Kalbimin Mahremi, kimseye açılmayan yaraların, söylenemeyen cümlelerin ve kalpte saklanan sırların hikâyesi. Bazı duygular vardır; adını koyamazsın, inkâr edemezsin ama taşımaktan da vazgeçemezsin. Bu hikâye, kalbini korumaya yemin etmiş birinin, en savunmasız yerinden sevilme ihtimaliyle yüzleşmesini anlatıyor. Çünkü herkesin kalbinde, sadece bir kişiye ait olan bir mahrem vardır.

`Genç adam karşısında hissettiği kıza bir adım yaklaşıp "ben körüm ama sen kalpsizsin" dedi. Genç kızın gözlerinden art ardına yaşlar süzüldü. Tek kelime etmedi, ağladığını bilsin istemedi. Yüzünü yere indiren adama baktı, uzun uzun haklı söze ne hacetti. O adam kendisine hep yumuşak davranmış, itse bile ondan vazgeçmemişti ama artık sabrı taşmıştı sanırım diye düşündü. Bu zamana kadar ağzından tek kötü kelime, cümle duymamıştı ama o da insandı. Onu yeterince zorladığını düşündü. Sesinin titremesine engel olmaya çalışarak "ö-özür dilerim" dedi. Zaten hali hazırda olan çantasını ve ceketini alıp çıktı. Genç adam olduğu yerde olup bitene anlam vermeye çalıştı. Hani o korkardı, bir kalbi kırmak Kabe yıkmak gibiydi, şimdi ne olmuştu bildiğini neden uygulamamıştı? Arkasında duran koltuğa çöktü ve başını ellerinin arasına alıp titrek bir nefes verdi.` Bu hikaye bakan ama göremeyen Ömer ile gören ama bakmasını bilmeyen Zehra`nın hikayesidir.

Hayatı kader ve kısmet olarak tanımlar sorgulamadan yaşar çoğu insan Mustafa da bu insanlardan biriydi ama derler ki her insanın hayatında bir dönüm noktası olur kimi bu dönüşümün farkında bile olmaz kimi ise bu dönüşümü iliklerine kadar hisseder. Mustafa bu dönüşümü iliklerine kadar hissedenlerdendi. Bu dönüşüm mustafayı sehere kavuşturacak.

Bu eser bir psikiyatri hastasının kaleminden çıkmıştır

Eşsiz bir yolculuk... ♡ "Lotus çiçeği üzerine konan her bir toz zerresini temizlermiş..." Gözlerimin içine bakıyordu. İçime işleyen bakışları vardı. Hafifçe güldüğümde sözlerine devam etti. "Tıpkı güldüğünde kötü olan her şeyi unutmam gibi..." Ben nutkum tutulmuş bir şekilde onu izliyorken o elimdeki kutuda duran kolyeyi çıkarttı. Arkamı döndüm ve takmasını bekledim. Düşüncesi çok naifti. Böyle güzel bir hediye... Böyle güzel bir ortam herkese nasip olmazdı... ♡ "Ya kızım yavaş olsana ezdin resmen." Eylül Zehra`nın kolundan tutup üzerimden çekmeye çalışırken bir yandan da azarlamaya başladı. "Freni boşalmış damperli kamyon gibisin Zehra." Zehra ayağa kalkmıştı bile. Eylül de bana yardımcı olmak için elimden tutmaya çalışıyordu. Tabi ben bu sırada gülmekten kendi kolumu bile kaldıramıyordum ki kendimi kaldırayım. O sırada içeriden gelen kapı açılma sesiyle irkilip hemen ayaklarımı toparlayıp oturdum. Görüş alanımıza Oğuz girmişti. Herkes çok sessiz bir biçimde Oğuz`u izlerken bende ne yapacak diye merakla kafamı kapının kenarından çıkardım. Sanırım su falan içecekti. "Deve kuşu olduk resmen şu halimize bak." Eylül gülerken Zehra eliyle Eylül`ün ağzını kapatıp, "Sus duyacak şimdi. Onu izlediğimizi anlayacak." Ne onu mu izliyorduk. Çok ayıp ya. Biz kim izlemek kim. Sadece gitmesini beklerken etrafa göz atıyorduk o kadar... ♡ "Ben salondakileri alayım. Sen de diğer üçünü. Nasıl fikir?" "Zehra saçmalama. İkimiz birlikte yapacağız. Ayrılmak yok." Zehra sessizce iğneye ipliği geçirmeye çalışıyor ben ise içeriyi kontrol ediyordum. Çok sessiz olmamız gerekiyordu. Sonuçta yapacağımız işte ses çıkarırsak bizimkilerden birisi uyanabilirdi. Ne mi yapacaktık? Herkesi bu gece yattığı yere dikecektik...

Zehra, hayatının tam ortasında bir karanlığa çekildiğinde, kendini hiç tanımadığı bir adamla nikâh masasında bulur. Ailesinin güvendiği, asker bir ailenin disiplinli ve içine kapanık oğlu Yiğit’le yaptığı evlilik, sadece bir koruma anlaşmasıdır. Ya da öyle olması gerekiyordur… Yiğit, dedesinin hatırını kıramamış, Zehra ise hayatını tehdit eden bir adamdan kaçarken ailesinin güvenli dediği tek kapıyı çalmıştır. Ama ikisinin de planlamadığı bir şey vardır: Aynı çatının altındaki yalnızlık, acı ve geçmiş, ikisini de değiştirmeye başlar. Bu evlilik ne zamana kadar sürecek? Tarık pes edecek mi? Ve en önemlisi: İki yabancı, bir “zorunluluk”tan bir gerçeğe dönüşebilir mi? Canım okurlarım kitap şarkısı olarak Tutuşmuş Beraber şarkısını seçtim gayet te kitapla bire bir uyumlu isteyenler o şarkıyı açıp okusunlar bende yazarken onu açmıştım. Melike Şahin/ Tutuşmuş beraber

16 yaşındaki bir kızın babasının kumar borcuyla satılması sonucu kızın hayatta kalması

Ailesi yüzünden acı çeken bir kız. Gerçek hayat hikayesidir...

İki göz, uzun bir yola benzeyen o yangın mavisi olan göz, Ben Zehra, bir kır çiçeği olarak anılan Zehra,ama yolun sonundaki o yangın mavisi gözler beni sadece bir çiçekle anar. Lavinia çiçeği,anlamı ölüm olan o çiçek. Tıpkı bana benzeyen o çiçek. Kabulleniyordum çünkü ne kadar masum görün semde içimdeki o ölü çocuk asla bunu kabullenmeyecekti. Çünkü onun kabullenmediğim şeyleri kabullenirsem benim en büyük ihanetim bu olur. 15 yaşındaki o kız çocuğu bu dünyayı tam rengarenk yaşayacakken biri onun dünyasını mahvetti. O artık o gri dünyada tutsak kalmıştı, Biri onu oradan kurtarana dek. Ben Zehra,varlığı sadece babası ve abileri için olan o Zehra. *+-*+-*+-*+-*+-*+-*+-*+-*+-* "Neden kendine bu kadar acımazısın lavinia?" dediğinde derin bir nefes aldım. "Kendime acımasız değilim,benim içimdeki o çocuk bana acımasız.Ben ne yapsam zoruma gidiyor çünkü içimdeki o çocuk sıkışmış kalmış başka bir dünyada,onun için yapılan haksızlıkları ben şimdi yapamam.Onun yaşayamadığı şeyleri ben yaşayamam" dediğimde elimin üstünde sıcaklık oluştu. "İzin ver ben kurtarayım o çocuğu.Ama yeter ki...Gitme demeyeceğim ama gitme Lavinia" ilk kez içimdeki o çocuğun dünyası renklendi. Hemde bir sözle renklendi...

Şu anlık açıklama yok geçmişin sırrının devam kitabı…

Enes Yener ve Zehra Yıldırım’ın…(spoi sevmem.)