ANDREİ SAVİNKOV: Ölmeyi seven biririsini ilk defa görüyorum. SİZ: Bu da demek oluyor ki son görüşün olucak. ANDREİ SAVİNKOV: Neden öyle dedin ? SİZ: Öleceğimi biliyorum çünkü ANDREİ SAVİNKOV: Hiç kimse ne zaman öleceğini bilemez.. SİZ: Ama belirleye bilir intihar gibi mesala ANDREİ SAVİNKOV: Ölümün kurtuluş olacağını ne yaşıyarak öğrendin . SİZ: Öğrenemedim ama deniye bilirim. ANDREİ SAVİNKOV: Denemekle kalırsın. NOT: KİTABIMA BENZER BİR ŞEKİLDE YAZIPTA ÇALAN KİŞİYİ HİÇ UYARMA`DAN DİREKT YASAL İŞLEM BAŞLATIRIM... •UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

Çocukluktan süregelen şeyler bazen sadece sevdiğim yemekler ya da sevdiğimiz renkler mi olur? Kalbimiz çocukluktan beri aynı kişiyi sevemez mi? Peki bu sevgi alışkanlık mı olur aşk mı?

İki paralel doğru iki kez kesişebilir mi? Aşk , matematiğe sığmayacak kadar büyük bir yolculuktur...

On dört yaşındayken her şeyini kaybetti; sağ bacağını, sağ gözünün görüşünü ve ilk aşkını... Şimdi on altı yaşında olan Barın, tüm bu yıkıma rağmen hala ayakta. Para-atletizm dünyasının parlayan, umut vaat eden genç yeteneklerinden biri o. 100 ve 400 metre sprintte Paralimpik şampiyonu, uzun atlamada ise dünya ikincisi... Dış dünyaya bakılırsa hayatı adeta kusursuz görünüyor. Ancak kimsenin görmediği bir gerçek var: Geçmişin travmaları ve bitmek bilmeyen kronik ağrıları bir gölge gibi ensesinde. Bir zamanlar gözlerinde yanan o hırslı ateş şimdilerde yerini ruhsuz gri bir küle bırakmış durumda. Peki yıllardır izini kaybettiği ABİLERİ geri dönüp o sönmüş alevi yeniden harlayabilir mi? Onu kendi zihninin karanlık dehlizlerinden çekip çıkarabilirler mi? Belki... Ama onların da sakladığı gün yüzüne çıkmasından korktukları karanlık bir sırları var. İnişleri, çıkışları ve kırılan kalpleriyle Barutçuoğlu ailesinin bu zorlu yolculuğuna eşlik edin.

Her hikâye bir suskunluktan doğar; söylenmeyen, saklanan ya da ertelenen şeylerden… Benim hikâyem de işte orada başladı: küçük bir kızın kalbinde, dile gelmeyen kelimelerin gölgesinde. Bazen bir bakış ömür boyu hatırlanır, bazen de bir kayıtsızlık… Benim payıma düşen, hiç fark edilmeyen bakışlar ve sessizce atıp duran kalp çarpıntılarıydı. O, başkasının hayatına koşarken ben sustum. Sustukça içimde büyüyen yangını kimse bilmedi. Ve ben, o yangınla büyüdüm.”

“Bazı hayatlar kurtarılmak için değil, mahkûm edilmek için yazılır.” BEYAZ ZAMBAK: GÖLGELERİN HÜKMÜ Bir beyin cerrahı zihnindeki gölgeleri silebilir mi? Dr. Serel, her sabah yatağının başucunda bulduğu bembeyaz bir zambakla uyanmaya başladığında, bunun masum bir hayranlık ifadesi değil, ruhuna sızan karanlık bir kuşatma olduğunu anlamıştı. Kaçtığı her köşe, sığındığı her anı, tarçın rengi gözlerin sahibi tarafından önceden parsellenmişti. Bir savcı, adaleti kendi elleriyle kana bulayabilir mi? Zack için kanun, sadece masumu korumak değil; sahip olduğu tek şeyi dünyadan saklamaktır. O, bir kurtarıcı kılığında Serel’in hayatına sızarken, ardında bıraktığı kanlı zambaklar mülkiyetinin sessiz imzasıdır.

Mavera .. sürükleyici bir hikayeye hoşgeldiniz…

Öğretmen bir kadın ve Aşçı bir erkek. İkiside normal bir şekilde yollarında giderken bir anda birbirlerinin yoluna girdiler. Ani ve ansızın gerçekleşen bu hikayede neler olacak hep beraber bakalım. Mahalle kurgusudur...

Bir alışveriş merkezinde atılan sıradan bir story… Ve o story’e gelen tek bir mesaj. Bazen hayat, en beklemediğin anda değişir. Onlarca insanın arasından gelen bir mesaj, kalbine dokunabilir mi? O, geçmişte yaşadığı ihanet yüzünden kimseye güvenmeyen bir kızdı. Aşk onun için sadece bir hayalden ibaretti. Ama o çocuk… pes etmeyi bilmiyordu. Bir “selam” ile başlayan sohbet, zamanla gülüşlere, meraka ve kalp çarpıntılarına dönüştü. Peki ya güvenmek bu kadar zorken… Kalbini tekrar açabilir mi? Yoksa bu hikâye de diğerleri gibi yarım mı kalacak?))

süveyda...kalbinin ortasında var olduğuna inanılan siyah nokta..

Bir adım yaklaştım. O, bin adım geri çekildi. Lavin Acar için Kuzey Arman sadece abisinin arkadaşı değildi. O, vazgeçemediği bir hataydı. Ama bazı aşklar vardır, en başından beri yasaktır.

Annesinin ölümünden suçlu tutulan Feride kendine bu dünyada kalacak bir yer bulamaz. Onun bu yolculuğuna sende eşlik edebilirsin..

elif 5 yaşında iken kaçırılmıştır.Elif ailesini bulabilcek mi? yada ailesi Elifi bulabilcekmi ? hadi hep beraber okuyup görelim?

Ortalama aşk... Evet ile hayır arasında gidip gelen bir çelişki... Simay ile ağlayıp Koray ile gazladığımız evrene hoşgeldiniz. Peki ya siz, aklınızdaki kişiye aşık mısınız? Evet Hayır?

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

İmtahana gecikən tibb tələbəsi Nigar və onu imtahana çatdıran Hərbi məktəbi yeni bitirmiş Murad. Onların sevgisi lap əvvəldən uşaqlıq sevgisi olmuşdu amma həyat onları ayırmış və 10 il sonra yenidən qarşılaşdırmışdı. Bu hekayə də iki imkansız sevgini oxuyacaqsız. Gəlin Kapitan Murad Həsənzadənin və Həkim Nigar Səmədovanın imkansız sevgisini, gizlədilən gərçəklərə və danışılan yalanlara birlikdə şahid olaq.

Güneş Çelik, bir gece yaşanan ve hatırlayamadığı olayların ardından kendini tanımadığı bir adamın otel odasında bulur. Bu karşılaşma, onun güvenini, ilklerini ve hayatını sarsarken; Atlas Yalçın ile yolları istemeden yeniden kesişir. Yanlış anlaşılmalarla başlayan bu hikâye, geçmişle yüzleşme ve değişimin kaçınılmaz olduğu bir sürece dönüşür.

Bazen bir yemin, yüksek sesle edilmez. Bazen en derin sözler, sessiz kalır. Firuze… Yoksulluğun içinde ayakta durmaya çalışan genç bir kız. Ailesi için çalışan, hayallerini ertelerken bile umut etmeyi bırakmayan… ama kalbinde kimsenin bilmediği bir geçmişi taşıyan biri. Ender… Devletin bile çekindiği, adı fısıltıyla anılan bir adam. Soğuk, mesafeli ve ulaşılması zor. Her adımı hesaplı, her bakışı tehlikeli. Yolları bir zamanlar kesişmişti. Ama hayat… onları birbirinden kopardı. Söylenmemiş sözler. Bir yanda kendisini izleyen gölgeler, diğer yanda geçmişinden gelen bir adam… Firuze, kalbi ile hayatta kalma mücadelesi arasında sıkışırken, Ender ise bilmeden kendi geçmişinin izlerini yeniden bulur. Ama bazı bağlar kopmaz. Bazı yeminler unutulmaz. Ve bazı karşılaşmalar… bir kaderi baştan yazar.

Karadeniz`in hırçın dalgası Umay Devin`in yankısı ve bu yankıyı duyan İzmir`in pırlantası Kerem Sarp Dağhan`ı anlatıyor. Hacker mı kazanacak yoksa Mit istihbarat ajanı mı? Hangisi Karadeniz`in hırçın dalgalarında sürüklenecek? Kim sosyetenin kurallarını yıkacak? Önyargıların sağladığı görüş açısı nereye kadar sürecek? Asıl soru ise ilk kim kendinden ödün verecek? Yarı texting.

"SENDEN NEFRET EDİYORUM, DUYDUN MU BENİ! SENİN GİBİ BİR ADAMLA DA ASLA EVLENMEYECEĞİM AS-LA" dedim, bağırarak. Üstüme üstüme geliyordu. "Sen" dedi ve bir adım daha attı, "Benden kurtulamayacaksın, bunu unut. Sev ya da sevme. Ama o evlilik olacak. Eğer ailenden her birinin gözlerinin önünde ölmesini istemiyorsan, bunu yapmak zorundasın asi kız. Zira biz kan dökersek, kaçanları öldürmekle kalmayız. Töre denildi, kadın susturulmaya çalışıldı. Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil, susturulmak istenen bir kadının başkaldırışı. Bazı kadınlar susmaz, susturulur.

Ailesinin baskısından ve istemediği bir evlilikten kaçmak isteyen Boran ile, bir trafik kazasında her şeyini kaybedip hayata sadece dokuz aylık kardeşiyle tutunmaya çalışan Esila... ​Boran’nın bir çıkış yoluna, Esila’nın ise kardeşini güvenle büyütebileceği bir sığınağa ihtiyacı vardı. Ortada basit bir anlaşma vardı: Esila, Boran’ın sahte karısı olacak; minik kardeşi ise tüm dünyaya onların oğlu olarak tanıtılacaktı. Ancak unuttukları bir şey vardı: Sahte bir evlilikte her şeyi planlayabilirdiniz, ama kalbinize söz geçiremezdiniz. ​Gecenin bir yarısı ağlayan bir bebek, paylaşılan uykusuz geceler ve "mış gibi" yapılan bir aşk... Bu yalan ne zaman gerçeğe dönüşecekti?

Zorla sevda olmaz derler peki öyle mi ?

Bazı mesajlar vardır, sadece okunmaz. İçine işler. Ve bir daha çıkmaz. Doğum günüme iki gün kala, kimsenin bilmediği bir hesaba gelen bir mesajla başladı her şey. Önce görmezden geldim. Sonra merak ettim. Ve en büyük hatayı yaptım: cevap verdim. Onu tanımıyordum. Ama o beni tanıyordu. Hem de sandığımdan çok daha fazla. Geçmişimi, korkularımı, zayıf noktalarımı… Ve en çok da kaçamayacağım yerleri. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, birinin seni bulduğunda… saklanamayacağını fark etme hikâyesi.

Eli poşete uzandı, bir çift spor ayakkabı çıkardı. Sorgulayarak ona baktım. "Ayağındaki ayakkabılar ile rahat koşamayacağını biliyorum." Yere eğildi, topuklunun kopçasını açtı. "Ama..." Basına kaçamak bakışlar attım. "Kameralar umrumda değil." Spor ayakkabıyı ayağıma giydirdi, nazikçe bağcığını bağladı. Basına düşecekti... Herkesin korktuğu mafya, sevgilisinin önünde diz çöküp ayakkabılarını giydirmişti... --- "Bana anlatabilirdin," dedim kırgınca. "Anlatmamamı istedi." "Benimle konuşabilirdin." Kafasını iki yana salladı. "Konuşamazdım." "Bana yalan söylemeyebilirdin." Gözümden akan yaşı sildim. "Susabilirdin." "Sorgulardın." "Gitseydin o zaman!" diye avazım çıktığı kadar bağırdım. "Niye geri dönüyorsun? Canımı acıtmak sana keyif mi veriyor? Zevk mi alıyorsun?" "Onu da ben istemedim..." Yutkundum. "Gidemezdim. Kalbimin izni yoktu." --- "Niye Lotus?" diye mırıldandım. "Güzel bir çiçek." "Yeterli bir açıklama değil." Elim göğsündeydi. "Seviyorum." "Oflaz," dedim uykulu bir sesle. "Lotus, bataklığın ortasında açar; temiz ortamlarda yaşamaz." Kafamı salladım. "Sen de öylesin mesela." Gözlerime baktı. "Hayatımda hiçbir güzel detay yoktu, bataklığın en ücra köşesindeydim." Gülümsedim. "Sonra sen geldin, hayatımdaki en güzel değil; tek güzel detay oldun." "Bu... Çok anlamlı." "Gözlerin gibi." Yutkundum, içimdeki sevinçle ona daha da sarıldım. --- İmkansızlığın sıcağından, cazibesinden doğacak bir güneş. Adı aşk. Bu güneşin ışınlarına yabancı olan iki birey. Zamanla güneşin önüne geçmeye çalışacak bulutlar... Fırtınaya ve kasvetli havaya rağmen beraberlerini koruyabilecek, mutlu olabilecekler miydi? Onlar başkaydı. Onlar dengesizdi. Onlar absürttü. Ama onlar çok sevmişlerdi. Maalesef. ---

Kim isterdi ki abisinin arkadaşına âşık olmak. Elbette bende istememiştim ama kalbime söz geçirmem pek mümkün olmamıştı. Bazen bir şeyler planların dahilinde olmaya biliyormuş. Ben Beste, Beste Arslan. Arslan ailesinin tek kızı, bir abim bir erkek kardeşim var birde aynı anneden olmadığım ahretliğim Eflin ve onun abisi yani başta bahsettiğim çocukluk aşkım olan Asaf... işte bu da benim hikayem.