Su adindaki bi k?z?n lisede ki y?llar? ve bu d�nemde ya?ad?klar?

?lk kitabik okurdas?n?z �ok sevinirim profosyonelce olmayabilir:))

Elif için Taha, okulda uzak durması gereken sinir bozucu bir çocuktu. Sürekli laf atıyor, onu kızdırıyor ve nedenini asla açıklamıyordu. Ta ki Elif, Taha`nın davranışlarının arkasında sandığından çok daha farklı bir şey olduğunu fark edene kadar... Fakat işler, Taha`nın en yakın arkadaşı Poyraz`ın Elif`ten hoşlanmasıyla daha da karmaşık bir hâle gelecekti. Bazı duygular itiraf edilmez. Bazıları ise her şeye rağmen yaşanmaya devam eder. HER ŞEYE RAĞMEN Elif × Taha

Aslı, düğününe dakikalar kala evlenmek istemediğine karar vererek düğünden kaçar. Otelin bahçesine çıktığında karşısına çıkan sarı araba ilk hedefi olur. Gelinliği dahi hala üstündeyken bindiği arabanın sahibi olan Uygar ile bol çekişmeli ancak hem eğlenceyi hem aşkı tadacağı, en önemlisi de kendini tanıyacağı 10 günlük bir yolculuğa çıkar.

Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

Kız Neşesi Serisi-1 Zengin bir ailenin tek kızı olan Pelin Karahanoğlu, düğün günü damadın annesiyle kavga edince artık dayanamaz ve düğününden kaçmaya karar verir. Mert Demir ise sıradan bir aileden gelen birisiydi. Ama magazin muhabiri olarak bilgi toplamak için Pelin`e yaklaşması gerekiyordu. Kendi vicdanının sesini mi dinleyecekti yoksa patronunu mu dinleyecekti?

En ummadıgın kiside en ummadığın anda bulunan bir ask ... Defne kendi halinde sakar bi o kadar da dikkat ceken bir kızdır Baha ise okulun popüler basketbol kaptanıdır gelin bu askı hep beraber okuyalım

Her hikâye bir suskunluktan doğar; söylenmeyen, saklanan ya da ertelenen şeylerden… Benim hikâyem de işte orada başladı: küçük bir kızın kalbinde, dile gelmeyen kelimelerin gölgesinde. Bazen bir bakış ömür boyu hatırlanır, bazen de bir kayıtsızlık… Benim payıma düşen, hiç fark edilmeyen bakışlar ve sessizce atıp duran kalp çarpıntılarıydı. O, başkasının hayatına koşarken ben sustum. Sustukça içimde büyüyen yangını kimse bilmedi. Ve ben, o yangınla büyüdüm.”

​“İzge,” dedi tekrar ve ardından hiç beklemediğim o hamleyi yaptı. İri eliyle hafifçe çenemi tutup başımı kendine çevirdi. Yine de bakmamaya çalıştım. “Bak artık bana,” diye sitem etti. Yavaşça kaldırdım gözlerimi. Dolu doluydu yeşillerim. Onun koyu hareleri ise anlamlandıramadığım bir ifadeyle süzüyordu beni. ​“Duydun, değil mi?” dedi fısıltıyla. Kendi kendini telkin eder gibiydi. “Duydun.” ​“Duydum,” diye cevapladım. Sesim pürüzlüydü. Başımı eğecekken tekrar tuttu beni. “Bu kafayı eğmeyeceksin, İzge. Hele ki bir hiç uğruna, asla eğmeyeceksin.” Ciddiyetle söyledikleri karşısında şaşkınlıkla bakakaldım. “Madem benim karım olacaksın, senden ilk istediğim başını dik tutman.” Tahammülü yok gibiydi. Başımı eğik görmeye dayanamamasının sebebi neydi? Gerçekten evlenmemiştik bile. O ise konuşmaya devam etti: “Bu, senden ilk isteğim.” Sözleri yüreğime dokunuyordu. Bunca yıl annem, babam dahi bana “başını eğme” dememişti; aksine, hep başımı eğmişlerdi. Hiç tanımadığım bu adam, bana yine bir ilki yaşatmıştı. Ve bu da her şey gibi canımı fazlasıyla yakmıştı. .............. "Biz sahnede dört kişilik bir rol oynuyorduk; tam gözüken ama özünde paramparça olan sevgi dolu sevgisizlerdik. Peki ya en yakınlarım? Onlar da birer katildi." ​İzge, evlilik sözleşmesinin gölgesinde on kişilik arkadaş grubunu arkasına alıp Karadiken Adası`na ayak bastığında, sadece bir yıl önceki o şüpheli intiharın perdesini aralamak istiyordu. ​Katilin içlerinden biri olduğunu düşünerek başladığı bu akıl oyununda, adanın karanlık dehlizlerine indikçe karşısına çıkan gerçek canını yakacaktı. Bu işin tek bir sorumlusu yoktu; en güvendiği insanların bile bu cinayette parmağı vardı. ​Sırlar, ihanetler ve toplu bir günah... On Günahkâr, Karadiken Adası`nda kendi sonlarını yazacak. Çalınması ve kopyalanması dahilinde yasal işlem başlatılacaktır

17 yıl sonra hastanede karıştığını öğrenir ve DNA testi ile kendisini tanımadığı birçok yüzün içinde bulur. Herkesin bildiği gerçek ailem kurgusu. Bence şans vermelisiniz.

Bir mahalle, bir yaz ve hi� beklenmeyen bir a?k.

Leyla hayat?nda hep zorluklarla ba?a �?kmaya �al??m?? bir k?zd?r . Hayat onu hep Olumsuzluklar ile s?nam??t?r. Ancak y?llar sonra ger�ek ailesiyle tan??t?ktan sonra hayat? daha farkl? olur�

Gerçek ailemiii?

Her başlangıcın bir sonu var mıdır bilinmez tıpkı ölümün ne zaman geleceği bilinmediği gibi. Ölüm belki planlanmış bir antlaşmadır belki de davetsiz misafir. Geçmiş belki son bir yıla sığdırdıklarımızdır belki de toprağın altına gömdüklerimiz. Belki gündüz doğan, akşam batan bir güneştir hayat belki de yirmi dört saat boyunca var olan ay. İnsan belki yarımdır belki de yarısını kaybetmiştir. Ankara belki bir bir gökkuşağına aittir. Renkleri sarı, yeşil, kırmızı, mavi ve gridir. Belki de sadece siyahtır Ankara. Kişi belki adının anlamını taşıyordur. Belki yanaklarına inen kızıllık belki de her bir hanesini ele geçiren parıltı. Belki üstlerine derin bir dalga vurur belki de kafalarına bir tane limon düşer. Bilinmezliklere ait bu hayatta belki en zarif hareketlerine hırs eklenir belki de en hırçın hareketlerine merhamet. bu hikaye belki yeni kapıları açıyordur belki de geçmişi gün yüzüne çıkarıyordur. lakin ne olursa olsun bir hikaye toplumun her bir kesimine hitap etmelidir. Yaşamın her bir sevincini ve acısını taşır bu hikaye. Belki yeni bir bakış açısı değildir veya insanları girdap altına bırakan bir hikaye hiç değildir. ama açılardan kaçan her bir insanın sığınacağı en güzel yuvadır acıları sevinçle iyileştiren bir hikaye.

Bazı aşklar insanı iyileştirmez; önce yaralar, sonra o yaranın içinde kendine bir yer bulur. Sancar, karanlığın içinde kendi kurallarıyla yaşayan, ellerine bulaşan kandan korkmayan bir adamdı. İnci ise onun dünyasına ait olmayacak kadar naif, dokunduğu her şeyi güzelleştirecek kadar temizdi. Biri karanlığın ta kendisiydi, diğeri o karanlığın içinde parlayan tek ışık. Sancar, hayatında sahip olduğu her şeyi kaybetmeyi göze alabilirdi. Gücünü, düzenini, hatta kendi canını bile... Ama İnci’yi değil. Çünkü bazı adamların en büyük zaafı sevdikleri kadındır. Ve İnci, Sancar’ın hem en büyük zaafı hem de uğruna ellerini yeniden kana bulayabileceği tek şeydi. O, herkes için İnci’ydi. Ama yalnızca onun için Sancar’ın İncisi.

Hayatını şimdiye kadar çok iyi yöneten başarılı savcımız yaşamına burnunu sokan biyolojik ailesi ile alt üst olur . Arkadaşları ile mutlu bir hayat süren savcımız biyolojik ailesi ile de mutlu olabilecek mi ?

Mimarlık okuyan ve babasına destek olmak için pastanede çalışan Busem kendi restoranın açılışı için iki buçuk kilo elmalı kurabiye sipariş eden şefin siparişini hazırlar fakat bir sorun vardır. Busem elmalı kurabiyeye pudra şekeri eklemiştir.

Bora ve Badenin hikayesine hoşgeldiniz

Sevgiyle, aşkla yoğrulmuş bir mahallemizin hikayesine tanık olmak ister misiniz? Genciyle,yaşlısıyla; kedisiyle, köpeğiyle bir bütün olan sevda mahallemize hoş geldiniz. Mahallemizin gençlerinin kavuşmalarına, ayrılıklarına, sevdalarına tanık olmaya var mısın ?

�niversite a?k? belki ac? olarak kalabilir belki de daima kal?r

Ege�ydi.
Bu apa�?k Ege�ydi.
Yaln?z g�rmeyeli esmerle?mi? ha.
Hay kafam?�
Ege�nin y�z�ne bakarken i� sesim yine konu?maya ba?lam??t?.
Sus art?k i� ses.
Egenin, benim sadece:
Ege�
dememden sonra ne diyece?ini beklerken Ege konu?tu.

�Ne yap?yorsun bakal?m?.Beni incelemelere doyamad?n bak?yorumda.�

Ben de:�?yiyim, iyiyim.Kararm??s?n ona bak?yordum.�dedim.

Hay kafam?�

Ege direkt:
�?yi bak,bak iyi olur.�
diyerek yan?t verdi.Bu yan?t? beni g�ld�rm�?t�.

"Yapamadım ulan, yapamadım! Denemedim mi sanıyorsun! Uzak durmaya çalıştım, yolumu çizmek istedim ama yapamadım. Düşmanımın kızına aşık olmayı engelleyemedim! Uzaklaşmak istedikçe daha çok yandım, öyle bir yandım ki küllerimi bu Karadeniz`e savursalar sönmem! Ne yapacaksan yap, vur kır döv ama ben kız kardeşini seviyorum! Barış mı bitti? Sikimde değil bitsin ama seviyorum amına koyayım ötesi var mı?" dedi karşısındaki adama. Sonunda, dedi içinden. Sonundan yüreği hafiflemişti, aşıktı o kadına. Kör kütük aşıktı, bunu nereye kadar saklayacaktı? Zaten saklamak da ona yakışmazdı, abi dayağı da yemiş olabilirdi ama asla umurunda değildi. Bu saatten sonra ne olacaksa olsundu.

Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

"On yedi yıl boyunca ait olmadığım bir hayatın figüranıymışım, meğer başrolü başka bir sahnede bırakmışım." Ecem, sıradan hayatının bir hastane raporuyla tepetaklak olacağını asla tahmin edemezdi. Doğduğu gün yaşanan bir karışıklık, onu sadece gerçek ailesine değil; korumacı, sert ama bir o kadar da karmaşık 5 abinin ve onunla aynı gün doğan, varlığından bile habersiz olduğu bir ikizin ortasına fırlatır.Yabancı bir ev, yabancı yüzler ve yan yana geldiğinde bile duvarlarını yıkmayan bir ikiz... Ecem, bu kalabalık ailede kendi yerini bulabilecek mi? Yoksa geçmişin bağları, geleceğin bağlarını koparacak mı?Kardeşlik, sırlar ve yeniden yazılan bir kaderin hikayesi...🎶🌙

G�ne? do?madan �nce, kefene sar?lm??,

"Karanl?k... �l� kelebekler... ?s kokan ruhlar"

Mezar ta?? gibi so?uk bedenim titrerken iki kelime �?kt? dudaklar?m?n aras?ndan:

"Hisset ellerimi."

Zihnimi �epe�evreleyen kelimler,

"Benim hissedemedi?im ellerimi" diye bas bas ba??r?rken,

Dokundu ellerime.

Gülce ile hayatına yeni girdiğini zannettiği Poyraz`ın hikayesidir. Hayat bazen en olmadık yerlerde karşımıza hayatımız olacak o kişiyi çıkarır. Tesadüf sandığımız karşılaşmalar belki de tesadüf değildir. Argo kelimeler bulunmaktadır. Başlangıç tarihi: 31.03.2026