Durmuştu göz yaşlarım,durdu zaman ama yine de ağrıyordu kalbim.

Üftade Mahallesi`nde herkesin aşktan yana sınavı vardı. Kim bu sınavı nasıl kazanacak?

Ana karakterin yaz için yapılacaklar listesi vardır en son madde aşık olmak ve her maddede aynı kişi çıkar karşına

Onu öldürmesi gerekiyordu. Ama kalbini hedef aldı. Bir emirdi sadece… Masum olduğu sanılan bir kız, tetikte bekleyen bir adam. Ama kimse aşka hazırlıklı değildi. Aynı evde kaldılar. Biri her adımda görevini hatırladı, diğeri her bakışta yıllardır sevdiğini sakladı. Birbirlerinden nefret ediyorlardı. Ya da öyle sanıyorlardı. Tetikteki Masum, aşkı inkâr eden iki kalbin, yalanlar ve tehlikeler içinde yavaşça teslim oluşunun hikâyesi.

Bir gün Berfu kuzenine atacağı fotoyu yanlışlıkla başkasına atar

Suskunluk çökünce gecenin ortasına, kelimeler bile sığınacak yer arar. Bazı vedalar öyle derindir ki, zaman bile geri dönemeyecek kadar yorgundur. Dualar eksik, sesler sessiz kalır. Ve bazı eksikler, neyle tamamlansa da tamamlanamaz, biliriz. Bazı geceler vardır; karanlığı yalnızlıktan değil, hatıralardan örülüdür. Uykulara sığınırsın ama gözlerini kapattığında bile kaçamazsın; çünkü rüyalar, gerçeğin kırık aynasıdır. Sessizlik büyür, büyüdükçe içini o eski seslerle doldurur, bir gülüş, bir bakış, bir kez daha dönmeyecek bir vedayla çarpışır. Zaman geçer ama izleri geçmez, geçmediği yerlerde ağırlaşır insan. Gidenin ardından söylenen her kelime biraz daha eksiltir seni çünkü bilirsin, bazı dönüşler yalnızca hayalin yankısıdır. Ve en çok da içten içe anladığın o gerçeğe üzülürsün: Bazı kayıplar, adı konmasa da ömür boyu sürer.

Tesadüf diye birşey yoktur tevafuk vardır. Ve iki kişinin tevafukla karşılaşması ve yaşanan onca acı...

Köpekler çok iyi arkadaşlardır ki buna kimsenin şüphesi yok. Peki ya ruh eşinizi bulmanıza kendi kopeginiz yardım etseydi?

"Yeni bir sayfa açtığını sanırsın ayakkabılarının çamurlu izlerini görene kadar."

Göğsümden yükselen o acı , benim geleceğimi , gençliğimi öğretmenliğimi alacağını bilseydim yapacaklarımı yarına ertelemezdim . Ama bu hastalık beni biri ile karşı karşıya getirmişti .Geçmişte kapanmamış bir hesabımız olan, o doktora minnet duyacağımı, kalbimi emanet edeceğimi kim bilebilirdi ki .Kimse ...

Hayatımda fazla örgü görmüştüm ama bu örgü bambaşkaydı. Sökülmeyecek bir örgüydü..

Bak işte bir yıldız Ama kördün kaydı yıldız """

~yarı texting~ iyi okumalarr

16 yaşındaki Hilal, Mavi ve Uzayın hikayesi... Hayatları bir anda değişen 3 çocuk yeni ailelerine alışabilecekler mi? Güvenecek ve sevecekler mi? peki ya gerçek aileleri onlara alışıp sevecek mi.... Gelin hep beraber öğrenelim🤫

İnşallah burayı sonra düzeltebiliyorumdur

Elzem… Elzem beş yaşında yetimhanede kalırken Türkiye’nin en zengin ailesi tarafından evlat edinilir. Elzem’i evlat edinen Bozok Ailesi öz kızlarını kaybettikleri için Elzem’i evlatlık edinmiştir. Aradan 11 yıl geçer… Bozok ailesinin öz kızı Talya ortaya çıkar.Ve Elzem’in hayatı Alt üst olur.

dışdünya kitabı na hazır mısınız

Moda tasarımcısı ve model olan peri albay babasının vesilesiyle zehir timi ile tanışır ve tabi yüzbaşı oğuz göktüğ ile de Hanımlar beyler hazırsanız defile başlıyoooooor

Seri cinaye davasını çözen bir savcının ölmesi ve yıllar sonra iki kardeşin bu davanın peşine düşmesi

Seri cinaye davasını çözen bir savcının ölmesi ve yıllar sonra iki kardeşin bu davanın peşine düşmesi

…… mınsung/ bir gun gitar kursuna cok ünlü bir sarkıcı gelir/

Dünyanın başına gelebilecek en kötü şey bir zombi istilası mıydı?

İstambul`dan gelen Fadimenin küçüklük aşkı ve aynı zamanda düşmanı ile olan anıları #isfadkurgu

Okul, zamanla insana benzer. Önce yabancıdır, sonra seslerini ayırt etmeye başlarsın. Ben en çok sessiz olanını tanıdım. Ders aralarında yükselen kahkahaların, hızlı adımların arasından geçip okulun en az uğranan yerine bakardım. Kimsenin fark etmediği bir kapıya. Kütüphane, aceleye gelmeyen bir yerdi. İçeri girildiğinde zilin hükmü biter, saatler başka türlü işlerdi. Rafların arasındaki toz, yıllardır dokunulmamış kelimelerin hatırası gibiydi. Orada dururken, okulun gürültüsü arkamda kalırdı. Ben kitapları seçmedim önce. Sessizliği seçtim. Masaya oturup hiçbir şey yapmadan beklediğim anlar oldu. Sadece nefes alıp raflara bakmak, bana huzur veriyordu. Sonraları fark ettim; bazı alışkanlıklar insanın mesleğine dönüşür. O zaman adını koyamamıştım. Sadece bildiğim bir şey vardı: Bu okulda en çok kendim olduğum yer burasıydı.

Kısa eğlenceli bir kurgu okumak istersen bu kurguya bir şans verir misin??