Gönderen: [GİZLİ] Konu: Senin İçin Bir Çıkış Yolu "Asu Erva Keskin. Sistemlerini aşamadığımız tek yazılımcı adayı sensin. Eğer o evden, o sığıntı hayatından ve Metin`in gölgesinden kurtulmak istiyorsan, ekteki kodu 12 saat içinde kır. Kırdığın kod seni yeni hayatının kapısına götürecek. Ya o kapıdan geçersin ya da o evde çürürsün. Seçim senin." Erva’nın kalbi göğüs kafesini zorlamaya başladı. Bu bir iş teklifi değildi, bu bir meydan okumaydı. Kodun karmaşıklığına baktığında, bunun sıradan bir siber güvenlik testi olmadığını anladı. Bu, birinin onun ruhunu, zekasını ve çaresizliğini tarttığı bir teraziydi. Gece yarısı olurken Erva klavyenin başındaydı. Gözleri yanıyor, parmakları uyuşuyordu ama her kırdığı şifrede sanki Metin’in bir zincirini daha koparıyordu. Sabaha karşı saat 04:00’te, kodun son satırı çözüldüğünde ekranda tek bir adres belirdi: Ertekin Holding, Merkez Ofis. Erva, kurtuluşuna yürüdügünü sanarak zaferle gülümsedi. Oysa o an, birkaç kilometre ötede Yiğit Ertekin, ekranından kodun çözülüşünü izlerken babasına hak veriyordu: "Gerçekten tehlikeliymişsin Erva.ve şimdi benim avımsın."

Aleda Karael ve Ivan Mikhail Ramonov`un karşılaşması, kaderin elleriyle şekillenen bir oyunun ilk hamlesiydi. Aleda, her adımında ölümle burun buruna gelmiş, geçmişin acılarıyla yoğrulmuş bir Boksördür. Ivan Mikhail Romanov ise, Rusya`nın derin karanlıklarında adı duyulmamış bir gücün sahibi, bir mafya lideridir. İkisi de birbirinden farklı, ama bir o kadar birbirine çekilen. Bir anlaşma, sırlarla dolu bir müttefiklik, onları yavaşça birbirine yaklaştırırken, aralarındaki gerilim her geçen saniye daha da büyüyordu. Ve ne zaman iki karanlık ruh bir araya gelirse, aralarındaki ateş, her şeyi yakıp kül ederdi. Kaderin ince ipiyle bağlı, yasaklı bir aşkın ve karanlığın derinliklerine doğru yapılan bir yolculuk. Her karar, her adım, her dokunuş... Hepsi birbirini takip eden, yıkıcı bir sırrın peşinden sürükleyecek. Beni okumaya devam et, çünkü bu hikaye... Yeni başlıyor.

Geceleri sokaklar konuşur. Motorlar bağırır, kalpler hızlanır. Ona “sokak serserisi” diyorlar. Çünkü bir kızın bu kadar cesur olmasını affedemiyorlar. Yasak yarışlar, bastırılmış duygular ve kaçınılmaz bir çarpışma… Bu hikâye hızla ilgili değil. Kimliği gizli olan bir çetenin iki üyesinin Kader çarpışması ile ilgili.

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

“Bu kitap, ailesi tarafından hiç görülmemiş, Ailesi tarafından hiç duyulmamış, Ailesi tarafından hiç bilinmemiş, Ve ailesi tarafından hiç sevilmemiş kız çocukları ithaf edilmiştir…” İki arkadaş. Ya da, tek taraflı bir arkadaşlık mıydı bu? Hayır hayır, diğer taraf aşk hissetmiyordu. Nefret? Belki. Tiksinti? Hayır. Sadece boşluk. Peki, neydi bu hikayenin sırrı? Kurbanlarının kanlarından, dolma kalemlerle koleksiyon yapan seri katil Ferocia, yani Cemre Şahinoğlu muydu, yoksa saatli bombalara neredeyse aşık olan Zhestokost, yani Karan Karaşanlı mı? İntikamlar soğuktu, ve insanlar bu soğukluk için her şeyi yaparlardı. Cemre, intikamı için geleceğini karartmıştı. Karan, intikamı için geçmişini yok saymıştı. Peki, en sonunda kazanan geçmiş mi, yoksa gelecek mi olcaktı? Yoksa oyuna duyguların en masum gözükeni, ama en tehlikeli olanı mı girecekti? “Geçmişimiz, geleceğimizle kumar oynuyordu. Peki ya, biz bu oyunun neresindeydik?” Ağır psikolojik unsurlar içerir! •Zorunlu Yakınlık •Dark Romance •İntikam •Örgüt Kitap Şarkısı: Labrinth-Mount Everest Bölüm Günleri: Her Pazar

Karan Alp Demirhan Türkiyenin en büyük mafya lideri acımasız,merhametsiz ve kör kütük aşık (tabi bu aramızda) olan biri devamı kitaptaa çabuk okuu kaçırma

Son yirmi yedi saniye. Zaman gelmişti, kulaklıktaki ses son kez konuşacaktı. "Sonuna geldik, küçük hanım," Alacağı canları düşündükce duyduğu memnuniyet, gözlerini daha da büyütüyor, gülüşü dudaklarını aşmaya çalışıyordu. "Cana can!" Sesi sert, ancak bir o kadar da memnundu. "Kadına kadın!" Keskin nişancının parmağı yavaşça tetiğe baskı yapmaya başladı. "Kıza kız, Anıl!" Beş saniye... "İşini bitir!" "Onun gözleri, özgürlük bulduğum gökyüzü değil, boğulacağım denizdi. Ama artık boğulmaktan korkmuyordum, çünkü ben de onun yanmaktan korktuğu ateşe dönüşmüştüm." Bu kitapta bahsedilen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür; her ayrıntısı, sadece kurgusal bir dünya oluşturma amacını taşımaktadır.

Tanrıların bir cezası sonucu nerdeyse tüm dünya bir güç kazanıyor bu hikayede zorbalanan bir çocuğu ve onun arkadaşları ile büyük bir afetten kaçısını görüyor olacağız

27 sene önce yapılan hatalar… yarım kalan bir aile

25 yaşındaki başsavcı başak denizin yeni davasını konu alan bir kitaptır Keyifli okumalar...

Babamın ölümü ile gömülen tek şey onun bedeni değildi... Geride, adı bile fısıldandığında insanların irkildiği bir imparatorluk kaldı. Ben Almira Katan Hukuk fakültesinde adalet öğrenirken, geceleri karanlığa hüküm veriyorum. Yeni bir şehir, yeni bir hayat... ya da öyle sandım. Annemin yeni kocası, üvey abim ve geçmişten gelen silah sesleri ile örülü bir kaderin içine sıkıştım. Ve sonra o geldi- Aras Demir Artık mahkemelerde değil, sokaklarda hüküm veriliyor. Bu hikayede ya ben kurtulurum... Ya da benimle birlikte herkes yanar.

Yalnızlığa mahkum olmuş bir Ruh çıkacağı bu zorlu mesafelerde ruh eşini bulmaya çalışırken karşısına çıkabileceği sorunlardan kurtulup sevdiği kızı kötü adamın elinden kurtarabilecek mi?

Ahu genç, zeki bir doktor dur ailesinin yanında üzgünde olsa mutlu yaşamaya çalışmaktadır ... Babasının onu 70 yaşında bir adam verme isteği üzerine düğün günü kaçar ve bir villa nin bahçesine sığınır ama bilmiyordur ki onu camdan izleyenin mafya olacağını.....

Abime atacağım en büyük kazığı atmıştım. Düşmanıyla evlenmiştim. Arden ile evlenmek zorunda kalmıştım başka çarem yoktu. İyi biriydi yani ben öyle sanıyordum... Abimden intikam almak için beni kullanacağını nerden bilebilirdim ki...

Alternatif bir Dünya da yaşayan Jessica`nìn annesinin gizli ölümü sonucu, gerçek gücünün ortaya çìkmasì ve savaslarin başlaması Jess`de uyanan ejderhanın ateşinin baslangiciydi.

Burada herkes yalnız, herkes kimsesiz. Burası İn! Burada adalet yok, acıma yok, güçsüzlüğe yer yok, insanlık yok! Herkes sadece kendi canını düşünür. Herkes hayatta kalmaya çalışır. Kimse dost değildir. Herkes, birbiriyle düşmandır. Burada hiçbir arkadaşlık menfaatten öteye geçemez. Başarısız olamazsın. Başarıya da asla ulaşamazsın. Burası bizim inimiz… Hepimizin İn’i. Özgürlüğe aç, adaleti sadece sözlük anlamıyla bilen çocuklar… Onlar yaşamak zorunda. Yaşatmak gibi bir dertleri yok. Bu, onların özgürlüklerini arama hikayesi. Bu, onların adalet için savaşma hikayesi. “Artık bu çocuklar kimsesiz değil!” diye bağırdım. “Ben varım!” Öfkeyle doldu gözlerim. “Hepinize yeterim!” Anlatılanlar tamamen kurgudur. Gerçek kişi veya kurumlarla ilgisi yoktur. 13.06.2022 TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

Bu bir Hindistan kırgusudur. Ancak trajedik olanlardan...

17 yaşımda, bana beyaz bir elbise yerine, kefen gibi bir gelinlik giydirmişlerdi. Koruyup kollamak yerine benden yaşlarca büyük bir adama gelin vermişlerdi. Kendi nikahımdaydım ama sanki benim nikahım değilmiş gibiydim. Gelin için ayrılmış sandalye tarzı koltukta otururken kulaklarım hiçbir şey duymuyordu. Ruhum ölü, ama bedenim sapasağlamdı. Yanımda oturan Berivan, sıkıca elimi tutarken bana bir şeyler fısıldıyordu ama kafam hiçbir ses almıyordu. Ne bir çıtırtı, ne de bir fısıltı. Ta ki yanımda oluşan hareketliliğe kadar. Beyaz duvak örtülmüş yüzümü sağ tarafıma çevirdim. Büyük mavi ve kanlanmış gözlerim, bir çift simsiyah gözle kesişti. Daha da çok ağladım o lanet Ağa`nın yüzünü gördüğümde. Kaşlarını çatarak bana yaklaştı. Çenemi kırarcasına tuttu. Parmaklarıyla yanağımı sıkarken kulağıma yaklaşıp, "Ağla," dedi. "bugünden sonra hep cenneti yaşadığını sanacaksın. Çünkü ben senin yaşadığın cehennemden daha beter bir dünya yaşatacağım sana. İşte o zaman bu zamanlarını mumla arayacaksın cici kız..." KİTAP ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINTI DA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

​"Bazı günahlar toprağa gömülür, bazıları ise küle döner." ​Azra "Kül" Soykan; o adaletin kör noktası, sistemin en tehlikeli sızıntısı. Arkasında iz bırakmayan, her düğümü tek bir mermiyle ya da tek bir kodla çözen bir hayalet. ​Şehrin en güçlü ismi Karan Demirkol`un babası öldürüldüğünde, geriye sadece cevabı olmayan sorular ve şifreli bir geçmiş kaldı. Karan, bu karanlık labirentten çıkmak için tek bir yola güveniyordu: Bir zamanlar yakalayamadığı o "Kül"e. ​İntikam ateşiyle yanan bir adam ve o ateşi küle çevirmeye yeminli bir kadın... ​Soylu maskelerin ardındaki saf pislik ortaya çıkarken, her sır yeni bir düğüm, her yakınlaşma yeni bir tehlike doğuracak. Karanlığın içinde bir oyun kuruldu ve bu oyunun tek bir kuralı var: ​Kül olmadan, şifreyi çözemezsin. Azra (Kül): "Bana para ya da güç teklif etme Demirkol. Bana o soylu maskelerinizin ardındaki saf pisliği vaat et." Karan: "Sen kâbus ol Azra, ben o kâbusun içinde uyanmaya hazırım."

Sevim Liman`ın yaşadığı kasaba normal değildir. İstenildiğinde alıkonulan suçlu kadınlar , cinayetler...Sevim bu kadınların ne için götürüldügünü onlardan biri olana kadar anlamaz. Fakat o soradan bir alıkoyulqn değil duyusuz bir ebedir. Ebeler sıkı kurallar içerisinde kalan ve en son ölen kişilerdir. Bile bile ölüme yürümek kimlerin işidir?

Bir kadın ne zaman büyürdü bilir misiniz. Bir kadın dik durduğunda büyürdü. Dilindeki prangaları kırıp sesini duyurduğunda büyürdü, hiçliğin ortasında ben nerdeyim diyerek değil. Ben artık özgürüm dediğinde büyürdü. Bir kadın ancak koştuğunda özgürdü. O kadar güzel koşardı ki, onu gören güzel bir tay sanardı. Peki ya, bir kadını nasıl öldürürdünüz? Ona küfrederek mi. Hakaret ederek mi, yoksa canını yakarak mı. Hayır, Bir kadını öldürdürmek için sadece onun saçlarını kesmeniz yeterdi. Bir kadın saçlarına kaç tane anısını yad ettiğini bilmezdiniz. Bir kadın öldürmek için işte sedece bir tene makasa ihtiyacınız vardı. Kesmek için, onun hayallerini. Umutlarını kesmek için sadece basit bir makas yeterdi. Gerçeği söylemek gerekirse, o zaman neden biz Yaralı`ydık. O zaman neden biz Kırgın`dık. Aslında oması gerekende buydu. Bizler, ömürlerini başkalarının canını yakmak için harcayan insanlardık. İnandık, güvendik hiç olmayacak bir insan için ruhumuzu teslim ettik. Ancak bizler, bir Yalanın esiriyrik. Savaşmaktan çok kaybetmenin esiri. O zaman hazır mısını? Yaralı Kırgın Yalan kitabıyla bir kadını nasıl öldüreceğinizi öğrenmeye. ______________________________ Kitap kapağı @k_ayip ben çok beğendim isteyen gidip bakabilir. En kısa sürede bitirip size bilgi veriyor.

"Bazı insanlar karanlıktan kaçar, bazıları ise o karanlığı yönetir... Selçuk Saygun babasının gölgesinden uzaklaşıp tek başına yaşamak için çabalarken, aniden gelen haberle geçmişi kapısında bekler. Geçmişiyle yüzleşebilecek mi? yoksa herşeyden uzaklaşıp kendisinden ve geçmişinden kalabilecek mi?

Emir... Eylül olan kızın peşinden koşarken bir zombi felaketi başlar. Klişe bir şey olmadan tüm ekip yaşamı amaçlayarak özgürlüğün peşine düşer. Acaba kime ne olacak. Kim sağ çıkacak? Kim özgürlüğüne bile dokunamadan ortadan kaldırılacak...

— Demir ve Gölge Bazı hikayeler tesadüf değildir. Bazıları… çok önceden yazılmıştır. Ve bazı isimler vardır… sadece bir isim değildir. Bir anahtardır. Bir kilittir. Bir yıkımdır. Feryal Karza, hayatını kontrol altında tuttuğunu sanıyordu. Düzenli, mesafeli ve hesaplı bir hayat. Geçmişten uzak durmayı başarmış, sorular sormamayı öğrenmiş, cevapların her zaman tehlikeli olduğunu bilen bir zihin. Her şey olması gerektiği gibiydi. Ta ki o sabaha kadar. Telefon ekranında beliren tek bir harf, onun bütün kurduğu düzeni paramparça etti: “Ç.” Ne bir açıklama vardı, ne bir devamı. Ama bazı mesajlar… tek bir harfle başlar. Ve bir hayatı bitirir. O harften sonra hiçbir şey aynı kalmadı. Unutulduğu sanılan dosyalar açıldı. Sessiz kalmış isimler tekrar konuşmaya başladı. Ve Feryal, kendini hiç ait olmadığı bir dünyanın içinde buldu. Bu dünya; kanla yazılmış anlaşmaların, ihanetin sıradan olduğu ilişkilerin ve gücün tek geçerli kural olduğu bir yerdi. Bu dünyanın merkezinde ise tek bir isim vardı: Çelik Demir Karahan. Onu tanıyanlar az konuşur. Onu tanımayanlar… konuşamaz. Çünkü Çelik, sadece bir adam değildir. Bir sistemdir. Bir düzenin ta kendisidir. Ve o düzen… merhamet tanımaz. Geçmişini gömmüş, duygularını susturmuş, kendi adaletini kendi yazmış bir adam. Ama bazı şeyler… gömülü kalmaz. Özellikle de yanlış kişiye dokunduğunda. Çelik için bu sadece bir dosyaydı. Bir isim. Bir çözülmesi gereken denklem. Ta ki o isim… Feryal Karza olana kadar. İki hayat. İki farklı geçmiş. İki ayrı karanlık. Ve tek bir kesişim noktası: Sırlar. Feryal, kendi isminin anlamını bildiğini sanıyordu. Işık. Parlaklık. Saflık. Ama bazı isimler… sadece görünen anlamı taşımaz. Bazıları içinde sakladığı gerçeği bekler. Ve o gerçek ortaya çıktığında, her şey yanar. Çünkü bu hikayede: Işık kurtarmaz. Karanlık saklamaz. Her şey ortaya çıkar. Sadakatler kırılır. Güven yerle bir olur. Ve en tehlikelisi… düşmanlık, en güçlü bağa dönüşür. Feryal, kendini bir oyunun içinde bulduğunu düşündü. Ama bu bir oyun değildi. Bu, yıllar önce yazılmış bir hikâyenin yeniden başlamasıydı. Ve bu hikâyede: Kimse masum değil. Kimse tamamen suçlu değil. Ama herkes… bir şey saklıyor. Bir mesajla başlayan bu yol, geri dönüşü olmayan bir yere çıkacak. Bir isim, bir dosya, ve bir adam… Her şeyi değiştirecek. “İsminin anlamını biliyor musun?” Evet, biliyordu. Ama asıl mesele bu değildi. Çünkü bazı isimler… anlamını tersinden taşır. Ve o anlam… fırtınadır.

En ıssız yerde açan menekşe miydi imkansız olan? Yoksa sadece bir kurtuluş uğrunda verilen canlar, yapılan fedakârlıklar mı? Bu dünyada imkânsızlık yoktu. Bu dünyada Mutlakiyet vardı. Suçsuz insanlar fikirlerinden dolayı idama mahkûm bırakılırken, RÂ da tam bu yüzden kuruldu. insanların zihinlerini fethetti. Yasaların değerli olduğu ülkelerde güç hüküm sürüldü. Karantina. Bütün dünya bir yalana inandırıldı. Adalet. Varlığı yalnızca rüyalardan ibaretti. "Kanıt olmadan adalet olmaz. Sessizlik de bir tercihtir." Dedim sert bir sesle. Neyi kanıtlamaya çalışıyordum, inanmadığım bu dünya yasalarını mı? "Adalet bazen kanıttan önce gelir ve sessizliği tercih olarak saymıyorum. Sessizlik acizliktir ve sen asla aciz değilsin." Derken rahatını hiç bozmamıştı. Üstelik gözlerini bir an olsun kırptığını görmemiştim. Pür dikkat beni izliyor olması, rahatsız ediciydi. Ve Yönetim. Mutlakiyet yönetimine göre, sessiz kalmak da bir tercih, En büyük lütuftu...