Mira, üniversite yıllarında kimseye kolay kolay güvenmeyen, kendi sessizliğinde yaşamayı öğrenmiş bir genç kadındır. Burak ise hayatını kendi kurallarıyla inşa etmeye çalışan, ailesinin gölgesinden çıkmak için çabalayan bir adam. Tesadüfen başlayan bir tanışma… Basit bir bakış… Ve zamanla fark etmeden büyüyen bir bağ. Ama hayat, her güzel şeyin içine biraz kırılma koymayı sever. Kariyer baskısı, yanlış insanlar ve söylenmeyen cümleler… İkisini aynı yolda tutmak yerine yavaş yavaş ayrı yönlere sürükler. Mira bir gün, kalbini en çok yoran şeyin sevgi değil, ihmal olduğunu fark eder. Burak ise elindekileri kaybettiğinde bazı şeylerin geri dönmeyeceğini çok geç anlayacaktır. Ve bazı hikâyeler, mutlu sonla değil… geriye kalanlarla yazılır.

"Yedi farklı kadın... Yedi farklı hayat... Ama onları birleştiren tek bir gerçek var: yeraltı dünyası. Zenginlerin ışıltılı maskelerinin ardına sızıp, onlardan en değerli parçaları çalmaları gerekiyor. Her biri farklı bir geçmişe, farklı bir düşünce tarzına ve farklı bir hayata sahip. Peki bu kadar farklı kadın, aynı amaç uğruna gerçekten tek bir ekip olabilecek mi? Onların bu tehlikeli macerasına katılmaya hazır mısınız?"

"İçmeyecek misin?" dedim ağlayan buğulu sesimle. Sesim ağlıyordu benim yerime. Eliyle kavradığı saçlarımı yüzüne götürdüğünde burnuna yaslayarak içine çekti kokusunu. İki yana salladı gayriihtiyari bir yavaşlıkla kafasını. "İçmeyeceğim." dudaklarından çıkan kelamlar saçlarımın arasında kaybolduğunda elinde kırılacak bir eşya gibi tuttuğu saçıma kondurduğu öpücüğü içimi titretti. Titretmedi, salladı. Yıkılan binaların altında ise kalbim ve ben kaldık. Birde kalbimin canı pahasına koruduğu o. "Çünkü içersem, kokusu parmaklarıma siner. O zaman sevemem saçlarını. Benim gibi bir adamın kokusu yeterince tenine sinmişken bırak saçların sen gibi koksun." Yutkundum. Belki de yutkunamadım. Her bir hecesini kafama kazıdığım cümleleri aciz ruhumda bahar havası estirdiğinde merdivende yaşadığım anlar silindi birden bire zihnimden. "Zafir." dedim acı çektiğimi belli etmek için boğazımdan gelen boğuk bir yakarışla. "Söyle." kalın ve davudi sesi içime yenisini çektiğim sigara dumanıyla kulaklarımdan içeri sızdı. "Hiç." dedim usulca doğrulurken. "Adını söylemek hoşuma gidiyor." *** Kırmızı oda. Oda dolusu saat. Saat iki. Günlerden birisi. Kadın ağlarken adamın gülümsemesi.

Babasının gölgesinde büyüyen genç bir kadın… Güç, intikam ve tutkunun hüküm sürdüğü karanlık bir dünyanın ortasında kalmış masum bir kalp. İki yıl önce bir satranç tahtasında karşı karşıya geldiler. O gün, onu yenmişti. Ama kim bilebilirdi ki iki yıl sonra aynı adam geri dönüp, hayatını tamamen değiştirecekti? O gün, onu kaçırdığında tek bir cümle kurdu: “Benimle evleneceksin.” Reddedişler, öfke, geçmişin gölgeleri… Ve sonunda yapılan bir anlaşmalı evlilik. Ama her şey planlı başlamış olsa da, kalpler plan dinlemedi. İki güçlü iradenin, iki yaralı kalbin buluşması… İntikamla başlayan bu hikâye, yavaş yavaş aşkın gücüne dönüştü. Her hamle yeni bir duyguyu, her adım yeni bir tehlikeyi getirdi. Ve şimdi, oyunun sonunda herkes aynı soruyu soruyor: Kazanan aşk mıydı, yoksa kaybeden iki yaralı kalp mi? , "Ben imkansız birine aşık olmuştum. Ona yenilmek isterken aslında kendime yenilecektim. Ve onu unutacaktım. Peki o beni unutacak mıydı? Ben şah mat yenilmek isteyen bir vezirdim Ama şunu unutuyordum ki ben her zaman yenilmek isteyen taraf değilidim.

Askerlik yapan Kayra ve Barış ın büyük askı. Onları ayırmaya çok calışan olacak ama bakalım onlar buna izin verecek mi? Onlara katılıp eylenmeye, gülmeye, korkmaya ve sonlarını görmeye var mısınız? Varsanız işte bitinci kitap sizi bekliyor. İyi okumalar.

Aşkın 3 hâlini betimledi 3 kelebek. Mavi kelebek, hızlıca oluverip geride bir enkaz bırakan aşkı anlattı. Yeşil kelebek, uzaktan tek bir tarafın sevdiği ve sonunun vazgeçiş olduğu aşkı anlattı. Kırmızı kelebek ise aşekayı anlattı. Aşeka, aşkın kelime olarak köküydü ve sarıp sarmaladığı bitkiyi öldüren bir sarmaşığa denirdi. Yakıp kül etse de karşı koyamadığı için kırmızı kelebek aşekayı anlatmış oldu... . . . "Kelebeğin ömrü 1 gün Alpay, o günü de yanarak gdçiriyorsa sevdasına ihanet edemezsin..." *Not* Kitapda geçen kişi, kurum ve kuruluşlar hayal ürünüdür. Gerçeklikle örtüşen kişi ve kurumlar tesadüfidir.

Mavinin Yeşili`ni final yaptıktan sonra devam edeceğim, bir fikriniz olsun diye paylaşmak istedim^^ Bir yola çıkarsın, ne olacağını bilmeden. Cesursan şayet ne olacağını umursamadan devam edersin yoluna. Her ne olursa, karşına ne çıkarsa, bıkmadan usanmadan savaşırsın. Düştün mü? Kalkarsın. Pes mi etmeyi düşündün? Önüne bir kapı açılır, bu düşünceden vazgeçersin. Nerde olduğunu bilemedin kayıp mı oldun? Dostluklar bunun içindir. Dostunun ışık tuttuğu yoldan korkmadan geçersin. Aşık mı oldun? Canın mı yandı? Tükendiğini mi hissettin? Göz yaşların yanaklarını mı ıslattı? ... Cevap yok. Ne bir çıkış kapısı ne de bir yol yok önünde. O cesaretinin nereye gittiğini bilmiyorsun. O dostların nereye gittiğini bilmiyorsun. Tek bildiğin. Acı çektiğin. Mahkumsun o acıya. Mahkumsun küle dönen bir kalbe. Mecbursun yaşamaya. Her ne olursa olsun dik durmaya. Bundan sonra ne cesaret yardım eder sana ne de dostların. Senin acın seni alakadar eder her zaman... "Kalbimin küllerini dört bir yana savurdum. Sana dair tek bir anı bile kalmasın diye..." ..... Bir kalp küle dönüyorsa şayet, o kalp gerçekten sevmiş demektir. Eylül Tuna & Demir Varol

Siz hiç daha sonra göremem diye birinin, yüz hatlarını ezberlemeye çalıştınız mı? 22.07.2019

HIRS.... ÖFKE.... KAYBOLUŞ.... VE KENDİNİ BULUŞ... Bir prens ve onun asi koruması, İntikama dolanmış bir aşk hikayesi.... ☯︎ HER ZAMAN NEFRETTEN DOĞAN AŞKI DİNLEDİNİZ. ŞİMDİ İSE AŞKTAN DOĞAN NEFRETİ DİNLEMEYE HAZIR MISINIZ?

Dünyadaki bütün kötü insanları dört saniye içinde öldüren DÖRT. Ailesini kaybettikten sonra her şeyden nefret eden ve intikam almak için yaşayan Mavi. Peki ikilinin karşılaşmasında sonra neler olacak?

Yeni kurgum, içeri girin ve hikayemize göz atın.

Bence bir şans vermelisiniz.