Nerede tanışırsan tanış önemli olan memnuniyettir.

Mira, üniversite yıllarında kimseye kolay kolay güvenmeyen, kendi sessizliğinde yaşamayı öğrenmiş bir genç kadındır. Burak ise hayatını kendi kurallarıyla inşa etmeye çalışan, ailesinin gölgesinden çıkmak için çabalayan bir adam. Tesadüfen başlayan bir tanışma… Basit bir bakış… Ve zamanla fark etmeden büyüyen bir bağ. Ama hayat, her güzel şeyin içine biraz kırılma koymayı sever. Kariyer baskısı, yanlış insanlar ve söylenmeyen cümleler… İkisini aynı yolda tutmak yerine yavaş yavaş ayrı yönlere sürükler. Mira bir gün, kalbini en çok yoran şeyin sevgi değil, ihmal olduğunu fark eder. Burak ise elindekileri kaybettiğinde bazı şeylerin geri dönmeyeceğini çok geç anlayacaktır. Ve bazı hikâyeler, mutlu sonla değil… geriye kalanlarla yazılır.

Okula yeni nakil olan genç çocuktan nefret eden başrol kız ona zamanla aşık olur. Fakat bunu farketmesi biraz zaman alır

Neva`nın sesiz savaşı

Neva`nın sesiz çığlıkları

Neva`nın sesiz çığlıkları

acıklama yok öylesine yazıyorum

Benim hayatım sıradan bir genç kız gibi ilerleyebilirmiş gibi, abim beni koruması için ona emanet etti. Aynı apartmanda karşı dairelerde, abimin gözünün önünde ama ondan gizli... Ateşle barut yan yana gelirse ne mi olur? Ya abim bizi yakalar ve kıyamet kopar, ya da biz birbirimizi yakıp kül ederiz.

Neva`nın zırhını

Alev ve Ateş Lara`nın ailesini bulmaya çalışır ama bilmezler ki ailesini bulduktan sonra başlarına gelecek şeyleri...

"Sen... ağlıyor musun?" "Saçmalama sadece gözüme toz kaçtı o kadar." KONUSU TAMAMEN BANA AİTTİR FARKLI Bİ YERDE BUNA BENZER BİR KİTAP GÖRMEDİM.

Bu kitap bir genç kızın yeni hayatına alışma serüvenini, bu serüven içindeyken gerçek aşkı ve hayat amacını bulmasını anlatıyor. Umarım kitabı beğenirsiniz ve okurken içinde hissedebilirsiniz. İyi okumalar

Kitabın prensesi olan İdil yazlıktaki çocukluk arkadaşı olan çınara aşık olur ve bu aşk idilin içinde bitmek bilmeyen fırtınaların kopmasına ve aşk acısı çekmesine neden olur.İdil çınara duygularından bahsetmeye karar verir ve bu verdiği karar onu çok başka bir yola sürükler…

Bütün ışıkların söndüğü o gece, oyun yeni başlıyordu. Gece Alkan`ın doğum günü partisi, onun aynı zamanda bu hayattaki son gecesi olacaktı. Şehrin en güçlü ve tehlikeli ailesinin kızı, kendi partisinin ortasında ölü bulunduğunda geriye tek bir şey kalmıştı: Katili bulmak. En yakın arkadaşını kaybetmenin acısıyla yanan Yaren Aksoy, adaleti kendi elleriyle aramaya kararlıydı. Ancak bu karanlık yolda yalnız yürümeyecekti. Kardeşinin ölümüyle gözü dönen, kuralları çiğnemekten çekinmeyen mafya abi Uras Alkan, intikam için Yaren ile tehlikeli bir iş birliğine girişecekti. Bir tarafta gücüyle şehre diz çöktüren bir abi, diğer tarafta en yakın arkadaşının yasını tutan bir kız... Onlar ipuçlarını takip edip çemberi daralttıklarını sanırken, gölgelerin arasından çıkan anonim bir düşman kurduğu tuzaklarla kedi-fare oyununu başlatacaktı. Herkes bir maske takar. Ama en tehlikeli maske, en masum olanıdır. Gerçek, en güvendiğin limanda saklıysa... Kaçacak neresi kalır?

bir seyler. Somdi yazamam ya belli degil kabul et knk

Soğuk ve sıcak,yaz ve kış,siyah ve beyaz,Meva ve Uraz bunların hepsi aynı şeyleri ifade ediyor benim için.Bir mermiden çıkan kurşunun önüne atlamak ve ona aşık olmak yine ikiside aynı şeyleri ifade ediyor… Meva ve Uraz,imkansız bir aşk hikayesi….

Düşmandan aşka değil hem düşman hem aşık bir kitap biraz kısa ama devamı da var🖤

ARKADAŞIM ASYA İLE SADECE MARDİNE NİŞANA GİDECEĞİZ NE OLABİLİRKİ

Annesini yıllar önce kaybetmiş Hevâl babasının kumar borçlarını öğrenir. Tefeciye olan borcu için kapı kapı dolaşan Zeynel Ağa bir gün Azad Ağa`nın kapısını çalar. Borç vermeyi kabul eden Azad Ağa`nın yanında annesi Seryan Hanım`ın Ağa`nın hiç beklemediği planları vardır. Berdel hikayesidir. İyi okumalar.

Daha 17 dizisindeki teoman ve denizin enemies to lovers temalı bir aşk hikayesi yazmayı düşünüyorum bölümleri gerçek bölümler gelince eklemeyi düşünüyorum ayrıca sadece diziyi izleyenler değil herkesin okuyabileceği bir türden hikaye olucak herkese iyi okumalar.

Hayelimi gerçekleştirmeye çalışıyorum hem dram hem komedi hemde romantik olucak kapak yapay zekaya yaptırılmıştır dikkatinize

Derin: "Sırf biz biliyoruz diye sanki hiç olmamış gibi mi yapacağız? Oraya, o okula tekrar gittiğimizde her şey normalmiş gibi mi davranacağız?" Aren: "Normal davranmak zorundayız, başka şansımız mı var? Kimseye anlatıp hayatımızı mahvetmemizi mi istiyorsun? Olay kapandı, bitti gitti." Derin: "Bitti mi gerçekten? Ben her an o koridorun, o tuvaletin ve o kanın görüntüsüyle yaşayacağım. Sen bunu sanki bir defter sayfasıymış gibi nasıl öylece kapatabiliyorsun?" Aren: "Kapatmak zorundayım Derin! Başka türlü delirmemek için bunu yapmak zorundayım. Artık ne yaşanırsa yaşansın, sadece ikimiz... Bu mevzu burada gömüldü."

Aile ama hangisi gerçek aile Seni büyütenmi yoksa Doğuranmı Birini seçsen diyerine haksızlık olur mu Öylesine yazıyorum lütfen eksiklerim olacaktır affedin 🥳🥳

Lise gerçekten böyle bir yer mi yoksa sorun bende mi 9. Sınıfa geçen Asya Yeni okulunda daha güzel bir deneyiminin olacağınj sanıyordu... Sanıyrodu işte ama hayat biraz ters tepti. (Kurum ve kuruluşlarla hiç bir ilgisi yorkur. Beğenirseniz beğenin ve lütfen yorum yapın. Lütfen kopyalamayın)

ALARA Herkes Ege’yi mavi sularıyla, zeytin ağaçlarıyla ve huzuruyla bilir. Bizim içinse Ege, arkasına saklandığımız milyarlık bir paravandı. Ben Alara. İsmini aldığı o şafak sökümü kadar duru, ama bir o kadar da karanlığa mahkum bir kız. Aynaya baktığımda gördüğüm şey; belime kadar uzanan kumral dalgalı saçlar, Ege denizinin en derin yerinden çalınmış gibi duran yeşil gözler ve porselen gibi pürüzsüz bir ten. İnsanlar bana bakınca Kusursuz derdi. Ama kusursuzluk, bazen en büyük kusurdur. Biz paraya para demezken, huzura hasret kalmış bir aileydik. Annem ve babam... İsimleri var, cisimleri var ama ruhları yoktu. Onlar için biz, sadece sevkiyatlar arasında uğranılan, yemek masasında görev icabı selamlaşılan iki figürandık. Tek dayanağım, her şeyden çok sevdiğim küçük kardeşim Mirza’ydı. Onun o minik, masum dünyasını korumak benim bu hayattaki tek amacımdı.