Bu kitap The Early Spring (İlkbaharın Başında) dizisinden esinlenmiştir. +1& ve üzeri okurlar içindir. Beş yıl önce, hayatımın en güzel günlerinin aslında kalbime ektiğim en büyük pişmanlık tohumları olduğunu nereden bilebilirdim? Demir’i ilk gördüğüm o an, içimde ona karşı en ufak bir kıpırtı bile yoktu. Aksine, ondan köşe bucak kaçmak, varlığının yarattığı o tuhaf rüzgardan korunmak için elimden gelen her şeyi yapmıştım. Sonra ne oldu, hangi ara bu surlar yıkıldı, Bilmiyorum. Bir gün geldi, göğsüne yaslandığımda dünyadaki tüm fırtınalar diniverdi, kendimi ilk defa bu kadar güvende hissettim. Kalabalıklar içinde sadece onun bakışlarını arar oldum. Dudaklarından dökülen ufacık bir kelime, sıradan bir günü masalsı birine dönüştürmeye yetti. Ve ben, yabancının teki olan o adamın, bilmeden hayatımın tam merkezine yerleşmesine engel olamadım. Onu sevdim. Ruhumun en derin yerinden, kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir büyük yangınla sevdim. Meğer bazı insanlar hayatımıza kalmaya değil, bizi bizden koparıp gitmeye geliyormuş. Bazen hayatınızdaki en muhteşem anı da, bir ömür kanayacak en derin yara da aynı insandan kalıyormuş geriye. Ben onunla gökyüzüne uçmayı öğrendim; sonra da kanatlarımı kırıp beni boşluğa bırakmasını. Şimdi bu enkazın içinden geriye dönüp baktığımda, kafamda yankılanan tek bir cümle var: Keşke hikayemizin son satırını baştan bilseydim de, bu ateşe hiç ayak basmasaydım.

Bazen insanın kaderi, adını bile bilmediği bir yabancıyla kesişir. Yasemin, hayatının en büyük sınavını tek başına vermek zorunda kalacağını düşünüyordu. Yavuz ise geride bıraktığını sandığı bir hikâyenin, bir gün yeniden karşısına çıkacağını... Bazı yaralar konuşularak değil, susularak büyür. Bazı mesafeler kilometrelerle değil, kırgınlıklarla ölçülür. Aynı soyadı altında başlayan bu yolculukta ne sevgi kolaydı ne de güven. Geçmiş peşlerini bırakmazken, aile bağları, gelenekler ve sırlar iki yabancıyı aynı çatı altında yaşamaya mecbur bıraktı. Peki, kaderin yan yana getirdiği iki yabancı, birbirinin yuvası olabilecek miydi? Çünkü bazen bir soyadı sadece bir isim değildir... Bazen bir ömrün en ağır yüküdür.

Hikâyemin hangi noktasındayım bilmiyorum ama orta yerinden okuyorsun beni. Bazı adımlar atılmalı, bazı yollar yürünmeli, bazı anlar yaşanmalıydı. Bazı insanlar gitmeli, bazılarıysa kalmalıydı. Hayat bir şekilde yolunu bulmalıydı. Bir şekilde akmaya devam etmeliydi. ☆☆☆☆ Elvin Erden düğün günü sevdiği adam tarafından karnında üç aylık bebeği ile terk edilince yaşadığı şokla kaza geçirir. Kader onu Poyraz Karaaslan ile karşılaştırınca bunun gideceği noktayı ikisi de kestiremez. Kimse bilmezdi ama bir hikâye bitmeliydi ki yeni bir hikâye başlayabilsin. Bu kimin hikâyesiydi?

Her başlangıcın kayıpları vardır Bu kayıpları kapatmak ne kadar sürer?

Gülüşüyle baharları getiren kadın, sonbaharda kaldım.. Gittin.. Ve solumda kaldın.. Ve soluğumda… Ve sonumda… Dudakları kıpırdamıyordu adamın ama gözleri haykırıyordu seni seviyorum diye… Yaktığım sigaraların dumanıyla öldürmeye çalıştım, içimde yaşattığım seni. Sen kalbimden kovulmadıkça Bu ayrılık hep eksik kalacak 👉 Sigara, acı ve küfür içerir. Kısa alıntı yapılmıştır. Şarkı önerisi de vardır.

- Neden diye sorabilir miyim? - Ben ona o bir başkasına aşık. Ben onu kalbime mühürlemişken o kalbinin kilidini bir başka kadına teslim etmiş. Ben onun gülüşlerini kalbime kazırken o bir başka kadının gülüşünü kalbine saklıyor. Genç adam karşısında boncuk boncuk kızarmış yanağına bakan kadına "Benim için bugün yoğun bir gün olacak o yüzden eve geç gelebilirim iftara beklemeyin." dedi. Ona inanmayan gözlerle bakan kadına "Onun için değil. Gerçekten de yoğun bir günüm olacak. " dedi. Fısıltılı sesle kadına "Adım kadar eminim ki bizi izliyor o yüzden yanağından öpersem bir sorun olur mu?" dedi. Genç kadın da aynı ses tonu ile adama yaklaşıp "Bir şartla ama bana doğruyu söyleyeceksin." dedi. Genç adam önce kadının dudaklarına daha sonra okyanus gözlerine bakıp "Anlaştık" dedi. "Zühre`yi hala seviyor musun?" Dedi. Genç adam düşünmeden "Hayır" cevabını verdi. "Şimdi seni öpebilir miyim?" Dedi. Genç kadın adama gülümseyip "Durduğun kabahat." dedi. Genç adam kadına sarılıp saçlarını ve yanağını öptü. Kulağına eğilip fısıltılı sesle "Yanak dedim ama sana sarılıp saçlarını da öptüm kızmadın deme rol icabı." dedi.

Mira, üniversite yıllarında kimseye kolay kolay güvenmeyen, kendi sessizliğinde yaşamayı öğrenmiş bir genç kadındır. Burak ise hayatını kendi kurallarıyla inşa etmeye çalışan, ailesinin gölgesinden çıkmak için çabalayan bir adam. Tesadüfen başlayan bir tanışma… Basit bir bakış… Ve zamanla fark etmeden büyüyen bir bağ. Ama hayat, her güzel şeyin içine biraz kırılma koymayı sever. Kariyer baskısı, yanlış insanlar ve söylenmeyen cümleler… İkisini aynı yolda tutmak yerine yavaş yavaş ayrı yönlere sürükler. Mira bir gün, kalbini en çok yoran şeyin sevgi değil, ihmal olduğunu fark eder. Burak ise elindekileri kaybettiğinde bazı şeylerin geri dönmeyeceğini çok geç anlayacaktır. Ve bazı hikâyeler, mutlu sonla değil… geriye kalanlarla yazılır.

EBEDİYET ÇARKI "Sessiz bir söyleniş dudaklarımda; korku uğruna nice kadınları suçlayıp yaktınız. Ben de annemin mukadderatı gibi yakıldım, yıkıldım. Lakin yüreğim diri kaldı, zira zırhım örülmüş bir aşktan, ruhum tatmamış bir sevgiden ibaret. Şimdi yaktığınız bu kadına iyi bakın; bir sonsuzluk çarkı ellerimde. Seç diyor bana kader; aşkın mı, itirafın mı?" Bazı yaralar zamana değil, bir insana emanet edilir. Geçmişin karanlık yüzüyle küçük yaşlarda yüzleşen Eva Güneş Kunt, annesinin onu terk etmesiyle hayatı altüst olur ve gençliğinin baharında yaşamak için kendine nedenler bulmaya başlar. Ancak bir Kasım günü henüz yirmi üç yaşındayken tanık olduğu olayın etkisinden kurtulmak için kaçmaya başlar ancak yüksek bir yerden düşer ve gözlerini açtığında kendini hiç bilmediği bir kasabada, karanlığın ortasında bulur. Çünkü benliği dahil geçmişine dair hiçbir şeyi hatırlamamaktadır. Yüreği yalnızca geçmişi hatırlamak için çarpan Eva`nın kalbine başka bir kalp dokunur: Kutlu Han`ın kalbi. Ancak Eva`nın asıl sınavı tam da bu zamanda başlar. Bir seçim yapmak zorundadır: Aşk ya da itiraf... Beyazın ve siyahın, gecenin ve gündüzün, ışığın ve karanlığın aşkın ve itirafın dans ettiği bu büyüleyici müzikte "Ebediyet Çarkı" dönmeye devam ediyor... ‣Tetikleyici unsurlara yer verilmiştir. ‣ +15 yaş için uygundur.

En yakın arkadaşını kaybeden hazalın mücadelesi

Yıkım gelene kadar yıkımdan nefret edenlere.