Bir ö?retmen ö?rencisinin gelece?i için ne kadar ileriye gidebilir?

1998 y?l?.

Erdem makina mühendisi, mahallede ismi çokça duyulan ve sevilen bir gençtir. Almanya’dan Türkiye’ye döndü?ünde annesi ilk i? onu evlendirmeye kalkar.

Lakin evlendirmek istedi?i k?z Erdem’den 8 ya? küçük, okuma hayalleri olan ancak ailesi taraf?ndan bask?lanan bir k?zd?r.

Genç bir ö?retmen olan Güliz, yeni mezun etti?i bu genç k?z?n böyle bir evlili?e sürüklenmemesi için her yolu dener.

Nihayet kendini yalan bir a?k?n içinde bulur.

"Beyaz, sanıldığı gibi masumiyetin simgesi değildi. Bazen fırtına öncesi bir sessizlik, bazen de bir cesedin üzerini örten en soğuk kandırmacaydı." ​Cinayetlerin faili meçhul kaldığı, sokaklarında adaletin değil, sadece tehlikenin sesinin duyulduğu karanlık bir kurgu... Her gün yeni bir kayıpla uyanan bu düzende, herkes bir şeylerden kaçıyordu. Ama kaçılması imkânsız olan tek bir gerçek vardı. ​Albinoluk bir ülkenin, bir mekânın ya da bir haritanın adı değildi; o, bu acımasız dünyanın tam ortasında taşınması en zor, lekesiz ama bir o kadar da tehlikeli bir varoluştu. ​Şehir, ardı arkası kesilmeyen cinayet zincirleriyle çalkalanırken ve her ipucu aynı karanlık adrese çıkarken, yolları kesişmek zorunda kalan iki hayat... Bir yanda cinayetlerin ortasında sırları çözmeye çalışan bir irade, diğer yanda tehlikenin tam göbeğinde, masumiyetin bittiği o sınırda—beyazın ötesinde—duran bir çekim. ​Bir cinayeti çözmek mümkündür. Peki ya cinayetin kendisi, çözülmesi gereken tek sır değilse? ​Her adımda tırmanan tansiyon, saklanan karanlık geçmişler ve kaçınılmaz bir tutku... ​Kanın beyaza bulaştığı, kuralların yıkıldığı ve sınırların aşıldığı o noktaya adım atmaya hazır mısın?

Bir imza… Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Ülkü Korhan, kendi hayatını yaşadığını sanıyordu. Ta ki Altay Koral’la evlenene kadar. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir anlaşma da değil. Bu… kaçamayacağı bir bağ. Çünkü bazı evlilikler güven üzerine kurulmaz. Sırlar, güç ve tehlike üzerine kurulur. Ve bu hikâyede… En büyük hata, kalbini devreye sokmak olabilir.

Yıkılmakta olan bir imparatorluk devam edebilmek için savaşlarla besleniyor. Kuzeyin donmuş topraklarında, kendi halkına işkence ederek hayatta kalmaya çalışan bir hain.

"Sen ki, Meva. Nasıl bir günah işlediysen benim elime düşmüşsün. Trabzona hapsedilmişsin. Çocukluğunu çalmışlar senden, ama ona hiç sahip olamadığın için bunu fark etmemişsin bile." İki siyaset adamının yıllardır süren dostluğu; onlardan birini ölmesi ve kızını diğerine mecburen emanet etmesiyle son bulur. Erkek kardeşleri yurt dışında refah içinde yaşarken, Meva`nın payına düşen kaderde hiç tanımadığı, bilmediği bir adamla zorla evlenmek vardır. Güngör ailesinin içinde yaşamaya başladıkça ortaya çıkan sırlarla birlikte bir polisle iletişime geçer ve hayatının kumarını oynamış olur. "Bir kibrit çöpüne heba olan ailesinin intakımını almaya çalışıyor ama ailesinin umurunda bile değil. Çabalayıp çırpındığı insanlar, kız olduğu için ondan utanıp yıllarca yatılı kursa verdi. Meva kendini boş yere hırpalıyor." dedi adam, sigarasının dumanının gökyüzündeki bulutlara karışmasını izlerken.

Bu romanda hayal olan çok az şey var. Gerçekte olan şeyler kurgu ve sembolizm ile duygu yoğunluğu altında harmanlanmıştır. Hüseyin Nihâl Atsız ve Sabahattin Ali`nin harmanı gibi...

Bu Satırlar Yarınları Yazanlara Emanettir…

Her şey siyasetin önde gelen partilerinden biri olan Refah partisinin eski başkanının kızı Turna Ekim`in, gizemli bir grup tarafından kaçırılmasıyla başlıyor. "Bir kıvılcımla başladı, sahipsiz savaşçı zırhını kuşanıyor; masumiyet kefeni giyiyor ve düşman, gözlerinde şeytanın suretini taşıyor. Hiç dinmeyecek bir yangın yükseliyor. Kalbime baktım içine kor düşmüş, Ateşi her yanı sarmış. Nitekim benimle yananlar benim sayılır."