Yan koltuğumda oturan yazarında bana gülümseyerek baktığını hissediyordum. Bakıyordu ve bir satır daha ekliyordu kitabına: Benim baş rolünde olduğum kitap. "Bir yola girdi, ama başlangıç mı veda mı olduğuna karar veremedi."

UMAY yetimhanede büyüyen bir kızdı onu koruyup büyüten özgü ailesinin prensesin özgü ailesi Mardin`in ileri gelen aşiretlerindendir peki bir gün evde mutlu bir şekilde oturan umayın gerçek ailesi gelirse ne olur? Peki karıştırılan kız da Umay gibi Mafya çıkarsa? Ve eğer arkadaş olursa Klişe gerçek ailem kurgularından daha farklı hadi koşun

​"Bazı hatalar dünyayı yok eder, bazıları ise onu yeniden renklendirir. Henüz doğmamış bir bebeğin kaderi, hırslı bir dedenin tek bir hesap hatasıyla mühürlendi. Gri saçlar, kıpkırmızı gözler ve radyasyonun bıraktığı silinmez izler... Ailesi onu korumak için kıtalar aşsa da, geçmişin gölgesi Seul’ün parıltılı sokaklarında bile peşlerini bırakmayacak. O, bir projenin en büyük başarısızlığı mı, yoksa dünyanın en güzel mucizesi mi?"

*Yaşanmış olaylardan yazılmıştır*

Elvin Karman ve Pusat Arelhan. Pusatın babası Elvinin annesini dolandırmasıyla Pusatın başına yeni bir bela açılmıştır: Elvin Karman. Elvin annesinin dolandırmasını öğrendiğinde içinde kaynayan bir öfke hisseder. Pusatsa Elvini başına bela açmasın diye uzaktan gözetlemeye koyulur. Ama sorun şuydu hayat onları ne hâle getirecekti?

Sıcak bir gündü o gün hatta fazla sıcak okulun son günü annem beni okuldan almaya gelmiş yanında da en sevdiğim içeceği yani kakaolu sütümü getirmişti ben kimmiyim aslında bunun çok da bir önemi yok ama yine de söyleyeyim ben Deniz gece, gece ismimi babam koymuş kendisi gibi karanlık bir isim olsun istemiş ama gecede sadece karanlık değil aynı zamanda yıldızlar da vardır istediği gibi bir çocuk olduğum söylenemez istesem de onun istediği bir çocuk olamam zaten galiba ne kadar denesem de beni sevdiğini sanmıyorum annem okula beni almaya geldiği zaman biraz gözleri doluydu, galiba yine babamla tartışmışlardı daha o zamandan beri annemi düşünürdüm daha altımda bez bağlıyken anneci olucağım belliymiş Annem hep sessizdi. Kalabalıklarda konuşsa bile sesi sanki hep başkasıınn gibiydi. Babamla tartıştıklarında sesi yükselmezdi, ama gözleri sessiz çığlıklar atardı. O gün de öyleydi... Gözleri hafif dolmuş, bana belli etmemeye çalışıyordu. Ama çocuk kalbi anlar, değil mi? Kakaolu sütü uzattı, ben gülümsedim. O da gülümsedi, ama yorgundu. Ben annemi ilk kez o gün düşünmeye başladım. Daha önce sadece "annemdi." Ama o gün anladım ki... o da bir kadındı.

Lise kurgu - Wattpad

yeni telefon alan gökçe arkadaşına yazmak ister ama numarayı yanlış girdiği için başka birine mesaj atar...

Her şey sessizlikle başladı… Bir kadının yüreğinde saklı bir fırtına, bir adamın kalbinde küllenmiş bir sevgi. Birbirlerine düşman olmaları gerekirken, kader onları aynı karanlığın içine sürükledi. İntikam planlarıyla örülmüş bu hikâyede, bir bakış her şeyi yakabilir; bir dokunuş, tüm sırları ortaya çıkarabilir. Sevgi mi kazanacak, yoksa geçmişin kanlı gölgeleri mi? Sessiz bir direnişin ortasında, kalpler konuşmaya cesaret edebilecek mi?.. -Zaya Ulusoy " -Karas lider kul"

Babasının borç yaptığı adam mafya çıktı. Ve babası parayı ödeyemeyecek durumda olduğu için ondan kızını istiyor. " Ben bakireyim " Sırıttı "Herkezin bir ilki vardır" Tekrar dudağımı öptü. Elleri belimin altına gidiyordu...

Babasının kumar borcu yüzünden evlendirilen İlayda`nın hikayesi

Bazı yaralar bantla kapanmaz, bazı aşklar ise asla unutulmaz. En azından biri hatırladığı sürece..." Siz: merhaba 0534: ? Siz: Selamın aleyküm 0534: Eleyküm selam da sen kimsin ? Siz : He orasını boş ver be maksat konuşup anlaşmak isim öğrenmek boş önemli olan kalplerin uyuşması dimi? 0534: Kardeşim dalgamı geçiyorsun kimsin? sen dalgamı geçiyorsun ? Siz : Haşa öğretmen bey Ne dalgası sadece seninle konuşmak istedim o kadar başka bir şey yok . 0534: Madem konuşmak istiyorsunuz niye karşıma geçip de konuşmak yerine burdan yazıyorsun ve adını bile demiyorsun? Siz : he şimdi şöyle ki benim bir tarafım yemedi ki . Geçeyim de karşına konuşayım Allah Allah zaten konuşsam sence burdan sana yazarmıyım? ​ ​yazar`dan; mesaj balonlarına sığdırılan anıların, tebeşir tozuyla karışan beyaz önlüklerin ve "görüldü" atılamayan bir geçmişin sürükleyici hikayesi.

Güneş parlar mıydı bir gün bizim gibiler için? Ben kirliydim. Ben kötüydüm. Ben en kötüsüydüm. Hangi abla kıyardı kardeşine? Yanlışlıkla hangisi öldürürdü? Hangisi kanı daha 7 yaşında bulaştırırdı ellerine? Bu benim hikayem. Bu hayata tutunmak zorunda bırakılanların, kül oluncaya kadar intikam ateşiyle yananların hikayesi. Bu hikaye herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir hikaye. Bu hikayede mutlu son yoktu, bu hikayenin kötü karakteri bendim.

Açıklama: Okulun sırlarla dolu koridorlarında, çapkın ve gizemli Deniz’in yolu, saf ve masum Duru’yla kesişir. Kalplerin sakladığı hisler, dostlukların test edildiği anlar ve küçük yalanların büyük sonuçlar doğurduğu bir okul hikâyesi… Kimse duymasın denilen sırlar, en beklenmedik anda ortaya çıkar.

İdil için dünya sadece iki renkten ibaretti: Hedefin kırmızısı ve gecenin siyahı. Duygularını yetimhanenin soğuk duvarları arasında bırakan, parmak uçları barut kokusuyla mühürlenmiş bir gölge... O, intikam için yetiştirilmiş kusursuz bir makineydi. ​Hedefi belliydi: Karahan İmparatorluğu’nun tek varisi, babasının günahlarının yaşayan kanıtı: Demir Karahan. ​Plan basitti: Sız, güven kazan ve en zayıf anında şah damarını kes. ​Ancak satranç tahtasında bir kural vardır; her hamle bir feda gerektirir. İdil, Demir`in hayatını sökmeye geldikçe, kendi buzdan kalbinin çatlamaya başladığını fark eder. Demir Karahan sadece bir hedef değil, İdil’in ruhundaki o karanlık boşluğun aynasıdır. ​Bir intikam, kaç kalp atışında aşka dönüşür? Ve bir cellat, kurbanına aşık olduğunda tetiği kim çeker? "Ben senin kurtarıcın değilim Demir. Ben, senin celladın olmak için her gün ölen o küçük kız çocuğuyum."

Bir ses, iki şehir ve imkânsız görünen bir aşk; İstanbul ve Bakü arasında filizlenen bir tutkunun öyküsü. Bakü’nün sessiz üniversite bahçesinde başlayan bir ses, İstanbul ve Bakü sokaklarında yankılanan bir aşka dönüştü; mesafeler ne kadar uzak olursa olsun, kalpleri sınırların ötesinde olsa bile birbirini buldu. İstanbul ve Bakü arasında, mesafelerin ve imkânsızlıkların gölgesinde filizlenen Aysima Yıldız ve Tural Azizov aşkının hikâyesi.

Kendi kafanızda sıkışmış gibi hissettiniz mi hiç? Veya her hareketinizi yargılayan koskoca bir mahkemenin beyniniz olduğunu? Kaguya ve hikayesi tam da başrolümüzün kafasındaki ebedi duruşmayı anlatıyor… (Kaguya x Miyuki fanfic de diyebilir miyiz?) (Kaguya Sama Aşk Savaştır/Kaguya Sama Love Is War’ın bir kısmını daha fazla betimlemeyle ve daha türk alışkanlıklarla yeniden yaratmak istedim :D)

Cansu abisinin arkadaşı merte vurulur... Ve abinden dolayı bir türlü merte yaklaşamaz. Mert`in söz gününde de gider vee.... Arkadaşlar bu uygulamada ilk kitabım. Kitap. App uygulamasında hesabımda var. Yeni bir uygulamayla karşınızdayım. Bomba gibi düşmeyi planlıyor um. İyi okumalar

Bir yalanla başlayan hayat... Bir gerçekle yıkılabilir mi? Yıllar önce, bir doğum odasında alınan tek bir karar, herkesin yazgısını tek kalemle değiştirdi. Almina, yıllarca bir yalanın içinde büyüdü. Sevildiğini sandı. Ait olduğunu sandı. Ama gerçekler her zaman çatlak bir yer bulur, bulduğu o noktadan hayatımızın tam ortasına sızardı. Karşısına çıkan tek güven ise bir yabancıydı. Herkes ona Ufuk derdi. Ama Almina... ona Umut dedi. Çünkü bazen bir insan, sadece bir isimle bile farklı hissedilir. Umut`un bir görevi vardı: Yaklaşmak. Güven kazanmak. Ve sonunda... yok etmek. Ama planlar, kalbin içine düşünce bozulur. İhanetler birer birer açığa çıkarken, Almina öğrendi: Hayatı... baştan sona bir yalandı. Ve o an, içindeki sessizlik yerini fırtınaya bıraktı. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir güven hikâyesi hiç değil. Bu... kıyamın başlangıcı.

On_dünya için manga yaoi çiziyorum😋☺️ İzni vardır ona göre Akşamları pencere ve kapılarınızı kilitleyin ona göre👅👅

GÖNÜL, GÖRMEK İÇİN GÖZE İHTİYAÇ DUYMAZ.

Acı, haksızlığa uğrayan bir kızın somut bağırışlarıydı. Bağırış, çocuğu ölen bir annenin çaresizliğidi. Çaresizlik, dört duvar arasında kalmaktı. Kalmak ise senin canlı ölümündü. Ruhunun bedeninden çıkması oluyordu. Ruh sonsuzluğa teslim olmuştu, beden ise acıya mahkum bırakılmıştı. Ruh gitmişti, beden ölmüştü. Beden yanmıştı, ruh kül olmuştu. Acılar kavrulmuştu, bağırışlar söndürülmüştü. Çaresizlik yok etmişti, kalmak süründürmüştü. O gün ruh teslim olmuştu beden yerlerde sürüklenmişti. İşte o gün genç bir kızın ruhu semaya yükselmiş bedeni ise karanlığa hapsolmuştu..

Geçmişini unutan bir kız yıllardır yakınlarının ondan sakladığı bir gerçekle yaşıyordur.Ondan gizlenen tek şey yaşadığı olaylar değil aynı zamanda değer verdiği kişilerdir.Yıllar sonra tekrar karşısına çıkan Ege ile Dalya’nın hayatı değişir.

Altın bir kafes içindeyken ruhum sanki bir anahtar ile açıldı kilit o kilit... aşktı

Babasının yasıyla boğuşan Alin, karşısına çıkan mavi bir kitapla kendisini daha bebekken vefat ettiği bir evrende bulacaktır.