir gün tüm mükemmel nitelikleri kendi üstünde toplayan bir okul ortaya çıkar. Nova Gençlik Projesi Lisesi Tüm Türkiye okullarına bir test gönderir ve bu testte istenilen puan aralığına giren tüm öğrencilerin Milli Eğitim Bakanlığı` nın verdiği izin dahilinde Istanbul` a NGPL` ye gelmesini zorunlu tutar. Ve daha ilk günden kimseyle konuşmayan, asosyal ve ketum olan Kaya ile etrafa empati, sevecenlik ve yardımlaşma duygusu yayan Defne ile bakışları kesişir. Ancak tüm yaşamları boyunca zihnin sesini dinlemiş olan bu gençler, yıllar sonra kalplerinden işittikleriyle elbette inişli çıkışlı bir döngünün içine gireceklerinin farkında değiller. Seç bakalım kalbin sesi mi? Yoksa aklın sesi mi? Kaya ve Defne seni bekliyor taraf tut ve kemerini bağla. Zira kalkış sert olacak....

İki düşman aşiret`en doğan aşk hikayesi

Ben Deniz çok heyecanlıyım arkadaşım onun sevgilisi ve sevgisinin kuzeni olarak ayrı eve Çıkıcaz ve bu benim hayalimdi asminle aynı evde yaşamak bir kapı kadar uzakda olmak

Hayat... Gelecekte çocuk sahibi olamayacak olan 21 yaşında genç bir kız. Kaya... Karısı, oğlu 6 aylıkken evi terk eden ve iflasın eşiğindeki şirketini kurtarmaya çalışan sıkıntılı bir iş adamı. Aylardır küçük oğluna bakıcı bulamayan Kaya sahibi olduğu kafeden kovduğu kızı oğlu yüzünden bakıcı olarak almak zorunda kalınca hayatlar kökünden değişiyor.

Bu hikâyemin de diğer hikayelerim de olduğu gibi bütün hakları tarafıma aittir. En ufak taklit kopyalama vs de resmi işlem başlatılır. Hayat... Gelecekte çocuk sahibi olamayacak olan 21 yaşında genç bir kız. Kaya... Karısı, oğlu 6 aylıkken evi terk eden ve iflasın eşiğindeki şirketini kurtarmaya çalışan sıkıntılı bir iş adamı. Aylardır küçük oğluna bakıcı bulamayan Kaya sahibi olduğu kafeden kovduğu kızı oğlu yüzünden bakıcı olarak almak zorunda kalınca hayatlar kökünden değişiyor.

Türk Silahlı Kuvvetleri’nin adını fısıltıyla duyuran, resmi kayıtlarda varlığı neredeyse görünmeyen bir tim… Hançer Timi. Yedi kişi. Birbirleri için ölür, geri kalan herkese karşı duvar örerler.

ARKADAŞLAR ÇOĞU MAFYA KİTABINDA MAFYA ERKEK MASUM KIZ VARDI.AMA BUNDA İŞLER DEĞİŞİYOR…KADIN BAŞROLÜMÜZ ÇOK GÜÇLÜ ERKEK KARAKTERİMİZDE ONDAN FARKLI DEĞİL “ÇOK AYRI DÜNYALARIN İNSANLARI ÇOK AYRI KALMIŞLAR…”

Arafta kalmış, attığı her adım boynundaki urganını daha çok sıkmaya başlamıştı. Yalanlar birbirine dolanmış, ayaklarında zehirli bir yalan gibi geziyordu. Sürünüyordu, ruhunda, kalbinde, hayatında. Karşısındaki kadının gülüşü çoğalmaya başlayınca yüzü düşmüş, başını öne eğmişti. Bir ona yeniliyordu zaten, bir ona başı eğiliyordu. Zorundaydı. Onu kaybetmemek için oynadığı oyuna devam etmek zorundaydı. Şehit kanıyla ıslanan topraklarda yetişen çiçekleriz, hepimiz.

Sevgilim, bana senin beni unuttuğunu ve artık yoluma bakmamı söylüyorlar. Söyle bana, uğruna kendimi bu denli kaybetmişken senden nasıl vazgeçeyim? Sarılışını, öpücüklerini, geçirdiğimiz şehvetli geceleri, sabahları yanımda uyandığında yüzünde oluşan o sevimli gülüşlerini... Söyle bana ben nasıl unutacağım seni? Sen sevgilim, kalbimden böylesine dolup taşmışken ben nasıl vazgeçeyim? Yol göster bana birtanem, ben sensizlikle sınanmaktan çok yoruldum. Eğer bir gün bu günlük sana ulaşırsa ve bu satırları okuyorsan aç o şarkıyı, bizim şarkımızı. Hatırlamadığın için şarkıyı yazıyorum, biliyorum ki unutmak hiç istemezdin sevgilim. Tak kablolu kulaklıklarını, aç sevdanın son vuruşunu. Bu sana yazdığım son satırlar, çünkü sanırım artık hatırlayacağına dair olan umutlarımı yitirmek üzereyim. Umarım şarkıyı dinlediğinde bizim için tekrar sende bir ışık yanar. Çünkü seni karanlıklara bırakmak istemezdim. 19.09.2025 Seni çok seven, V.

mutluolmakistiyorum; Mutlu olmak için ihtiyacımız olan şey nedir sence? Sosyal medyada gariban gariban gezerken üstten gelen bildirim ile kaşlarımı çattım. Mutlu olmak için ihtiyacımız olan şey mi? Muhtemelen para ve başarıdır. Işıksırmalı; Para ve başarı bence. mutluolmakistiyorum; Peki bunlara sahip olduğum için neden mutsuzum?

Geçmişimi bir toprağın altına gömerken o günler de bıraktığım herkesten koşarak uzaklaşmıştım. Giderken büyük bir bomba patlatmış ve hepsinin benden nefret etmesine neden olmuştum. Ben, beni seven kim varsa onların içlerine benim için öfke tohumları ekmiştim. Benden nefret etmelerine neden olduktan sonra da arkama bile bakmadan hepsini terk etmiştim. Yıllar geçmişti ve şimdi geri dönüyordum. Kalplerine nefret tohumu ektiğim insanların karşısında duracaktım ve bundan bir saniye bile nefret etmeyecektim çünkü ben bunu hak etmiştim. Onlara yalan söyleyip, kendimden nefret ettirdiğimde geri döneceğimi asla bilmiyordum. Bunu planlamamıştım, hayat söylediğim yalanın cezasını çekmem için beni tekrardan buraya göndermişti. Kaçtığım yere, koşarak geri dönüyordum. Vuslat Mahallesinden bir sonbahar akşamı kaçmıştım ve yine bir sonbahar gecesi geri dönüyordum. Karşılaşacağım her şeyi önceden biliyordum. Bütün mahalleli benden nefret ediyordu çünkü onların sevdiği insanların kalbini kırmıştım. Çünkü ben onları, ailem dediğim insanları paramparça etmiştim. Geri döndüğümde neler yaşardım, hayat bana ne getirirdi bilmiyorum ama Vuslat mahallesine adım attığım andan itibaren savaşmam gerektiğini biliyordum. Beni orada istemeyecekleri ama ben orada kalacaktım. Hatamın bedelini ödeyecektim ve bana bunu kalbini ilk paramparça ettiğim insan ödetecekti. Hatamın acısını herkesten daha çok kırdığım kardeşlerim ödetecekti. Geri dönüyordum ve artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Her şey eskisi gibi olabilir miydi yoksa her şey daha da mı karışacaktı bilmiyordum ama savaşırken sadece onlarla değil kendimle de savaşacaktım. Savaş başladı, yere ilk ben düştüm. Savaş devam etti, ayağa kalktım. Savaşın sonu gelecekti, kim kaybedecekti, işte asıl mesele buydu.

Telefonuma taramalı tüfek gibi gelen mesajlar gözlerime kaydı bu kimdi?

Geçmişinden yaralı bir adam... Hayatındaki değişimlere alışmaya çalışan bir kadın... Eliz ani bir haberle ailesinin peşinden İstanbul`a taşınmak zorunda kalır. Başladığı yeni hayatın ilk adımlarını attığı sırada kendini aralarında garip bir düşmanlık olan iki adamın arasında bir piyon olarak bulur. Sırlar ve gerçekler arasında neye inanacağını şaşıran Eliz`in her şeyi düzene sokacak anahtarın kendisinde olduğundan haberi yoktur. Kerem kendini geçmişte yaşananlara hapsetmiş intikam ile vicdanı arasında sıkışmış bir adamdır. Hayatında peydah olan Eliz`in kendisine yeni bir sınav olmaması için elinden gelen herşeyi yapmaya kararlıdır. Ancak işler sarpasardığında kendini en son istediği yerde bulur. Eliz`in kalbinde... "Sevme beni." dedi orman yeşili gözlerini bir an bile gözlerimden ayırmadan. "Yapamam." Dedim bir an bile gözlerimi ondan almadan.