Bedenimi tamamen ona dönmüş, zar zor nefes alırken yüzümü süzüyordu tepeden. Pervazdaki elini çekip yüzüme koydu, baş parmağı dudaklarımı okşuyordu. Elini yavaşça kaldırıp ensemden süzülen parmaklarını saçlarımın arasına daldırdı. Parmak uçları boynuma değdiğinde ürperdim. Bana doğru eğildiğinde, boynuna sürdüğü o losyonun kokusu rüzgarla birleşip tüm algılarımı ele geçirdi. "Burada kalıcı değilim ve bu... bunu sana yapmak istemiyorum." Tam o sırada dolan gözlerimden yanağıma damlayan yaşı hissettim. Gözlerindeki o anlık parıltı yerini karanlık bir durgunluğa bıraktı. Ama elini çekmedi. Belimdeki eli sıkılaşırken "Gitmeme az kaldı." diye mırıldandı. Cevap vermeme fırsat tanımadan aradaki o son birkaç santimi de yok etti.

Yıllar önce yanlış adamı seçmenin bedelini, bugün baba evine elinde küçük bir çocukla dönmek zorunda kalarak ödüyordu Bahar. Zamanında komşularının oğlu Serdar`la değil de, doğrusunun o olduğuna inandığı adamla evlenerek en büyük hatayı yapmıştı. Şimdi nedamet vaktiydi genç kadın için, şimdi maziye dönme vaktiydi... Giderken son gördüğü de, döndüğünde ilk bulduğu da yine Serdar olacaktı. Artık savaş pilotu, binbaşı F-16 Çelebi olan Serdar...

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

Siz: selamm Siz: biliyorum sizi deli edeceğim ama önemli bir işim varr Siz: zengin koca bulurum Siz: kaslı hemde Siz: evlenelimmi 0527**: kimdiniz 0527: çocuklarla uğraşamam Siz: tüh gelecekte bizim olacaktı

Söylenecek çok söz vardı ama sonucu değiştirecek bir şey yoktu bu yüzden vazgeçtim " İstiklal Güneş , hayatını sürdürmeye zorlanan genç bir kadındır. Ta ki Ant Aktaş`la tekrar karşılaşana kadar ... Ant sırlarla dolu bir yaşamı , karanlık geçmişi ve bağımlığıyla tanınan bir mafya lideridir. Çevresinde ise gölge lakabıyla tanınan ortağı Alpay Karahan vardır. Onların dünyasına giren herkes hem acı hem de intikamın pençesine düşer. İstiklal , Ant`ın karanlık sırlarını öğrendikçe, kendi geçmişi ve hayatını sorgulamaya başlar. Efnan , en yakın dostu, hem onu kurtarmaya çalışır hem de yaptığı işlerle İstiklal `i bambaşka dünyalara sürükler . Aşk , Gizem , Sır Tutku "Vedalardan bir buket al güzelim " dedi. Sesindeki soğukluk ruhumu dondurmaya yeterdi. Bunu daha önce duymamıştım . Demek benden ayrılırken vermek istediği tek şey siyah güllerden oluşan onun deyimiyle vedalardan bir buket`ti . " Öyle mi ? "diye sorduğumda dolu dolu bakışlarımı sakince ona döndürdüm . "Gerçekten benden ayrılmak mı istiyorsun " " Evet istiyorum " dedi keskin bir dille " Vedalardan bir buket al ve yalanlarıma kapılıp üzülme sevmedim seni vaktimiz geldi geçiyor senden aldıklarımı yerine koyamazsın sevgilim Artık beni kötü hаtırlа ne bileyim hаtırlаnаcаk bi` şey kаldıysа " Bir ayrılık kapıyı çalar Ölüm kapıda pusuya yatar Geçmişin külleri yeniden doğar

Okulum için ailemden uzak bir şehre gitmek zorunda kaldım. Aslında sevdiğim adam yüzünden ailemi ve şehri terk ettim. Geri döndüğümde her şey eskisi gibi mi olur bilemiyorum ama artık ben eski ben değilim onun farkındayım.

Gözlerimi,deniz ve toprak karışımı gözlerine çevirdim. "Beni hala seviyor musun yüzbaşı?" "Seni sevmeseydim, şu an bu odada bir saniye bile durmazdım. Biliyorsun, ben arkama bakmadan gitmeyi iyi beceririm. Ama buradayım." Sözleri kalbime bir nakış gibi işlenmişti.

Kendi emeğiyle güçlü bir iş kadını olan Devrim Saygı, geçmişte büyük bir aşkla bağlı olduğu Asaf Kılıç’la yollarını ihanet yüzünden ayırır; yıllar sonra ailelerinin zoruyla yeniden karşı karşıya gelen bu iki inatçı ve gururlu karakter, hem iş hayatında rakip olur hem de bastırdıkları duygularla yüzleşmek zorunda kalır. Geçmişte yaşanan yanlış anlaşılmalar, kırılan güven ve yarım kalan aşk, onların bugün birbirlerine karşı hem öfke hem de hâlâ sönmemiş bir çekim hissetmelerine neden olur; hikâye, aşk ile nefret arasında gidip gelen bu iki insanın hesaplaşmasını ve ilişkilerinin gerçek yüzünü ortaya çıkarma sürecini anlatıyor✨️💖 İki düşman, iki eski sevgili, iki ayrı kalp ve bir çok hatıra. Geçmiş peşlerini bırakacak mı? Yoksa ikili yaşanmışlıklarla boğulacak ve geçmişin izlerinden kurtulamayacak mı?

Ayperi Özdemiray, üniversite sınavına ikinci kez hazırlandığı dönemde, gecenin bir vakti eski sevgilisinden gelen bir mesajla geçmişine çekilir. Mesajın içinde tek bir fotoğraf vardır. Bir düğün davetiyesi. Ayperi`nin canını acıtan şey eski sevgilisinin evlenmesi değildir. Onu asıl yaralayan, cennet gibi bir ilişkinin ardından yalnızca sekiz ayda unutulabilecek biri olduğuna inanılmış olmasıdır. Bu yüzden davete gider. Bir hesap sormak için değil... Bir defteri sonsuza dek kapatabilmek için. Fakat bazı geceler geçmişi uğurlamaz. Bazı geceler, yıllar önce yarım kalmış bir hikâyeyi yeniden başlatır. Ve Ayperi için o düğün gecesi, kapanması gereken bir defterden çok, hiç ummadığı bir sayfanın ilk satırı olacaktır.

Peki, töre yüzünden yarım kalan bir aşk yeniden alev alır mıydı? Yoksa ikisini de küle mi çevirirdi?

Nazlı Larin Arslan, çocukluğundan beri Mirza İkbal Sancaktar`a aşıktı. Yıllarca uzaktan sevdiği adamla sonunda yolları kesişmiş, hayalini kurduğu aşkı yaşamaya başlamıştı. Ancak bazen sevmek yetmezdi. Mirza`nın seçtiği meslek, taşıdığı sorumluluklar ve ikisinin de kontrol edemediği sebepler onları birbirinden kopardı. Nazlı için Mirza, geride bırakılması gereken bir anıydı. Ya da öyle olduğunu sanıyordu... Aradan yıllar geçti. Hayat ikisini bambaşka yerlere savurdu. Tam her şey bitti derken kader, onları hiç beklemedikleri bir yerde yeniden karşı karşıya getirdi: aynı timde. Fakat bu kez aralarında sadece yarım kalmış bir aşk yoktu. Saklanan sırlar, kapanmamış yaralar ve cevabı yıllardır verilemeyen sorular vardı. Peki, yıllara meydan okuyan bu aşk yeniden filizlenebilecek miydi? Yoksa Mirza İkbal Sancaktar, Nazlı`nın gençliğinde yaptığı en büyük hata olarak mı kalacaktı? Bazı aşklar zamanla unutulur... Bazılarıysa yıllar geçse bile kaldığı yerden devam etmek için geri döner.

Güven bir kez kırıldığında herkes şüphelidir, Asil Türkoğlu ve Karan Atabey`in hikayesi ‼️Bu hikayede geçen kişi, olay, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür. Benzerlikler yanlızca esinlenme üzerinedir.‼️

Bazen insan yeni bir başlangıç yapmak için şehir değiştirir. Bazen ev değiştirir. Bazen de hayatındaki insanları. Ama geçmiş… Geçmiş adres sormadan gelir.

Üniversite sınavı senesinde hastanede karistirildigini öğrenen deniz. İkiziyle bilmeden yakın arkadaş olması ve 5 abisiyle daha önceden farklı farklı yerlerde karşılaşmışıp olaylar yaşaması, ve en küçük abisinin ise eski sevgilisi bars olduğunu bilmiyodur. Hastaneye DNA testi için gittiğinde ise beklemediği şey üvey babasının ortağının, biyolojik babasi çıkması ve yakın arkadaşı Defneyle karıştırılması. KİTABİ OKUMADAN ONCE BURAYİ OKUYUN!! 2 konu soyliycem; Öncelikle denizin en küçük abisinin eski sevgilisi olmasina bı çok kişi laf etti ve hakaret de etti. Kimseye zorla okutmuyoruz kitabı isteyen okur, istemeyen okumaz. Begenmediyseniz bile emek vererek yazılan bı kitab bu saygı duymak zorundasınız. Kitabı okuyup da `boğle kitapğp miğii olurr yaaa` gibi seyler soyliycekseniz baştan okumayın. Çünkü kitabı gerçekten emek veriyorum ve yorumlarınızı gerçekten önemsiyorum. Bende bı insanım benimde kırılabileceğimi düşünün. Diger konu ise kitabın konusunun biraz bile anlasabilmesi için olayalr geç yaşanıyo. Hastanede karistildiklarini 4. Bölümde falan ogreniyo Deniz. Olaylar 6.-7. bölümde falan basliyo. Bu kadar gecmi ogreniyo derseniz okumayın. Zorla okutmuyoruz.

9 yıl sonra tekrar karşı karşıya gelen iki asker... Bir yüzbaşı ve bir üsteğmen... “Onun teklifini kabul edersem ona inanmış mı olacağım yoksa kanmış mı?“ Gizli Sırlar Ve Söylenemeyenler...

Ama hala bir gün, bir gün döneceğine inancım vardı. İşte içimde bu aşkı diri tutan tek şey, bu inançtı.

Alparslan Derindevletin isteği üzerine deliler gibi aşık olduğu sevgilisi Burçeyi bırakırsa ve ona söz verildiği gibi iki ay içerisinde sevdiği kıza kavuşamazsa ne olur. Peki Burçe daha üç gün önce evlenme teklifi aldığı sevgilisi tarafından terk edilirse ne olur. Araya sekiz sene girer, koskoca sekiz yıl... Merhabalar canolarrrrr nasılsınız iyisinizdir umarım, çünkü sizi mükemmel bir ilişkinin içine sokuyorum

Yıllar önce sevgilisini terk eden barlas eski sevgilisinin nişanlanacağı gün geri döner mahalleye her şey tekrardan başlar

İki eski sevgili, ayrıldıktan sonra ilk kez; üstelik terk eden tarafın yeniden birleşmek istemesi ile konuşmaya başlamışlardır. Biraz mizah, birazdan çok kötü espri. Hera ve Can`ın hikayesine hoş geldiniz... @Heramera: İflah olmazsın sen. @Heramera: Ulan evimin kapısına gelip beni terk ettiğin taksinin fişini bırakmak ruh hastalığının kaçıncı seviyesi? @Cantoker: Hera, Hera, Hera. @Cantoker: O fişi bıraktım çünkü @Cantoker: İt gibi pişman olduğumu anladığında alnıma çarpman kolay olsun istedim. @Cantoker: Kızın yerine kendimize trip atıyoruz aldığımız tepkiye bak.

Vali olan babası yüzünde Bebekken kim olduğu bilinmeyen insanlar tarafından kaçırılan Eralp üç yaşlarındayken Bedeninde ve ruhundaki onlarca yara ile gerçek ailesine kavuşur ve onun yokluğunda yollarini ayıran anne ve babası ile aynı evde yaşamaya başlar. Eralpi kim kaçıdır ? Peki ya Anne ve babası tekrar Birlikte olucaklar mı ? En önemlisi minik Eralpin yaraları iyileşecek mi ? Bunlar ve daha fazla onlarca soru işaretinin cevabını arayacağımız kocaman bir evrene hoşgeldiniz.

** ay" diye ses geldi kafamı çevirdiğimde elindeki büyük pastayı taşımaya çalışıyordu önüne çıktım "b-ben halledeyim" diyerek pastayı tuttum iki elim ellerinin üstüne değmişti ne o pastayı veriyor nede ben alıyordum donmuştuk kalabilirdik böyle saatlerce "ıhım ıhım" sesi ile ellerimizi ayırmıştık ben pastayı tutmuştum oda geri çekilmişti bu ortamın katili yine annem olmuştu "çooocuklaaarrr bende hadin gidelim diyecektim işleri de halletmişsiniz sıra bizim evde" ** Kardelen artık dayanamayacak gibi hissetti. Gözleri Yamaç’a, sonra Emre’ye kaydı Yamaç’ın kıskançlığı ve Emre ise ısrarlı halleri belli oluyordu Kardelen derin bir nefes aldı kararlı bir şekilde: “Artık konuşmam gerekiyor… ama birbirinize zarar vermeyin.” kendi kendine söyledi: “Kalbim için bir karar verme zamanı.”

Ev arkadaşının ani kararıyla yalnız kalan İren, hem maddi hem de duygusal bir boşluğun ortasında kalıyor. Ailesiyle olan kırılgan bağlar, dostlukla harmanlanmış yorgunluklar ve hiç kapanmamış bir eski aşk... Hepsi bir anda yeniden karşısına çıkıyor. Hayatın yüküyle baş etmeye çalışırken, yıllar sonra karşılaştığı o gözler, İren`in kalbinde gömülü kalanları yeniden uyandırıyor. Ama bu kez hiçbir şey eskisi gibi değil. Ne o, ne de İren. Geçmişin izleri silinmeden yeni bir hayat kurulabilir mi? Yoksa bazı başlangıçlar, sadece sonların başka bir hali midir?

İdil: Beni öptün İdil: Seninle sahnemiz yokken birde! Güven: Yönetmen istedi İdil: Yönetmenin köpeği olduğunu unutmuşum:) Güven: Ben bir aralar senin de köpeğindim

“Beni aldatıyor musun Yasmin?” “Yaman yanlış anladın seni aldatmıyorum o benim-“ “Ben bir şeyi yanlış anlamadım Yasmin bu saatten sonradan bitsin konuşmayalım,”

Bu yaz diğer yazlar gibi olmayacaktı. Bunu kalbimin en derinlerinde hissediyorum.