İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Herkesin geçmişi vardır. Ama bazıları geçmişiyle aynı okulda okur. Bazen kapılar kazara açılmaz. Bazıları özellikle açık bırakılır. İçeride kalanlar, dışarıya anlatılamaz. Dışarıdakilerse ne olduğunu asla tam bilemez. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir arkadaşlık hikâyesi değil. Bu... her şeyin birbirine karıştığı bir hikâye. Kimin ne zaman değiştiğini fark etmediğiniz… Ve fark ettiğinizde artık çok geç olan...

Bahar, tek bir kişi ile bize gelir mi? Tenimizi ısıran, kalbimizi donduran kışların kalbinde bir ateş yakılabilir ve kalbimiz ısıtılıp aşka inandırırılabilir mi? Maysa Akgün, hayat dolu, hayalleri olan, cıvıl cıvıl bir lise son sınıf öğrencisidir. Bir gün, yine bir hayaline cesaretle adım atar ve metroda gördüğü, dikkatini fazlasıyla okuduğu kitaplarla çeken çocuğa yazmaya karar verir. Arkadaşına, çocuğun gizlice çektiği fotoğrafını gönderir; ardından ise hesap ismini bulması için ondan yardım ister. Fakat bilmedikleri bir şey vardır: Mesaj attığı çocuk, tam bir serseridir ve metrodaki o çocukla uzaktan yakından hiçbir alâkası yoktur. İki çocuk, birbirinden çok ayrı dünyalardadır. ☀︎ 21.12.2025` 16.01.2026`

"Sınırları zorlamaya değil, yok etmeye geldik. Her bölümde farklı bir ten, farklı bir yasak ve kaçınılmaz bir son. `GÜNAH DEFTERİ` açılıyor. İçerideki karanlığa bakmaya cesaretin var mı? Not: Bu hikaye rahatsız edici derecede dürüst ve karanlıktır."

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

Mazisi baya eskiye dayanan iki insan, birbirlerinden uzak durmaya ant içmiş. Ancak maalesef işler hiç de planladiklari gibi gitmiyor. Bilirsiniz kader hicbir zaman insanın beklediği şekilde işlemez. Bakalım hayatın sürprizleri arasında bu ikili nasıl yol alacak? Hikayeyi merak mı ettin? Hemen okumaya başla. Söz, seveceksin.🐛🎀

❝ Sana gitme demeyeceğim, Lavinia. Ama gitme Lavinia. Adını gizleyeceğim. Sen de bilme Lavinia.❞ Yıl 1996, Arnavut Kaldırım`larında düşe kalka büyüyen iki çocuk. Biri Lale Lidar. Diğeri Atilla Esef. Yıl 2010, tekrar bir araya geldiklerinde ikisi de kendini toparlamaya çalışan kırık ayna parçaları. Biri sosyete oldu, diğeri mahalle abisi. Ama aynaya baktıklarında gördükleri sadece iki çocuktu. *** Kendini, ailesine karşı derin bir ozlem duyduğunu farkeden Lale, İngiltere`de ki en yakın arkadaşı Tina`yla önce İstanbul`a sonra da Ayvalık`a gider. Mahallesine geri geldiğinde, çocukluğunun parçaları olan her bir detaya maruz kalır.

0551**: Balık Köpeğisini görmedim de 0551**: Seni gördüm 0551**: Sen de beni mi görsen? 🦈 "Bizim sırt sırta verip sikemeyeceğimiz adam yok." İmge okulundan kovulur. Yeni okulunda ise öğreneceği bir şey vardır: Aile olmak için kan bağına ihtiyaç yoktur.

537: Piç oğlu piç! Küfür etmek ne demek? Hele hele anneme! Belanı mı arıyorsun sen?(23.06) Siz:Ha? Neyden söz ediyorsunuz siz? Küfür etmek? Hemde bana? Kusura bakın ama o götünüzü ters çevirip fena sikerim. Haberiniz olsun. 537:Gel lan yiyorsa. Erkekliğin yetiyorsa gel. Siz:Erkekliğim değil de, Kadınlığım yeter. 537:Trans mısın sen? QLDMALDMALDMA. Siz: Kadınım ben gerizekalı. 537:Ne?Yalanı kes amk. Tüh yalanın tutmadı. Siz:Bok tutmadı. Gerçekten kadınım ben! ˙⋆✮✮⋆˙ Kapak Tasarımı:lost_on_you

“Bir kalp,bir kördüğüm ve çözülmeyi bekleyen sırlar.." Kördüğüm`ün gizemine hazırmısın?

Arkadaşlar yeni kitabım kitabım adı konuyla bağımsızdır yani gerçek ailem kurgusudur diğer aile kurgusu gibi olmicak İyi okumalar🫶

Bazı insanlar sessizdir. Bazı sessizlikler ise insanın hayatını değiştirir. Lina, Almanya’dan Türkiye’ye istemeden gelen, geçmişiyle arasında kalmış on yedi yaşında bir kızdır. Ailesinin dağılmasıyla kendini hiç ait olmadığı bir şehirde, hiç tanımadığı insanların arasında kendini bulur. Lina, Almanya’dan Türkiye’ye gönderildiğinde bavuluna yalnızca eşyalarını değil, söylenmemiş cümlelerini, yarım kalan duygularını ve ait olamadığı bir hayatıda koydu. Yeni bir okul, yabancı bakışlar ve sessizliğiyle tanınan bir çocuk.

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

Bu bir intikam hikâyesi değil. Ya da en azından sadece intikamdan ibaret değil. Bu, bir insanın kırıldıktan sonra nasıl yeniden şekillendiğinin hikâyesi. Gücün nereden geldiğini, korkunun nasıl sessizleştiğini ve acının bir silaha nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Çünkü bazı yaralar kapanmaz; sadece sahibini değiştirir. Bu sayfalarda anlatılanlar, kahramanlık masallarına benzemez. Burada kimse masum değildir. Seçimler vardır, bedeller vardır ve bazen geri dönüşü olmayan kararlar. Sevgiyle şiddet, sadakatle ihanet, korkuyla cesaret iç içe geçer. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir; herkes hayatta kalmak için bir şeylerden vazgeçmiştir. Bu hikâyede güç, doğuştan gelmez. Kazanılır. Kaybedilerek. Ödenerek. Geçmiş, bu sayfalarda bir yük değil; bir gölgedir. Kaçtıkça uzayan, yüzleştikçe şekil değiştiren bir gölge. Karakterler bu gölgenin içinde yürürken, bazen kendilerini kaybeder, bazen de ilk kez gerçekten kim olduklarını bulurlar. Eğer bu kitabı açtıysan, şunu bil: Burada adalet yok. Burada kurtuluş yok. Ama gerçek var. Ve bazen, insanı ayakta tutan tek şey de budur. URAGİRİ

Deli işte be yapsa yeri . +18buluna bilmektedir . Ona göre okuyun .

Yükselen var mı?

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

Her şey onu ilk gördüğüm anda başlamış gibiydi..

Siz: Culo, como estas Yaman: Pardon Siz: Ne pardonu Yaman: Neden bana göt diyorsunuz hanım efendi? ... Okullarına 3 ay önce gelen ispanyol ve yakışıklı çocuğa yazmak isteyen Açelya, çocuğa çeviriden ispanyolca "Merhaba" yazıyor. Fakat çocuk Türkçe biliyor ve Açelya yanlışlıkla çocuğa Merhaba kelimesi yerine Göt küfrünü yazıyor...

​"Hastanede 5 kilo doğup doktorları şaşırtan, daha bebekken `nazar değmesin` diye saklanan o meraklı kızın hikayesine hoş geldiniz! ​Köyün tozlu yollarından, eski hastane koridorlarına; aynı gün doğduğum o gizemli erkek çocuğunun izinden, mis gibi et kokan komşu sofralarına kadar... Benim dünyam biraz neşeli, biraz meraklı ama çokça bizden. Hemşire hanımın dediği gibi babamın başını yaktım mı bilinmez ama, bu hikaye sizin kalbinizi yakacak. Hadi, kundağımıza nazar boncuğumuzu takalım ve başlayalım!"

053* *** ** **: Akşam sekizde gel başla. Yiğit: Yanlış numara. 053* *** ** **: Yoo. 053** *** ** **: Akşama bekliyorum. Yiğit: Konum at. "Yanlış numara değil, yanlış plan."

Çok sevdim seni ben seni çok sevdim . Hani derler ya : kimi çok seversen Allah onu senden alırmış . Allahım onu benden niye aldın ki ? Ama ben onu çok güzel seviyordum niye gittiki benden ...

Bu bir gerçek aile kugusu kitabıdır maya 17 yıl acıyıları boşuna mı? Çekmişti.

Gece Eskişehir de anadolu üniversitesi psikoloji bölümünü kazanan genç bir kız. Bu bi genç kızın kendi yönünü bulma hikayesi