Bu bir aşk değildi. Bir savaştı. Eymen ve Ecem, aynı oyunun iki zıt tarafındaydı. Mesafeler silah, kelimeler bıçaktı. Kurallar belliydi: yakınlaşmak yasak, hissetmek zayıflıktı. Ama bazı savaşlar vardır ki kazanıldığında geriye yalnızca bir şey kalır: inkâr edilemeyen bir bağ. Bir adım mesafe… belki de en tehlikeli yakınlıktı. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Asu maraz intikamı için düşmanlarını öldürmeye ant içmişti fakat bütün planlarını suya düşürecek biri vardı

Kaçarken kurulan bir taht olur mu? O, geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Meğer kaçtığı şey, onu zirveye taşıyacak yolmuş. Gücün, ihanetin ve sadakatin iç içe geçtiği bu hikâyede; kim kral, kim piyon belli değil. Taht bazen mirasla değil, kanla kurulur. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Bora ; Karadeniz`in Adamı, güçlü bir ağa oğlanı ,delikanlı ,karizmatik ve centilmendir . Ama dış görünüş için mi bu kadar seviliyor ? İnsanın duyguları daha mı önemli? EVET Aybüke Bora ` ya körkütük aşıkken Bora ` ya güveniyordu Ta ki o gün.... Hayatı yalan olan Aybüke nasıl baş edecekti Peki Bora ` nın abisi ile ilgi yaşayacak mı ? Sevdiğin seni arkandan vuran biri olabilir. Aybüke hayatının içinde olan tek bir cümle vardı Sevdiğine güvenirsen ağlarsın....

“Duyman gereken bir şey değildi,”dedi sakin ama tehditkâr bir tonla. “Bazen bilmemek daha güvenlidir”dedi “Özellikle senin için” Ve ilk defa Yıldız, Sinan’dan korktuğunu hissetti. “Sen bu dünyaya ait değilsin,Yıldız”dedi yine o hissiz ve soğuk benim en nefret ettiğim sesiyle. Gözümden bir yaş yanağımdan süzülürken “Ben ne zaman senin dünyana ait oldum ki?…”dedim ve arkamı dönüp ondan uzaklaştım.

"Bazı dikişler kumaşı değil, kaderi birbirine bağlar." Bir yanda İstanbul’un rutubetli bodrum katlarında, dikiş makinelerinin sağır edici gürültüsü altında annesini yaşatmak için kendi gençliğini feda eden Gazel... Parmak uçlarındaki iğne yaralarını birer onur madalyası gibi taşıyan, yoksulluğun ortasında bile başı dimdik, ruhu özgür bir kadın. Onun dünyası; toz, ter ve bir avuç umuttan ibaretti. Ta ki öz abisinin kendi borçları karşılığında onu bir "kurtuluş" yalanıyla o paslı deponun, organ tacirlerinin ve ölümün kucağına terk ettiği o geceye kadar. Diğer yanda, yeraltı dünyasının tahtında oturan, adaleti cellatlıkla harmanlayan bir padişah: Ayaz. Ama Ayaz’ın içinde, zincirlerini kırmak için pusuda bekleyen manyakça bir fırtına gizli: Kasırga. Gömlek kollarını her sıvadığında, o meşhur "K" harfi gün yüzüne çıktığında şehir nefesini tutar. Çünkü Kasırga o manyakça gülüşüyle ortaya çıktığında, artık ne strateji kalır ne de merhamet. İnsanlığın bittiği, bedenlerin parça parça paketlendiği o karanlık mahzende, iki uç dünya çarpışıyor. Kasırga, tüm şehri korkuyla dize getirip herkesi diz çöktürürken; Gazel, boğazına dayalı neştere rağmen ona sadece "acıyarak" bakıyor. Bu, basit bir kurtarılma hikayesi değil; bu, celladının ruhundaki yaraları gören bir kurbanın, o karanlık krallığı temellerinden sarsma hikayesi. Bir yanda ölümü dikişle erteleyenler, diğer yanda hayatı parçalayarak hükmedenler... Eğer kendinizi hazır hissediyorsanız, Gazel`in hikayesi başlıyor.

Beni bir otobüsten aldılar. Nereye gittiğimi sormadım, çünkü zaten cevap vermeyeceklerdi. O andan sonra hiçbir şey bana ait değildi: ne yol, ne karar, ne de suskunluğum. Burada kalmam gerektiğini söylediler. Korunduğumu. Ama kimse, bir insanın korunurken bu kadar yalnız kalabileceğini söylemez. Bu ev sessiz. Sorular yarım, bakışlar dikkatli. Geçmiş, konuşulmadıkça ağırlaşan bir yük gibi duvarlara sinmiş. Ve herkes, aynı isimden kaçıyor: Defne. Onun ardından kalanlar, yas tutmuyor. Hesap kesiyor. Ben bu hikâyeye ait değilim. Ama bir şekilde, onun merkezindeyim. Bir kardeş için başlatılan arayışta, en kolay cevap gibi duruyorum. Suç bana mı ait, yoksa sadece taşımam mı istendi? Bilmiyorum.

KALAMAR OYUNLARI SQUİD GAME TÜRKİYE SEASON 1

Başı önünde kırmızı babetlerine mahcup gözlerle bakan o kız çocuğu; umudun yeşeremediği o yerde, yine mahcup bakışlarını ayakkabılarına dikmiş babasını düşünüyordu. Babası gelmeliydi; kırmızı babetleri çamurda kirlendiği için saatlerce ağladığını görmeliydi. Hatta her zaman yaptığı gibi onu teskin etmeli, kuvvetli kollarıyla ona sarılmalıydı. ​O gün Yağmur Eza Karaya, kirlenen babetleri için saatlerce ağlamıştı ama ne babası gelmişti ne de annesi onu teskin etmişti. Etrafında olup bitenlere bir anlam veremiyordu. Annesinin feryatları tüm odalarda yankılanıyordu. Babasını istiyordu çünkü biliyordu; babası onları asla bırakmazdı. ​Bir daha babasını göremedi; zaten bir daha kırmızı babetleri de olmadı. ​... ​Umudun bittiği yerden başlamıştı Yağmur Eza. Babasının ötken gülüşlü kızı iken, şimdi başkasına umut olacaktı. ​O adamın hayatına bir mum misali girmişti. Yanmak da onun elindeydi, sönmek de... O ise her şeye rağmen ışık olmayı seçmişti. Karanlık bir adamın hayatına güneş olmuştu. O karanlığın içinde, puantiyeli elbisesinin eteklerinden tutan ve elinde bir mumla bekleyen o küçük kızı görmüştü. Sanki o küçük kız; acıyı, kederi ve umutsuzluğu görüyor, ondan yardım istiyordu. ​Şimdi ise nikah masasında o büyük kız değil, babasının ötken gülüşlü küçük kızı oturuyordu. Yanındaki adamla bir yola giriyor, sırtını ona yaslıyordu. ​Efrah Sekar; acıyı alan da oydu, veren de... Bundan sonra ise ışıkta kalacak olan oydu. ... ​"Mumun ışığı söndüğünde bana gel sevgilim; seni yok oluşundan tanıyayım."

"Pars her şeyi bildiğini sanıyordu, Vanya ise ona bildiği her şeyin koca bir yalandan ibaret olduğunu öğretmek için sabırla bekliyordu."

Gece 17 yıl boyunca yanlız yasadıktan sonra gercek bir ailesinin oldugunu ogrenir ve hikayesi baslar...

Alya, düzenli ve kontrollü bir hayat yaşamaya çalışan genç bir tıp öğrencisidir. Ailesiyle arasındaki görünmeyen duvarlar ve ilk aşkının gölgesi arasında sıkışıp kalmışken, bir gece gelen telefon her şeyi değiştirir. Eve koşarken karanlık bir virajda bir araba ona çarpar. Arabanın sürücüsü Karan’dır. tehlikeli ve geçmişi sırlarla dolu bir adam. O gece sadece Alya’nın hayatı değil, Karan’ın da dengesi değişir. Alya bilincini kaybettiğinde bilmediği bir dünyanın kapısı aralanır: İhanet, gizlenen bir mafya düzeni ve yıllar önce işlenen bir cinayet… Karan’ın karanlığıyla Alya’nın iyileştirme arzusu çarpışırken, ikisi de fark etmeden aynı savaşın içine çekilir. Bazı virajlar yön değiştirmez… Hayatı değiştirir.

Gözyaşından Küllere Aşk, ihanet ve intikam… Bir kadının yeniden doğuşu, bir adamın geçmişiyle hesaplaşması. Efnan, dört yıllık nişanlısı Miran’ın, annesinin ölüm döşeğindeki son isteği yüzünden kalbini kırarak halasının kızını istemeye gitmesiyle hayatının en büyük darbesini alır. Kalbinin en derin köşesinde, yıllarca süren bir sevdayla bağlı olduğu Miran’ı kaybeden Efnan, sinir krizleriyle yüzleşirken, ailesinin onurunu koruma yolunda yalnız kalır. Ama Efnan, güçlü bir kadındır. Yıkılan hayatını yeniden inşa etmek için bir şans yaratır. Kuzgun aşiretinin güçlü liderlerinden Yaman ile bir anlaşma yapar. Yaman, intihar eden eşinin ardından duygusal olarak çökmüş, acısıyla baş etmeye çalışan bir adamdır. Anlaşmalı evlilik, ikisinin de geçmişlerini geride bırakıp yeni bir başlangıç yapma fırsatı sunar. Fakat bu evlilik, yalnızca bir kağıt parçası olmaktan çok daha fazlasıdır. Zamanla, Efnan ve Yaman arasında bir bağ kurulur. Aşk, intikamın getirdiği kısıtlamaları aşarak onları birbirine yakınlaştırır. Ama her şeyin bir bedeli vardır. Efnan, Miran’ın ihanetine rağmen ona karşı olan duygularını tamamen silebilecek mi? Yaman, geçmişinin gölgesinden kurtulup, Efnan’la gerçek bir hayata başlayabilecek mi? Gözyaşından Küllere’de intikamın, aşkın ve acının izlerini takip ederken, birbirine yabancı iki kalbin, gözyaşları ve küllerle yazılacak bir hikâyeye dönüşmesini izleyeceksiniz.

okuyun, pişman olmazsınız

Karanlığın kalbinde doğan bir aşk, şehrin en tehlikeli sırlarını yerle bir ederken iki düşmanı kader ortağına dönüştürüyor. İhanet, kan ve ateş arasında verilen bu savaşta ya her şey küle dönecek… ya da küllerinden daha güçlü bir imparatorluk doğacak.

İntikam almak amacıyla çıktığı bu yolculukta Sıla Çevik hem hayatının aşkını bulur hem de hayatını karartan adamla yüzleşir.

İYİLİK HER ZAMAN MUTLULUĞU GETİRMEZ. BAZEN İYİLİK YAPMAK DA İNSANIN CANINI YAKAR... Açelya Yılmaz, çocukken kaçırıldığı geceden beri bir lanet yaşamaktadır. İyilik yaptığı her an, derisi yanar. Peki Gölge? Adını bile bilmediği için ona Gölge lakabını taktığı adam. Gerçek adını bile bilmediği adam, hayatını kontrol altına almıştır. Güç Gölge`nin elindedir. Bir gece Gölge, Açelya`dan yapılması imkansız bir şey ister: Poyraz Altun`u öldürmek. Yapmazsa sevdiğinin canı tehlikede. Yaparsa da Poyraz Altun`un canı tehilekede. Peki, Açelya neyi seçecek? Bir parti. Bir ihanet. Tehlikeli bir hikayeyi "Güneş Kızı" diye başlatan o lakap... Açelya kime güveneceğini bilmezken düşmanla müttefik arasındaki çizgi silinmeye başlar. Gerçekler karanlıktan sızarken, is kokusu her yere siner. Peki insan, sevdiklerini korumak için ne kadar ileri gidebilir? Ya da iyilik... Gerçeklerher zaman doğru mudur? Gelin hep beraber Açelya`nın macerasını okuyalım!

Yavaş ve tehditkar bir şekilde ayağa kalkıp hepsinde gözümü gezdirdim."Benim masama oturuyor,benimle iş yürütüyor ama daha kuralları ezberliyemiyor sunuz haksız mıyım beyler."dediğimde susmaya devam ettiler. "Kural bir."dedim yüksek bir sesle "Bana ihanet eden bana kalmadan kafasına sıkmakta özgür." "Kural iki,kadınlara ve çocuklara el uzatan yine aynı şekilde kendi infazını gerçekleştirir." "Kural üç,Kural bir ve ikiye uyulmazsa ölümleri benim elimden olur ve unutmayın benim size yazdığım ölümler hiç masum olmaz." *** Yeraltı kurucusu olan Hazan Romanov ve Savcı Araf Kılıç`ın hikayesini okumak ister misiniz?

“Kraliçe dansa kalktı ama müzik bir cenaze marşı. Şah, mat olmamak için onu feda edecek mi?”

Zeynep mardinde doğmuş ve büyümüş abisi yüzüvden berdel oluyar ama

Seren o gün hayatının en kötü günü diye düşünürken yaşadığı olayın daha kötü olacağını aklının ucundan bile geçirememişti...

Çok güzel olcak inş

Alev Arslan babasının ölümüyle birlikte tüm örgütle karşı karşıya gelir ancak babasının katilini bulana kadar durmayacaktır bulduğunda ise o kan eline bir kere değmiş olacaktır ve geri dönüş artık yoktur..

"Lavinya`m, benim Lavinya`m, içtiğin kanım bu Dünya`da içeçeğin son şarap olsun..."

Geçmiş ile bugün arasında sıkışmış sorular ve cevabı hiç verilmemiş bir ölüm...