"İlk defa kitap yazıyorum biliyorum yazım ve noktalama işaretlerinin yanlış olduğunu biliyorum ama düzenlemeye çalışıyorum bi göz atarsanız sevinirim."

Sizleri seviyorum, hepinize iyi okumalar diliyorum. 🩷 Umarım Defne`nin hikâyesinde kendi hayatınızdan bir parça, bir duygu veya bir an bulabilirsiniz. Bazen insan birini değil, onun yanında olduğu hâlini özler...

Bilinmeyen numara : Dilimin ucunda söylenmeyi bekleyen onlarca kelime var Akça, Bilinmeyen numara : Birini söylesem diğeri yarım kalacak biliyorum. Bilinmeyen numara : Artık dökmek istiyorum içimi sana, bil istiyorum sana olan hislerimi ama tek sorun sensin Akça Beril. Bilinmeyen numara : Sen, Akça Beril dinler misin beni? Bilinmeyen numara : Önemser misin? sana olan hislerimi, Bilinmeyen numara : Ve tekrar tekrar soruyorum sana, Bilinmeyen numara : Sen, Akça Beril Aktaş beni sonsuza kadar dinler misin? ///////////////// Akça Beril Aktaş & Kayra Akay Turan

On dört yaşındayken her şeyini kaybetti; sağ bacağını, sağ gözünün görüşünü ve ilk aşkını... Şimdi on altı yaşında olan Barın, tüm bu yıkıma rağmen hala ayakta. Para-atletizm dünyasının parlayan, umut vaat eden genç yeteneklerinden biri o. 100 ve 400 metre sprintte Paralimpik şampiyonu, uzun atlamada ise dünya ikincisi... Dış dünyaya bakılırsa hayatı adeta kusursuz görünüyor. Ancak kimsenin görmediği bir gerçek var: Geçmişin travmaları ve bitmek bilmeyen kronik ağrıları bir gölge gibi ensesinde. Bir zamanlar gözlerinde yanan o hırslı ateş şimdilerde yerini ruhsuz gri bir küle bırakmış durumda. Peki yıllardır izini kaybettiği ABİLERİ geri dönüp o sönmüş alevi yeniden harlayabilir mi? Onu kendi zihninin karanlık dehlizlerinden çekip çıkarabilirler mi? Belki... Ama onların da sakladığı gün yüzüne çıkmasından korktukları karanlık bir sırları var. İnişleri, çıkışları ve kırılan kalpleriyle Barutçuoğlu ailesinin bu zorlu yolculuğuna eşlik edin.

karam çoklatımı seviyorummmmmmm

Ebrar: Nasıl olurda dershanede hem abimin en yakın arkadaşına hemde kendi en yakın arkadaşımın abisine aşık olurum Ceylin: lNasıl olurda dershanede hem abimin en yakın arkadaşına hemde kendi en yakın arkadaşımın abisine aşık olurum Emir: Nasıl olurda hem en yakın arkadaşımın kardeşine hemde kendi kardeşimin en yakın arkadaşına nasıl aşık olurum Arda: Nasıl olurda hem en yakın arkadaşımın kardeşine hemde kendi kardeşimin en yakın arkadaşına nasıl aşık olurum

Gerçek ailem mi?

Yaşanmışlıklar ve yaşanacaklar... Hayatım bu iki şeyin üzerine kurulmuştu. Yaşadıklarım bir leke gibi hep benimle gelirken, gelecek ise belirsizlikti. Herkesin günahı benim boynuma bir urgan olmuş, nefesimi kesiyordu... Ben Liva...16 yıl önce doğumda karışmış o dilsiz kız benim hikayem burada başlıyordu.

21 yaşında bir baba ve onun bir yaşında ki kızı ve de gerçek ailem. Hiç yazilmayan bir şey yazıp sınırların dışına çıkmak istiyorum. Hikaye turetielmez tamamen bana aittir

"Her kusurun, kusursuz bir sonu vardır". Cemre kilosu ve dış görünüşü yüzünden hep dışlanırdı ama sorun bir vardı. Cemre halinden memnundu. Küçük abisi Eren`nin arkadaşına aşık olan Cemre aşkını itiraf eder. Bu itiraf sonrasında hayatı kusurlu olacaktı ama o bundan bi haberdi. Mesela itirafından sonra reddedileceğini ve alay konusu olcağından da bi haberdi.

küçük bir köyde yaşayan kızdan yardım isteyen bir askerle yaptığı hata ile başlayan bir aşk hikayesi..

1. Bölüm Eşi Sibel candan olaylı bir şekilde

"GERÇEĞİ ÖĞRENDİĞİM AN KAÇTIM. HATIRLAYAMADIĞIM İÇİN HAYATTA KALDIM." Geçmişi hatırlamayan bir kadın. Gerçeği saklayan bir adam. Ve aralarında yalanlarla örülmüş, tehlikeli bir bağ. Serenay, karanlık bir gecede saldırıya uğrar ve hayatta kalır. Ama hafızası, o geceyi silip götürmüştür. Hatırlaması gereken tek şey, korku dolu bir sesin fısıltısıdır: "Seni koruyacağım, Serenay." Kadef Valen ise gölgelerde yaşayan, kuralları kendi koyan bir adamdır. Serenay onun için sadece bir takıntı değil, aynı zamanda geçmişin kilitli kapısıdır. Ama bazı sırlar vardır ki, hatırlamak özgürleştirmez... Yıkar. Ve bazı aşkların sonu, kurtuluş değil, mahkûmiyettir. Bazı adamlar savaşmak için doğar. Bazı kadınlar ise onlara diz çöktürmek için... Gözlerimi açtığımda geçmişim yoktu. Adım yoktu. Hatıralarım yoktu. Kadef Valen vardı. Kocam olduğunu söylüyordu. Beni koruduğunu iddia ediyordu. Ama neyden koruduğunu söyleyemiyordu. Bir evlilik vardı. Ama aşkla kurulmamıştı. Bir anlaşma vardı. Ama tarafı ben değildim. VALEN Hafızanın bir savunma mekanizması, Aşkın bir silah, İhanetin ise kan bağı kadar yakın olduğu, Karanlık bir hikâye. +1 8 Uyarısı Bu hikâye yalnızca bir aşk hikâyesi değil. Gücün, takıntının ve sınırların bulanıklaştığı bir dünyanın kapısını aralar. İçinde karanlık arzular, tehlikeli yakınlaşmalar ve kontrol ile teslimiyet arasında gidip gelen bir bağ barındırır. Bazı sahneler rahatsız edebilir… Ama asıl tehlike, sayfaları kapatmak istemeyecek olmanızdır. Çünkü bu hikâye sadece okunmaz; içine çekilirsiniz. Ve bir noktadan sonra, karakterlerin verdiği kararları sorgulamayı bırakırsınız… Onlarla birlikte düşersiniz. ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.

Ben Ayperi. O gerçekle asla yüzleşmek istemeyen Ayperi...

Bedenimi tamamen ona dönmüş, zar zor nefes alırken yüzümü süzüyordu tepeden. Pervazdaki elini çekip yüzüme koydu, baş parmağı dudaklarımı okşuyordu. Elini yavaşça kaldırıp ensemden süzülen parmaklarını saçlarımın arasına daldırdı. Parmak uçları boynuma değdiğinde ürperdim. Bana doğru eğildiğinde, boynuna sürdüğü o losyonun kokusu rüzgarla birleşip tüm algılarımı ele geçirdi. "Burada kalıcı değilim ve bu... bunu sana yapmak istemiyorum." Tam o sırada dolan gözlerimden yanağıma damlayan yaşı hissettim. Gözlerindeki o anlık parıltı yerini karanlık bir durgunluğa bıraktı. Ama elini çekmedi. Belimdeki eli sıkılaşırken "Gitmeme az kaldı." diye mırıldandı. Cevap vermeme fırsat tanımadan aradaki o son birkaç santimi de yok etti.

"Hayatın beyaz örtüsü altında kanlı sırlar saklıydı. Masum görünen her gülüşün ardında acılar gizliydi. İşte benim hikâyem: eksik parçalar, lekelenmiş sırlar ve gölgelerle örülü bir geçmiş." Bu benim ilk kitabım umarım keyifle okursunuz çünkü ben keyifle yazacağımı düşünüyorum. O zaman İNCİLAMIZIN hikâyesini okumayaa 👏🥳

Ben Deflin Liya Karaca fransada bakıcılarla büyüdüm yani büyümek zorunda kaldım......

22 yaşındaki genç bir kız: Aden. Canından çok sevdiği sevgilisi tarafından hamile kalır ama erkek arkadaşı bunu öğrendiğinde arkasına bile bakmadan gider. Ailesi ise kızı reddeder ve evden kovar. Bunun üzerine Aden kendi ayakları üzerinde durmaya çalışır. Kendi parasıyla tatlı bir mahallede kendisine bir ev tutar. Mahallenin abisi olarak bilinen Sarp ile tanışır. Kızın derdini dinleyen Sarp, ona bir omuz olmaya karar verir. Aden her şeyin güzel olacağını sanarken bir gün kapısına tanımadığı insanlar dayanır. Kimse içinde bulunduğu durumu hâlâ kavrayamamıştır. Bu insanlar Aden’e biyolojik ailesi olduklarını söylüyordur. Her şey güzel olacak derken işler daha da karışır. Ailesi Aden’i ve bebeğini isteyecek miydi? • gerçek aile • abimin arkadaşı • mahalle 🤍 İyi okumalar dilerim..

"Bir insan her şeyini kaybettiğinde mi özgürleşir, yoksa bir kadının gözlerinde kaybolduğunda mı?"

Silahlı bir çatışmanın ortasında bulduğumda kendimi artık eski hayatımdan eser kalmayacağını hissetmiştim

Yaz Yağmurum ... Bazı yazlar sadece güneşi değil, yarım kalan hikâyeleri de beraberinde getirir... Yıllar sonra eski mahallelerine dönen Duru, çocukluk arkadaşları Ege, İpek ve abisi Aras ile yeniden bir araya gelir. Ancak geçmişte saklanan bir defter, söylenmeyen duygular ve beklenmedik karşılaşmalar, bu yazın sandıkları kadar masum olmadığını gösterir. Çünkü bazı yağmurlar sadece toprağı değil, kalpleri de ıslatır...

"Sen bana geç kaldın Adal." ...

" Ben sevmeyi de sevilmeyi de senden öğrendim Meleğin Kızı..." Birce`ye aniden bir mesaj gelir Gelen mesaj anonimdir Hayatı değişir Bakalım bu değişikliğe sebep olan kim...

Genç bir kızın sevgiyi bulma çabası

Bir avcıyı şaşırtmak için aslanlar bir yere toplanmalıdır. “İşimiz bittiğin de seni bırakacağım.Merak etme sen de gözüm yok.” “O zaman ben varım ortak Aras Kubat Çelik.” “Ben de varım ortak,Derin Adel.” Belki de artık bir Çelik…